του Ιωάννη Σ. Ρωμανίδη
Οι Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι και Αλβανοί μας θεωρούν όχι απελευθερωτές, αλλά κατακτητές της Μακεδονίας, της Ήπειρου, της Θράκης, των νήσων του Αιγαίου και της Κρήτης, και οι Τούρκοι επιλέον, μαζί με τους Βρεταννούς, μας θεωρούν ότι προσπαθήσαμε να κατακτήσομε την Κύπρον. Oλα αυτά ισχυρίζονται οι γείτονές μας βάσει του διεθνούς δικαίου.
1) Ανακεφαλαίωση του προβλήματος
1) Η Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία και Τουρκία διαμόρφωσαν το διεθνές δίκαιο κατά τρόπον ώστε έξω από την Παλαιά Ελλάδα του 1827-36 να μη υπάρχουν υποψήφιοι Ελληνες για απελευθέρωση. Δεν αρκεί εδάφη να ήταν κάποτε Ελληνικά. Θα έπρεπε σ'αυτά τα κάποτε Ελληνικά ή Μακεδονικά εδάφη να υπήρχαν υποψήφιοι Έλληνες για απευλεθέρωση. Σε περίπτωση που δεν υπήρχαν Έλληνες τότε πρόκειται για κατάκτηση. Εξ'απόψεως των συνταγμάτων, των Πρωτοκόλων, και της περί Κοραής νομοθεσίας του 1827, δεν υπήρχαν πλέον Έλληνες, Hellenes-Grecs, Younan με ανάγκη απελευθερώσεως. Eξω από τα σύνορα της Ελλάδος του 1827-1836 υπήρχαν μόνον ελληνόφωνοι Ρωμαίοι, Grecs, Roum.
2) Οι Νέοι Έλληνες κατά προτροπή των "Φιλελλήνων" αποφάσισαν να υιοθετήσουν το όνομα "Έλληνες για να ρίχνουμε στάκτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά Ρωμιοί (Κωστής Παλαμάς 1901)". Δηλαδή η τάξις των βασιλέων και ευγενών της Ευρώπης ήθελαν επανάσταση όχι Ρωμαίων, αλλά Αρχαίων Ελλήνων, αφού μόλις προ ολίγου κατέστειλαν την Γαλλο-Ρωμαϊκήν επανάσταση μέσω του Ναπολέοντος το 1799. Eτσι οι "Φιλέλληνες" κατάφεραν μέσω του ψηφίσματος Αδαμαντίου Κοραή από την βουλήν των Ελλήνων το 1827 να περάσουν νομικά την γραμμή οτι οι Έλληνες ήταν σκλαβωμένοι στους Ρωμαίους της Κων/πόλεως πριν υποδουλωθούν στους Τούρκους. Eτσι η Ελληνική Επανάσταση ήταν, όχι μόνον απευλεθέρωση από τους Τούρκους, αλλά και από τους Ρωμαίους. έτσι οι Hellenic-Greeks/Έλληνες/Younan δεν ταυτίζονται με τους Greeks/Ρωμαίους/Roum. Ο Younan ειναι ο Έλλην και ο Roum είναι ο Ρωμαίος στα Τουρκικά και στα Αραβικά. Eτσι ο βασιλεύς των Ρωμαίων που έπεσε επάνω στα τείχη της Πόλεως κατήντησε στην κειμένην μάλιστα Ελληνικήν νομοθεσίαν "ο τύραννος των Ελλήνων". [ 1 ]
3) Για τούτο το Πρωτόκολο της 31ης Ιανουαρίου 1836 διαχωρίζει ποίους Grecs έχουν το δικαίωμα να μεταναστεύσουν από την Τουρκίαν στην Ελλάδα και οι οποίοι από τώρα θεωρούνται Hellenes, "qui seront consideres des-a-present comme Hellenes" [ 2 ] Το γεγονός ότι οι Grecs έχουν γίνει από τώρα Hellenes δεν σημαίνει ότι δεν θα συνεχίσουν να λέγονται Grecs στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως φαίνεται στην παράγραφον 6 του ιδίου πρωτοκόλου. Δηλαδή δεν ταυτίζεται το Grec με το Hellene Grec στην περίπτωση της Νέας Ελλάδος. Οι Τούρκοι και Άραβες δεν ταυτίζουν το Roum/Ρωμαίος με το Younan/Έλληνες στη γλώσσα τους. Δια τούτο το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι όχι Younan, αλλά Roum.
4)Οι Γείτονες και οι ξένοι διπλωμάτες νομίζουν ότι οι Έλληνες συγχέουν τους ανωτέρω όρους των Πρωτοκόλων και των Συνθηκών από σκοπούς επεκτατικούς. Στην Ελληνική μετάφραση του αναφερθέντος Πρωτοκόλου 31/1/1836 στην συλλογή Δασκαλάκη γράφει ότι "θά θεωρούνται από τώρα Ελληνες...1. Ολοι οι Έλληνες...2. Οι Έλληνες..". Δηλαδή οι Έλληνες θα θεωρούνται από τώρα Έλληνες.
5)Πάντως συμφέρει πολύ στους Τούρκους και στους Βρετανούς η περί ονομάτων σύγχυση εκ μέρους των Ελλήνων. Φαίνεται ότι οι Τούρκοι ήδη χρησιμεύουν την εκ μέρους των Κυπρίων εγκατάληψη του Ρωμαίος και την υιοθέτηση του Έλλην ως απόδειξη ότι είναι έποικοι από την Ελλάδα.
6)Το ότι οι Έλληνες ήταν υπό τον ζυγό της Ρωμαιοσύνης, δηλαδή των Βυζαντινών, υποστηρίζεται 1) στα περί Ελλάδος τουριστικά εγχειρίδια, 2) από σημαντικό αριθμό Ελλήνων ιστορικών, 3) από τον μέγα ιστορικό των Φράγκων Νίκο Τσιφόρο, και 4) από το εκατόδραχμο που φέρει τον Κοραή από τότε που εξαφανίσθηκε η Ρωμαιοσύνη.
2) Τα τεκμήρια
1)Τα Συντάματα 1822, 1823, 1827, 1832, και 1844 μαρτυρούν ότι μόνον οι αυθόχθονες και οι πολιτογραφηθέντες είναι Έλληνες. Δηλαδή οι Βρετανοί, Φραντσέζοι και Ρώσοι απεφάσισαν μέσω των Νεο-Ελλήνων ποίοι είναι οι μόνοι Έλληνες. Τούτο έπραξαν σύμφωνα με τα πρώτα συντάγματα και την αποδοχήν όλων των παραγγελειών, λόγων και συγραμμάτων του Αδαμαντίου Κοραή στην Εθνική Συνέλευση του 1827.
2)Η Επανάσταση της 3 Σεπτεμβρίου του 1843-44 έδιωξε όλους τους Ρωμαίους που είχαν γίνει παρανόμως Ελληνες και είχαν διορισθεί στα ύπουργεία κατά παράβαση των Πρωτοκόλων. Υπεκίνησαν την επανάσταση οι τρεις Δυνάμεις γιατί ο Οθων υπέθαλπε την Μεγάλην Ιδέαν και για τούτο είχε καταργήσει την διάκριση μεταξύ Ελλήνων και Ρωμαίων. Ετσι διόρισε πολλούς Ρωμαίους στο δημόσιο, μεταξύ των οποίων και τον μετέπειτα ιστορικόν Κωνσταντίνον Παπαρηγόπουλον. Διώχθηκε και αυτός από το Υπουργείο Δικαιοσύνης με τους άλλους ως μη Έλλην Ρωμαίος.
3)Την 30ην Μαρτίου 1863 η Εθνική Συνέλευσις εξέλεξε τον Γεώργιον Α βασιλέα των Ελλήνων. Εδόθη εσκεμμένως η εντύπωση ότι έγινε βασιλεύς των Ελλήνων και των εκτός της Ελλάδος Ελλήνων, δηλαδή των Ρωμαίων. Οι Τούρκοι σαφώς είχαν δεχθεί τον τίτλον αυτόν, αφού δεν είχε καμμίαν σχέση με τους Ρωμαίους/Roum/Grec της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για το υπόδουλο γένος των Ρωμαίων και για τους Τούρκους ο Οικουμενικός Πατριάρχης θεωρείτο διάδοχος του Βασιλέως των Ρωμαίων.
3) Τεκμήριο Ιωάννη Καποδίστρια [ 3 ]
1)Ο Ι. Καποδίστριας υπέβαλλε τον Απρίλιο 1828 σχέδιο στον Τσάρον για την αναδιοργάνωση των Βαλκανίων εν όψει του πολέμου που μόλις εκήρυξε εναντίον της Τουρκίας. Το σχέδιο Καποδίστρια πρόβλεπε την Κων/πολη ως πρωτεύουσα πέντε ημιαυτονόμων κρατών, δηλαδή της Δακίας, της Σερβίας, της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Ελλάδος. Ούτε καν εσκέφθηκε κανένα Βουλγαρία που ήταν μόνον σε αρχαίες πηγές. Το 1805 ο Α. Κοραής είχε υβρίσει τους Ρώσους. Εγραψε ότι οι Τούρκοι θα ξεπεράσουν τους Ρώσους όταν πάρουν τα φώτα της Ευρώπης. Το 1827 είχε γίνει ο Κοραής Πατέρας του Νέου Ελληνικού Εθνους και Κυβερνήτης της Ελλάδος ο Καποδίστριας. Πάντως ο Ρωσικός στρατός διασχίζων τα Βαλκάνια ευρήκε τους υποψήφιους Βουλγάρους του. Οι Ρώσοι μετέβαλαν την εν λογω δίγλωσσον φυλή που μιλούσε μια από παρακλάδια της παλαιοσλαβωνικής και τα Ρωμαίικα σε Βουργάρους. Ολοι οι Χριστιανοί της Οθωμανικής Ρούμελης ελέγοντο Ρωμαίοι Ορθόδοξοι. Αυτούς τους Ρωμαίους οι Ρώσοι βάπτισαν απογόνους των Βουλγάρων. Τους χρησιμοποίησαν μάλιστα ως στο σπόνδυλο των σχεδίων τους στα Βαλκάνια. Απέριψαν το σχέδιο του Καποδίστρια προς το παρόν. Οι Ρώσοι συνθηκολόγησαν με τους Τούρκους και έφυγαν. Οι Ρώσοι κήρυξαν πόλεμον στην Τουρκίαν τον Απρίλιο του 1877 που κατέληξε στην Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου 3/3/1878 με μία τεράστια Βουλγαρία που μετά τέσσερες μήνες ανετράπη με την Συνθήκη του Βερολίνου.
2)Είχε μεταμορφωθεί το σχέδιο του Καποδίστρια ως εξής: α) Οι Τούρκοι είχαν διατηρήσει το όνομα Ρωμανία για τα Βαλκάνια και την έλεγαν Ρούμελη, χώρα των Ρωμαίων. Η αλληλογραφία στη Ελληνική Κυβέρνηση στο Ναύπλιο έφθανε από τα κρατη της Ευρώπης με διεύθυνση το Napli di Romania δια να μη γίνει λάθος με το Napli di Italia. Τώρα η Ρωμανία ταυτίσθηκε με μόνον τη Δακία. β) Η Μακεδονία μοιράσθηκε τελικά μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδος και Σερβίας/Γιουγκοσλαβίας. γ) Παρέμεινε η Ελλάς. δ) Παρέμεινε η Σερβία. ε) Η Ήπειρος έγινε τελικά Αλβανία.
3)Ο σκοπός των Ρώσων, των Βρεταννών, των Βουρβόνων Φραντσέζων και της Βατικανικής Ρωμανίας (έτσι ελέγετο το Παπικόν Κρατος) ητο ο αφανισμός της Ρωμαιοσύνης, δηλαδή της πραγματικής Ρωμανίας, που ήτο το πραγματικό όνομα της ανυπάρκτου Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
4) Η λύσις
Για να βγούμε από την ανωτέρω νομική παγίδα δυνάμεθα να πάρομε τη θέση ότι ημείς οι Hellenic-Greeks, Ελληνες, Younan απελευθερώσαμε τους Greeks, Ρωμαίους, Roum που ζούσαν υπό τον Τουρικόν ζυγόν στα αναφερθέντα τεμάχια της χώρας μας που ήταν κομμάτια της Ρωμαιοσύνης. Ετσι παρακάμπτομε τα Πρωτόκολα, τα Ελληνικά συντάγματα, τον Κοραή και τους Ελληνες "ιστορικούς," που εξυπερετούν, ίσως από άγνοια, τους εχθρούς της πραγματικής Ρωμαιοσύνης.
5) Η Δυτική Ρωμαιοσύνη είναι το κλειδί μας
1)Πρέπει η Ελληνική Κυβέρνηση βάσει της Ρωμαιοσύνης να καλλιεργήσει σχέσεις με όλα τα τεμάχια της Ρωμαιοσύνης της Ευρώπης. Η τεράστια μάζα των μη ευγενών της Δυτικής Ευρώπης είναι απόγονοι των υποδούλων στους Τεύτονες Ρωμαίων που είχαν ως πρωτεύουσα την Κων/πολη. Τούτο μαρτυρείται από τα χρυσά νομίσματα που έκοβαν στη Francia με την προτομή των αυτοκρατόρων Κων/πόλεως από τον Αναστάσιον Α (491-518) μέχρι τον Ηράκλειον (610-641). Αριθμούνται οι απόγονοι αυτοί των Ρωμαίων τουλάχιστο 250 εκατομμύρια. Oι βασιλείς και ευγενείς της Ευρώπης και οι παπικοί και Αγγλικανοί επίσκοποι είναι οι απόγονοι των Τευτόνων κατακτητών της Δυτικής Ρωμαιοσύνης.
2)Η Γαλλική Επανάσταση ήταν στη βάση της Επανάσταση των Γαλλο-Ρωμαίων κατά των Φράγκων. Την κατέστειλε ο Τοσκανο-Φράγκος Ναπολέων. Αλλά οι δημοκράτες Φράγκοι και οι Γαλλο-Ρωμαίοι ανέτρεψαν το έργον του Ναπολέοντα το 1848 και τελικά το 1870. Αν είχαμε καλλιεργήσει το κοινό μας Ρωμαϊκό παρελθόν με τη Γαλλία ίσως δεν θα την είχαμε εχθρό μας το 1921 όταν μαζί με τους Βρετανούς και Ιταλούς άρχισαν την ανατροπή της Συνθήκης των Σεβρών υπέρ των Νεο-Τούρκων με τα επακόλουθα.
3)Τα Υπουργεία των Εξωτερικών της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Τουρκίας γνωρίζουν ακριβώς πώς οι Ρωμαίοι της Ελλάδος έγιναν Αρχαίοι Ελληνες, αφού οι ίδιοι σχεδιάσανε την εν λόγω διαδικασίαν για την διάλυση της Ρωμαιοσύνης. Αφού γράφουν στα βιβλία τους ότι με το σημερινό όνομα Greeks ενοούμε αυτούς που πιστεύουν ότι είναι Greeks.
[ Επιστροφή ]
6) H διαστολή Ελληνισμού και Ρωμαιοσύνης είναι σκέτη πλαστογραφία
1)H πρώτη ιστορική μαρτυρία για την εθνικότητα της Ρώμης, αρκετά πριν εμφανισθούν οι πρώτες ιστορίες της, είναι στο "περί ψυχής" έργον του μαθητού του Πλάτωνος Ηρακλίδου Ποντικού, όπου γράφει "πόλιν Ελληνίδα Ρώμην" μέσα από τα πλαίσια της καταλήψεώς της από τους υπερορίους (Γαλάτας) το 390-389 π.Χ. Οι πρώτες τέσσερες ιστορίες της Ρώμης εγράφηκαν από Ρωμαίους στα ελληνικά. Μαρτυρούν και αυτές ότι η Ρώμη είναι Ελληνική.
2)Η αντιπαράθεση Ρωμαίων και Ελλήνων είναι το φρούτο των Φράγκων και του Ναπολέοντος που μας σερβίρισε ο Κοραής και που την καλλιεργούν οι Βρετανοί και Ρώσοι με την βοήθειαν των μιμητών τους Νέων Ελλήνων.
3)Το κόμμα των Γαλλο-Ρωμαίων Ιακωβίνων (Jacobins) επαναστατών, οι λεγόμενοι Υπερόροι (Montangards) του Αυαντίνου λόφου, όπου κτίσθηκε μέρος της Ρώμης, ήσαν υπερήφανοι για την καταγωγή τους από την Ρώμην και την Πελοπόννησον. Αντί ο Κοραής να μάθει απ'αυτούς την Ρωμαιοσύνη έμαθε από τους Ολλανδούς και τον Ναπολέοντα να μισεί την πραγματικήν Ελλάδα του 1821, ακριβώς ως κάμουν αρκετοί Έλληνες ιστορικοί σήμερα.
[ Επιστροφή ]
7) Γιατί η πλαστογραφία
Η Ισπανική Ρωμανία ευρίσκετο κάτω από Γοτθική κατοχή από το 629. O διοικητής του Αυτοκράτορα της Κων/πόλεως στην Μαυριτανία, με έδρα την Ceuta, πέρασε το 711 απένατι με το στρατό του εκ Νουμιδo-Ρωμαίων και προκάλεσε γενική επανάσταση των Ισπανο-Ρωμαίων. Επέρασε και Αραβικός στρατός που μόλις είχε φθάσει στην περιοχή. Μάλλον χωριστά απελεθέρωσαν την Ισπανική Ρωμανία και κατέστρεψαν την Ισπανικήν Γοτθίαν το 711-719. Επαναστάτησαν και οι Γαλλο-Ρωμαίοι που συμμάχισαν με τους Νουμιδο-Ρωμαίους και Άραβες και παρ'ολίγον να καταστρέψουν την Φραγκίαν το 732-739.
Οι Γαλλο-Ρωμαίοι πάλι επαναστάτησαν κατά των Φράγκων το 742. Εν συνεχεία οι Φράγκοι κατέκτησαν την Ρώμην το 754-6 που ήταν ακόμα μέρος της ελευθέρας Ρωμανίας. Για πρώτη φορά το 794 οι Φράγκοι ονομάσανε την Ρωμανίαν Graecia και τους πολίτες της αιρετικούς Graecος. Oμως κράτησαν το όνομα Ρωμανία για μόνον το Παπικόν τους Κράτος. Από τότε άρχισαν την προπαγάνδα στους υποδούλους Δυτικούς Ρωμαίους ότι μόνο το Παπικό κρατος είναι η Ρωμανία. Οι Φράγκοι κράτησαν το όνομα Ρωμαίοι Καθολικοί και από τότε κρατούν μυστικό την ύπαρξη της Ανατολικής Ρωμαιοσύνης σκεπάζοντάς την κάτω από τα ονόματα αιρετικός, Γραικός και Βυζαντινός. Την γραμμήν αυτήν υιοθέτησαν σχεδόν όλες οι Τευτονικές φυλές, εκτός από τους Σκανδιναβούς και τους Σάξονες υπό Νορμανδικήν κατοχήν. Έχασαν την επαφή τους με την Ορθοδοξίαν μετά την Άλωση. Το κέντρον της επιθέσεως κατά της Ρωμαιοσύνης κατέστη το Βατικανό όταν οι Φράγκοι έδιωξαν οριστκά πλέον τους Ρωμαίους Πάπες το 1012-1046 γενόμενοι Πάπες αύτοί.
8) Συμπέρασμα
Από τα ανωτέρω βλέπει κανείς 1) γιατί συνεχίζεται η πλαστογραφία της Ρωμαιοσύνης με την πολύτιμη βοήθεια των Νέων Ελλήνων, 2) γιατί στην πραγματικότητα είμεθα Ελληνες και Ρωμαίοι και 3) γιατί επιπλέον συμφέρει και νομικά να είμεθα Ρωμαιοσύνη. Τούτο μάλιστα γιατί σχεδόν ολόκληρος η ενωμένη Ευρώπη είναι ακόμη Ρωμαιοσύνη
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010
Η Ευρώπη κάνει δικαστή τον... Αττίλα
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Συντριπτικό είναι το πλήγμα που υπέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες με την απόφαση που πήρε την Παρασκευή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Με μια προκλητική όσο και μοιραία για τον κυπριακό Ελληνισμό απόφαση, το δικαστήριο αυτό απέρριψε όλες τις προσφυγές Ελληνοκυπρίων που αφορούσαν περιουσίες τους στα Κατεχόμενα. Το χειρότερο όμως είναι ότι το ΕΔΑΔ υπέδειξε στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να προσφύγουν στην... Επιτροπή Αποζημιώσεων των τουρκικών δυνάμεων κατοχής για να αποφασίσει ο «Αττίλας», όχι φυσικά αν θα τους επιστρέψει ποτέ τις περιουσίες τους, αλλά πόσα λεφτά θέλει να τους δώσει ως αποζημίωση! Το δικαστήριο αυτό δηλαδή αποφάσισε ουσιαστικά να δώσει τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων στους Τούρκους κατακτητές και σφετεριστές είτε αυτοί είναι αιμοσταγείς έποικοι «κατσαπλιάδες» είτε Τουρκοκύπριοι!
Η απόφαση αυτή συνιστά πολιτική συντριβή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαίως πανηγυρίστηκε από την τουρκική πλευρά ως ο μεγαλύτερος πολιτικός θρίαμβος της Αγκυρας στο Κυπριακό από το 1974 μέχρι σήμερα, τον οποίον έσπευσαν να πανηγυρίσουν με δηλώσεις και ανακοινώσεις τους τόσο ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου προσωπικά όσο και το υπουργείο Εξωτερικών του «Αττίλα».
Η πολιτική πανωλεθρία της Λευκωσίας έγκειται στο ότι με την απόφαση του ΕΔΑΔ προκαθορίζεται κατ’ ουσίαν ότι σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να επιστραφούν στους πρόσφυγες οι περιουσίες τους - αυτές «παν’ και τούρκεψαν» κατά τους Ευρωπαίους δικαστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απίστευτα υποκριτική είναι η αιτιολογία της απόφασης.
Το εξαιρετικά «ευαίσθητο» -αλλά μονομερώς, αποκλειστικά προς τους Τούρκους κατακτητές- Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επιθυμεί «να επιβάλει μια άνευ όρων υποχρέωση σε μια κυβέρνηση να ξεκινήσει τη βίαιη εκδίωξη και τη μετεγκατάσταση ενός μεγάλου αριθμού ανδρών, γυναικών και παιδιών, έστω κι αν ο σκοπός είναι να αποκαταστήσει τα δικαιώματα θυμάτων παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως αναφέρει στην απόφασή του. «Η κατοχή του περιουσιακού τίτλου, έπειτα από τόσα χρόνια, έχει απολέσει την ισχύ της από άποψη πρακτικού αποτελέσματος» προσθέτει.
Ωραία λογική, πραγματικό... απαύγασμα του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού: παράνομη μεν η τουρκική εισβολή, νόμιμο όμως το... πλιάτσικο της τουρκικής κατοχής! Εκτακτα! Να το εφαρμόζουν, λοιπόν, όλες οι χώρες αυτό το υπέροχο νομικό πλαίσιο του ΕΔΑΔ: να εισβάλλουν παράνομα στα γειτονικά τους κράτη και να αρπάζουν... νόμιμα τα εδάφη των γειτόνων τους! Σαν δεν ντρέπονται οι ευρωδικαστές που έβγαλαν αυτή την απόφαση...
Οσο καταστροφική και αν είναι όμως αυτή η απόφαση, ας μην υποκρινόμαστε και εμείς ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τις αιτίες της. Δικαστήρια όπως το ΕΔΑΔ αποφασίζουν πάντα με πολιτικά, όχι με νομικά κριτήρια. Χρησιμοποιούν απλώς τους νόμους για να προσδώσουν επίφαση νομιμότητας στους εκάστοτε πολιτικούς στόχους.
Είδαν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές ότι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ τον Δεκέμβριο δεν επέβαλε καμιά κύρωση στην Τουρκία, που αρνήθηκε για τρίτη φορά να εφαρμόσει το περιβόητο Πρωτόκολλο της Αγκυρας προκειμένου να μην εμφανιστεί ότι αναγνωρίζει έστω και έμμεσα την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είδαν ότι η Αθήνα και η Λευκωσία δεν πρόβαλαν βέτο έστω και για μπλοκάρισμα ορισμένων διαπραγματευτικών κεφαλαίων με την ΕΕ. Εμαθαν και τι συζητούν ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ, οπότε έβγαλαν το πολιτικό συμπέρασμα: η ΕΕ αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μειωμένων δικαιωμάτων, οι Ελληνες και οι Ελληνοκύπριοι δεν αντιδρούν, άρα μπορεί και το δικαστήριο να βγάλει απόφαση εναρμονισμένη με αυτό το πολιτικό κλίμα. Επομένως, ας δώσουμε όλες τις περιουσίες των κατεχόμενων εδαφών στους Τούρκους στη βάση της... χρησικτησίας!
Λες και η τουρκική στρατιωτική κατοχή είναι κάτι σαν... καταπάτηση εγκαταλειμμένου χωραφιού από παμπόνηρο γιδοβοσκό! Λες και οι Ελληνοκύπριοι, τριάντα πέντε και πλέον χρόνια τώρα, απλώς... αμέλησαν να πάνε στα σπίτια και στα χωράφια τους στα Κατεχόμενα!
Ασήμαντη λεπτομέρεια θεωρούν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο, δείχνοντάς μας έτσι πόσο... «ευέλικτα» είναι στην Ευρώπη τα ανθρώπινα δικαιώματα...
ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ
«Ντε φάκτο» αναγνώριση
Πρωτοφανής είναι η ενέργεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να προτρέψει τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να απευθυνθούν στην Επιτροπή Αποζημιώσεων του παράνομου τουρκικού κατοχικού καθεστώτος. Είναι όντως η πρώτη φορά που κάποιος ευρωπαϊκός θεσμός αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάποιο κρατικό όργανο του παράνομου ψευδοκράτους να παίρνει αποφάσεις.
Οσο και αν σε άλλο σημείο της απόφασής του το ΕΔΑΔ τονίζει ρητά ότι δεν αναγνωρίζει την κατοχική «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αυτή η προτροπή του προς τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες συνιστά έμμεση αναγνώριση κρατικής υπόστασης στο κατοχικό καθεστώς. Δικαιολογημένα από την πλευρά του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου χαρακτήρισε την προτροπή ως «γεγονός που έχει ιστορική σημασία».
Συντριπτικό είναι το πλήγμα που υπέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες με την απόφαση που πήρε την Παρασκευή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Με μια προκλητική όσο και μοιραία για τον κυπριακό Ελληνισμό απόφαση, το δικαστήριο αυτό απέρριψε όλες τις προσφυγές Ελληνοκυπρίων που αφορούσαν περιουσίες τους στα Κατεχόμενα. Το χειρότερο όμως είναι ότι το ΕΔΑΔ υπέδειξε στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να προσφύγουν στην... Επιτροπή Αποζημιώσεων των τουρκικών δυνάμεων κατοχής για να αποφασίσει ο «Αττίλας», όχι φυσικά αν θα τους επιστρέψει ποτέ τις περιουσίες τους, αλλά πόσα λεφτά θέλει να τους δώσει ως αποζημίωση! Το δικαστήριο αυτό δηλαδή αποφάσισε ουσιαστικά να δώσει τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων στους Τούρκους κατακτητές και σφετεριστές είτε αυτοί είναι αιμοσταγείς έποικοι «κατσαπλιάδες» είτε Τουρκοκύπριοι!
Η απόφαση αυτή συνιστά πολιτική συντριβή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαίως πανηγυρίστηκε από την τουρκική πλευρά ως ο μεγαλύτερος πολιτικός θρίαμβος της Αγκυρας στο Κυπριακό από το 1974 μέχρι σήμερα, τον οποίον έσπευσαν να πανηγυρίσουν με δηλώσεις και ανακοινώσεις τους τόσο ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου προσωπικά όσο και το υπουργείο Εξωτερικών του «Αττίλα».
Η πολιτική πανωλεθρία της Λευκωσίας έγκειται στο ότι με την απόφαση του ΕΔΑΔ προκαθορίζεται κατ’ ουσίαν ότι σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να επιστραφούν στους πρόσφυγες οι περιουσίες τους - αυτές «παν’ και τούρκεψαν» κατά τους Ευρωπαίους δικαστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απίστευτα υποκριτική είναι η αιτιολογία της απόφασης.
Το εξαιρετικά «ευαίσθητο» -αλλά μονομερώς, αποκλειστικά προς τους Τούρκους κατακτητές- Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επιθυμεί «να επιβάλει μια άνευ όρων υποχρέωση σε μια κυβέρνηση να ξεκινήσει τη βίαιη εκδίωξη και τη μετεγκατάσταση ενός μεγάλου αριθμού ανδρών, γυναικών και παιδιών, έστω κι αν ο σκοπός είναι να αποκαταστήσει τα δικαιώματα θυμάτων παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως αναφέρει στην απόφασή του. «Η κατοχή του περιουσιακού τίτλου, έπειτα από τόσα χρόνια, έχει απολέσει την ισχύ της από άποψη πρακτικού αποτελέσματος» προσθέτει.
Ωραία λογική, πραγματικό... απαύγασμα του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού: παράνομη μεν η τουρκική εισβολή, νόμιμο όμως το... πλιάτσικο της τουρκικής κατοχής! Εκτακτα! Να το εφαρμόζουν, λοιπόν, όλες οι χώρες αυτό το υπέροχο νομικό πλαίσιο του ΕΔΑΔ: να εισβάλλουν παράνομα στα γειτονικά τους κράτη και να αρπάζουν... νόμιμα τα εδάφη των γειτόνων τους! Σαν δεν ντρέπονται οι ευρωδικαστές που έβγαλαν αυτή την απόφαση...
Οσο καταστροφική και αν είναι όμως αυτή η απόφαση, ας μην υποκρινόμαστε και εμείς ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τις αιτίες της. Δικαστήρια όπως το ΕΔΑΔ αποφασίζουν πάντα με πολιτικά, όχι με νομικά κριτήρια. Χρησιμοποιούν απλώς τους νόμους για να προσδώσουν επίφαση νομιμότητας στους εκάστοτε πολιτικούς στόχους.
Είδαν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές ότι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ τον Δεκέμβριο δεν επέβαλε καμιά κύρωση στην Τουρκία, που αρνήθηκε για τρίτη φορά να εφαρμόσει το περιβόητο Πρωτόκολλο της Αγκυρας προκειμένου να μην εμφανιστεί ότι αναγνωρίζει έστω και έμμεσα την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είδαν ότι η Αθήνα και η Λευκωσία δεν πρόβαλαν βέτο έστω και για μπλοκάρισμα ορισμένων διαπραγματευτικών κεφαλαίων με την ΕΕ. Εμαθαν και τι συζητούν ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ, οπότε έβγαλαν το πολιτικό συμπέρασμα: η ΕΕ αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μειωμένων δικαιωμάτων, οι Ελληνες και οι Ελληνοκύπριοι δεν αντιδρούν, άρα μπορεί και το δικαστήριο να βγάλει απόφαση εναρμονισμένη με αυτό το πολιτικό κλίμα. Επομένως, ας δώσουμε όλες τις περιουσίες των κατεχόμενων εδαφών στους Τούρκους στη βάση της... χρησικτησίας!
Λες και η τουρκική στρατιωτική κατοχή είναι κάτι σαν... καταπάτηση εγκαταλειμμένου χωραφιού από παμπόνηρο γιδοβοσκό! Λες και οι Ελληνοκύπριοι, τριάντα πέντε και πλέον χρόνια τώρα, απλώς... αμέλησαν να πάνε στα σπίτια και στα χωράφια τους στα Κατεχόμενα!
Ασήμαντη λεπτομέρεια θεωρούν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο, δείχνοντάς μας έτσι πόσο... «ευέλικτα» είναι στην Ευρώπη τα ανθρώπινα δικαιώματα...
ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ
«Ντε φάκτο» αναγνώριση
Πρωτοφανής είναι η ενέργεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να προτρέψει τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να απευθυνθούν στην Επιτροπή Αποζημιώσεων του παράνομου τουρκικού κατοχικού καθεστώτος. Είναι όντως η πρώτη φορά που κάποιος ευρωπαϊκός θεσμός αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάποιο κρατικό όργανο του παράνομου ψευδοκράτους να παίρνει αποφάσεις.
Οσο και αν σε άλλο σημείο της απόφασής του το ΕΔΑΔ τονίζει ρητά ότι δεν αναγνωρίζει την κατοχική «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αυτή η προτροπή του προς τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες συνιστά έμμεση αναγνώριση κρατικής υπόστασης στο κατοχικό καθεστώς. Δικαιολογημένα από την πλευρά του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου χαρακτήρισε την προτροπή ως «γεγονός που έχει ιστορική σημασία».
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Η ευρωπαϊκή “οικογένεια”, όπως όλοι έχουμε καταλάβει, είναι μια τεχνητή οικογένεια ετερόκλητων κρατικών συμφερόντων, που ενώθηκαν πραγματικά μόνο προς μία κατεύθυνση, την οικονομική.
Στην πρώτη μεγάλη κρίση όμως -η οποία ήταν εισαγόμενη από τις ΗΠΑ πριν να συμπαρασύρει τους πάντες στην παγκοσμιοποιημένη αγορά- αποδείχθηκε ότι εκτός από την πολιτική ούτε η οικονομική ενοποίηση είναι ολοκληρωμένη!
της ΜΑΡΙΑΝΑΣ ΠΥΡΓΙΩΤΗ
Διότι σε αντίθεση με τις “Πολιτείες” της Αμερικής, οι “Πολιτείες” της γηραιάς ηπείρου δεν διασφάλισαν κεντρικούς μηχανισμούς, οι οποίοι εκτός από… συμβουλές ή ελέγχους να μπορούν να στηρίξουν κάποιον αδύναμο κρίκο της αλυσίδας των 27 ή των 15 της ΟΝΕ. Αφήστε την Ελλάδα απέξω, διότι θα θεωρηθεί “σοβινιστική” η διαπίστωση…
Πάρτε την κέλτικη τίγρη, την Ιρλανδία, που έπειτα από μια περίοδο θαυμαστής ανάπτυξης, συνεπεία ενός πραγματικά αξιοσημείωτα τολμηρού οικονομικού προγράμματος, έφτασε να περικόπτει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έως 50% και να βλέπει μια κατάρρευση πρωτοφανή, με δεδομένη την προηγηθείσα περίοδο άνθησης.
Πάρτε τη μικρή Πορτογαλία ή τη μεγάλη Ισπανία, τα δύο κράτη της Ιβηρικής χερσονήσου που βρίσκονται στη δίνη του κυκλώνα για διαφορετικούς λόγους από εμάς, αλλά και χωρίς τις δικές μας αδυναμίες. Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ΕΚΤ να δανείσει απευθείας σε κράτη αν παραστεί ανάγκη, ώστε να αποφεύγεται η κερδοσκοπική επίθεση των αγορών και να μη δανείζεται μια χώρα με τοκογλυφικό επιτόκιο, αλλά με λογικό επιτόκιο; Είναι, διότι το απαγορεύει ο κανονισμός της… Λες και οι ιδιωτικές τράπεζες και τα funds αποδείχτηκαν “αξιόπιστα” και τα κράτη-μέλη αναξιόπιστα!
Λες και δεν βιώσαμε τη μεγαλύτερη κρίση μετά το κραχ του 1229 εξαιτίας της φρενήρους απληστίας των μεγάλων τραπεζών, που είχαν χάσει πια ακόμη και τον έλεγχο του ρίσκου που έπαιρναν, αλλά εξαιτίας της κρατικής…σπατάλης ή κακοδιαχείρισης πόρων από κράτη, όπως η Πορτογαλία ή η Ελλάδα. Αλλά έστω ότι ορθώς η ΕΚΤ λειτουργεί έτσι. Δεν έπρεπε να υπάρχει ένα ανάλογο του ΔΝΤ “εργαλείο”, όταν έχεις μια Ένωση 27 κρατών και φιλοδοξείς να αγγίξεις τα 30 σύντομα ή όταν έχεις ένα κοινό νόμισμα, το ευρώ, που πρέπει να υποστηρίξεις;
Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε στον Τύπο, η Καλιφόρνια, που “πτώχευσε” ήδη μία φορά, ετοιμάζεται για δεύτερο κραχ και η οικονομία της είναι όσο το ΑΕΠ της Ελλάδας. Έπαθε τίποτε το δολάριο; Γιατί λοιπόν “παθαίνει” το ευρώ; Επειδή κάποιοι φωστήρες όλα αυτά τα χρόνια θεωρούσαν αδύνατη μια τόσο μεγάλη κρίση ή γιατί ως ισχυροί εταίροι και... εξαγωγείς ξέρουν ότι οι ίδιοι τελικά ακόμη και από την υποτίμηση του ευρώ θα ωφεληθούν;
της ΜΑΡΙΑΝΑΣ ΠΥΡΓΙΩΤΗ
Διότι σε αντίθεση με τις “Πολιτείες” της Αμερικής, οι “Πολιτείες” της γηραιάς ηπείρου δεν διασφάλισαν κεντρικούς μηχανισμούς, οι οποίοι εκτός από… συμβουλές ή ελέγχους να μπορούν να στηρίξουν κάποιον αδύναμο κρίκο της αλυσίδας των 27 ή των 15 της ΟΝΕ. Αφήστε την Ελλάδα απέξω, διότι θα θεωρηθεί “σοβινιστική” η διαπίστωση…
Πάρτε την κέλτικη τίγρη, την Ιρλανδία, που έπειτα από μια περίοδο θαυμαστής ανάπτυξης, συνεπεία ενός πραγματικά αξιοσημείωτα τολμηρού οικονομικού προγράμματος, έφτασε να περικόπτει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων έως 50% και να βλέπει μια κατάρρευση πρωτοφανή, με δεδομένη την προηγηθείσα περίοδο άνθησης.
Πάρτε τη μικρή Πορτογαλία ή τη μεγάλη Ισπανία, τα δύο κράτη της Ιβηρικής χερσονήσου που βρίσκονται στη δίνη του κυκλώνα για διαφορετικούς λόγους από εμάς, αλλά και χωρίς τις δικές μας αδυναμίες. Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ΕΚΤ να δανείσει απευθείας σε κράτη αν παραστεί ανάγκη, ώστε να αποφεύγεται η κερδοσκοπική επίθεση των αγορών και να μη δανείζεται μια χώρα με τοκογλυφικό επιτόκιο, αλλά με λογικό επιτόκιο; Είναι, διότι το απαγορεύει ο κανονισμός της… Λες και οι ιδιωτικές τράπεζες και τα funds αποδείχτηκαν “αξιόπιστα” και τα κράτη-μέλη αναξιόπιστα!
Λες και δεν βιώσαμε τη μεγαλύτερη κρίση μετά το κραχ του 1229 εξαιτίας της φρενήρους απληστίας των μεγάλων τραπεζών, που είχαν χάσει πια ακόμη και τον έλεγχο του ρίσκου που έπαιρναν, αλλά εξαιτίας της κρατικής…σπατάλης ή κακοδιαχείρισης πόρων από κράτη, όπως η Πορτογαλία ή η Ελλάδα. Αλλά έστω ότι ορθώς η ΕΚΤ λειτουργεί έτσι. Δεν έπρεπε να υπάρχει ένα ανάλογο του ΔΝΤ “εργαλείο”, όταν έχεις μια Ένωση 27 κρατών και φιλοδοξείς να αγγίξεις τα 30 σύντομα ή όταν έχεις ένα κοινό νόμισμα, το ευρώ, που πρέπει να υποστηρίξεις;
Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε στον Τύπο, η Καλιφόρνια, που “πτώχευσε” ήδη μία φορά, ετοιμάζεται για δεύτερο κραχ και η οικονομία της είναι όσο το ΑΕΠ της Ελλάδας. Έπαθε τίποτε το δολάριο; Γιατί λοιπόν “παθαίνει” το ευρώ; Επειδή κάποιοι φωστήρες όλα αυτά τα χρόνια θεωρούσαν αδύνατη μια τόσο μεγάλη κρίση ή γιατί ως ισχυροί εταίροι και... εξαγωγείς ξέρουν ότι οι ίδιοι τελικά ακόμη και από την υποτίμηση του ευρώ θα ωφεληθούν;
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010
Σερβία: Δεν συμφωνεί με αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως προϋπόθεση ένταξής της στην ΕΕ
Βελιγράδι.
Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας, αρμόδιος για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Μποτζιντάρ Ντιέλιτς (φωτό) προέβη σε δήλωση, χθες, πως η Σερβία δεν πρόκειται να συμφωνήσει ποτέ με τη λογική ότι η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα καταστεί προϋπόθεση για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ.
Πρόσθεσε, μάλιστα, πως η ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ και η διευθέτηση του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου αποτελούν δύο ξεχωριστές διαδικασίες.
«Αυτή είναι η πολιτική της Σερβίας», είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Vecernje Novosti» , «αλλά και η πολιτική που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση προς το Κοσσυφοπέδιο δεν είναι μονομερής».
Επεσήμανε πάντως πως η Σερβία έχει άριστες σχέσεις με τις Βρυξέλλες.
Στη συνέντευξή του, τόνισε πως η τάση της ΕΕ να ενσωματώσει το σύνολο των Βαλκανίων στη Δύση «αποτελεί μια πολύ ισχυρή ώθηση ώστε να καταλήξουμε σε έναν ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας.
Αυτός πρέπει να θεωρηθεί ως ένας συμβιβασμός και όχι μια υπαγόρευση. Ως εκ τούτου η συνολική πολιτική της Ευρώπης προς το Κοσσυφοπέδιο είναι, έτσι, αποτελεσματική για την Σερβία.
Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος-
Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας, αρμόδιος για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Μποτζιντάρ Ντιέλιτς (φωτό) προέβη σε δήλωση, χθες, πως η Σερβία δεν πρόκειται να συμφωνήσει ποτέ με τη λογική ότι η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα καταστεί προϋπόθεση για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ.
Πρόσθεσε, μάλιστα, πως η ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ και η διευθέτηση του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου αποτελούν δύο ξεχωριστές διαδικασίες.
«Αυτή είναι η πολιτική της Σερβίας», είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Vecernje Novosti» , «αλλά και η πολιτική που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση προς το Κοσσυφοπέδιο δεν είναι μονομερής».
Επεσήμανε πάντως πως η Σερβία έχει άριστες σχέσεις με τις Βρυξέλλες.
Στη συνέντευξή του, τόνισε πως η τάση της ΕΕ να ενσωματώσει το σύνολο των Βαλκανίων στη Δύση «αποτελεί μια πολύ ισχυρή ώθηση ώστε να καταλήξουμε σε έναν ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας.
Αυτός πρέπει να θεωρηθεί ως ένας συμβιβασμός και όχι μια υπαγόρευση. Ως εκ τούτου η συνολική πολιτική της Ευρώπης προς το Κοσσυφοπέδιο είναι, έτσι, αποτελεσματική για την Σερβία.
Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος-
Τζ. Σόρος: σε κίνδυνο το μέλλον του ευρώ Προτείνει βοήθεια σε όλες τις χώρες με προβλήματα Τις επιφυλάξεις του εάν μια προσωρινή διάσωση της Ελλάδας μπορεί να αντιμετωπίσει τα γενικότερα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ευρωζώνη εκφράζει ο μεγιστάνας επενδυτής.
Άρθρο στους Φαιϊνάνσιαλ Τάιμς
Σε άρθρο του στην οικονομική εφημερίδα Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, ο Σόρος τονίζει πως εκείνο που έχει ανάγκη η ΕΕ είναι από περισσότερο επεμβατική επιτήρηση και θεσμικές συμφωνίες για βοήθεια κατά περίσταση.
Επίσης πρόσθεσε πως είναι επιθυμητή μίας καλά οργανωμένη αγορά ευρωομολόγων.
«Μία προσωρινή βοήθεια θα είναι αρκετή για την Ελλάδα, όμως θα αφήνει έξω την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ιρλανδία. Μαζί όλες αυτές θα συνιστούν ένα πολύ μεγάλο τμήμα της ευρωζώνης που θα πρέπει να βοηθηθεί με αυτόν τον τρόπο», τονίζει ο Σόρος.
«Η επιβίωση της Ελλάδος θα συνεχίσει να θέτει εν αμφιβόλω το μέλλον του ευρώ», προσθέτει.
Το περασμένο Σάββατο γερμανικό περιοδικό δημοσίευσε ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών έχει επεξεργασθεί το περίγραμμα ενός σχεδίου, σύμφωνα με το οποίο θα προβλέπεται βοήθεια 20 έως 25 δισ. δολαρίων για την Ελλάδα από τις χώρες κυκλοφορίας του ευρώ.
Σε άρθρο του στην οικονομική εφημερίδα Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, ο Σόρος τονίζει πως εκείνο που έχει ανάγκη η ΕΕ είναι από περισσότερο επεμβατική επιτήρηση και θεσμικές συμφωνίες για βοήθεια κατά περίσταση.
Επίσης πρόσθεσε πως είναι επιθυμητή μίας καλά οργανωμένη αγορά ευρωομολόγων.
«Μία προσωρινή βοήθεια θα είναι αρκετή για την Ελλάδα, όμως θα αφήνει έξω την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ιρλανδία. Μαζί όλες αυτές θα συνιστούν ένα πολύ μεγάλο τμήμα της ευρωζώνης που θα πρέπει να βοηθηθεί με αυτόν τον τρόπο», τονίζει ο Σόρος.
«Η επιβίωση της Ελλάδος θα συνεχίσει να θέτει εν αμφιβόλω το μέλλον του ευρώ», προσθέτει.
Το περασμένο Σάββατο γερμανικό περιοδικό δημοσίευσε ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών έχει επεξεργασθεί το περίγραμμα ενός σχεδίου, σύμφωνα με το οποίο θα προβλέπεται βοήθεια 20 έως 25 δισ. δολαρίων για την Ελλάδα από τις χώρες κυκλοφορίας του ευρώ.
Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι εκβιάζουν την Ελλάδα για τα εθνικά θέματα!
Και στο βάθος... εθνικά θέματα; Πράγματι, δεν είναι λίγοι (το αντίθετο...) όσοι πιστεύουν πως όλα αυτά τα περίεργα (;) κερδοσκοπικά παιχνίδια γύρω απ' την παραπαίουσα ελληνική οικονομία δεν έχουν μονοσήμαντο στόχο την πλήρη οικονομική εξάρτηση της χώρας μας, με αξιοποίηση των τραγικών λαθών και αβελτηριών της κυβέρνησης (κυρίως την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων, που κόστισε δισεκατομμύρια ευρώ και λόγω της ραγδαίας και πρωτόγνωρης αύξησης των spread), αλλά στοχεύουν και:
- Στο να συρθεί η Ελλάδα σε μεγάλες υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως δε σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό. Πρόκειται δηλαδή, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για έναν ωμό εκβιασμό Αμερικανών και Ευρωπαίων, με την αγαστή συνεργασία και των διεθνών κερδοσκόπων, προκειμένου να εμφανιστεί μια Ελλάδα αποδυναμωμένη, κυριολεκτικά απογυμνωμένη και χώρα υπό διεθνή εποπτεία (εκεί μας έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικοί χειρισμοί, χειρισμοί ανεύθυνοι έως και τυχοδιωκτικοί) και συνεπώς αδύναμη να προβάλει κάποια σοβαρή αντίσταση σε «λύσεις» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, που προωθούνται τούτη την κρίσιμη περίοδο.
Και δυστυχώς στη δημιουργία αυτών των εξαιρετικά αρνητικών συνθηκών «σπρώχνει» αντικειμενικά η ίδια η κυβέρνηση με την ακατανόητη (;) πολιτική της ανεπάρκεια, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε διασυρμό και εποπτεία και μάλιστα τριπλή (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, των ήξεις-αφήξεις, της αναποφασιστικότητας, της διπλής γλώσσας, που άνοιξε τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων και μας έχει φέρει στο μη παρέκει.
Μας οδήγησε επίσης η κυβέρνηση σε αυτό το δεινό σημείο και εξαιτίας ακατανόητων δηλώσεων, πότε περί «χώρας και οικονομίας στην εντατική» (Γ. Παπανδρέου), πότε περί «Τιτανικού» (Γ. Παπακωνσταντίνου), αλλά και με την εμμονή της για Εξεταστική για την οικονομία προκειμένου επικοινωνιακά να βγει απ' τα δικά της αδιέξοδα και να αποπροσανατολίσει, ενώ αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο διασυρμό της χώρας μας, αλλά και σε διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα έπρεπε να ήταν αρραγές.
Τεράστιες οι ευθύνες του Γιώργου
Μέσα σ' αυτό το αρνητικό, εξαιρετικά αρνητικό έως και νοσηρό κλίμα, παρατηρούνται ορισμένες περίεργες (;) εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, που προοιωνίζονται την κατεύθυνση των πραγμάτων και δείχνουν ότι:
• Επίκεινται σκληροί εκβιασμοί και τότε η Ελλάδα θα φαίνεται αδύναμη να αντισταθεί.
Πράγματι, την τελευταία περίοδο είδαμε να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο.
Με δεδομένη την πάγια στρατηγική τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Άγκυρας για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει μια πίεση προς την Ελλάδα για να κινηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση...
Ας προστεθεί η μεγάλη πρεμούρα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για «λύση» στο Κυπριακό και μάλιστα σύντομα, στη βάση ενός –επί της ουσίας– παραλλαγμένου Σχεδίου Ανάν 2, κάτι στο οποίο είναι ευεπίφορος ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση εκπέμπει σε παρόμοιο μήκος κύματος...
Επίσης:
- Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει το περιεχόμενο των επιστολών μεταξύ Ερντογάν και Παπανδρέου, όπου ο μεν τούρκος πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά «διάλογο εφ' όλης της ύλης» και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου δεν το αποκλείει με κατηγορηματικό τρόπο και ο τρόπος με τον οποίο με διπλωματική γλώσσα αναφέρεται στο Αιγαίο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά...
- Ακόμα και στο Σκοπιανό οι εξελίξεις δεν είναι ελπιδοφόρες. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, πιέζει την ΕΕ να ασκήσει την επιρροή της προς τη χώρα μας για μια «λύση» στο θέμα της ονομασίας αλλά και για να αρθεί το ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες της FYROM. Και απ' την άλλη, με μια σειρά δηλώσεων αξιωματούχων της κυβέρνησης Παπανδρέου αυτό το βέτο έχει αρχίσει να «χλωμιάζει». Εκμεταλλευόμενη δε η κυβέρνηση των Σκοπίων αυτήν τη μη καθαρή γλώσσα, αλλά και την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης, πιέζει την ΕΕ να οριστεί ευρωπαίος μεσολαβητής στη θέση του Μ. Νίμιτς, εκτιμώντας ότι θα ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις στην Ελλάδα!
- Ας προστεθούν στα παραπάνω και οι παρενέργειες που θα προκύψουν εφόσον γίνει τελικά νόμος του κράτους το κυβερνητικό κατασκεύασμα για την απόδοση ιθαγένειας και ψήφου στους μετανάστες, παρενέργειες που σαφώς αδυνατίζουν ακόμα περισσότερο το εσωτερικό μέτωπο...
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει ένα ιστορικό όνομα, είναι τεράστιες.
Αν συμβιβαστούν, αν υποκύψουν στους εκβιασμούς, αν συναινέσουν σε εθνικές υποχωρήσεις, επωμίζονται μια τεράστια ιστορική ευθύνη. Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τα δύσκολα είναι μπροστά. Επισημαίνουμε ακόμα ότι ανησυχίες, ερωτηματικά, ακόμα και φόβους για εθνικές υποχωρήσεις εκφράζονται και απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και μάλιστα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι οι Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης έφυγαν περισσότερο ανήσυχοι μετά τις πρόσφατες συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό.
Μάλιστα ο αρχηγός της ΝΔ συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην προχωρήσει, σ' αυτήν τουλάχιστον τη φάση, σε διάλογο με χρονοδιαγράμματα με την Τουρκία, ακριβώς επειδή η χώρα μας εμφανίζεται διεθνώς αδύναμη λόγω της δεινής οικονομικής κρίσης, συνεπώς σε όχι καλή διαπραγματευτική θέση...
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
- Στο να συρθεί η Ελλάδα σε μεγάλες υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως δε σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό. Πρόκειται δηλαδή, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για έναν ωμό εκβιασμό Αμερικανών και Ευρωπαίων, με την αγαστή συνεργασία και των διεθνών κερδοσκόπων, προκειμένου να εμφανιστεί μια Ελλάδα αποδυναμωμένη, κυριολεκτικά απογυμνωμένη και χώρα υπό διεθνή εποπτεία (εκεί μας έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικοί χειρισμοί, χειρισμοί ανεύθυνοι έως και τυχοδιωκτικοί) και συνεπώς αδύναμη να προβάλει κάποια σοβαρή αντίσταση σε «λύσεις» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, που προωθούνται τούτη την κρίσιμη περίοδο.
Και δυστυχώς στη δημιουργία αυτών των εξαιρετικά αρνητικών συνθηκών «σπρώχνει» αντικειμενικά η ίδια η κυβέρνηση με την ακατανόητη (;) πολιτική της ανεπάρκεια, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε διασυρμό και εποπτεία και μάλιστα τριπλή (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, των ήξεις-αφήξεις, της αναποφασιστικότητας, της διπλής γλώσσας, που άνοιξε τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων και μας έχει φέρει στο μη παρέκει.
Μας οδήγησε επίσης η κυβέρνηση σε αυτό το δεινό σημείο και εξαιτίας ακατανόητων δηλώσεων, πότε περί «χώρας και οικονομίας στην εντατική» (Γ. Παπανδρέου), πότε περί «Τιτανικού» (Γ. Παπακωνσταντίνου), αλλά και με την εμμονή της για Εξεταστική για την οικονομία προκειμένου επικοινωνιακά να βγει απ' τα δικά της αδιέξοδα και να αποπροσανατολίσει, ενώ αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο διασυρμό της χώρας μας, αλλά και σε διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα έπρεπε να ήταν αρραγές.
Τεράστιες οι ευθύνες του Γιώργου
Μέσα σ' αυτό το αρνητικό, εξαιρετικά αρνητικό έως και νοσηρό κλίμα, παρατηρούνται ορισμένες περίεργες (;) εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, που προοιωνίζονται την κατεύθυνση των πραγμάτων και δείχνουν ότι:
• Επίκεινται σκληροί εκβιασμοί και τότε η Ελλάδα θα φαίνεται αδύναμη να αντισταθεί.
Πράγματι, την τελευταία περίοδο είδαμε να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο.
Με δεδομένη την πάγια στρατηγική τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Άγκυρας για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει μια πίεση προς την Ελλάδα για να κινηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση...
Ας προστεθεί η μεγάλη πρεμούρα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για «λύση» στο Κυπριακό και μάλιστα σύντομα, στη βάση ενός –επί της ουσίας– παραλλαγμένου Σχεδίου Ανάν 2, κάτι στο οποίο είναι ευεπίφορος ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση εκπέμπει σε παρόμοιο μήκος κύματος...
Επίσης:
- Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει το περιεχόμενο των επιστολών μεταξύ Ερντογάν και Παπανδρέου, όπου ο μεν τούρκος πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά «διάλογο εφ' όλης της ύλης» και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου δεν το αποκλείει με κατηγορηματικό τρόπο και ο τρόπος με τον οποίο με διπλωματική γλώσσα αναφέρεται στο Αιγαίο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά...
- Ακόμα και στο Σκοπιανό οι εξελίξεις δεν είναι ελπιδοφόρες. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, πιέζει την ΕΕ να ασκήσει την επιρροή της προς τη χώρα μας για μια «λύση» στο θέμα της ονομασίας αλλά και για να αρθεί το ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες της FYROM. Και απ' την άλλη, με μια σειρά δηλώσεων αξιωματούχων της κυβέρνησης Παπανδρέου αυτό το βέτο έχει αρχίσει να «χλωμιάζει». Εκμεταλλευόμενη δε η κυβέρνηση των Σκοπίων αυτήν τη μη καθαρή γλώσσα, αλλά και την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης, πιέζει την ΕΕ να οριστεί ευρωπαίος μεσολαβητής στη θέση του Μ. Νίμιτς, εκτιμώντας ότι θα ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις στην Ελλάδα!
- Ας προστεθούν στα παραπάνω και οι παρενέργειες που θα προκύψουν εφόσον γίνει τελικά νόμος του κράτους το κυβερνητικό κατασκεύασμα για την απόδοση ιθαγένειας και ψήφου στους μετανάστες, παρενέργειες που σαφώς αδυνατίζουν ακόμα περισσότερο το εσωτερικό μέτωπο...
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει ένα ιστορικό όνομα, είναι τεράστιες.
Αν συμβιβαστούν, αν υποκύψουν στους εκβιασμούς, αν συναινέσουν σε εθνικές υποχωρήσεις, επωμίζονται μια τεράστια ιστορική ευθύνη. Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τα δύσκολα είναι μπροστά. Επισημαίνουμε ακόμα ότι ανησυχίες, ερωτηματικά, ακόμα και φόβους για εθνικές υποχωρήσεις εκφράζονται και απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και μάλιστα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι οι Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης έφυγαν περισσότερο ανήσυχοι μετά τις πρόσφατες συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό.
Μάλιστα ο αρχηγός της ΝΔ συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην προχωρήσει, σ' αυτήν τουλάχιστον τη φάση, σε διάλογο με χρονοδιαγράμματα με την Τουρκία, ακριβώς επειδή η χώρα μας εμφανίζεται διεθνώς αδύναμη λόγω της δεινής οικονομικής κρίσης, συνεπώς σε όχι καλή διαπραγματευτική θέση...
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010
Αιχμάλωτη και η Ευρώπη. Η Ευρώπη... και η Ευρώπη... και η Ευρώπη... Με την Ευρώπη αρχίζει η μέρα μας και με την Ευρώπη τελειώνει... Και, από πάνω, πρέπει να "καμαρώνουμε σαν γύφτικα σκεπάρνια", επειδή συγκαταλεγόμαστε κι εμείς στη μεγάλη "ευρωπαϊκή οικογένεια"!
Αλλά, σε ποια Ευρώπη αναφερόμαστε, επιτέλους, αγαπητοί φίλοι και αντίπαλοι του Ευρωπαϊκού Μορφώματος, που αυτό αποκαλείται αυτάρεσκα "Ευρωπαϊκή Ενωση";
Στην Ευρώπη της Αναγέννησης; Καμαρώνουμε κι εμείς μαζί σας! Στην Ευρώπη του Διαφωτισμού; Και πάλι μαζί σας, αφού, άλλωστε, Αναγέννηση και Διαφωτισμός υπήρξαν Βυζαντινή σπορά! Στην Ευρώπη των Αστικοδημοκρατικών Επαναστάσεων; Και αυτή τη φορά μαζί σας, διότι είχαν προοδευτικό χαρακτήρα!
Ή μήπως στην Ευρώπη της Αποικιοκρατίας; Σας την χαρίζουμε! Ή μήπως στην Ευρώπη της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης και Αντιμεταρρύθμισης; Και αυτή δική σας, γιατί μόνο απέχθεια μας προκαλεί! ΄Η μήπως στην Ευρώπη του Εκατονταετούς, του Επταετούς και των Πολέμων της Διαδοχής; Χάρισμά σας κι αυτή! Ή μήπως στην Ευρώπη της Μεγάλης Ανθρωποσφαγής των δύο παγκοσμίων πολέμων - όπου μιλιταρισμός, ναζισμός και φασισμός συγκρούστηκαν με τον ιμπεριαλισμό και ρήμαξαν την Υφήλιο; Δική σας και αυτή η Ευρώπη!
Η δική μας Ευρώπη δεν υπάρχει, πια. Η Ευρώπη του Γκαίτε, του Μπετόβεν, του Καντ, το Εγελου, του Μαρξ, του Χάινε, του Κοπέρνικου, του Σοπέν, του Κιουρί, του Σιμπέλιους, του Σμέτανα, του Μολιέρου, του Ρακίνα, του Ουγκό, του Ντα Βίντσι, του Τορικέλλι, του Μπαλζάκ, του Ρήμαν, του Αϊνστάιν, του Πλανκ και χιλιάδων άλλων πρωταθλητών του ουμανισμού, της φιλοσοφίας, του στοχασμού, της τέχνης, της επιστήμης και γενικά του πολιτισμού, πέρασε ανεπιστρεπτί.
Στα εδάφη της πάλαι ποτέ ευκλεούς ηπείρου έχει τα τελευταία χρόνια εγκατασταθεί μια Νέα Τάξη Πραγμάτων, την οποία συναποτελούν τραπεζίτες, χρηματιστές, κεφαλαιούχοι - πειρατές, μεγαλέμποροι χρηματοοικονομικών προϊόντων, μεγαλομέτοχοι βιομηχανικών και επιχειρηματικών ομίλων και ιδιοκτήτες ΜΜΕ - τα πλούτη των οποίων διαχειρίζονται διορισμένες πολιτικές ηγεσίες, μέσω του επικοινωνιακού ορυμαγδού και διορισμένοι τεχνοκράτες, μέσω των -εμμέσως διορισμένων- κυβερνήσεων.
Και όλοι αυτοί πεντάρα δεν δίνουν για τη δημοκρατία (την ασκούν τα κανάλια - παραμορφώνοντάς την), ούτε για την άμυνα ή την εξωτερική πολιτική (την έχουν παραδώσει στους Αμερικανούς), ούτε για την επιστήμη ή την τέχνη ή το στοχασμό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πόσο στάρι ή μπαμπάκι παράγει ο Θεσσαλός, πόσο κρασί ο Γάλλος, πόσο λάδι ο Ισπανός, τι πρόστιμο πρέπει να πληρώσει ο Πορτολέζος, πόσο ξεπέρασε τη νόρμα του ο Ιταλός και ποια είναι η ποσόστωση στην παραγωγή σέλινου ή μαϊντανού ή γλυκοπατάτας.
Και ευχαρίστως θα βράβευαν εκείνον που θα εύρισκε τρόπο να παράγονται τετράγωνες οι ντομάτες ή τα αγγουράκια, προκειμένου να συσκευάζονται ευκολότερα και οικονομικότερα...
Αυτή η Ευρώπη, που αυτοαναίρεσε την ιστορία, τις παραδόσεις και τις προοπτικές της, δεν είναι δική μας. Ούτε όσων πίστεψαν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ούτε όσων προειδοποιούσαν για τους κινδύνους που έφερνε μαζί του το "μόρφωμα"!
Κι αν την ανεχόμαστε ακόμη, την ανεχόμαστε σαν το λιγότερο κακό, μέσα στον χαώδη μετακομμουνιστικό κόσμο!
Στην Ευρώπη της Αναγέννησης; Καμαρώνουμε κι εμείς μαζί σας! Στην Ευρώπη του Διαφωτισμού; Και πάλι μαζί σας, αφού, άλλωστε, Αναγέννηση και Διαφωτισμός υπήρξαν Βυζαντινή σπορά! Στην Ευρώπη των Αστικοδημοκρατικών Επαναστάσεων; Και αυτή τη φορά μαζί σας, διότι είχαν προοδευτικό χαρακτήρα!
Ή μήπως στην Ευρώπη της Αποικιοκρατίας; Σας την χαρίζουμε! Ή μήπως στην Ευρώπη της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης και Αντιμεταρρύθμισης; Και αυτή δική σας, γιατί μόνο απέχθεια μας προκαλεί! ΄Η μήπως στην Ευρώπη του Εκατονταετούς, του Επταετούς και των Πολέμων της Διαδοχής; Χάρισμά σας κι αυτή! Ή μήπως στην Ευρώπη της Μεγάλης Ανθρωποσφαγής των δύο παγκοσμίων πολέμων - όπου μιλιταρισμός, ναζισμός και φασισμός συγκρούστηκαν με τον ιμπεριαλισμό και ρήμαξαν την Υφήλιο; Δική σας και αυτή η Ευρώπη!
Η δική μας Ευρώπη δεν υπάρχει, πια. Η Ευρώπη του Γκαίτε, του Μπετόβεν, του Καντ, το Εγελου, του Μαρξ, του Χάινε, του Κοπέρνικου, του Σοπέν, του Κιουρί, του Σιμπέλιους, του Σμέτανα, του Μολιέρου, του Ρακίνα, του Ουγκό, του Ντα Βίντσι, του Τορικέλλι, του Μπαλζάκ, του Ρήμαν, του Αϊνστάιν, του Πλανκ και χιλιάδων άλλων πρωταθλητών του ουμανισμού, της φιλοσοφίας, του στοχασμού, της τέχνης, της επιστήμης και γενικά του πολιτισμού, πέρασε ανεπιστρεπτί.
Στα εδάφη της πάλαι ποτέ ευκλεούς ηπείρου έχει τα τελευταία χρόνια εγκατασταθεί μια Νέα Τάξη Πραγμάτων, την οποία συναποτελούν τραπεζίτες, χρηματιστές, κεφαλαιούχοι - πειρατές, μεγαλέμποροι χρηματοοικονομικών προϊόντων, μεγαλομέτοχοι βιομηχανικών και επιχειρηματικών ομίλων και ιδιοκτήτες ΜΜΕ - τα πλούτη των οποίων διαχειρίζονται διορισμένες πολιτικές ηγεσίες, μέσω του επικοινωνιακού ορυμαγδού και διορισμένοι τεχνοκράτες, μέσω των -εμμέσως διορισμένων- κυβερνήσεων.
Και όλοι αυτοί πεντάρα δεν δίνουν για τη δημοκρατία (την ασκούν τα κανάλια - παραμορφώνοντάς την), ούτε για την άμυνα ή την εξωτερική πολιτική (την έχουν παραδώσει στους Αμερικανούς), ούτε για την επιστήμη ή την τέχνη ή το στοχασμό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πόσο στάρι ή μπαμπάκι παράγει ο Θεσσαλός, πόσο κρασί ο Γάλλος, πόσο λάδι ο Ισπανός, τι πρόστιμο πρέπει να πληρώσει ο Πορτολέζος, πόσο ξεπέρασε τη νόρμα του ο Ιταλός και ποια είναι η ποσόστωση στην παραγωγή σέλινου ή μαϊντανού ή γλυκοπατάτας.
Και ευχαρίστως θα βράβευαν εκείνον που θα εύρισκε τρόπο να παράγονται τετράγωνες οι ντομάτες ή τα αγγουράκια, προκειμένου να συσκευάζονται ευκολότερα και οικονομικότερα...
Αυτή η Ευρώπη, που αυτοαναίρεσε την ιστορία, τις παραδόσεις και τις προοπτικές της, δεν είναι δική μας. Ούτε όσων πίστεψαν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ούτε όσων προειδοποιούσαν για τους κινδύνους που έφερνε μαζί του το "μόρφωμα"!
Κι αν την ανεχόμαστε ακόμη, την ανεχόμαστε σαν το λιγότερο κακό, μέσα στον χαώδη μετακομμουνιστικό κόσμο!
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Τότε και τώρα. Ψέματα με ημερομηνία λήξης. Τα ψέματα έχουν όριο χρήσης;
Γράφει ο Κ. Σ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
papanikolaou.konstantinos@gmail.com
Πολλοί θα θυμούνται το 1981 τον Α. Γ. Παπανδρέου να δηλώνει υπερήφανα ότι θα βάλει τέρμα στο να λαμβάνονται στις Βρυξέλλες οι αποφάσεις για την Ελλάδα.
Ευτυχώς για την Ελλάδα, λίγους μήνες πριν, ο μέχρι τότε πρωθυπουργός και μετά Πρόεδρος Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ξεπερνώντας, με πολύ προσωπικό αγώνα και τις αντιδράσεις των τότε εταίρων της ΕΟΚ και τις ιαχές ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ «έξω από την ΕΟΚ των μονοπωλίων», είχε εντάξει την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ήταν άθλος, επειδή δεν ήταν αυτονόητο και οι αντιδράσεις ήταν λυσσαλέες.
Πολλοί κατάπιαν τότε το πράσινο παραμύθι και μετά, τουλάχιστον μέχρι το 1985, πίστευαν ότι ο Ανδρέας θα βγάλει… με εθνική υπερηφάνεια (!) την Ελλάδα από την ΕΟΚ.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες ότι ο Α. Παπανδρέου μόνον αυτό που έλεγε δεν εννοούσε και ότι η αλήθεια ήταν πως αισθανόταν ευτυχής που η Ελλάδα ήταν στην ΕΟΚ και μπορούσε να ξοδεύει ασυλλόγιστα ποταμούς κοινοτικού χρήματος, υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών, όπως είχε τονίσει το 1983 στη Βουλή ο τότε εκπρόσωπος της Ν.Δ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χωρίς να ακουστεί.
Σήμερα, 29 χρόνια μετά, επί Γ. Α. Παπανδρέου, ή γενιά των τότε εικοσάρηδων πληρώνει το λογαριασμό και τα παιδιά τους βλέπουν τον εφιάλτη του δικού τους μέλλοντος ολοζώντανο. Θα πληρώνουν ταμεία πεθαμένα, από τα οποία θα έχουν κακές παροχές υγείας, κανένα επίδομα και αβέβαιη σύνταξη.
Θα ζουν σε απόλυτη εργασιακή ανασφάλεια, με την απόλυση μπροστά τους οι εργαζόμενοι 12ωρα με ελάχιστες αποδοχές και μέσα στο σκοτάδι της ανεργίας, χωρίς ελπίδα, οι υπόλοιποι. Και όλα αυτά σε χρονικό ορίζοντα με αβέβαιο τέλος…
Ηταν απολύτως σαφής χθες ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. «Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να δείξει κουράγιο» είπε σαν το γιατρό που μιλάει με συγγενείς ετοιμοθάνατου. Και επιβεβαίωσε τη δέσμευση της κυβέρνησης να λάβει πρόσθετα μέτρα. Έως τις 16 Μαρτίου, είπε, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ανακοινώσει ποια πρόσθετα μέτρα θα λάβει. Παράλληλα, ανέφερε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει δέσμη και άλλων μέτρων. Σε περίπτωση διχογνωμίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Επιτροπή, το Συμβούλιο Ευρωπαίων Υπουργών Οικονομίας θα λάβει τις αποφάσεις ερήμην της Ελλάδας, αφού κράτος με έλλειμμα δεν έχει δικαίωμα ψήφου όταν συζητείται το πρόβλημά του στο Ecofin.
Τα ψέματα έχουν όριο χρήσης.
papanikolaou.konstantinos@gmail.com
Πολλοί θα θυμούνται το 1981 τον Α. Γ. Παπανδρέου να δηλώνει υπερήφανα ότι θα βάλει τέρμα στο να λαμβάνονται στις Βρυξέλλες οι αποφάσεις για την Ελλάδα.
Ευτυχώς για την Ελλάδα, λίγους μήνες πριν, ο μέχρι τότε πρωθυπουργός και μετά Πρόεδρος Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ξεπερνώντας, με πολύ προσωπικό αγώνα και τις αντιδράσεις των τότε εταίρων της ΕΟΚ και τις ιαχές ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ «έξω από την ΕΟΚ των μονοπωλίων», είχε εντάξει την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ήταν άθλος, επειδή δεν ήταν αυτονόητο και οι αντιδράσεις ήταν λυσσαλέες.
Πολλοί κατάπιαν τότε το πράσινο παραμύθι και μετά, τουλάχιστον μέχρι το 1985, πίστευαν ότι ο Ανδρέας θα βγάλει… με εθνική υπερηφάνεια (!) την Ελλάδα από την ΕΟΚ.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες ότι ο Α. Παπανδρέου μόνον αυτό που έλεγε δεν εννοούσε και ότι η αλήθεια ήταν πως αισθανόταν ευτυχής που η Ελλάδα ήταν στην ΕΟΚ και μπορούσε να ξοδεύει ασυλλόγιστα ποταμούς κοινοτικού χρήματος, υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών, όπως είχε τονίσει το 1983 στη Βουλή ο τότε εκπρόσωπος της Ν.Δ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χωρίς να ακουστεί.
Σήμερα, 29 χρόνια μετά, επί Γ. Α. Παπανδρέου, ή γενιά των τότε εικοσάρηδων πληρώνει το λογαριασμό και τα παιδιά τους βλέπουν τον εφιάλτη του δικού τους μέλλοντος ολοζώντανο. Θα πληρώνουν ταμεία πεθαμένα, από τα οποία θα έχουν κακές παροχές υγείας, κανένα επίδομα και αβέβαιη σύνταξη.
Θα ζουν σε απόλυτη εργασιακή ανασφάλεια, με την απόλυση μπροστά τους οι εργαζόμενοι 12ωρα με ελάχιστες αποδοχές και μέσα στο σκοτάδι της ανεργίας, χωρίς ελπίδα, οι υπόλοιποι. Και όλα αυτά σε χρονικό ορίζοντα με αβέβαιο τέλος…
Ηταν απολύτως σαφής χθες ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. «Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να δείξει κουράγιο» είπε σαν το γιατρό που μιλάει με συγγενείς ετοιμοθάνατου. Και επιβεβαίωσε τη δέσμευση της κυβέρνησης να λάβει πρόσθετα μέτρα. Έως τις 16 Μαρτίου, είπε, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ανακοινώσει ποια πρόσθετα μέτρα θα λάβει. Παράλληλα, ανέφερε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει δέσμη και άλλων μέτρων. Σε περίπτωση διχογνωμίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Επιτροπή, το Συμβούλιο Ευρωπαίων Υπουργών Οικονομίας θα λάβει τις αποφάσεις ερήμην της Ελλάδας, αφού κράτος με έλλειμμα δεν έχει δικαίωμα ψήφου όταν συζητείται το πρόβλημά του στο Ecofin.
Τα ψέματα έχουν όριο χρήσης.
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010
ενοχλήθηκαν οι Τούρκοι! ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ;
Σφόδρα ενοχλήθηκαν οι Τούρκοι από την παρέμβαση της ΕΕ στην τουρκική κατοχή της Κύπρου και την έκκληση που απηύθυνε προς την τουρκική ηγεσία.
Αναφερόμαστε στην έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου που καλεί την Τουρκία για αποχώρηση των 35 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών από την Κύπρο και την παραχώρηση της Αμμοχώστου στην ελεύθερη Κύπρο.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός στο γεύμα που παρέθεσε, χθες, στους πρέσβεις των κρατών της ΕΕ δήλωσε ότι η έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «δημιούργησε απογοήτευση» στην τουρκική πλευρά, τόνισε μάλιστα θορυβημένος πως «η ΕΕ λειτουργεί ως εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων».
Διαστρεβλώνοντας συνειδητά τα γεγονότα, δήλωσε ακόμη :« η πλευρά που αποφεύγει τις συνομιλίες στην Κύπρο είναι η ελληνοκυπριακή και η Ελλάδα, και πως η ΕΕ αγνοεί τις προσπάθειες των τουρκοκυπρίων".
Σε ανακοίνωσή, εξάλλου, του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«η στάση του Ευρωκοινοβουλίου προκάλεσε απογοήτευση. Ο ρόλος του δεν πρέπει να είναι ρόλος εκπροσώπου της Ελληνοκυπριακής πλευράς. Έχουν παραβλεφθεί τελείως οι εποικοδομητικές προσπάθειες της τουρκοκυπριακής πλευράς που στοχεύουν στη λύση»
Η ανακοίνωση θα καταλήξει χαρακτηριστικά:
«Η Τουρκία, παρόλο την αρνητική στάση και τις προσπάθειες ορισμένων κύκλων να παρεμποδίσουν την πορεία της, θα συνεχίσει να υποστηρίζει τα κεκτημένα δικαιώματά της και θα πορευθεί αποφασιστικά στοχεύοντας την ένταξή της στην ΕΕ»
Υπενθυμίζεται ότι το ψήφισμα αφορούσε την «πρόοδο της Τουρκίας», μια πρωτοβουλία της Ολλανδής ευρωβουλευτή Ρία Όμεν Ρούγτεν και εγκρίθηκε από το σώμα του Ευρωκοινοβουλίου με ανάταση χειρός.
Το ψήφισμα κάνει έκκληση στην Τουρκία να αποσύρει την απειλή «casus belli» εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση διεύρυνσης των χωρικών υδάτων και να σταματήσει τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και να μην παρεμποδίζει τα κυπριακά πλοία που διενεργούν έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Αναφερόμαστε στην έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου που καλεί την Τουρκία για αποχώρηση των 35 χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών από την Κύπρο και την παραχώρηση της Αμμοχώστου στην ελεύθερη Κύπρο.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός στο γεύμα που παρέθεσε, χθες, στους πρέσβεις των κρατών της ΕΕ δήλωσε ότι η έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «δημιούργησε απογοήτευση» στην τουρκική πλευρά, τόνισε μάλιστα θορυβημένος πως «η ΕΕ λειτουργεί ως εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων».
Διαστρεβλώνοντας συνειδητά τα γεγονότα, δήλωσε ακόμη :« η πλευρά που αποφεύγει τις συνομιλίες στην Κύπρο είναι η ελληνοκυπριακή και η Ελλάδα, και πως η ΕΕ αγνοεί τις προσπάθειες των τουρκοκυπρίων".
Σε ανακοίνωσή, εξάλλου, του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«η στάση του Ευρωκοινοβουλίου προκάλεσε απογοήτευση. Ο ρόλος του δεν πρέπει να είναι ρόλος εκπροσώπου της Ελληνοκυπριακής πλευράς. Έχουν παραβλεφθεί τελείως οι εποικοδομητικές προσπάθειες της τουρκοκυπριακής πλευράς που στοχεύουν στη λύση»
Η ανακοίνωση θα καταλήξει χαρακτηριστικά:
«Η Τουρκία, παρόλο την αρνητική στάση και τις προσπάθειες ορισμένων κύκλων να παρεμποδίσουν την πορεία της, θα συνεχίσει να υποστηρίζει τα κεκτημένα δικαιώματά της και θα πορευθεί αποφασιστικά στοχεύοντας την ένταξή της στην ΕΕ»
Υπενθυμίζεται ότι το ψήφισμα αφορούσε την «πρόοδο της Τουρκίας», μια πρωτοβουλία της Ολλανδής ευρωβουλευτή Ρία Όμεν Ρούγτεν και εγκρίθηκε από το σώμα του Ευρωκοινοβουλίου με ανάταση χειρός.
Το ψήφισμα κάνει έκκληση στην Τουρκία να αποσύρει την απειλή «casus belli» εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση διεύρυνσης των χωρικών υδάτων και να σταματήσει τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και να μην παρεμποδίζει τα κυπριακά πλοία που διενεργούν έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)