Το ''ξεπούλημα'' της Κύπρου: Με δόλωμα την επιστροφή της Αμμοχώστου, η Τουρκία ''συνέταιρος'' στα ενεργειακά κοιτάσματα, συνέταιρος και στην... ΑΟΖ

Τα ''συμφώνησε'' ο Μπάϊντεν με Αναστασιάδη και Σαμαρά Η ακράτητη πολυλογία του αντιπρόεδρου και Υπ.Εξ. στον ΟΗΕ ''πρόδωσε'' το σχέδιο και το επερχόμενο ''δημοψήφισμα'' (αλα Ανάν) στην Κύπρο, ΕΞΩ από ΟΗΕ... Νταβούτογλου ''καρφώνει'' Βενιζέλο: ''Τα είχαμε μιλήσει τον Ιούλιο, όταν ήρθε στην 'Αγκυρα'' (λίγες ημέρες ενωρίτερα ο Μπένυ ήταν στην Κύπρο). Η ''τετραμερής'' και το ''δημοψήφισμα'', ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΗΚΑΝ στον ΟΗΕ από Αναστασιάδη-Βενιζέλο. Το ουσιαστικό θέμα των συναντήσεων Μπάϊντεν με Αναστασιάδη (27 Σεπ. '13) και Σαμαρά (2 Οκτ.) στην Ουάσιγκτον, ήταν να ''κλείσει'' η συμφωνία γιά Κύπρο. Το ''προξενειό'' Μπάϊντεν, ολοκληρώνεται με την επίσκεψη Νταβούτογλου στην Αθήνα, τις επόμενες ημέρες και την επίσκεψη, επίσης στην Αθήνα, του πρόεδρου της Κύπρου Ν. Ανα(ν)στασιάδη. 'Ενας από τους ''πιεστικούς λόγους'' γιά άμεση λύση στο Κυπριακό, είναι και τα αμερικάνικα σχέδια μεταφοράς του φυσικού αέριου της Κύπρου και του Ισραήλ στην Ευρώπη, μέσω...Τουρκίας.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ ΤΗΣ ΕΝΤΥΠΩΣΗΣ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ.

Κίνδυνο "θερμής" εξέλιξης διαβλέπει πλέον καθαρά στην κρίση της Ανατολικής Μεσογείου το αμερικανικό ίδρυμα στρατηγικών αναλύσεων STRATFOR το οποίο αιτιολογεί το συμπέρασμά του υποστηρίζοντας κάτι το απόλυτα λογικό: Η Τουρκία βρίσκεται σε αδιέξοδο (“Η Άγκυρα έβαλε το πήχη πολύ ψηλότερα απ΄ όσο τις επιτρέπουν οι δυνάμεις της για να τον περάσει”) και επειδή δεν πρόκειται να καταφέρει την ανάσχεση των γεωτρήσεων και το "κλείδωμα" του κοιτάσματος που θα αλλάξει την ιστορική πορεία της Κύπρου, θα θελήσει να "πάρει το αίμα της πίσω" με μία νίκη στο πεδίο της μάχης.

Ελπίζοντας ότι έτσι θα μπει ξανά στο παιχνίδι ή ότι στην χειρότερη περίπτωση θα έχει να επιδείξει μία στρατιωτική επικράτηση η οποία θα επανακαθορίσει σύνορα και έλεγχο.

Μάλιστα ενισχύουν την άποψή τους αναφέροντας ότι¨έχει χαθεί για την Τουρκία το κίνητρο του να μην προβαίνει σε τυχοδιωκτικές ενέργειες λόγω προοπτικής εισόδου στην Ε.Ε.! “Κανένα κεφάλαιο για τις ενταξιακές διεργασίες της Τουρκίας δεν έχει ανοίξει από τον Ιούλιο του 2010”, επισημαίνουν οι αναλυτές και προσθέτουν ότι η Τουρκία ήδη έχει κάνει γνωστό ότι θα παγώσει όλες τις επαφές της με την ΕΕ,μόλις αναλάβει τη προεδρία η Κύπρος το 2012. Αυτή η πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει την Άγκυρα σε τυχοδιωκτικές κινήσεις στην Μεσόγειο.

Σε ότι αφορά την στάση των ΗΠΑ, αυτή είναι πλέον «ουδέτερη» επισημαίνει το STRATFOR και η Άγκυρα είναι άκρως δυσαρεστημένη από αυτό, ειδικά στο θέμα των γεωτρήσεων.

Η Άγκυρα λέει ότι θα ξεκινήσει δικές της έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά πρέπει να βρει κι έναν ισχυρό ξένο εταίρο, ο οποίος όμως δεν έρχεται. Οι ΗΠΑ έχουν λάβει θέση υπέρ της ισραηλινής επιλογής, οι Γάλλοι είναι αντίπαλη δύναμη, η Ρωσία είναι ανταγωνιστής και αντίπαλος της Τουρκίας»

Όπως αναφέρει το STRATFOR, η Τουρκία επέλεξε μια σκληρή ρητορική ειδικά εναντίον του Ισραήλ,φαίνεται όμως ότι δεν μπορεί να την υποστηρίξει με πράξεις,τουλάχιστον προς το παρόν. “Αν η Άγκυρα δεν κατορθώσει να σταματήσει τις γεωτρήσεις στη Κύπρο θα φανεί για άλλη μια φορά αναποτελεσματική. Και είναι απίθανο να τις σταματήσει, Άρα θα επιδιώξει να επικρατήσει σε άλλο μέτωπο”.

Στον «ασθενή κρίκο», λόγω νυν κυβέρνησης και οικονομικής αναταραχής, λέμε εμείς…

2,5 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΔΑΝΕΙΟ Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ,ΜΟΝΟ Ο ΓΑΠ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΡΩΣΙΑ.

Η Κύπρος γλύτωσε οριστικά από τον Μηχανισμό Στήριξης που έχει "φυλακίσει" την Ελλάδα χάρη στη στήριξη της Ρωσίας, η οποία δανείζει στο κυπριακό κράτος 2,5 δισ. ευρώ. Σήμερα το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου, ενέκρινε την δανειακή συμφωνία με την Ρωσία ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

Όπως γνωστοποίησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, το δάνειο της Μόσχας προς τη Λευκωσία θα έχει διάρκεια 4,5 ετών, επιτόκιο 4,5% και θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2012.

Πρόκειται ουσιαστικά για την πρόταση που θα έκανε στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν (για την Ελλάδα, όπως είχε επιβεβαιώσει βουλέυτής Ιβάν Σαββίδης θα έδινε 25 δισ. ευρώ) και με το επιτόκιο που παίρνει η Ρωσία κλείνει και το στόμα εκείνων που υποστήριζαν ότι "Θα είχε πολύ υψηλό επιτόκιο το ρωσικό δάνειο".

Σημειώνουμε ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς είχε πει ότι "Διεθνείς οίκοι μας δάνειζαν το χειμώνα του 2010 25 δισ. ευρώ με επιτόκιο 6,5% και η κυβέρνηση αρνήθηκε και πήγε κατ΄ευθείαν στο Μνημόνιο" . Αλλά το κυπριακό δάνειο έχει και παράπλευρα οφέλη: Η Ρωσία έχει έναν επιπλέον λόγο να υπερασπιστεί την Κύπρο...

ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΜΕ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΟ ΚΟΣΟΒΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΒΛΕΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΑΛΛΟΥ.

Ανάπτυξη δυνάμεων στο βόρειο Κόσοβο
Στις διαβάσεις στο βόρειο Κόσοβο, στα διοικητικά σύνορα με τη Σερβία, βρίσκονται από χθες μέλη της αστυνομίας του Κοσόβου και τελωνειακοί μαζί με μέλη της αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eulex), δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών του Κοσόβου, Μπαϊράμ Ρετζέπι. Οι τελωνειακοί και οι αστυνομικοί μεταφέρθηκαν στις διαβάσεις Γιάρινιε και Μπρνιακ στο βόρειο Κόσοβο με ελικόπτερα από τη βάση της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο (KFOR), που βρίσκεται στο Λεπόσαβιτς, συνοδεία μελών της Eulex.

H Eulex, ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών του Κοσόβου, θα αναλάβει το επιχειρησιακό τμήμα στις διαβάσεις και οι υπάλληλοι θα έχουν τεχνικό ρόλο. Ο κ. Ρετζέπι τόνισε ότι η επιχείρηση ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα.

Γερμανοί στρατιώτες της KFOR που βρίσκονταν στη διάβαση Γιάρινιε, δήλωσαν σε δημοσιογράφους ότι θα παρέμενε κλειστή για χθες η διάβαση, αν δεν διαλύονταν οι συγκεντρωμένοι Σέρβοι που πέρασαν τη νύχτα σε οδοφράγματα κοντά στη διάβαση, διαμαρτυρόμενοι για την εγκατάσταση αστυνομικών και τελωνειακών στην περιοχή. Σέρβοι κάτοικοι του δήμου Λεπόσαβιτς άρχισαν να συγκεντρώνονται το πρωί στη διάβαση Γιάρινιε.

Γερμανοί στρατιώτες της KFOR διασφαλίζουν τη διάβαση πλήρως εξοπλισμένοι και με συρματόπλεγμα, στο οποίο αναγράφεται στα Αγγλικά και στα Σερβικά η προειδοποίηση «Σταματήστε, αλλιώς θα ανοίξω πυρ».

«Μεγάλη ανησυχία» στον ΟΗΕ προκαλεί το κλείσιμο δύο φυλακίων, του Γιάρινιε και Μπρνιακ, ανακοίνωσαν αξιωματούχοι του οργανισμού.

"Δεν θέλουμε να προκαλέσουμε βιαιότητες", δήλωσε ο επικεφαλής των Σέρβων Μπράνκο Νίνιτς στο δίκτυο Belgrade TV.

Στο μεταξύ, ο Κοσοβάρος πρωθυπουργός Χασίμ Θάτσι παρουσίασε την Τετάρτη τις λεπτομέρειες σχεδίου για την απόκτηση του ελέγχου των δύο συνοριακών φυλακίων, ενώ κατηγόρησε το Βελιγράδι ότι ετοιμάζει νέα βίαια επεισόδια. Σημειώνεται πως η κυβέρνηση του Βελιγραδίου, που δεν έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, ζήτησε τη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τη στήριξη της Ρωσίας.

Ο Ρώσος πρεσβευτής στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν προειδοποίησε το Κόσοβο εναντίον κάθε προσπάθειας για τον έλεγχο των συνοριακών φυλακίων.

Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), από την πλευρά του, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία και συγκράτηση στο βόρειο Κόσοβο και τόνισε ότι τα εκκρεμή ζητήματα πρέπει να επιλύονται μέσω διαλόγου.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΚΥΠΡΟ. ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΧΟΡΤΑΤΟ.

«Η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει την Βόρειο Κύπρο για χάρη της ΕΕ και δεν θα εγκαταλείψει την ΕΕ για χάρη της Β. Κύπρου»: Ο Έγκεμεν Μπαγίς, υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας, αρμόδιος για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις σε ρόλο… Πυθίας.

Η δήλωσή του προκάλεσε γενική αίσθηση, γεγονός που τον ανάγκασε να… ερμηνεύσει τον εαυτό του. Όπως είπε, εννοεί πως για την Άγκυρα και τα δύο θέματα είναι εξίσου σημαντικά. Και συνέχισε: «Θα συνεχίσουμε να ενημερώνουμε γύρω από αυτά τα δύο κορυφαία θέματα έως ότου γίνουν κατανοητά σε όλον τον κόσμο».

Επέμεινε επίσης ο κ. Μπαγίς πως είναι ξεκάθαρο ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο χωριστά κράτη και ξεκαθάρισε πως «μια λύση που δεν θα βασίζεται στην πολιτική αρχή της ισότητας δεν θα γίνει αποδεκτή ούτε από τους Τουρκοκύπριους, ούτε από εμάς που είμαστε εγγυήτρια δύναμη».

Ερωτηθείς μάλιστα από δημοσιογράφους «τι θα χάσει η Τουρκία αν αποσύρει τον στρατό της από την Κύπρο», ο Μπαγίς απάντησε: «Φοβόμαστε ότι θα έχουμε απώλειες ανάλογες με εκείνες του 1974. Δεν θέλουμε να δούμε τα αδέλφια μας τους Τουρκοκύπριους να κολυμπήσουν ξανά σε μια θάλασσα από αίμα. Μερικές φορές οι διαδηλώσεις είναι ανεκτές. Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες, αλλά δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να επωφεληθεί από αυτές. Κανείς δεν μπορεί να καταστρέψει τη σχέση μας με τα αδέλφια μας τους Τουρκοκύπριους».

Η Άγκυρα, ενόψει κυρίως της νέας διαδήλωσης στα Κατεχόμενα, που έχει προγραμματιστεί για τις 2 Μαρτίου, επιμένει στην γραμμή σύμφωνα με την οποία πίσω από τις κινητοποιήσεις κρύβεται «ελληνοκυπριακός δάχτυλος».

Οι δηλώσεις Μπαγίς μάλιστα έγιναν μια ημέρα μετά την εκ μέρους του Ιτσέτ Ιτσκάν, ηγέτη του τουρκοκυπριακού κόμματος «Ενωμένη Κύπρος» πρόσκληση προς τα τουρκοκυπριακά κόμματα της αντιπολίτευσης σε διάλογο σχετικά με το Κυπριακό.

Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι ο Ιτσέτ έγινε δεκτός από τον Κύπριο Πρόεδρο Δ. Χριστόφια. Μετά την συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας, ο Ιτσέτ δήλωσε πως παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται προς την σωστή κατεύθυνση, υπάρχουν ακόμη κάποια προβλήματα που εμποδίζουν αυτήν την ευνοϊκή πορεία.

Όπως είπε, η λύση θα έλθει μόνο μέσα από κοινές προσπάθειες και των δύο κοινοτήτων. Και πως η λύση του Κυπριακού χωρίς αμφιβολία θα ωφελήσει όλους.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΔΑΦΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΟΣ!!!!!!!!!!!

Με τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας , οι Τουρκοκύπριοι έχουν εντατικοποιήσει τις δραστηριότητες τους τις μέρες αυτές για προώθηση της απαίτησης τους για αναγνώριση απαιτώντας τώρα να σταματήσει η διεθνής κοινότητα να αποκαλεί το κατεχόμενο από την Τουρκία μέρος της Κύπρυ «κατεχόμενα»!

Την Κυριακή 3 Οκτωβρίου διοργάνωσαν συγκέντρωση στην Πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο, η οποία ήταν μάλλον αποτυχία, όπου έριξαν πλέον τις μάσκες και τον μύθο της τάχατες απομόνωσης ομολογώντας δημόσια ότι εκείνο που πράγματι ζητούν είναι πολιτική αναγνώριση του ψευδοκράτους. Η συγκέντρωση διοργανώθηκε μέσω facebook από τα κατεχόμενα (με την υποστήριξη της οργάνωσης «Εμπάργκοτ» στο Λονδίνο που ιδρύθηκε λίγο μετά το δημοψήφισμα για να προωθήσει τις απευθείες πτήσεις, το απευθείας εμπόριο και την αναγνώριση με βρετανικές ράχες και είναι η οργάνωση που απαίτησε όπως αφαιρέσουμε και τον αιματοβαμμένο μας χάρτη με το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ γιατί τάχατες είναι ...ρατσιστικό!). Έδωσαν και ένα υπόμνημα στην πρωθυπουργική κατοικία με κύριο αίτημα την πολιτική αναγνώριση του ψευδοκράτους.

Λίγες μέρες ενωρίτερα, όμως,προηγήθηκε επιστολή προς την Ε,Ε. Πιο συγκεκριμένα, ο Σύνδεσμος Τουρκοκυπρίων του εξωτερικού έστειλε επιστολές στον πρόεδρο της Ευρωπαικής Επιτροπής και τον πρόεδρο του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου σε σχέση με την απαίτηση των Τουρκοκυπρίων για απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα. Ο σύνδεσμος εξέφρασε την απογοήτευση του για το ότι ακόμα αναμένει την απόφασή των για το θέμα αυτό.

Σύμφωνα με την τουρκοκυπριακή Λόντρα Γκαζέτ 30.9.2010 η επιστολή του Σετίν Ραματάν, εκπροσώπου του συνδέσμου στην Αγγλία, σημείωνε:

« Δεν γνωρίζουμε για το απευθείας εμπόριο με την Τ.Δ.Β.Κ, και η απόφαση της αναβολής για το απευθείας εμπόριο είναι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.

Το 2004, μετά το Σχέδιο Ανάν, ο Γκ. Φερχοίγκεν και ο Τόνυ Μπλέαρ είχαν υποσχεθεί το απευθείας εμπόριο δίχως όρους. Αυτό ακόμα να υλοποιηθεί και η Ε.Ε ακόμα δέχεται πιέσεις από τους Ελληνοκύπριους και ο κόσμος στην Τ.Δ.Β.Κ αδικείται».

Ο Ραματάν επίσης, αναφέρει στην επιστολή, σύμφωνα με την Λόντρα Γκαζέτ, ότι το απευθείας εμπόριο θα «προσφέρει εμπορικές ευκαιρίες για την Τ.Δ.Β.Κ και θα δώσει δυνατότερη και εξισορροπημένη οικονομική ατμόσφαιρα. Θα είναι για αμφότερες τις πλευρές Νότο και Βορρά και εν καιρώ θα συνεισφέρει σε μια λύση στο νησί. Ζητώ την απάντησή σας το συντομότερο».



Σημείωση 1) Ο Γκ. Φερχόιγκεν τις μέρες του δημοψηφίσματος (24.4.2004) ήταν ο Επίτροπος της Ε.Ε. για την διεύρυνση και είχε εξοργιστεί όταν ο λαός απέρριψε το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν. Σήμερα ο Φεργχόγκεν ανέλαβε... Σύμβουλος των Τούρκων! (βλέπε πιο κάτω είδηση στην Σημερινή 13.7.2010).



Σημείωση 2) Ο τότε υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας της κυβέρνησης Τόνυ Μπλέαρ, Τζάκ Στρό, ( τον οποίο ο μ. πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος αρνήθηκε να δει όταν πήγε στην Κύπρο και επέμενε να πάει και στα κατεχόμενα) την επομένη του δημοψηφίσματος εξοργισμένος και εκείνος αποφάσισε μαζί με την κυβέρνησή του, (Τόνυ Μπλέαρ) να προωθήσουν το απευθείας εμπόριο μέσω της Ε.Ε για να παρηγορήσουν τους Τ/κύπριους που έχασαν το «Σχέδιο Ανάν».



Σημείωση 3) Το 1987, όμως, Μικτή Επιτροπή του Βρετανικού Κοινοβουλίου που μελέτησε το Κυπριακό αποφάσισε και εισηγήθηκε στην βρετανική κυβέρνηση να προωθήσει συνομοσπονδιακή πολιτική στο Κυπριακό και το απευθείας εμπόριο.



Ο Μιχάλης Έλληνας κονιορτοποιεί το τουρκικό υπόμνημα



Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Αγγλίας κ. Μιχάλης Έλληνας με μια καταπελτική 6σελιδη επιστολή του προς τον Βρετανό πρωθυπουργό κ. Ντέιβιντ Κάμερον ημερομηνίας 30 Σεπτεμβρίου, 2010, αντικρούει με τρανταχτά επιχειρήματα τις ψευτιές και απαιτήσεις των Τούρκων και ενημερώνει τον νέο Βρετανό πρωθυπουργό για τον μύθο της λεγόμενης «απομόνωσης» που επικαλούνται οι Τούρκοι.

Εξηγεί ότι είναι μύθος η επικαλούμενη «απομόνωση» τους, οι Τουρκοκύπριοι (ΟΧΙ ΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ) απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων τους ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι ελεύθεροι να ταξιδεύουν παντού στον κόσμο με διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας και με ταυτότητες της Κ.Δ, και όλα αυτά είναι γνωστά στην Βρετανική Υπάτη Αρμοστεία στην Λευκωσία. Ότι με το επιχείρημα του γνωστού «poorTurks» η Τουρκία και όσοι τους υποστηρίζουν, στοχεύουν στην αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος και επιβολή του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν, την απο-ενοχοποίηση της Τουρκίας και την διαγραφή των εγκλημάτων της εις βάρος των Ελληνοκυπρίων.

Ο κ. Έλληνας αναφέρεται στην έκθεση που ετοίμασε η κα Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή το 2006 η οποία καταρρίπτει με στοιχεία την επικαλούμενη «απομόνωση» και που εκδόθηκε από το Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κ.Δ και καταγράφει αναφορές από την έκθεση και αναλυτικά στοιχεία και αριθμούς, για τα επιδόματα και οφέλη που παίρνουν οι Τουρκοκύπριοι δίχως να πληρώνουν ούτε ένα σέντ σε φόρους και υποχρεώσεις εις βάρος των Ελληνοκυπρίων φορολογούμενων.

Η επιστολή προς τον Βρετανό πρωθυπουργό αναφέρεται στα ψηφίσματα του Σ.Ασφαλείας 541/1983 και 550/1984 τα οποία καλούν όλες τις χώρες να μην αναγνωρίσουν τα κατεχόμενα και να μην βοηθήσουν ή συνεργαστούν με οποιονδήποτε τρόπο μαζί τους.

Ο κ. ΄Ελληνας τονίζει ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι εκείνοι που στερούνται των ουσιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους οι οποίοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στις περιουσίες ως ελεύθεροι πολίτες της Κ.Δ και της Ε.Ε. Οι δε Τουρκοκύπριοι υποστήριξαν και καλωσόρισαν τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα κατά την τουρκική εισβολή εναντίον των Ελληνοκυπρίων. Μέχρι σήμερα, γράφει η επιστολή, ανέχονται τις παραβιάσεις της Τουρκίας εις βάρος των δικών μας ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξού και η απαίτηση τους στο υπόμνημα τους να μην αποκαλούνται τα υπό κατοχή εδάφη μας «κατεχόμενα» (occupied).

Η επιστολή υπενθυμίζει στον πρωθυπουργό Κάμερον, τις ευθύνες της Βρετανίας και το πράσινο φως που έδωσε η Εργατική κυβέρνηση Γουίλσον το 1974 στον Τούρκο πρωθυπουργό Ετσεβίτ στις 17 Ιουλίου, 1974 να εισβάλει στην Κύπρο και αναφέρεται στην συνάντηση αντιγράφοντας την συγκεκριμένη συνομιλία από τα βρετανικά αρχεία.

Γίνεται επίσης αναφορά στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπου όλες βρήκαν την Τουρκία ένοχη για εγκλήματα στην Κύπρο.

Κλείνοντας την επιστολή ο κ. Έλληνας ζητεί από τον Βρετανό πρωθυπουργό να έχει το θάρρος να μιλήσει πλέον στους Τούρκους και Τουρκοκύπριους καθαρά δίχως τη συνηθισμένη και σκόπιμη διγλωσσία του Φόρειν ΄Οφις του λεγόμενου “evenhandedness” και του υπενθύμισε ότι 200,000 Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες περιμένουν να επιστρέψουν στις κλεμμένες τους περιουσίες.



Πατήστε το σύνδεσμο πιο κάτω για να διαβάσετε στα αγγλικά ολόκληρη την επιστολή του κ. Μιχάλη ΄Ελληνα προέδρου του παραρτήματος Αγγλίας του Δημοκρατικού Κόμματος Κύπρου.



Αδούλωτη Κερύνεια



Επιστολή προς τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον έστειλε και το προσφυγικό Σωματείο «Αδούλωτη Κερύνεια» την Κυριακή 3.10.2010 το μεσημέρι με φαξ προς το 10 DowningStreet στις ίδιες σχεδόν γραμμές με την επιστολή του κ. Μ. Έλληνα.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας παραχαράσει την ιστορία για ιδεολογικούς και προσωπικούς συμφεντορολογικούς σκοπούς. ντροπή του!!!

Σταλινικού τύπου προπαγάνδα από Χριστόφια


Δεν πρόκειται για άτυχη στιγμή. Ο Δημήτρης Χριστόφιας εννοούσε αυτό που είπε ενώπιον Αμερικανών εμπειρογνωμόνων για διεθνείς σχέσεις. Αντανακλά όχι κάποια τακτική σκοπιμότητα, αλλά τη στρατηγική του για το Κυπριακό. Γι’ αυτό και δεν προέβη σε διορθωτική δήλωση. Καθένας, βεβαίως, δικαιούται να έχει τις απόψεις του. Κανείς, όμως, δεν δικαιούται να κατακρεουργεί την πραγματικότητα για να υπηρετήσει το ιδεολόγημά του.

Από τη δεκαετία 1950, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαπράξει βαρύτατα πολιτικά σφάλματα στο Κυπριακό. Δυστυχώς, για την ΑΚΕΛική ηγεσία, όμως, η Ελλάδα δεν εισέβαλε ποτέ στην Κύπρο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου έστειλε την ελληνική μεραρχία στη Μεγαλόνησο σε συμφωνία με τη νόμιμη κυβέρνηση Μακαρίου και για να αποτρέψει τουρκική εισβολή. Το ενδεχόμενο εισβολής δεν ήταν θεωρητικό. Υπενθυμίζουμε ότι στην κρίση του 1964, η εισβολή ματαιώθηκε όταν ο πρόεδρος Τζόνσον απείλησε ευθέως την Αγκυρα.

Το δικτατορικό καθεστώς διέπραξε εθνικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού Ελληνισμού σε δύο δόσεις: απέσυρε την ελληνική μεραρχία και μερικά χρόνια αργότερα, με το πραξικόπημα, έδωσε την αφορμή στους Τούρκους να εισβάλουν. Το έγκλημα διεπράχθη από μη νομιμοποιημένη δημοκρατικά ελληνική κυβέρνηση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να χρεωθεί στην Ελλάδα, νοούμενη ως συντεταγμένη πολιτεία του ελληνικού λαού. Ακόμα όμως κι αν κάποιος ταυτίσει αυθαιρέτως τη δικτατορία με την Ελλάδα και πάλι δεν μπορεί να μιλήσει για εισβολή της Ελλάδας.

Ο Χριστόφιας γνωρίζει την πραγματικότητα. Τη διαστρέφει, όμως, για να καλλιεργήσει το ιδεολόγημα της κυπριακής ταυτότητας. Προϋπόθεση γι’ αυτό, όμως, είναι η «αποελληνοποίηση» των Ελληνοκυπρίων. Γι’ αυτό μίλησε για εισβολή της Ελλάδας, γι’ αυτό εξαφανίζει τις ελληνικές σημαίες, γι’ αυτό προσπαθεί να «αποελληνοποιήσει» τα ελληνοκυπριακά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Οι εθνικές ταυτότητες, όμως, είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό από πολιτικές κατασκευές για να ακυρώνονται από έναν πρόεδρο. Γαλουχημένος στα νάματα του σταλινικού βολονταρισμού, ο Χριστόφιας νομίζει ότι η εθνική συνείδηση είναι μολυβιά για να τη σβήσει με τη γόμα της εξουσίας. Κι όλα αυτά, όταν έχει απέναντί του τον τουρκικό στρατό κατοχής, το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος του φανατικού εθνικιστή Ντερβίς Ερογλου και το πλήθος των Τούρκων εποίκων. Πώς τα αντιμετωπίζει; Αφήνει να εννοηθεί πως η λύση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα τουρκικά στρατηγικά συμφέροντα!

Αλλοτε, η «αγάπη» του ΑΚΕΛ για τους Τουρκοκύπριους «αδελφούς», υπαγορευόταν από τον κομμουνιστικό διεθνισμό. Σήμερα, υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από σκοπιμότητα. Μια λύση τύπου Ανάν, θα μετέτρεπε το ΑΚΕΛ σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη, αφού θα εισέπραττε τη μεγάλη πλειοψηφία των τουρκοκυπριακών ψήφων, που σύμφωνα με το Σύνταγμα πρέπει να δίνονται σε ελληνοκυπριακά κόμματα. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Ο άλλοτε φανατικός κομμουνιστής Χριστόφιας έχει συνειδητοποιήσει ότι μόνο εάν συνεχίσει να ευθυγραμμίζεται με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των Αγγλοαμερικανών, θα παραμείνει «αγαπημένο παιδί» τους.

Tου Σταυρου Λυγερου

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΕΒΡΑΙΟΙ ΕΦΑΓΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΠΥΛΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΑΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙ.

Έντονες αντιδράσεις πυροδότησε η αναφορά του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, στη δεξαμενή σκέψης Brookings της Ουάσιγκτον, ότι «στην πραγματικότητα οι αποκαλούμενες μητέρες πατρίδες εισέβαλαν στην Κύπρο». Όλα τα κόμματα, πλην του ΑΚΕΛ, τονίζουν πως η δήλωση Χριστόφια ήταν απαράδεκτη.

“Αυτό που ακούσαμε χθες μας αφήνει πραγματικά άφωνους, όπως και τον υπόλοιπο κυπριακό λαό. Ακούσαμε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να υιοθετεί την τουρκική επιχειρηματολογία του 1974, εξισώνοντας την Ελλάδα με τον εισβολέα και κατακτητή της Κύπρου. Και μάλιστα ενώ βρίσκεται στο εξωτερικό εκπροσωπώντας το σύνολο του κυπριακού λαού», αναφέρει σε ανακοίνωση του ο ΔΗΣΥ.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση,”είναι ένα πράγμα να αντικρίζουμε την ιστορία με αυτοκριτική διάθεση και να καταδικάζουμε ασφαλώς το προδοτικό πραξικόπημα και είναι εντελώς διαφορετικό, ο ίδιος ο Πρόεδρος, να προβαίνει σε μια τέτοια ανήκουστη και ανιστόρητη ενέργεια, που προκαλεί τα αισθήματα όχι μόνο των Ελληνοκυπρίων, αλλά και του ελληνικού λαού”.

Ο ΔΗΣΥ καλεί τον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια να απολογηθεί και να αποσύρει τη δήλωσή του.

Ο αντιπρόεδρος ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος εξέφρασε λύπη για τη δήλωση και υποστήριξε ότι ο πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας «δίνει επιχειρήματα στον κατακτητή και εισβολέα».

Αν είναι δυνατό να ισχυριζόμαστε εμείς ότι η Ελλάδα έχει εισβάλει ποτέ στην Κύπρο, είπε ο κ. Παπαδόπουλος και πρόσθεσε: «Σίγουρα η χούντα οργάνωσε το άφρον πραξικόπημα που χρησιμοποιήθηκε από την Τουρκία ως το πρόσχημα για την εισβολή και έχει τεράστιες ευθύνες για αυτό. Δεν μπορούμε όμως να εξισώνουμε το τι έγινε το 1974 στο πραξικόπημα με μία οργανωμένη εισβολή που έφερε την καταπάτηση του 33% του εδάφους μας, βιασμούς, αγνοούμενους, νεκρούς και 200.000 πρόσφυγες».

Ο εκπρόσωπος τύπου της ΕΔΕΚ Δημήτρης Παπαδάκης χαρακτήρισε τη δήλωση πέρα για πέρα απαράδεκτη. «Δεν μπορεί να εξισώνει τις ενέργειες της Τουρκίας με της Ελλάδας, παρ’ όλο που οι πράξεις της χούντας είναι καταδικαστέες. Με αυτά που είπε ο κ. Χριστόφιας στην ουσία ανατρέπει την εδώ και 36 χρόνια βάση, ότι το κυπριακό πρόβλημα είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής», συμπλήρωσε.

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα, με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου της Ελλάδος Κάρολου Παπούλια στην Κύπρο την ερχόμενη Παρασκευή, καλεί τον κ. Χριστόφια να ανασκευάσει τη δήλωσή του για να διαλυθούν οι όποιες σκιές δημιουργήθηκαν.

Το Σχέδιο Χερτζ (1902) για την Αυτοκρατορία του Μεγάλου Ισραήλ που απέβλεπε στην εγκατάσταση Εβραίων της Διασποράς στην Κύπρο.ο Εβραίος Χένρυ Κίσσινγκερ οργάνωσε το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή;

Ένα τραγικό ερώτημα
Του Μ. Μιχαήλ
[Μετά την επίσκεψη του εβραϊκού λόμπι, φαίνεται ότι άνοιξε ο δρόμος για το Ισραήλ να δέσει την Κύπρο στο άρμα του!]

Περίμεναν κάποιοι να ξεσπάσει η κρίση ανάμεσα στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, προκειμένου να διαφανεί ξεκάθαρα πιά το «ενδιαφέρον» των Εβραίων για την Κύπρο. Η κυπριακή διπλωματία –αν μπορούμε να επικαλεσθούμε την ύπαρξή της- ουδέποτε εστίασε την προσοχή της σε αυτό το «ενδιαφέρον» των Εβραίων για το νησί μας και πριν από την ίδρυση του εβραϊκού κράτους, αλλά και μετά.

Η πολιτική μας ηγεσία ποτέ της δεν ανέλυσε το Σχέδιο Χερτζ (1902), που απέβλεπε στην εγκατάσταση Εβραίων της Διασποράς στην Κύπρο και την προσάρτησή της στην «Αυτοκρατορία του Μεγάλου Ισραήλ».

Ποτέ της δεν προβληματίστηκε, γιατί στα γεγονότα του 1963-64 ανάμεσα στις ηγετικές θέσεις των Τούρκων τρομοκρατών ήσαν 24 Εβραίοι. Ούτε γιατί λίγους μήνες μετά, στις αρχές του 1965, το Ισραήλ κήρυξε τον οικονομικό πόλεμο κατά της Μεγαλονήσου.

Έγινε το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή το 1974 και η πολιτική μας ηγεσία δεν συνέλαβε την ουσία των πραγμάτων. Γιατί ο Εβραίος Χένρυ Κίσσινγκερ οργάνωσε το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή;

Το αμερικανικό περιοδικό «Νιούζ – Γουήκ» στις αρχές Μαρτίου του 1975 είχε αποκαλύψει τα σχέδια του Κίσσινγκερ, ο οποίος πρότεινε:

α) Οι Ελληνοκύπριοι να φύγουν από την Κύπρο και να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, β) οι Τουρκοκύπριοι να φύγουν από την Κύπρο και να εγκατασταθούν στην Τουρκία και γ) η Κύπρος να κατοικηθεί αποκλειστικά μόνον από Εβραίους.

Μας παρουσιάστηκε το 2004 το Σχέδιο Ανάν, που διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και η πολιτική μας ηγεσία δεν προβληματίστηκε που έφερε την «σφραγίδα» του Εβραίου Λόρδου Δαβίδ Χάνεϋ και των άλλων Αμερικανοεβραίων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν ακολούθησε ο οικοδομικός οργασμός στα κατεχόμενα με την αγορά κατοικιών και την εγκατάσταση Εβραίων, κυρίως, από την Ευρώπη και η ίδρυση εβραϊκής κοινότητας, αλλά όλα αυτά, η πολιτική μας ηγεσία τα έριξε … κάτω από το χαλί!

Έρχεται η κρίση στις σχέσεις του Ισραήλ και της Τουρκίας, η πολιτική μας ηγεσία βλέπει το «ενδιαφέρον» των Εβραίων για την Κύπρο, αλλά και πάλι δεν φαίνεται να συλλαμβάνει την ουσία των πραγμάτων.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος σε πρόσφατες δηλώσεις του ανέφερε, ότι: «Πιστεύω ότι στη Μέση Ανατολή το εβραϊκό κράτος είναι μια υπερδύναμη είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε», για να προσθέσει ότι, «αν έχουν με τους Τούρκους διαφορές είναι, γιατί η Τουρκία τώρα ως μεγάλη χώρα θέλει γεωπολιτικά να ελέγχει τη Μέση Ανατολή, την οποία μέχρι τώρα ελέγχει το Ισραήλ. Ο τσακωμός τους είναι αυτός», είπε, «δεν πιστεύω ότι είναι άλλος».

Πώς, όμως, επιτυγχάνεται ο έλεγχος της Μέσης Ανατολής από την Τουρκία ή το Ισραήλ;

Με τον έλεγχο της Κύπρου, βεβαίως. Φαίνεται, όμως, ότι ούτε και αυτό το αντιλαμβάνεται η πολιτική μας ηγεσία. Γιατί, διεφάνη μετά τον πρόσφατο ερχομό του εβραϊκού λόμπι στην Κύπρο, ότι είμαστε έτοιμοι να δώσουμε «γην και ύδωρ» στους Εβραίους.

«Η Κύπρος για τους Εβραίους είναι μία (σ.σ. η μόνη, καλύτερα) διέξοδος…», όπως είπε ο Μακαριώτατος στις ίδιες δηλώσεις του, γιατί περιτριγυρίζεται από «εχθρικά» αραβικά κράτη.

Η πολιτική μας ηγεσία είναι έτοιμη να αξιοποιήσει το «ενδιαφέρον» του Ισραήλ για την Κύπρο, για την εθνική μας υπόθεση, ή θα παραδώσει το νησί, το δε μισό στην Τουρκία και το άλλο μισό στο Ισραήλ;

Αυτό είναι το μεγάλο τραγικό ερώτημα, μετά και το νέο αδιέξοδο που αναμένεται στις απευθείας διαπραγματεύσεις.

ΡΩΜΥΟΣΥΝΗ.

ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ ΜΕ ΑΓΩΓΕΣ ΔΙΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ.

Ενώ ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου ζητά δημόσια συζήτηση για τις περιουσίες και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πιστεύει πως μόνο οι μεγάλες δυνάμεις έχουν δικαίωμα να συμπεριφέρνονται με τρόπο που να διεκδικούν τα δίκαιά τους, η κυπριακή Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον έχει κάνει σε γκάφα με τη θέση της εναντίον προσφυγής σε αμερικανικά δικαστήρια, όπου κατηγορούμενος είναι το ψευδοκράτος.

Ο παραλογισμός της βασίζεται στη δικηγορική εταιρεία Πάττον Μπογκς, ιστορικά γνωστή σαν τουρκικό λόμπι, αποτρέποντας την κυπριακή Κυβέρνηση από το να υποστηρίξει ενάγοντες Κυπρίους. Στην ίδια εταιρεία, εταίρος («πάρτνερ») είναι και κυπριακής καταγωγής πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ και πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Αμερικής, Κλέη Κωνσταντίνου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής», η Αγωγή του Ελληνοαμερικάνου δικηγόρου Αθανάσιου «Άθαν» Τσιμπίδη, που αντιπροσωπεύει πρόσφυγες κατά του ψευδοκράτους, προκάλεσε συναγερμό στη Λευκωσία. Επιπλέον, άρθρο στον κυπριακό Τύπο (εφ. «Καθημερινή») ανυπόστατα αναφέρει πως ο κ. Τσιμπίδης μπορεί να «υποβοηθείται», δίχως να προβάλει κανένα απολύτως στοιχείο για τον υπαινιγμό.

Αντίθετα με τις διαστρεβλώσεις της Πρεσβείας, συλλογική αγωγή κατατέθηκε σε Ομοσπονδιακό Δικαστήριο των ΗΠΑ. Ήδη συμπεριλαμβάνει τουλάχιστον 150 ενάγοντες και αντιπροσωπεύει όσους διεκδικούν περιουσία κι όχι «αποζημιώσεις ύψους 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων εξ ονόματος τριών Ελληνοκυπρίων προσφύγων».

Επειδή το καθεστώς των κατεχομένων άνοιξε γραφεία και προσέλαβε εργαζόμενους στην Αμερική, δίχως να είναι αναγνωρισμένο κράτος, αποτελεί επιχείρηση. Εξάλλου, οποτεδήποτε Κύπριοι είτε ιδιώτες είτε από οργανώσεις, όπως από την Εκκλησία της Κύπρου, έχουν καταφύγει σε διεθνή δικαστήρια εναντίον εμπλεκόμενων τρίτων εκτός Τουρκίας, έχουν δικαιωθεί. Αντιθέτως, στην υπόθεση Λοϊζίδου, η Τουρκία αρνείται να τηρήσει την απόφαση για μελλοντικές διεκδικήσεις και να δώσει αποζημιώσεις. Στην περίπτωση Οράμς, όπως και στην περίπτωση της Εκκλησίας 20 χρόνια πριν, όπου η κατηγορούμενη Γκόνλντμαν συμμετείχε σε δραστηριότητες αρχαιοκαπηλίας, ξεχωριστά δικαστήρια αποφάσισαν υπέρ Κυπρίων ιδιοκτητών περιουσιών, ακινήτων και μη. Επομένως, η μανούβρα του κ. Τσιμπίδη να μηνύσει το ψευδοκράτος σαν επιχείρηση μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.

Όσο για τον ισχυρισμό της Πρεσβείας πως «η υπόθεση δίνει στο ψευδοκράτος ένα σοβαρό φόρουμ, όπως είναι το αμερικανικό δικαστήριο, να παρουσιάσει ξεκάθαρα τις θέσεις του, όχι μόνο στο Περιουσιακό, αλλά γενικότερα στο Κυπριακό», ούτε οι δικαστές των ΗΠΑ έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ούτε πρόκειται περί ηλιθίων. Στην υπόθεση των εικόνων και στην έφεσή της, δικαστές επέκριναν την εισβολή του 1974 και συμπέραναν πως «ένας κλέφτης δεν μπορεί να αποδώσει κανένα δικαίωμα ιδιοκτησίας κλεμμένων αντικειμένων».

Επιπλέον, οι Αμερικάνοι δικαστές είχαν αποφανθεί εναντίον του ψευδοκράτους. Η απόφαση της υπόθεσης λέει: «Στις 24 Μαΐου 1989, η "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" υπέβαλε αίτηση να παρέμβει ως ενάγων. Η ακρόαση της αίτησης της "ΤΔΒΚ" να επέμβει παρουσιάστηκε ενώπιον δικαστή στις 30 Μαΐου 1989. Με διάταξη της 30ής Μαΐου 1989, το Δικαστήριο αρνήθηκε την πρότασή της...».

Το δε Εφετείο επικύρωσε και αρνήθηκε ρητά οποιαδήποτε αναγνώριση στα κατεχόμενα, λέγοντας: «Το ποια είναι η εξουσία μιας επικράτειας δεν είναι δικαστική υπόθεση, αλλά υπόθεση της οποίας ο καθορισμός από την πολιτική ηγεσία οριστικά δεσμεύει τα δικαστήρια». Επομένως, βάσει δεδικασμένων αποφάσεων από το Εφετείο των ΗΠΑ, σε καμιά περίπτωση η υπόθεση που αντιπροσωπεύει ο κ. Τσιμπίδης δεν απαλλάσσει την Τουρκία. Η «Καθημερινή» δημοσίευσε μια μεγάλη ανακρίβεια. Η αγωγή του κ. Τσιμπίδη εναντίον του ψευδοκράτους αποτελεί άξονα για δίκαιη λύση και κατευθείαν δημόσια συζήτηση των προσφύγων με το ψευδοκράτος όπως ζητά ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, και μάλιστα σε ευνοϊκό φόρουμ.

Όσο για τη δήλωση του Προέδρου Χριστόφια πως η Κύπρος συμπεριφέρεται σαν μεγάλη δύναμη, αν το μέγεθος εξασφαλίζει την υπεροχή, ελέφαντες και φάλαινες θα κυβερνούσαν τον πλανήτη! Αν η διεκδίκηση των δικαίων ανήκει αποκλειστικά στους ισχυρούς, τότε ο αγώνας 36 χρόνων είναι άσκοπος. Ο αγώνας για τη λύση μπορεί να διεξαχθεί παράλληλα και στα δικαστήρια των ΗΠΑ, με αποφάσεις που ενισχύουν τον οικονομικό αποκλεισμό του ψευδοκράτους. Έτσι μόνο η Τουρκία θα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει τη σκληρή ταχτική της, μια και θα βαρεθεί να πληρώνει λογαριασμούς χωρίς αντάλλαγμα, όπως το να διατηρεί στρατό στα κατεχόμενα.

Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να νομιμοποιηθούν οι ενέργειες της Τουρκίας είναι το να αποτρέπονται οι Κύπριοι, των οποίων οι περιουσίες έχουν λεηλατηθεί, από το να ασκούν τα νόμιμα δικαιώματά τους. Ενόψει των συνομιλιών, μηνύσεις όπως αυτή του κ. Τσιμπίδη θα έπρεπε να ενισχύονται από την κυπριακή Κυβέρνηση και όχι να προκαλούν συναγερμό ή να μην αναφέρονται.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ «MITCH» ΦΑΤΟΥΡΟΣ

Βοηθός του δικηγόρου Άθαν Τσιμπίδη.

ΤΗΝ ΡΙΖΙΚΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ

Σχέδιο Β με δύο κράτη σχεδιάζουν οι Τούρκοι
Σχέδιο Β ετοιμάζουν Τουρκία και ψευδοκράτος, το οποίο προβλέπει τη διχοτόμηση της Κύπρου και τη δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών, αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν». Σε άρθρο της η εφημερίδα μιλά για «κρυφά χαρτιά» που κρατά ο Έρογλου, και γράφει σχετικά:

«Η Τουρκία, όσο και οι Τουρκοκύπριοι, φαίνεται να προετοιμάζονται γι' αυτό που ορισμένοι παρατηρητές περιγράφουν ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα άκαρπων συνομιλιών, πέραν των 35 χρόνων: Τη διχοτόμηση της νήσου και τη δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών σε ένα μικρό νησί. Ο Έρογλου και οι συνεργάτες του κρατάνε πολύ κρυφά τα χαρτιά τους στο θέμα αυτό και δεν αποκαλύπτουν λεπτομέρειες. Ενώ είναι επικεντρωμένοι στην αναζωογόνηση των συνομιλιών με νέες ιδέες, υποβάλλοντας καινούργιες προτάσεις, όπως για παράδειγμα στο περιουσιακό, είναι σαφές ότι εκπονούν εναλλακτικό σχέδιο αναδίπλωσης σε περίπτωση που οι συνομιλίες ναυαγήσουν και τα Ηνωμένα Έθνη εγκαταλείψουν τις προσπάθειες για διευθέτηση».
Επίσης εγκωμιάζει «την επιδεξιότητα» του κατοχικού ηγέτη, ο οποίος, όπως γράφει, «απέφυγε την παγίδα των Ελληνοκυπρίων που τον κατηγορούσαν ότι ακολουθεί σκληρή γραμμή στο Κυπριακό, ξεκαθαρίζοντας από την αρχή ότι έχει σκοπό να συνεχίσει τις συνομιλίες από το σημείο που τις άφησε ο προκάτοχός του».
Το άρθρο της εφημερίδας παρουσιάζει τις δύο πλευρές καθώς και τη διεθνή κοινότητα κουρασμένες από τις άγονες διαπραγματεύσεις τόσων χρόνων και αναφέρει ότι τόσο η ελληνοκυπριακή πλευρά όσο και η Τουρκία αδιαφορούν για το τι θα γίνει. Υποστηρίζει ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά ίσως εσφαλμένα πιστεύει ότι ο χρόνος λειτουργεί προς όφελός της, ενώ όλο και περισσότεροι στην Ε.Ε. αντιμετωπίζουν την ελληνοκυπριακή πλευρά σαν ένα κακομαθημένο παιδί και υποστηρίζουν ότι το Κυπριακό θέτει σε κίνδυνο τα οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά συμφέροντα της Ένωσης». Επίσης καλεί τους Ελληνοκυπρίους «να κατανοήσουν ότι χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα από χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία, οι οποίες έχουν πολλά να χάσουν εάν η Τουρκία καταστεί πλήρες μέλλος της Ε.Ε.».


«Οι φίλοι Ελληνοκύπριοι...»
Παραινέσεις προς τους «φίλους Ελληνοκυπρίους» έκαμε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, σε δηλώσεις του σε Έλληνες δημοσιογράφους στη Νέα Υόρκη. Μας κάλεσε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ελλάδας «και να πούμε ναι στην ειρήνη ώστε να προχωρήσει το Κυπριακό».
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι «κάναμε βήματα στο παρελθόν, μπορούμε να κάνουμε και άλλα στο μέλλον, αν οι φίλοι Ελληνοκύπριοι ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ελλάδας και διδαχτούν από το παρελθόν και αυτήν τη φορά πουν "ναι" στην ειρήνη». Πρόσθεσε ότι «έχουμε ισχυρές κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Τουρκία και με καλές προθέσεις μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Αν λύσουμε το Κυπριακό θα δημιουργηθεί ένας οικονομικός ορίζοντας, μια οικονομική ζώνη στην ανατολική Μεσόγειο. Το δημοψήφισμα στην Τουρκία ήταν ψήφος σταθερότητας, σημαντικός για την Ελλάδα, για την ισχυροποίηση της σταθερότητας στην Τουρκία».


Έρογλου - Μπαν Κι μουν
Ο κατοχικός ηγέτης Ντερβίς Έρογλου αναχώρησε χθες από την Κωνσταντινούπολη για τη Νέα Υόρκη, όπου σήμερα θα συναντηθεί με τον Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών και τον Τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ.
Σε δηλώσεις του πριν αναχωρήσει, ανέφερε ότι το Κυπριακό θα επιλυθεί με συνομιλίες μεταξύ των Κυπρίων και υποστήριξε ότι δεν μπορούν να γίνονται βήματα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το παρελθόν.
Ανέφερε ακόμη, ότι θα ήθελε να έχει κάποιες συναντήσεις με υπουργούς Εξωτερικών ισλαμικών χωρών, αλλά μέχρι στιγμής δεν έλαβε απαντήσεις.

Σημερινή

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΜEΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΤΙ Π.Χ ΕΝΑ ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΑ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑ ΣΔΩΣΟΥΝ ΔΥΟ ΔΙΣ. ΞΕΠΟΥΛΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΟΤΙ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΕ ΒΑΛΑΝΕ ΕΚΕΙ.

Αντιπρόεδρος ΗΠΑ: Η Αθήνα, ως περιφερειακή δύναμη, να αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο…

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, σε συνάντηση που είχε με τον έλληνα πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, ζήτησε να αναγνωρίζει η Αθήνα επίσημα την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, ανέφερε σήμερα η τηλεόραση των Τιράνων.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, τέθηκε στη διάρκεια της συνάντησης που είχαν οι δύο προαναφερόμενοι ηγέτες, στον Λευκό Οίκο, χθες βράδυ, 21 Σεπτεμβρίου.

Η αμερικανική πλευρά υπερασπίστηκε το αίτημά της, για την επικράτηση της σταθερότητας στην περιοχή, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.

«Ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν ενθάρρυνε την Αθήνα να ενισχύσει τις θέσεις της στην περιοχή, καθώς σύμφωνα με τις απόψεις του, η Ελλάδα πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την ανάδειξή της σε περιφερειακή δύναμη, με ενεργό ρόλο στα Βαλκάνια ώστε να παράσχει περισσότερη ασφάλεια και ευημερία στους λαούς της περιοχής», σύμφωνα με το αλβανικό κανάλι.



Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στηρίζει την πρωτοβουλία για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων με ορόσημο το 2014.

«Γι΄ αυτό», τόνισε ο Μπάιντεν, «είναι απαραίτητη η στήριξη της Ελλάδας αλλά και της Ουάσιγκτον για την πρωτοβουλία αυτή, της ενσωμάτωσης».

Ο Μπάϊντεν εξέφρασε την κατανόησή της αμερικανικής πλευράς για μια σειρά θεμάτων που αφορούν την Αθήνα, όπως είναι η αμοιβαία λύση της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η Τουρκία ή ακόμη και εσωτερικά προβλήματα καθώς η χώρα διέρχεται από μια σοβαρή οικονομική κρίση.

Όπως ανακοινώθηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον Αλβανό ομόλογό του για να συζητήσουν διμερή θέματα, όπως η κατάσταση που δημιουργήθηκε στη Χιμάρα, η ενσωμάτωση της Αλβανίας στην ΕΕ, η υποστήριξη της Ελλάδας σε ορισμένα ‘projects construction’ καθώς και περιφερειακά ζητήματα.

ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ!Επέτειος της ΕΟΚΑ

Σαν σήμερα οι Ελεύθεροι βροντοφώναξαν: ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ! Επέτειος της ΕΟΚΑ.

Σαν σήμερα, ξεκίνησε η πλέον άνιση επανάσταση του περασμένου αιώνα. Η μόνη επανάσταση που γονάτισε την Βρετανική Αυτοκρατορία. Παιδιά, μαθητούδια, Παλικάρια, Γυναίκες – Παλλάδες. Όλες στον αγώνα.

Παιδιά του δημοτικού έμειναν τυφλά από τα βασανιστήρια των ιμπεριαλιστών: “Τσέρω ποιός είναι μα ε λαλέω τίποτα”. Αυτές τις… λέξεις τις ξεστόμισε ένα πεντάχρονο παιδί στους πάνοπλους Βρεταννούς ιμπεριαλιστές που έψαχναν έναν συγγενή του, τομεάρχη της ΕΟΚΑ. Άρχισαν τις νουθεσίες, έπειτα πήραν το παιδάκι στα κρατητήρια της Βασίλισσας και το επέστρεψαν στη μάνα του τυφλό από τα βασανιστήρια. Οι κραυγούλες του ακούγονταν όλη νύχτα σε μεγάλη απόσταση και θρυμμάτιζαν τις καρδιές των υπόδουλων – ελεύθερων ανθρώπων. “Ε λάλησα μανούλα”. (Το όπλο για τα φράγκα και το όπλο για την Ιδέα)

Ημίθεοι Ευαγόρες βάδιζαν περήφανα στην Αγχόνη. Όχι, δεν έπαιρναν τηλέφωνο τον Βουλευτή μπαμπά τους να κουβαλήσει μία στρατιά “αστούς” δικηγόρους και να δειλιάσει, να συρθεί, να πουλήσει τις όποιες “ιδέες” του μπροστά στην αστική δικαιοσύνη.

Στην “μαμά Ελλάδα”; Εκεί πραγματικά έγινε η φασιστικότερη καταστολή ανοιχτής συγκέντρωσης μετά τον εμφύλιο. Ο “εθνάρχης”, πιστός υπηρέτης των Βρετανών ιμπεριαλιστών, χτύπησε με τον στρατό τις χιλιάδες κόσμου που κατέβηκαν αυθόρμητα στους δρόμους φωνάζοντας:

ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ

Αυτή την φασιστική καταστολή κανείς δεν τη θυμάται, κανείς δεν την επικαλείται. Τους δολοφονημένους πολίτες στη μέση του δρόμου, σε κάθε γειτονιά. Δεν κρατούσαν βλέπετε εμπριμέ σημαιάκια. Δε φώναζαν για τις μετατάξεις στο δημόσιο ή την πορτοφόλα. Αυτά τα παραδείγματα είναι βλέπετε ο τρόμος για το εξουσιαστικό κράτος και παρακράτος. Θα το θυμηθούμε όμως αυτό το δίδαγμα, σύντομα. Γιατί σύντομα ο λαός θα ξαναβγεί στους δρόμους και κάποιοι θα φεύγουν με ελικόπτερα.

Τιμή και δόξα στους Ήρωες, κρεμάλα στις Κουκούλες. Αυτό είναι το διαχρονικό σύνθημα που τιμούμε σήμερα. Πάντα ίδιοι οι Ήρωες, ίδιες και οι Κουκούλες!


Ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν η δυναμική διεκδίκηση του προαιώνιου απελευθερωτικού πόθου του Κυπριακού Ελληνισμού, όπως ο πόθος διακηρύχθηκε με το Δημοψήφισμα της l5ης Ιανουαρίου, l950, όταν το 97 % του λαού αξίωσε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ήταν η μαχητική αντίσταση της γενιάς του ‘55, στις επανειλημμένες αρνήσεις του κατακτητή για εθνική λύτρωση της νότιο-ανατολικότερης εσχατιάς της Ρωμιοσύνης.
eoka2.jpg (8947 bytes) eoka4.jpg (8003 bytes) eoka3.jpg (9017 bytes)

Ήταν μια ηρωική τετράχρονη εποποϊία, που μετουσίωσαν σε ιστορική πραγματικότητα οι Θυσίες, οι προσδοκίες, οι προσευχές κι οι απαιτήσεις των Κυπρίων , που έζησαν κι αγωνίστηκαν πριν, για να πυργώσουν με τα κορμιά τους του απελευθερωτικό Θρίαμβο της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

Η απολυτρωτική θέλήση διαδηλώθηκε με αλλεπάλληλες εξεγέρσεις του λαού σ’ αυτό το σταυροδρόμι του κόσμου. Στους τρεις αιώνες της πρώτης τουρκοκρατίας, από το l570-1878, σημειώθηκαν αλλεπάλληλοι ξεσηκωμοί και το αίμα των Ελλήνων της Κύπρου πότισε το δέντρο της λευτεριάς από τη μια ως την άλλη άκρη του νησιού.

Κύπριοι εθελοντές συγκροτούσαν τη φάλαγγα των Κυπρίων κι έσπευδαν στην Ελλάδα κάθε φορά που οι σκλάβοι άρπαζαν τα όπλα κι άρχιζαν τον πόλεμο για την αποτίναξη του δουλικού ζυγού. Αν από τα μνήματα των Κυπρίων που έπεφταν στα πεδία των μαχών βλάσταναν κυκλάμινα, η Ελλάδα θα ευώδιαζε Πενταδάχτυλο, από το Μεσολόγγι ως το Φάληρο, από τη Μακεδονία ως την Κρήτη, από την ‘Ήπειρο ως τη Σμύρνη, ως την Πέργαμο, ως τα βάθη της Μικρασίας.
eoka5.jpg (8424 bytes) eoka7.jpg (7122 bytes) eoka11.jpg (4327 bytes)

Πρώτη μέριμνα των Κυπρίων μετά του απελευθέρωση του l827 και το σχηματισμό ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους, ήταν το μήνυμα στον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια για λευτεριά του νησιού κι ενσωμάτωση του στο μητρικό κορμό. Από την πρώτη ώρα της Αγγλοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος Σωφρόνιος χαιρέτισε το στρατηγό Γκάρνετ Γούλσλεϋ με το σάλπισμα του ενωτικού μας πόθου. Για τον απελευθερωτικό εθνικό πόθο πολέμησαν οι Κύπριοι στους 8αλκανικούς πολέμους του l 9l 2-l 3 και στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ενωτική αξίωση πήρε φωτιά η Κύπρος στα Οκτωβριανά του l93l, με τη σημαία της λευτεριάς οι 35 χιλιάδες Κύπριοι κατατάγηκαν στα σώματα εθελοντών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Κι όταν η αποικιοκρατία δεν τήρησε τις υποσχέσεις της, όταν η Αγγλοκρατία αρνήθηκε τους τόμους του Δημοψηφίσματος, οι Κύπριοι αποφάσισαν να σταματήσουν τη ροή του χρόνου της δουλείας. Άρπαξαν τις ιερές σημαίες, σήκωσαν τις γροθιές κι από τα στήθια του λαού βροντερή αντιλάλησε η Αισχύλεια ιαχή του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας: Ίτε παίδες Ελλήνων…. ο λαός έπιανε τον κασμά του αγώνα κι έβαζε μπρος να συντρίψει το γρανίτη της ξένης τυραννίας.

Η προπαρασκευή

Η έναρξη της προπαρασκευής του απελευθερωτικού αγώνα σηματοδοτείται με τον όρκο της 7ης Μαρτίου l953, στην Αθήνα. Δώδεκα Έλληνες ορκίστηκαν κι υπέγραψαν το ιστορικό έγγραφο που απετέλεσε το συμβόλαιο της επανάστασης. Στους πρωτεργάτες, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ’ που ανέλαβε την πολιτική ευθύνη του αγώνα κι ο τότε Συνταγματάρχης ε.α. Γεώργιος Θεοδώρου Γρίβας, ο πολεμικός αρχηγός, που ενσάρκωσε το Βυζαντινό ημίθεο. Ο Διγενής αφίχθηκε μυστικά στην Κύπρο κι οργάνωσε τον αγώνα που διεξάχθηκε τέσσερα χρόνια στους κόσμους -ου θρύλου. του δράματος και του ηρωισμού. Στα κράσπεδα των ιερών Θυσιαστηρίων της λευτεριάς. Στα αιματόβρεχτα πεδία των ριψοκίνδυνων αποστολών. στις αγχόνες, στους Θαλάμους βασανιστηρίων, στα κρατητήρια, στις φυλακές, στο αντάρτικο, στα βουνά και στις πεδιάδες, στις πολιτείες και στα χωριά, όπου καταξιώθηκε ο Κυπριακός Ελληνισμός, γράφοντας τ’ όνομα του με το αίμα του στις στήλες της άφθαρτης δόξας.

eoka8.jpg (6139 bytes)

Η άφιξη

digen2.jpg (2945 bytes)

O Διγενής έφθασε στην ακτή της Χλώρακας στις l0 Νοεμβρίου l 954, ύστερα από έναν περιπετειώδες πλουν μ’ ένα μικρό καίκι. Ο Αρχηγός φρόντισε να μεταφερθούν στο νησί τα πρώτα όπλα και πυρομαχικά κι αμέσως αποδύθηκε στην υπεράνθρωπη προσπάθεια οργάνωσης κι εκπαίδευσης στην επανάσταση, Ελλήνων νέων της Κύπρου, που ουδέποτε ασχολήθηκαν με όπλα και βόμβες. Νέων απειροπόλεμων. Τους νέους επιστράτευε κι όρκιζε ο ρασοφόρος Παπασταύρος Παπαγαθαγγέλου, κυρίως από τις ομάδες της Ορθόδοξης Χριστιανικής 0ργάνωσης Νέων. Ταυτόχρονα. ο Αρχιεπίσκοπος με την εθναρχική του αίγλη, από τους άμβωνες των εκκλησιών κήρυττε το ενωτικό ιδεώδες, εμπνέοντας τον κόσμο με πύρινες ομιλίες και συγκλονιστικές εξάρσεις, όπως την ορκωμοσία της Φανερωμένης στις 28 Αυγούστου l954, όταν ο Μακάριος όρκισε το λαό για αγώνα “άνευ υποχωρήσεων, άνευ παραχωρήσεων, άνευ συμβιβασμού” για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
eoka10.jpg (5167 bytes) eoka13.jpg (9553 bytes) eoka14.jpg (6008 bytes)

Η 1η Απριλίου 1955

Ο αγώνας εκράγηκε στις 0.30″ το πρωί της lης Απριλίου 1955, ξημερώματα Παρασκευής. Η Κύπρος μετατράπηκε ξαφνικά σε ένα κοχλάζον ηφαίστειο που με τη φωτιά του καταύγαζε τον κόσμο και με τις υποχθόνιες δονήσεις του έσειε τα θεμέλια της γης. ‘Ήταν απίστευτο. Ο εχθρός αλαφιάστηκε. Ο λαός ένιωσε να του θερμαίνει την καρδιά η άγια φωτιά. Η νιότη πυρπολήθηκε. Τα λάβαρα των αιώνων υψώθηκαν στα κάστρα. Ολόκληρο το νησί έγινε μια απέραντη γαλανόλευκη σημαία. Κι η μπαρούτοκαπνισμένη ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε από τα πολεμικά τροπάρια του Γένους και τα εμβατήρια του ξεσηκωμού.

Το έθνος ξύπνησε, έστησε αυτί κατά το νότο, η μνήμη της Αγίας Λαύρας φύσηξε σαν πνοή ζωογόνα για να φλογίσει την Ψυχή και να Θεριέψει το εθνικό όνειρο. Εκείνη την πρώτη νύχτα χτύπησε ο Γρηγόρης Αυξεντίου με την ομάδα των Αμμοχωστιανών στη Δεκέλεια. με αποστολή να προκαλέσουν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και συσκότιση σ’ όλο το νησί. Ο Μάρκος Δράκος με την ομάδα “Αστραπή” ανατίναξαν το Ραδιοφωνικό σταθμό. Άλλες ομάδες ανάλαβαν αποστολές σε προκαθορισμένα σημεία σε διάφορες περιοχές. Την αφετηρία της ιστορίας της δόξας, οριοθέτησε με τη θυσία του ο πρώτος νεκρός. Ο Μόδεστος Παντελή. Ο ήρωας πέθανε από ηλεκτροπληξία ενώ επιχειρούσε να καταστρέψει τα ηλεκτροφόρα Καλώδια. Χρησιμοποίησε σχοινί που είχε υγρανθεί από τη νυχτερινή ανοιξιάτικη νοτιά

Την 1η Απριλίου 1955, η Κύπρος ξύπνησε αναστατωμένη πριν να ροδίσει η αυγή. βγήκε στους δρόμους απορώντας. Το μυστικό της το αποκάλυψε ο Αυγερινός της ελευθερίας που μεσουράνησε μετά τις πρώτες εκρήξεις. Η πατρίδα φόρεσε τα γιορτινά της κι έκανε το σταυρό της. Το πανηγύρι του αγώνα άρχιζε. Ο άγγελος του λυτρωμού φτεροκοπούσε και μετέδιδε από πόρτα σε πόρτα το άγγελμα του ξεσηκωμού. Κι ο Διγενής κυκλοφορούσε την προκήρυξή του.

To σάλπισμα της λευτεριάς

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Μέ τήν βοήθειαν τού θεού, μέ πίστιν εις τόν τίμιον αγώνα μας, μέ τήν συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού καί μέ τήν βοήθειαν τών Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τόν αγώνα διά τήν αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, μέ σύνθημα εκείνο τό οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: “‘Η τάν ή επί τάς”.
Αδελφοί Κύπριοι,
Από τά βάθη τών αιώνων μάς ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν τήν Ελληνικήν Ιστορίαν διά νά διατηρήσουν τήν ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι τού Λεωνίδα καί οι νεώτεροι τού Αλβανικού έπους. Μάς ατενίζουν οι αγωνισταί τού 1821, οι οποίοι καί μάς εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τόν ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε μέ τό αίμα. Μάς ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος καί μάς παρακολουθεί μέ αγωνίαν, αλλά καί μέ εθνικήν υπερηφάνειαν. ‘Ας απαντήσωμεν μέ έργα, ότι θά γίνωμεν “πολλώ κάρρονες” τούτων.

Είναι καιρός νά δείξωμεν εις τόν κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος καί εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δέν θέλουν νά αποδώσουν τήν λευτεριά μας, μπορούμε νά τήν διεκδικήσωμεν μέ τά ίδια μας τά χέρια καί μέ τό αίμα μας. ‘Ας δείξωμεν εις τόν κόσμον ακόμη μιά φορά ότι καί τού σημερινού ‘Ελληνος “ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει”. Ο αγών θά είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τά μέσα καί τόν αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν καί τό δίκαιον μέ τό μέρος μας. Γι’ αυτό καί θά νικήσωμεν.

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε τό έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί νά χύνουν τό αίμα των διά νά αποκτήσουν τήν λευτεριά των, τό θείον αυτό δώρον, γιά τό οποίον καί εμείς επολεμήσαμεν παρά τό πλευρόν τών λαών σας, καί γιά τό οποίον σείς τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον τού ναζισμού καί τού φασισμού.

Έλληνες, όπου καί άν ευρίσκεσθε, ακούσατε τήν φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί γιά την λευτεριά τής Κύπρου μας.

Ε.Ο.Κ.Α
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
ΔΙΓΕΝΗΣ

Η ύστατη πνοή του Μόδεστου Παντελή αποτέλεσε το εναρκτήριο σάλπισμα της μάχης της γενιάς του ‘55. που βάσταξε τέσσερα χρόνια. ως το Φεβρουάριο του l959 και πέρασε από ολοκαυτώματα, τόπους συγκρούσεων που αγιάστηκαν με το αίμα των πιο άξιων παιδιών του λαού μας. από χώρους φριχτής δοκιμασίας της αξίας του ανθρώπου, από δεσμωτήρια αφάνταστων κακουχιών. από πεδία Ομηρικών αναμετρήσεων. από την αγχόνη των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας.

H Αγγλοκρατία πετάχτηκε από την αποικιοκρατική της νάρκη κι αντέδρασε στην αρχή σπασμωδικά κι ύστερα με οργανωμένη σκληρότητα. 0 Κυβερνήτης P.Π. ‘Αρμιτεητζ θέσπισε στις 15 Ιουλίου 1955 νόμο για προσωποκράτηση χωρίς δίκη. Η αστυνομία άρχισε τις συλλήψεις, Οι αγωνιστές εγκλείονταν στις Κεντρικές Φυλακές κι ύστερα στο Φρούριο Κερύνειας από όπου αποτολμήθηκε η θεαματική απόδραση των 16 με επικεφαλής το Μάρκο Δράκο. Ακολούθως ιδρύθηκαν τα Κρατητήρια Κοκκινο- τριμιθιάς, Πύλας, Πολεμίου και άλλα κατά το πρότυπο των Χιτλερικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, ενώ στις Κεντρικές Φυλακές εγκλείονταν οι κατάδικοι. Η Αγγλική Κυβέρνηση, διαπιστώνοντας τη δύναμη του αγώνα και την ακμαιότητα του ηθικού των Κυπρίων, αντικατάστησε τον κυβερνήτη με το σκληροτράχηλο στρατάρχη σερ Τζων Χάρτινγκ που αφίχθηκε στο νησί αποφασισμένος να συντρίψει την ΕΟΚΑ δια πυρός και σιδήρου. Μα ο έμπειρος στην αντιμετώπιση επαναστάσεων στρατάρχης, δοκίμασε οδυνηρές εκπλήξεις από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην επαναστατημένη Κύπρο.

Οι τηλεβόες της ιστορίας τον καλωσόρισαν με την προαιώνια ιαχή των Ελλήνων ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ‘Η ΘΑΝΑΤΟΣ, ενώ ο “Ζήδρος” – ο Γρηγόρης Αυξεντίου – με την αντάρτικη ομάδα του επιχειρούσαν από τον Πενταδάχτυλο μιαν αστραπιαία επιδρομή στον αστυνομικό σταθμό Λευκονοίκου κι άρπαζαν τον οπλισμό. Η μάχη των Σπηλιών 0 αγώνας περνούσε διαρκώς από δραματικές φάσεις και πρωτάκουστες για την Κύπρο ηρωικές εξορμήσεις. Οι κίνδυνοι τεράστιοι κι αιφνιδιαστικοί άπλωναν βαριά την απειλή στα ημερονύχτια της ΕΟΚΑ κι οι κρίσιμες αναμετρήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη όπως του εικοσιτετράωρου της 11 ης προς τη 12η Δεκεμβρίου 1955. Αναπάντεχα, το μουντό εκείνο πρωινό της 11ης Δεκεμβρίου, το νήμα της ΕΟΚΑ άγγιζε την κόψη του ξυραφιού κι αν ο Θεός δεν έβαζε το χέρι του, ο απελευθερωτικός αγώνας θα αποκεφαλιζόταν με το θάνατο του Διγενή στη μάχη των Σπηλιών ή με το σκοτωμό του κατά τη δραματική ιχνηλασία που ακολούθησε μέσα στην πυκνότατη ομίχλη που σκέπαζε τις Τροοδιτικές βουνοκορφές, στο αντάρτικο αγιάζι και την καταρρακτώδη βροχή που έδερνε την πλάση. 0 στρατός προωθήθηκε στην κορυφογραμμή όπου είχε μεταφέρει το Αρχηγείο του ο Διγενής, σε τρία λημέρια πάνω από τα Σπήλια, στην κορφή που δέσποζε τις ορεινές περιοχές. 0 Διγενής αντέδρασε με ψυχραιμία και ακρίβεια στο συντονισμό ενεργειών. Ανέθεσε στο Γρηγόρη Αυξεντίου την κάλυψη των κινήσεων απαγκίστρωσης. Κι “ο Ρήγας” θαυματούργησε. Εκμεταλλεύθηκε την καταχνιά, έκανε σωστή εκτίμηση των συνθηκών, πήρε θέση μάχης, πυροβόλησε με το αυτόματό του ομάδες Αγγλων στρατιωτών που ορειβατούσαν σε αντιμέτωπες βουνοπλαγιές κι ενώ ο ίδιος κατρακυλούσε στην απότομη χαράδρα ο ορυμαγδός της μάχης αντιλαλούσε στα φαράγγια. Οι Άγγλοι χτυπιούνταν αναμεταξύ τους σε μια πολύνεκρη σύγκρουση στην κρίσιμη ώρα διαφυγής του Διγενή και των ανταρτών. Τρεις μέρες μετά, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, εγκαινιαζόταν η πάλη με το θάνατο στα μαρμαρένια αλώνια τωυ ελληνικών αιώνων. Πρώτος νεκρός αντάρτης, ο Χαράλαμπος Μούσκος, που έπεσε στη μάχη των Σόλων Στις 7 Φεβρουαρίου 1956, έπεφτε ο πρώτος μαθητής, ο Πέτρος Γιάλλουρος από το Ριζοκάρπασο, τελειόφοιτος και αρχηγός του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Τον πυροβόλησε Άγγλος δεκανέας στο στήθος, στη διάρκεια διαδήλωσης σε δρόμο των Βαρωσίων. Τελευταίες του λέξεις ήταν η ενωτική ζητωκραυγή. Στις 7 Μαρτίου 1956 οι Άγγλοι εξορίζουν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, το Μητροπολίτη Κυρηνείας Κυπριανό, τον Παπασταύρο Παπαγαθαγγέλου και τον Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Στις 9 Μάϊου 1956 το χέρι του δημίου των Κεντρικών Φυλακών άνοιγε την καταπακτή της κρεμάλας με πρωτομάρτυρες το Μιχαλάκη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου. 0 τραγικός χορός των αγωνιστών που απαγχονίστηκαν συμπληρώθηκε με τον Ανδρέα Ζάκο, το Χαρίλαο Μιχαήλ και τον Ιάκωβο Πατάτσο στις 9 Αυγούστου 1956, του Ανδρέα Παναγίδη, το Μιχαήλ Κουτσόφτα και το Στέλιο Μαυρομμάτη στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 και τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη στις 13 Μαρτίου 1957. Στις 31 Αυγούστου 1956 έπεσαν στη φοβερή μάχη του Νοσοκομείου Λευκωσίας τα στελέχη του Εκτελεστικού Ιωνάς Νικολάου και Κυριάκος Κολοκάσης από το Γέρι.

H μάχη διεξάχθηκε κατά την επιχείρηση απελευθέρωσης του φυλακισμένου αγωνιστή Πολύκαρπου Γιωρκάτζη. Κατά την ανταλλαγή πυρών σκοτώθηκε και ο φαρμακοποιός του Νοσοκομείου Κούλλης Κυριακίδης και τραυματίστηκε μέλος της αποστολής. Πολύνεκρο ήταν και το 1957, με τις Θυσίες στελεχών του αγώνα και τα ολοκαυτώματα που πρόσδωσαν στην ιερή διεκδίκηση της ΕΟΚΑ νέες διαστάσεις. Αυτή τη φορά το χορό του Θανάτου έσυρε ο Μάρκος Δράκος, την άγρια νύκτα της 18ης Ιανουαρίου 1957, που έλεγες πως ξεπετάχτηκε από τηυ Αινειάδα του Βιργίλιου. Έβρεχε, έριχνε χαλάζι, κεραυνοί αυλάκωναν το μαύρο στερέωμα, συγκλόνιζαν οι βροντές τα Σολιάτικα βουνά, εκτυφλωτικές οι αστραπές φωταγωγούσαν τα φαράγγια. 0 Μάρκος Δράκος ξεκίνησε με τρεις ακόμα αντάρτες για να συναντήσουν το σύνδεσμο. Έπεσαν σ’ ενέδρα των Άγγλων που άρχισαν να τους πυροβολούν με καταιγιστικά πυρά. Πήραν Θέσεις μάχης οι αντάρτες, απαγκιστρώθηκαν έρποντας. γύρισαν στο λημέρι. Με παρότρυνση του Δράκου προσευχήθηκαν και μουρμούρισαν το Θρησκευτικό ύμνο που αγαπούσε ο Μάρκος. Την αντάρτικη ψαλμουδιά συνόδευαν με την υπόκρουση τους οι καταρράχτες του ουρανού. Ξαπόστασαν και με εισήγηση του Κώστα Λόίζου, από το Μαραθόβουνο – Θυσιάστηκε αργότερα – δρασκέλισαν την απλαγιά πάνω από την Ευρύχου. 0 Μάρκος Δράκος προχωρούσε πρώτος. Οι αγωνιστές έπεσαν πάλι σ’ ενέδρα των Άγγλων που άρχισαν να πυροβολούν. 0 αρχηγός της ομάδας ανταπέδωσε τα πυρά. Οι αντάρτες δεν μπορούσαν να πυροβολήσουν μια και προπορευόταν ο Μάρκος. 0 Άγγλος στρατιώτης Γούντ είδε το Μάρκο στη λάμψη μιας αστραπής.

“Ενώ φρουρούσα, αντίκρισα ξαφνικά μπροστά μου ένα πρόσωπο. Παραμείναμε κι οι δύο ακίνητοι για μερικά δευτερόλεπτα, βλέποντας ο ένας τον άλλο και στη συνέχεια έριξα μια ριπή με το αυτόματό μου. Κατά τη μαρτυρία ακολούθησε ανταλλαγή πυρών. 0 Δράκος όμως ήταν νεκρός. Το δράμα της 3ης Μαρτίου 1957. άρχισε στις 6 το πρωί σε μιαν απλαγιά τωυ βουνών του Μαχαιρά. πιο κάτω από το ομώνυμο μοναστήρι της Παναγίας. Εκεί βρισκόταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου με τους τέσσερις συντρόφους του. Στο κρησφύγετο που έδειξε στον Αγγλικό στρατό το χέρι της προδοσίας. Πολιόρκησαν το λημέρι οι στρατιώτες, κάλεσαν τον Αυξεντίου να παραδοθεί με τους αντάρτες του. 0 Λυσιώτης ήρωας διέταξε του άνδρες του να βγουν. 0 ίδιος είχε ήδη αποφασίσει να πεθάνει. “Εγώ Θα πολεμήσω και θα πεθάνω, Πρέπει να πεθάνω”, είπε στον αδελφικό του φίλο Αντώνη Παπαδόπουλο. Εμεινε μόνος στο λημέρι ο Αυξεντίου. Κι όταν οι Άγγλοι τον κάλεσαν ξανά να παραδοθεί, στις χαράδρες αντιλάλησε η παμπάλαια κραυγή των Θερμοπυλών: Μολών λαβέ 0 δεκανέας Μπράουν πλησίασε το κρησφύγετο και κάλεσε και πάλι το Γρηγόρη να παραδοθεί. Το αυτόματο της ελευθερίας κροτάλισε κι ο υπαξιωματικός έπεφτε νεκρός. Πέταξαν μια βόμβα από το στόμιο του λημεριού. Εκράγηκε. Τραυμάτισε το παλικάρι στο λαιμό και στο γόνατο. Στη συνέχεια οι Άγγλοι έσπρωξαν έναν από τους συντρόφους του Γρηγόρη, να μπει στο κρησφύγετο. Προθυμοποιήθηκε να δέσει τις πληγές και πήρε την απάντηση: “Δεν έχουμε καιρό να χάνουμε με τα τραύματα. Πάρε τ’ όπλο σου”. Πολεμούσαν και κουβέντιαζαν. Ο Αυξεντίου συμβούλευε τον αντάρτη του πώς να μάχεται. Η άμυνα ήταν αποτελεσματική. Μετά από κάθε έκρηξη ακούγονταν βογκητά πόνου από τους Άγγλους που αναγκάζονταν να οπισθοχωρούν. Η μάχη πέρασε από διάφορες φάσεις. 0 Γρηγόρης ήταν γαλήνιος. 0 σύντροφος του μαρτυρεί πως επαναλάμβανε την απόφαση του να πεθάνει και κάθε φορά η μορφή του φωτιζόταν από μια υπερκόσμια λάμψη. Μεσημέριασε, έγειρε ο ήλιος όταν οι Εγγλέζοι άρχισαν να διοχετεύουν βενζίνη στο κρησφύγετο. Ακολούθησαν οι εκρήξεις τριών εμπρηστικών βομβών. Οι φλόγες έζωσαν τον Αυξεντίου στο βάθος του κρησφύγετου. Ήταν απόλυτα γαλήνιος. Τα τελευταία του λόγια ήταν: “Μη φοβάσαι Ματρόζο, μη φοβάσαι.” 0 σύντροφος, φλεγόμενος πετάχτηκε από τη σπηλιά. Δύο η ώρα το απόγευμα εκκωφαντική έκρηξη ανατίναξε το κρησφύγετο. 0 Γρηγόρης Αυξεντίου έγινε ολοκαύτωμα για να φωτίζει στους αιώνες τους δρόμους που οδηγούν στη λευτεριά. Η μάχη των αετών 0 χαρακτηρισμός της σκυταλοδρομίας του θανάτου βρίσκει την πλήρη έκφραση του στη μάχη του Αχυρώνα, της 2ας Σεπτεμβρίου 1958, με ήρωες τον Ανδρέα Kάρυo, το Φώτη Πίττα, τον Ηλία Παπακυριακού και το Χρίστο Σαμάρα. Μετά από προδοσία, οι Άγγλοι πάτησαν το Λιοπέτρι. Η κατάσταση εκτιμήθηκε στα γρήγορα. 0 Αγγλικός στρατός θ’ απέκλειε το χωριό θα έκανε έρευνες. Οι καταζητούμενοι έπρεπε να διαφύγουν. Αποφάσισαν: Θα επέβαιναν αυτοκινήτου που θα οδηγούσε ντόπιος αγωνιστής. Μόλις συναντιόντουσαν με τους Εγγλέζους, το αυτοκίνητο θ’ ανέπτυσσε τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, θα έσπαζε του κλοιό, ενώ ταυτόχρονα οι καταζητούμενοι θα πυροβολούσαν με τα αυτόματα τους. Πραγματικά το αυτοκίνητο προχώρησε προς την έξοδο του χωριού. Οι Εγγλέζοι ήταν πολλοί. 0 Ανδρέας. ο Φώτης – δραπέτες κι οι δυο από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Πύλας από τις 13 Μαρτίου 1958 – ο Ηλίας κι ο Χρίστος. πετάχτηκαν κι άρχισαν μάχη που δεν βάσταξε όμως πολύ. Υστερα χάβηκαυ μέσα στο σκοτάδι και γύρισαν στο σπίτι του Παναγιώτη Καλλή, ιδιοκτήτη του μοιραίου αχυρώνα, που έμελλε να μετατραπεί σε βωμό δόξας ουρανόφταστης. Ήταν η αυγή της 1 ης Σεπτεμβρίου 1958. ώρα 3 ή 4. Οι καταζητούμενοι μπήκαν στον αχυρώνα. Σε λίγο ακούστηκαν τα μεγάφωνα του στρατού. Στο Λιοπέτρι κηρυσσόταν κατάσταση αποκλεισμού και αναγκαστικού κατ’ οίκον περιορισμού. Κανείς δεν μπορούσε πια να κινηθεί στις στράτες εκτός απ’ τους Εγγλέζους. Οι πόρτες αμπαρώθηκαν και το χωριό περίμενε με την καρδιά σφιγμένη, ανυπεράσπιστο, βουβό. Οι Εγγλέζοι άρχισαν εξονυχιστικές έρευνες. Μπήκαν στα σπίτι, στον αχυρώνα. κοίταξαν παντού, δεν βρήκαν ίχνη. Έφυγαν. 0 κόσμος συγκεντρώθηκε σε συρματόφραχτους χώρους. Έγιναν ανακρίσεις. Ζητήθηκαν πληροφορίες. Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες. 0 κόσμος γύρισε στα σπίτια του. Κάποιοι όμως κρατήθηκαν για περαιτέρω ανακρίσεις. Και το κακό ξεκίνησε. . . . 0 Παναγιώτης Καλλής επέστρεψε. Μπήκε κλεφτά στον αχυρώνα, μίλησε με τα παλικάρια. Ξαναγύρισε κοντά τους, όταν έγειρε πια ο ήλιος να δύσει. ‘Όλοι διέβλεπαν τον επερχόμενο κίνδυνο κι είχαν αποφασίσει να δώσουν τη μάχη. – Αν μας ανακαλύψουν εμείς θα σκοτωθούμε, είπε ο Ανδρέας Κάρυος. Αγκάλιασαν τον Καλλή, τον φίλησαν. ‘Ήταν ο ύστατος αποχαιρετισμός Μεσάνυχτα κτύπησαν την πόρτα ξανά. Οι Εγγλέζοι ήξεραν ήδη ότι οι καταζητούμενοι κρύβονταν στον Καλλή. Προχώρησαν στον αχυρώνα. ‘Ένας ελληνομαθής δεκανέας, ο Πήτερ Φρέντερικ Φλήητ, φώναξε στα ελληνικά κατά διαταγή του Άγγλου ταγματάρχη Φίλιπ Τζων Ρόουλυ Χέυλαντ: – E, σεις, παραδοθείτε κι εβγάτε έξω, αλλιώς οι στρατιώτες Θ’ ανοίξουν πυρ εναντίον σας. 0πως ο δεκανέας μαρτύρησε στη θανατική ανάκριση, επανέλαβε τρεις φορές τα ίδια λόγια και κάθε φορά η απάντηση ήταν μια ριπή. Υπάρχει όμως και η ελληνική πληροφορία ότι ο δεκανέας φώναξε: “Αν θέλετε τη ζωή σας, παραδοθείτε” αλλά δεν δόθηκε απάντηση. Σιγή απόλυτη επικράτησε στον αχυρώνα. Καμιά μαρτυρία ζωής. Περίμεναν μέχρι να φέξει για καλά οι Άγγλοι και να φτάσουν οι ενισχύσεις. 0 προμαχώνας ήταν ήδη περικυκλωμένος κι ο κλοιός του θανάτου αδιαπέραστος. Η ειμαρμένη είχε προδιαγράψει τις εξελίξεις ‘Ωρες για κούφιες ελπίδες και ψευδαισθήσεις δεν απέμειναν. Ούτε καταδέχονταν τέτοια οι σταυραετοί. Γύρω από τον Αχυρώνα επικράτησε εντάφια σιγή εκείνες τις στιγμές. Οι Εγγλέζοι ταμπουρώθηκαν πίσω από τοίχους, δόμες. Πήραν θέσεις σε μπαλκόνια, βεράντες, στέγες. Ξάπλωσαν στα χαντάκια. Το μυστικό απλώθηκε σ’ όλο το χωριό. Το Λιοπέτρι σώπαινε και καρτέραγε. Μια κουφόβραση κυριαρχούσε που προμήνυε το σεισμό. Κι έσπασε η τραγική σιωπή από τη φωνή του μεγαφώνου: -

- Παραδοθείτε.

- ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, αντιλάλησαν οι αιώνες. Τα κλείστρα των πολυβόλων σηματοδότησαν με τον ξηρό μεταλλικό κρότο την έναρξη της μάχης. Κι αμέσως, εκρήξεις χειροβομβίδων, ριπές δεκάδων αυτομάτων, συγκλονιστικοί πολυβολισμοί, κραυγές, φωνές πόνου, ουρλιαχτά, εγγλέζικες διαταγές, πανδαιμόνιο. Μια ομάδα στρατιωτών επιχείρησαν να πλησιάσουν τον Αχυρώνα, έκαναν μερικά βήματα, δέχτηκαν στο ψαχνό τις σφαίρες βροχή, ούρλιασαν κάποιοι, σπάραξαν στο έδαφος και οι άλλοι οπισθοχώρησαν πανικόβλητοι. Τα παλικάρια έτρεχαν, εναλλάσσονταν, βρίσκονταν σ’ όλες τις πολεμίστρες, κροτάλιζαν τ’ αυτόματα, έριχναν χειροβομβίδες, σκορπούσαν το θάνατο. ‘Ένας αξιωματικός διέταξε στρατιώτη να προχωρήσει, εκείνος αρνήθηκε. Τον πυροβόλησε με το περίστροφό του και τον άφησε στον τόπο. Κάποιοι κατάφεραν να βγουν αθέατοι στη στέγη του Αχυρώνα. Άνοιξαν τρύπα, πέταξαν ρούχα λουσμένα με βενζίνη, έβαλαν φωτιά, μα έσβησε. Έφεραν ελικόπτερο, πέταξε πάνω απ’ τον Αχυρώνα, έριξε εμπρηστικά, φούντωσαν φλόγες, το Χάνι της Γραβιάς καιγόταν. Μα οι αγωνιστές συνέχιζαν τη μάχη, Τους φώναζαν να παραδοθούν κι εκείνοι απαντούσαν: – Μολών Λαβέ. Έφτασε ως τ’ Αυγόρου ο σάλαγος της μάχης. Κι η μάνα του Κάρυου βγήκε στην αυλή και φώναξε: – Δύναμην, γιέ μου. Δύναμην, Να πεθάνεις λεβέντης! ‘Ηρθαν νοσοκομειακά δυο τουλάχιστον φορές. Φόρτωσαν νεκρούς, τραυματίες, έφυγαν και ξαναγύρισαν. Κι ο ορυμαγδός του πολέμου συνεχιζόταν, θέριζε ο θάνατος. κορμιά, λουζόταν μ’ αίμα η γη, μέχρι τις δυο το δείλις. ‘Ώσπου το ελικόπτερο έβρεξε με βενζίνη τον Αχυρώνα. Τα φλογοβόλα μετέτρεψαν τον προμαχώνα σε πυρακτωμένη κόλαση και οι αντάρτες άρχισαν με την τελευταία σφαιροθήκη, ο καθένας με τη σειρά του, την έξοδο, καταιγιστικά πυροβολώντας, μέχρι που διάτρητοι έπεφταν στην αυλή του θυσιαστηρίου νεκροί. Ποιος έπεσε πρώτος, ποιος τελευταίος, κανείς δεν έμαθε ποτέ κι ούτε θα μάθει. Μόνο ισχυρισμοί των Εγγλέζων υπάρχουν για τη σειρά των σκυταλοδρόμων του Θανάτου. Στην ανάκριση λέχθηκε ότι πρώτος έπεσε ο Ανδρέας Κάρυος και σε λίγο ο Χρίστος Σαμάρας. Ακολούθησε ο Φώτης Πίττας και τελευταίος ο Ηλίας Παπακυριακού. ‘Οταν οι καπνοί διαλύθηκαν, οι πυροβολισμοί σταμάτησαν, οι Εγγλέζοι προχώρησαν δειλά-δειλά και λόγχισαν τους πεθαμένους σταυραετούς. Λόγχισαν τα νεκρά κορμιά με λύσσα και πυροβόλησαν τους ήρωες με περίστροφα. Δεν τους φοβόνταν πια! 0 Ανδρέας Κάρυος κι ο Χρίστος Σαμάρας έπεσαν ο ένας κοντά στον άλλο κατά το νότο. 0 δάσκαλος, ο Φώτης Πίττας προς την ανατολή. Κι ο Ηλίας Παπακυριακού βρέθηκε προς το βορρά. Στη θανατική ανάκριση που διενήργησαν οι Άγγλοι αναφέρθηκε ότι: Υπεύθυνος των Άγγλων ήταν ο ταγματάρχης Φίλιπ Τζων Ρόουλυ Χέυλαντ. Χρησιμοποιήθηκε ρουκετοβόλο των 3.5 χιλιοστών που έριξε 11 ρουκέτες. Χειροβομβίδες διαφόρων τύπων. 0 Χάρολυτ Τζάκομπς παραδέχτηκε ότι βγήκε στη στέγη και πυρπόλησε τον αχυρώνα με πετρέλαιο. Κνριάκος Μάτσης Στους περιφανέστερους ήρωες της τετράχρονης εποποιίας της ΕΟΚΑ συγκαταλέγεται ο Κυριάκος Μάτσης, που αρνήθηκε να παραδοθεί όταν τον περικύκλωσαν οι Άγγλοι κραυγάζοντας όπως τον αδελφικό του φίλο Γρηγόρη Αυξεντίου, την ηρωική ιαχή των αιώνων “Μολών Λαβέ”. 0 ήρωας διέταξε τους συντρόφους του να παραδοθούν κι ο ίδιος έμεινε στο κρησφύγετό του στο Δίκωμο. Τον ανατίναξαν οι ‘Άγγλοι με χειροβομβίδα στις 19 Νοεμβρίου 1958. H συνάντηση με το Χάρτινγκ Οι Άγγλοι γνώριζαν τον ήρωα. Τον ήρωα τον γνώριζε από πριν κι ο κυβερνήτης, ο Χάρτιγκ, που έσπευσε να τον συναντήσει στους θαλάμους βασανιστηρίων της Ομορφίτας. 0 φοβερός κυβερνήτης είχε μακρά συνομιλία με τον αγωνιστή. Συζήτησαν διεξοδικά το Κυπριακό. Το περιεχόμενο των συνομιλιών με το Μακάριο, τις προτάσεις που ο Χάρτινγκ υπέβαλε για λύση του Κυπριακού. 0 Μάτσης, που ήταν σύνδεσμος Διγενή – Μακαρίου, ήξερε βέβαια τα πάντα από προηγουμένως. Στη συζήτηση, πίσω από το Χάρτινγκ βρίσκονταν οι πέντε ανακριτές. Στην πορεία της συνομιλίας ο κυβερνήτης έκανε μια χειρονομία απρόβλεπτη: Πρότεινε στον Κυριάκο Μάτση μισό εκατομμύριο λίρες. για να του αποκαλύψει το κρησφύγετο του Διγενή! Αυτή ακριβώς η χειρονομία σήμανε το τέλος της συνάντησης. 0 Κυριάκος Μάτσης ορθώθηκε αγανακτισμένος. Χτύπησε δυνατά τη γροθιά του στο τραπέζι και φώναξε: “Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής. Ντρέπομαι για σένα..” Γύρισε ο αγωνιστής απότομα, έσπρωξε την πόρτα, βγήκε και κατέβηκε στο κελί του”. Επίλογος Στη συνοπτική αναφορά σημειώθηκαν σε γενικές γραμμές μερικά στιγμιότυπα από τον απελευθερωτικό αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για Ένωση με την Ελλάδα. Ο σκοπός της ΕΟΚΑ δεν επιτεύχθηκε. Ο αγώνας τερματίστηκε το Φεβρουάριο του 1959 με την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου και την ανακήρυξη ανεξάρτητου Κυπριακού κράτους.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΓΓΛΩΝ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΓΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΡΗΜΗΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ασφυκτικές πιέσεις για «ενδιάμεση συμφωνία» που θα αποτυπώνει τις «συγκλίσεις» στο θέμα της διακυβέρνησης και ειδικότερα την πρόταση εκ περιτροπής άσκησης της εξουσίας από πλειοψηφούντες ‘Ελληνες και μειοψηφούντες Τούρκους στην Κύπρο, ασκεί το Λονδίνο δια μέσου του ΟΗΕ.

Καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν ότι σκοπός της Βρετανίας είναι να «κλειδώσει» στη συνέχεια την ελληνική παραχώρηση με ψήφισμα του ΟΗΕ, ανεξαρτήτως τελικής έγκρισης από τους ψηφοφόρους.

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το ζήτημα της εκ περιτροπής προεδρίας έχει κατέστη επίκεντρο νέου χάσματος “ελίτ”/κοινωνίας, ίσως βαθύτερου και αυτού του 2004, με αφορμή τότε το σχέδιο Ανάν. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ και τμήμα της ηγεσίας του ΔΗΣΥ, περιλαμβανομένου του Προέδρου του, υποστηρίζουν την εκ περιτροπής, την απορρίπτουν όμως με τεράστια πλειοψηφία οι πολίτες!



Οι Βρετανοί επικαλούνται την ανάγκη να «στηριχθεί» ο Ταλάτ στις εκλογές – αν και δεν είναι σαφές τι σχέση έχει αυτό με την ενδιάμεση συμφωνία. Στην πραγματικότητα, υπογραμμίζουν διπλωματικοί αναλυτές, ενδιαφέρονται να δεσμεύσουν την ελληνοκυπριακή πλευρά δια της υπογραφής επί του περιεχομένου της λύσεως, ανεξαρτήτως δημοψηφίσματος. Η διαπίστωση προόδου στις διαπραγματεύσεις απαλάσσει επίσης την Τουρκία από κατηγορίες ότι κωλυσιεργεί τη διαδικασία επίλυσης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης θελήσει να αποφύγει παρόμοιες ρυθμίσεις, ευθυγραμμίζοντας την πολιτική της με τη λαϊκή βούληση.

Η «ενδιάμεση συμφωνία» θα πάρει τη μορφή ανακοινωθέντος για την πρόοδο των συνομιλιών που αναμένεται να εκδοθεί την επόμενη εβδομάδα. Η κυβέρνηση Χριστόφια αποδέχθηκε την ιδέα, αναφέρουν πληροφορίες από καλά ενημερωμένους κύκλους, συζητά όμως το περιεχόμενο του ανακοινωθέντος. Η βρετανική «πρεμούρα» εξηγείται από την εκτίμηση του Λονδίνου ότι μια ρύθμιση όπως η «εκ περιτροπής» πολύ δύσκολα θα εγκριθεί σε δημοψήφισμα, επιδιώκεται επομένως ο εγκλωβισμός δια της υπογραφής των ηγετών.

Η τελευταία δημοσκόπηση του Αντέννα Κύπρου δίνει 70% των Ελληνοκυπρίων κατηγορηματικά αντίθετο τόσο με την «εκ περιτροπής», όσο και την παραμονή 50.000 εποίκων (που αποδέχεται ο κ. Χριστόφιας), ακόμη κι αν Τουρκία και Ταλάτ ικανοποιήσουν όλα τα άλλα ελληνικά αιτήματα! Η δημοσκόπηση είναι η τελευταία μιας πληθώρας που κατέδειξαν πέραν αμφιβολίας τη σταθερότητα της διαφωνίας του λαού προς ένα κράτος όπου συντριπτική πλειοψηφία (82%) και μειοψηφία (18%) θα … εναλάσσονται στην εξουσία εφ’ όλης της νήσου! Η εκ περιτροπής όμως είναι το θεμέλιο των προτάσεων Χριστόφια στις διαπραγματεύσεις! Ακόμα και το ¼ των (παροιμιώδους πειθαρχίας) ψηφοφόρων του ΑΚΕΛ, διαφωνούν κατηγορηματικά με την πρόταση!

Η κυπριακή κοινή γνώμη τελεί εν πλήρει συγχύσει και συνήθως επιδεικνύει μεγάλη αδιαφορία για τις λεπτομέρειες των συνομιλιών, που διεξάγονται σε γλώσσα και όρους ακατανόητους και διέπονται από αφόρητο νομικισμό/βυζαντινισμό, σε σημείο που διερωτάται κανείς αν αυτά εφευρέθηκαν για να αποκρύπτουν από τους πολίτες το πραγματικό διακύβευμα των ρυθμίσεων. Στο ζήτημα όμως της εκ περιτροπής αντέδρασε έντονα, εκτιμώντας ότι θα ζει άλλοτε σε ελληνικό και άλλοτε σε τουρκικό κράτος, θα χάσει δηλαδή το κράτος που διαθέτει σήμερα και την προστασία του, προς όφελος μιας ρύθμισης ελάχιστα δημοκρατικής και αμφισβητήσιμης βιωσιμότητας. Ο μέσος Κύπριος αγανακτεί με την ιδέα πλήρους εξίσωσης του 18% με το 82% και μάλιστα με σύστημα «σταθμισμένης ψήφου» που υπολογίζει, κατά τρόπο παγκοσμίως πρωτοφανή, πέντε φορές λιγότερο τις ελληνικές από τις τουρκικές ψήφους!

Μια τόσο σημαντική απόκλιση λαού/ηγεσίας σε τόσο κεντρικό θέμα της διαπραγμάτευσης εγείρει, υπογραμμίζουν έγκριτοι συνταγματολόγοι και η ηγεσία των Κυπρίων Σοσιαλιστών, ζητήματα νομιμότητας μιας διαδικασίας που έχει μορφή διακοινοτικής διαπραγμάτευσης, εξελίσσεται όμως σε συντακτική διαδικασία. ‘Όπως και ευστάθειας της λύσης.

Οι διαμάχες αυτές είναι η αιτία της βαριάς πολιτικής ατμόσφαιρας στο νησί, μετά ιδίως την αποχώρηση της σοσιαλιστικής ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση, που συνοδεύτηκε από έντονες καταγγελίες για αθέτηση της προεκλογικής συμφωνίας με το ΑΚΕΛ, που επέτρεψε την εκλογή του κ. Χριστόφια (ο Πρόεδρος εξελέγη όχι μόνο με ψήφους του ΑΚΕΛ, αλλά επίσης του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων). Και τα τρία κόμματα, πέραν του ΑΚΕΛ, που υποστήριξαν το 2008 την υποψηφιότητά του διαφωνούν με τις προτάσεις που κατέθεσε στις διαπραγματεύσεις! (Να σημειωθεί ότι οι Σοσιαλιστές αποχώρησαν από την κυβέρνηση, παρά τα εντονότατα και ανοίκεια διαβήματα, δημόσια και παρασκηνιακά, του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος να μην το πράξουν!

Με τη φιλοδοξία να συμβάλει, μεταξύ άλλων, στην άμβλυνση των πολιτικών παθών και στην προώθηση λύσης ετοιμάζεται να κατέλθει στις 12/4 στη Μεγαλόνησο ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Ο κ. Παπανδρέου θα συναντηθεί τελικά όχι με το Εθνικό Συμβούλιο, όπως αντιμετωπιζόταν αρχικά και είχε γίνει στο παρελθόν από άλλους ‘Ελληνες Πρωθυπουργούς, αλλά με το Συμβούλιο Αρχηγών (στο οποίο δεν συμμετέχουν στελέχη όπως οι Βάσσος Λυσσαρίδης, Γιώργος Κολοκασίδης, Νίκος Κατσουρίδης). Η Αθήνα εκτιμά ότι υπάρχουν μεγαλύτερες ελπίδες προόδου στο κυπριακό απότι στα καθευατό ελληνοτουρκικά, εκτιμά όμως ότι πρέπει να ξεπερασθεί η εκτιμώμενη από την Αθήνα «απροθυμία» τομέων της ελίτ και της κοινωνίας για λύση, υποστηρίζουν κυβερνητικοί παράγοντες.

Στο μεταξύ βέβαια, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που τραβάει στην άκρη κάθε δυνατότητα ερμηνείας, για να στείλει τους Ελληνοκύπριους, θύματα της τουρκικής εισβολής και κατοχής σε κατοχικά όργανα για να βρουν το δίκηο τους αναφορικά με τις αρπαγμένες περιουσίες τους, υπογραμμίζει την διεθνή πολιτική απομόνωση της Κύπρου. Επί πολλά χρόνια, Κύπρος και Ελλάδα, εν ονόματι της ανάγκης διατήρησης του «καλού κλίματος» με την Τουρκία, είναι ουσιαστικά απούσες από όλα τα διεθνή φόρουμ ή εκφράζονται με νομικό, μη πολιτικό τρόπο. ‘Οποτε γίνεται συζήτηση διεθνώς για το κυπριακό, είναι παρόντα μόνο τα επιχειρήματα του εισβολέα, ο οποίος και φτιάχνει, αντιστάσεως μη ούσης, και το διεθνές πολιτικό κλίμα. Γίνεται περισσότερη φασαρία στην Ευρώπη για τη γενοκτονία των Αρμενίων προ εκατό ετών και καθόλου σχεδόν για τη συνεχιζόμενη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους από τον τουρκικό στρατό! Σε όρους αστικού δικαίου, η συμπεριφορά του θύματος ενθαρρύνει και δικαιολογεί τη χρησικτησία!



ΒΡΕΤΑΝΙΑ - ΚΥΠΡΟΣ: Πάντα παρούσα η Αυτοκρατορία

Μπορεί να αλλάζουν οι περιστάσεις, να μεταβάλλεται η ρητορεία, οι κεντρικές επιδιώξεις όμως, αλλά και οι βασικές τακτικές της Βρετανίας στο κυπριακό παραμένουν αναλλοίωτες στο διάβα των δεκαετιών. Ποτέ η Αυτού Μεγαλειότης δεν χώνεψε την απαίτηση των κατοίκων της αποικίας της να ασκήσουν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους. Πόσο μάλλον που η Κύπρος είναι νησί κολοσσιαίας στρατηγικής και, πιθανότατα, οικονομικής σημασίας.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν πολύ δύσκολο για το Λονδίνο, πολιτικά και στρατιωτικά, να διατηρήσει την αποικία του. Χρησιμοποίησε (και αργότερα η Ουάσιγκτον) πιο έμμεσους τρόπους, όπως την εισαγωγή του τουρκικού παράγοντα στο κυπριακό και τις κάθε είδους εσωτερικές διενέξεις του ελληνικού χώρου. Σε κάθε κρίσιμη στιγμή απέσπασε σημαντικές υποχωρήσεις, χωρίς να δώσει τα ανταλλάγματα που υποσχέθηκε. Τρεις κλασικές περιπτώσεις χρήσης απατηλών υποσχέσεων (και παρασκηνιακών απειλών) ήταν:

- όταν έπεισε τον Μακάριο, υποσχόμενο την ανεξαρτησία, να αποκηρύξει την ένωση. Το Λονδίνο έδωσε μεν ανεξαρτησία, με τις συνθήκες όμως εγκαθίδρυσης του νέου κράτους δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις διαρκούς αμφισβήτησης της κυριαρχίας του

- όταν έπεισαν ΗΠΑ (και Καραμανλής) τον Μακάριο να αποδεχθεί διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία, υποσχόμενο άμεση επιστροφή Αμμοχώστου, σύντομη λύση και αποχώρηση τουρκικών δυνάμεων. Η διζωνική-δικοινοτική παγιώθηκε, όμως η Αμμόχωστος παραμένει, όπως και όλη η Βόρεια Κύπρος, υπό τουρκική κατοχή

- τώρα επιδιώκει μια κρίσιμη αφαίρεση κυριαρχίας από τον κυπριακό λαό, με την αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας,

Σε κάθε περίπτωση, η βρετανική διπλωματία διακρίνεται για τη σαφήνεια της στρατηγικής επιδίωξης στην οποία μένει πιστή με αξιοθαύμαστη σταθερότητα και για την υποταγή όλων των άλλων επί μέρους θεμάτων στην κεντρική αυτή επιδίωξη.

Δεύτερο λευκό καγκουρό στην Κύπρο

ΤΗΣ ΜΗΛΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΙΤΟΥ


ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΕΓΕΙΑ


Ένα πανέμορφο άσπρο καγκουρό της οικογένειας Ουάλαπι, όπως είναι ευρύτερα γνωστά τα ζώα αυτά, το πέμπτο παγκοσμίως, γεννήθηκε τις τελευταίες μέρες στο πάρκο πουλιών και ζώων στην Πέγεια. Το αδελφάκι του, επίσης λευκό, το τέταρτο παγκοσμίως, γεννήθηκε κατά την περσινή χρονιά στο ίδιο πάρκο από την ίδια μητέρα.
Το γεγονός αυτό ανακοίνωσε χθες ο ιδιοκτήτης του πάρκου Χρίστος Χριστοφόρου. «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι γεννήθηκε ακόμα ένα Ουάλαπι άσπρου χρώματος, το οποίο είναι πέμπτο παγκόσμια. Υπάρχουν δύο στην Αγγλία, ένα στην Αυστραλία και δύο στην Κύπρο».
Το νεογέννητο λευκό Ουάλαπι βρίσκεται ακόμα στο μάρσιπο της μητέρας του και τρέφεται με γάλα.
Γεννητούρια όμως είχαμε και σε παρακείμενο κλουβί. Δύο θηλυκά πανέμορφα λιμούρια, με τις χαρακτηριστικές μακριές ριγωτές ουρές τους, γέννησαν τα μικρά τους τις τελευταίες μέρες. Είναι η πρώτη φορά που τα σπάνια αυτά ζωάκια αναπαράγονται στην Κύπρο.
Σύμφωνα με τον κ. Χριστοφόρου, όλα τα ζώα άρχισαν να αναπαράγονται με πολλή επιτυχία, λόγω της καλής διατροφής και της καλής περιποίησης που προσφέρεται στον τομέα αυτό.
Στο πάρκο, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει εκτός από τα διάφορα σπάνια ζώα, τη μεγαλύτερη στην Ευρώπη συλλογή φιδιών, με 70 είδη δηλητηριώδη και μη, αλλά και την τέταρτη μεγαλύτερη σε μέγεθος έκθεση παπαγάλων και άλλων τροπικών πουλιών

ΠΩΣ ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΑΓΓΛΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΥΣ.

Καίνε… την Ε. Ένωση
Του ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ

Σχεδιασμός Λονδίνου με πρωταγωνιστές Ντάουνερ, Μίλετ και Φούλε
Πώς οι Βρετανοί στήνουν τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό με εξουδετέρωση των πολιτικών και νομικών «άσων» της δημοκρατικής λύσης.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟ
Ακόμη και προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Καίνε ένα - ένα τα χαρτιά αντίστασης και εναλλακτικών επιλογών, που θα μπορούν να έχουν οι Ελληνοκύπριοι για να προωθήσουν μια δημοκρατική λύση στο Κυπριακό, η οποία να στηρίζεται επί των αρχών και των αξιών της ΕΕ, ενώ ταυτοχρόνως εξουδετερώνουν την όποια εναλλακτική επιλογή και προοπτική, σε περίπτωση που οι Ε/κ πουν ένα νέο όχι. Πρωταγωνιστές του σχεδιασμού είναι οι Βρετανοί, με δρώντες υλοποίησης τους Αλεξάντερ Ντάουνερ, Πίτερ Μίλετ και Στέφαν Φούλε.

Σχέδιο εξουδετέρωσης
Ο Αλεξάντερ Ντάουνερ βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με τις Βρυξέλλες και σε συνεννόηση με το Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στην Κύπρο, Πίτερ Μίλετ. Ο σχεδιασμός, ο οποίος έχει εκπονηθεί κυρίως από του Βρετανούς και έχει την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και του Ευρωπαίου Επιτρόπου Αρμόδιου για θέματα Διεύρυνσης Πίτερ Μίλετ, προσδοκά στη σταδιακή εξουδετέρωση όλων των επιχειρημάτων τα οποία χρησιμοποιήθηκαν το 2004 από τους υποστηρικτές τού όχι και επί των οποίων θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια λύση άλλη από εκείνην του γράμματος και της φιλοσοφίας του σχεδίου Ανάν. Ο εν λόγω σχεδιασμός περιλαμβάνει: 1. Την αποδυνάμωση των νομικών επιχειρημάτων, γεγονός που προκύπτει πλέον μέσω της τελευταίας απόφασης του ΕΔΑΔ. Η απόφαση, όπως είχαν καταγγείλει η ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους, καθώς και νομικοί, ήταν γνωστή τρεις τουλάχιστον μήνες πριν από την έκδοσή της. Έγιναν, μάλιστα, συσκέψεις μεταξύ έγκριτων νομικών και η αποτροπή της αρνητικής απόφασης θα μπορούσε να συμβεί μόνο με απόσυρση της υπόθεσης. Όμως, η Κυβέρνηση και η Γ. Εισαγγελία δεν ακολούθησαν την οδό αυτή, με τις γνωστές επωφελείς για την τουρκική πλευρά επιπτώσεις επί του εδαφικού, του περιουσιακού και της διζωνικότητας. 2. Την αποδυνάμωση του ρόλου τον οποίο μπορεί να διαδραματίσει η ΕΕ, αφού το κεντρικό επιχείρημα, μετά το όχι, ήταν ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για καλύτερη λύση στο Κυπριακό.
Η τελευταία κίνηση του Επιτρόπου Αρμόδιου για θέματα Διεύρυνσης Στέφαν Φούλε να υποβάλει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την υπόθεση του λεγόμενου «απευθείας εμπορίου» μεταξύ ΕΕ και κατεχομένων, επιδιώκει να δώσει τη χαριστική βολή στη θετική εικόνα που μπορεί να έχουν οι Ελληνοκύπριοι ως προς τον καταλυτικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι Βρυξέλλες στο δημοκρατικό και βιώσιμο χαρακτήρα της λύσης του Κυπριακού.

Το ευρωπαϊκό δικαστήριο
Το ζήτημα αυτό, δηλαδή του «απευθείας εμπορίου» και της άρσης της λεγόμενης «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων, και οι παραπέρα εξελίξεις, θα ανακοινωθούν στις 19 Απριλίου στο Στρασβούργο, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η κυπριακή Κυβέρνηση μελετά το θέμα, διότι ο κ. Φούλε μπορεί μεν να έστειλε το ζήτημα υπό το πρόσχημα ότι άλλαξε η Συνθήκη και τέθηκε σε εφαρμογή αυτή της Λισαβόνας, οπότε το θέμα αυτό εμπίπτει στους τομείς της συναπόφασης, όμως δεν παύει να είναι λανθασμένη η νομική επί του θέματος βάση, που υιοθετεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ως γνωστόν, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι τα κατεχόμενα συνιστούν μια οιονεί υπό ένταξη τρίτη επαρχία. Η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου έχει ήδη γνωματεύσει ότι είναι λανθασμένη η νομική βάση την οποία υποστηρίζει η Επιτροπή, διότι η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε ολόκληρη στην ΕΕ, οπότε το βόρειο τμήμα της Κύπρου δεν μπορεί να συνιστά τρίτη υπό ένταξη επαρχία. Συνεπώς, μπορεί να προβληθεί ο ισχυρισμός ότι λανθασμένα το ζήτημα έχει τεθεί ενώπιον της επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθότι συνιστά εσωτερικό θέμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ίδιας της ΕΕ και ουχί ζήτημα μεταξύ της ΕΕ και κάποιας εξωτερικής, τρίτης οντότητας, οπότε μπορεί κάποιος να παραπέμψει στην ταϊβανοποίηση.

Προσφυγή… στο Λουξεμβούργο
Εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνεχίσουν να υιοθετούν τη λανθασμένη νομική βάση της τρίτης υπό ένταξη επαρχίας, η κυπριακή Κυβέρνηση έχει την επιλογή να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου εναντίον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μια θέση την οποία υποστήριξε δημόσια η ευρωβουλευτής κ. Θεοχάρους και έχει κατά νουν το ΥπΕξ.

Ενδιάμεση συμφωνία και διεθνής διάσκεψη
Ούτως ή άλλως, πάντως, το όλο σκηνικό δένει επί του παρόντος με το κοινό ανακοινωθέν που η τουρκική πλευρά επιδιώκει άρον-άρον να εκδοθεί για τις συνομιλίες, το οποίο, εφόσον θα καταγράφει τα συμφωνηθέντα, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μορφή ενδιάμεσης συμφωνίας, η οποία εν συνεχεία θα περιληφθεί και στην εξαμηνιαία έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ, καταργώντας κατά κάποιον τρόπο την αρχή ότι τίποτε δεν θα είναι συμφωνημένο εάν δεν συμφωνηθούν όλα. Η τουρκική πλευρά, καθώς και η βρετανική διά του Πίτερ Μίλετ, διατυπώνουν τον ισχυρισμό ότι έτσι θα δέσουν εκ των προτέρων τον Ντερβίς Έρογλου επί της διαδικασίας, εάν κερδίσει τις λεγόμενες προεδρικές εκλογές των κατεχομένων. Παραλλήλως δε, οικοδομούν από τώρα μια διεθνή διάσκεψη με τη συμμετοχή της ΕΕ και των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να διευθετήσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες της λύσης, ώστε να εμφανιστεί ως επιλογή με διεθνείς εγγυήσεις, την οποία όποιος αρνηθεί στο δημοψήφισμα, θα πληρώσει και το ανάλογο κόστος.

ΤΟΥΡΚΟΙ:Δεν έχουν το Θεό τους... Οι Τούρκοι βεβηλώνουν τους ιερούς ναούς μας στα κατεχόμενα

ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ-ΕΛΕΝΗΣ ΚΑΖΑ



Εκκλησίες μετατρέπονται σε νυχτερινά κλαμπ και πιτσαρίες, εκκλησιαστικές ιδιοκτησίες καταπατώνται με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε. και ελληνικοί τάφοι απομακρύνονται από κοιμητήρια.

ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ
Τοποθέτησαν φωτορυθμικά και πολύχρωμα φώτα που αναβοσβήνουν στις μεσαιωνικές τοιχογραφίες

Τρομακτικές διαστάσεις προσλαμβάνει η βεβήλωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στα κατεχόμενα, καθώς συνεχίζονται με αυξανόμενους, μάλιστα, ρυθμούς οι καταστροφές και οι λεηλασίες των χριστιανικών ναών της Αμμοχώστου. Σε χθεσινή διάσκεψη Τύπου, που δόθηκε στο Παλαιό Συνοδικό Μετοχίου Κύκκου, παρουσιάστηκαν νέα στοιχεία, που καταδεικνύουν το μέγεθος της καταστροφής, και που για κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με τον δρα Χαράλαμπο Χοτζάκογλου, Διευθυντή του Προγράμματος Καταγραφής των θρησκευτικών μνημείων στα κατεχόμενα, ευθυνόμαστε και εμείς. Είτε, όπως είπε, λόγω της δικής μας ολιγωρίας, είτε επειδή δεν καταφέραμε να είμαστε όσο διεκδικητικοί θα μπορούσαμε. «Ελπίζω και εύχομαι να είναι η τελευταία φορά που σας καλούμε σε μια τέτοια διάσκεψη και σύντομα να βρεθεί μια λύση, μέσα από την οποία θα βρουν και τα μνημεία έναν καλύτερο δρόμο για το μέλλον», δήλωσε από την πλευρά του ο Διευθυντής του Μουσείου Ιεράς Μονής Κύκκου Στέλιος Περδίκης.

Μπιραρίες και πιτσαρίες
Συγκεκριμένα, μετά την περίπτωση του ρωμαιοκαθολικού-γοτθικού ναού του Αγίου Φραγκίσκου, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει μετατραπεί σε μπιραρία-πιτσαρία, μετατράπηκε τώρα και ο δίδυμος ναός των Ιωαννιτών ιπποτών σε νυκτερινό μπαρ, με φωτορυθμικά και πολύχρωμα φώτα να αναβοσβήνουν στις μεσαιωνικές τοιχογραφίες του και στο Ιερό Βήμα του, ενώ κάθε νύχτα ροκ συγκρότημα να παίζει μουσική.
Την ίδια ώρα, αυξάνονται και οι περιπτώσεις λαθρανασκαφών εντός των ιερών ναών στο τουρκοκρατούμενο τμήμα της Κύπρου, σύμφωνα με τον δρα Χαράλαμπο Χοτζάκογλου. Πρόσφατο παράδειγμα είναι ο ναός της Παναγίας Τραπέζης στην Αχερίτου. «Στο δάπεδο, που προφανώς υπήρχαν μεσαιωνικές ταφές, βρέθηκε κατά τόπους ανεσκαμμένο και στα διανοιχθέντα ορύγματα εντοπίσθηκαν θραύσματα από μεσαιωνικά αγγεία», ανέφερε ο δρ Χοτζάκογλου, προσθέτοντας πως αρχαιοκάπηλοι κατεδάφισαν, επίσης, μερικώς το βόρειο τοίχο του πολύπαθου ναού του Οσίου Ευφημιανού στη Λύση και ανέσκαψαν το δάπεδο. Ως εκ τούτου, κατεστράφησαν τα τελευταία τοιχογραφικά σπαράγματα που είχαν απομείνει στο ναό, μετά την απογύμνωσή του από τις τοιχογραφίες του τρούλου και του τεταρτοσφαιρίου της αψίδας, που διενήργησε ο Τούρκος αρχαιοκάπηλος Αϊντίν Ντικμέν.

«Λόγω της ανοχής μας…»
Σύμφωνα με στοιχεία του Μουσείου της Ιεράς Μονής Κύκκου, ο ναός της Παναγίας του Τράχωνα στην κατεχόμενη Λευκωσία, πλέον, δεν χρησιμοποιείται ούτε σαν χοροδιδασκαλείο του κατεχόμενου Δήμου.
«Πριν από μικρό χρονικό διάστημα, με πρόφαση έργα οδοποιίας στην περιοχή, καταπατήθηκε ολόκληρος ο περιβάλλον χώρος και το προαύλιο του ναού της Παναγίας του Τράχωνα», δήλωσε ο δρ Χοτζάκογλου, παρουσιάζοντας ακόμα και φωτογραφίες που αποδεικνύουν τις καταστροφές του. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εκσκαφές μπροστά ακριβώς από τη δυτική είσοδο του ναού προκάλεσαν τριγμούς στη στατική κατάσταση του μνημείου, με αποτέλεσμα ο Τούρκος εργολάβος να προχωρήσει σε άμεσα έργα υποστήριξης του μνημείου με τοιχίο, για να μην καταρρεύσει. Τα έργα αυτά χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κανονισμού του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα όποια προγράμματα οδοποιίας στα κατεχόμενα, τα οποία χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, υποβάλλονται εκ των προτέρων και στην Κυπριακή Δημοκρατία για να εκφράσει τυχόν ενστάσεις, ενώ επιβάλλεται ρητώς η προστασία των δικαιωμάτων κατοχής και ιδιοκτησίας φυσικών και νομικών προσώπων. «Η περιουσία των θρησκευτικών ιδρυμάτων, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι αναπαλλοτρίωτη», υπενθύμισε ο δόκτωρ, προσθέτοντας πως το κατοχικό καθεστώς, με την ανοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας και καλυπτόμενο πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, προχώρησε στην καταπάτηση της εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας και στην πρόκληση ζημιών στο μνημείο, οι οποίες ενδεχομένως στο μέλλον να το καταστήσουν κατεδαφιστέο.

«Πετάχτηκαν ελληνικοί τάφοι»
ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ και οι προσβολές συνεχίζονται, αφού μεγάλος αριθμός ταφών Κερυνειωτών στο κοιμητήριο της Κερύνειας ανασκάφηκε με μηχανικά μέσα και οι σπασμένοι τάφοι και σταυροί πετάχτηκαν στην περιφέρεια του κοιμητηρίου. «Στο χώρο που κενώθηκε θάπτονται, πλέον, Βρετανοί κάτοικοι της Κερύνειας, οι οποίοι προφανώς ανήκουν στην αγγλικανική κοινότητα της περιοχής, που εδρεύει στην εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέα στην Κερύνεια και δεν χωράνε πλέον στο παρακείμενο βρετανικό κοιμητήριο», ανέφερε ο δρ Χοτζάκογλου. Για να τονίσει ότι το γεγονός αυτό δεν αποτελεί μόνο μίαν απαράδεκτη προσβολή της μνήμης των κεκοιμημένων, αλλά και μίαν ανεπίτρεπτη ενέργεια της Αγγλικανικής Εκκλησίας στην Κύπρο, η οποία στις ελεύθερες περιοχές απολαμβάνει πλήρους ελευθερίας και παροχών από την Εκκλησία της Κύπρου και την Κυπριακή Δημοκρατία.

«Απαγορεύεται η ελεύθερη θρησκευτική έκφραση»
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ έκφραση θρησκευτικών πεποιθήσεων και «πιστεύω» απαγορεύεται από το κατοχικό καθεστώς, δημιουργώντας πρόβλημα σε χιλιάδες αλεβίτες μουσουλμάνους, που θέλουν ένα δικό τους μέρος έκφρασης. Σύμφωνα με στοιχεία της Ιεράς Μονής Κύκκου, οι μουσουλμάνοι αλεβίτες της Κύπρου ανέρχονται, πλέον, σε αρκετές χιλιάδες. «Ως γνωστόν, οι αλεβίτες δεν γίνονται αποδεκτοί ως θρησκευτική μειονότητα από την Τουρκία και δεν τους επιτρέπεται η ανέγερση ευκτήριων οίκων, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να συγκεντρώνονται μυστικά για την τέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων. Μέχρι το 1974, η Κυπριακή Δημοκρατία παρείχε στους αλεβίτες της Κύπρου ευκτήριο οίκο στην περιοχή της Τύμβου, σεβόμενη πλήρως την ελευθερία έκφρασής τους. Από τον ευκτήριο αυτό οίκο τους εκδιώχθηκαν και διετάχθη το κλείσιμό του μετά την τουρκική εισβολή», υπογράμμισε ο δρ Χοτζάκογλου.

Τ/κ παραδέχεται τη μη-τουρκική, χριστιανική του καταγωγή

Σχόλιο Σ.Ο.: Το ότι υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για εξισλαμισμό Ελλήνων Ορθοδόξων της Κύπρου κατά την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής δεν πρέπει να θεωρείται ως στοιχείο αντίθετο με τον εξισλαμισμό άλλων εθνοτήτων και δογμάτων στο νησί. Το άρθρο του Τ/κ Alkan Chaglar, το οποίο παρατίθεται μεταφρασμένο στα ελληνικά από τον Νόστο, υποστηρίζει τη χριστιανική εν μέρει (από τους Λατίνους και τους Μαρωνίτες), και γι’ αυτό πολυπολιτισμική, καταγωγή των Τουρκοκυπρίων, κάτι που έρχεται σε κάθετη αντίθεση με το τι η κεμαλική ιδεολογία επέβαλε στους πολίτες της ως «εκσυγχρονισμένη ιστορία».

Στο άρθρο ο συγγραφέας αμελεί να αναφερθεί στις συγκρούσεις των δούλων Ελλήνων ορθοδόξων και των αρχόντων Οθωμανών μουσουλμάνων, και ταυτόχρονα αφήνει παραπληροφοριακά να νοηθεί ότι χριστιανοί (ορθόδοξοι και καθολικοί χωρίς διάκριση) και μουσουλμάνοι μεταχειρίστηκαν τις ίδιες πρακτικές προσηλυτισμού (π.χ. τελεσίγραφα θανάτου, δουλείας ή αλλαγής πίστης)! Παρ’ όλα αυτά και επειδή ακριβώς η άποψη-παραδοχή της μη καθαρόαιμης καταγωγής και του χριστιανικού παρελθόντος σημαντικού μέρους των μουσουλμάνων Τ/κ εκφράζεται από έναν Τ/κ, κρίναμε σκόπιμο να μην την αφήσουμε να χαθεί στο χάος του διαδικτύου.

Τουρκοκύπριοι [πηγή: http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/12/proselytism-and-crypto-christians-in.html]

‘
«Προσηλυτισμός και κρυπτοχριστιανοί στην Κύπρο»


Ο Alkan Chaglar, γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1981 (1981-08-05) (28 ετών) στο Λονδίνο, είναι Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος και αρθρογράφος για την εβδομαδιαία δίγλωσση (Αγγλικά-Τουρκικά) εφημερίδα Toplum Postasi. Πήρε την επαίδευση του στο Leicester, Liège, και στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, με πλαίσιο τις γλώσσες, πολιτικές επιστήμες και την ιστορία. Επί του παρόντος ο Alkan κάνει τη διατριβή του πάνω στο φαινόμενο του θρησκευτικού συγκρητισμού για να πάρει το διδακτορικό του.

Στην εβδομαδιαία του στήλη “Πολιτιστικές Επαφές” ο Alkan Chaglar γράφει με πάθος για τις διαπολιτισμικές επιρροές και την πολυμορφία σε πολυεθνικές χώρες και την κατάσταση των μειονοτικών γλωσσών στον κόσμο.Έχοντας Τουρκοκυπριακή προέλευση, ο Alkan έδειξε ενδιαφέρον για το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών και το θέμα του προσηλυτισμού στο Ισλάμ στην Κύπρο. Στις 5 Μαΐου 2006 στην εφημερίδα Toplum Postasi, ο Alkan έγραψε για τους Λατίνους και τους Μαρωνίτες της Κύπρου που προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας. Γράφει τα εξής:
Αν και δεν υποτιμάται η σημασία της εγκατάστασης Τούρκων μουσουλμάνων εποίκων από την Ανατολία, το ζήτημα του προσηλυτισμού στην Κύπρο είναι εξίσου καίριας σημασίας για την ιστορική εξέλιξη της σημερινής τουρκοκυπριακής κοινότητας. Ο προσηλυτισμός, η πράξη στο να παρακινείς κάποιον να αλλάξει τη δική του πίστη για την δική σου, ήταν μια πολύ κοινή πρακτική στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως συνέβη σε πολλές χριστιανικές αυτοκρατορίες τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Οθωμανών. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο παρατεταμένος προσηλυτισμός επίσπευσε το σχηματισμό χαλαρών μουσουλμανικών κοινοτήτων σε διάφορες κτήσεις των Οθωμανών.

Ενώ στον Οθωμανικό Πόντο και στην Κρήτη, αυτοί που είχαν ασπασθεί το Ισλάμ ήταν κυρίως Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί, στην Κύπρο, τουλάχιστον κατά την αρχική περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, οι ποιο πολλοί προσηλυτισμένοι φαίνεται να ήταν Λατίνοι και Μαρωνίτες. Χωρίς να κάνουμε κατάρτιση ενός καταλόγου για θρήνους, είναι σημαντικό, εκτός χρόνου, το τουλάχιστον να ήμαστε σε θέση να μιλήσουμε για γεγονότα του παρελθόντος, όπως αυτά είναι.

Μετά την ήττα των Βενετών από τους Οθωμανούς το 1572, δόθηκε στους Λατίνους κατοίκους της Κύπρου ένα τελεσίγραφο θανάτου, δουλείας ή αλλαγής της πίστης τους. Τουλάχιστον έτσι είναι αυτό που ισχυρίζονται πολλοί ακαδημαϊκοί.

Ο πολύ σεβαστός αραβολόγος και ιστορικός της Οθωμανικής ιστορίας, Ronald Jennings συνοψίζει τα συναίσθημα των Οθωμανών κατά τους ηττημένους Λατίνους ως εξής, “αντιμετώπιζαν τους Κυπρίους με υπόληψη και ήταν καλοπροαίρετοι απέναντί τους, αλλά δεν έδειξαν κανένα έλεος για τους Λατίνους”. Ο Jennings περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι Ενετοί στρατιώτες που πιάστηκαν ως κρατούμενοι είχαν την ευκαιρία να απαλλαγούν από τη δουλεία ή το θάνατο αν άλλαζαν τη πίστη τους για το Ισλάμ, πόσο κοινό ήταν αυτό είναι άγνωστο, αλλά πολλές γνωστές προσωπικότητες, όπως ο βενετσιάνος διοικητής πυροβολικού, ο Hercules Martingengo, αλλαξοπίστησαν και ασπάστηκαν το Ισλάμ. Αν υψηλόβαθμοι διοικητές αλλαξοπίστησαν, τότε είναι πολύ πιθανό ότι θα υπήρχαν επίσης πολλοί αρνησίθρησκοι από τις κατώτερες βαθμίδες.

Σχολιάζοντας σχετικά με την αντιμετώπιση των Ελλήνων, ο Harry Luke γράφει στο βιβλίο του, “Η Κύπρος κάτω από τους Τούρκους”, ” οι Έλληνες κάτοικοι παντού (στο νησί) καλωσόρισαν με προθυμία τις δυνάμεις εισβολής, όταν η προοπτική του να απαλλαγούν από τους σιχαμερούς Λατίνους φάνηκε μια πραγματικότητα που επιτέλους έφθασε”. Οι Έλληνες κάτοικοι εφοδίαζαν συχνά τους Οθωμανούς στρατιώτες με τρόφιμα για την πορεία τους προς τα ενετικά οχυρά. Χωρίς να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες ήταν οι καλύτεροι φίλοι κατά αυτή τη περίοδο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι τελευταίοι θεωρούσαν τους πρώτους ως το λιγότερο από τα δύο κακά και εξέφρασαν ικανοποίηση για την αλλαγή μετά από αιώνες σκληρής Φραγκοκρατίας.

Ο Jennings που αποκρυπτογράφησε οθωμανικά αρχεία, αναφέρει ότι κατά την περίοδο 1593-1595, το 31% του συνόλου των ενήλικων αρρένων μουσουλμάνων των οποίων τα ονόματα και τα πατρικά ονόματα “αναφέρονται ως νομικοί παράγοντες (vekil) στο δικαστήριο ήταν αρνησίθρησκοι. Περισσότερο από το ένα τρίτο των μουσουλμάνων που εμφανίζονται στο δικαστήριο την εποχή εκείνη ήταν αρνησίθρησκοι, με το 30% όλων των καθοριστικής σημασίας μαρτύρων να ανήκουν σε αυτήν την ομάδα το 1609-1611, και αργότερα το 18% του συνόλου των Vekils. Οι αριθμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό του μουσουλμανικού πληθυσμού της Κύπρου κατά τον 17 ο αιώνα.

Παρά το γεγονός ότι αυτοί οι αριθμοί μειώθηκαν μετά το 1611, ο προσηλυτισμός στο Ισλάμ δεν εγκαταλείφθηκε, μάλλον οι πηγές δείχνουν ότι συνεχίστηκε ως το 19 ο αιώνα.

Όσο για τους Μαρωνίτες, ο Palmieri σημειώνει ότι το 1572 οι Μαρωνίτες ζούσαν σε 33 χωριά, από το 1596, 24 χρόνια μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου, ο συνολικός αριθμός των χωριών των Μαρωνιτών είχε κατέβει στα 19 και μετά από τον 20 ο αιώνα λιγόστεψαν μέχρι τα 4. Τα χωριά των Μαρωνιτών περιλαμβάνονταν από τα εξής: Metosic (Μετόχι), Fludi (Φλούδι), Santa Marina (Αγία Μαρίνα), Asomatos (Ασώματος), Gansili ή Kambyli (Καμπυλή), Carpasia ή Karpasha (Καρπάσια), Cormachita (Κορμακίτης), Primisia (Τριμίθι), Casapifani ή Kazafana (Καζάφανι), Vouno (Βουνό), Cibo (Κήπος ή Κορνόκηπος), Jeri (Γέρι), Gensada (Κυθρέα), Attala (Αττάλι), Clepirio ή Klepini (Κλεπίνη), Piscopia ή Piskobu (Επισκοπειό), Gasbria (Γαστριά), Cefalarisco (Κεφαλόβρυσο) και Sotta Cruscida ή Crysida (Χρυσίδα). Πολλά από τα παραπάνω χωριά, όπως η Καμπυλή, το Καζάφανι, η Αγία Μαρίνα, και το Επισκοπειό ήταν και εξακολουθούν να είναι εν μέρει ή εξ ολοκλήρου τουρκόφωνα, ενώ ο Κορμακίτης κατοικείται από Μαρωνίτες ακόμη και σήμερα.

Ο προσηλυτισμός δημιούργησε μια περιπλοκή στην κυπριακή κοινωνία που οδήγησε στο φαινόμενο της λαθραίας κοινότητας των κρυπτοχριστιανών οι οποίοι είναι ευρέως γνωστοί ως Λινοβάμβακοι (λέξη που σημαίνει άτομα του λινού και του βαμβακιού). Ο όρος επινοήθηκε για την ανάδειξη της πολλαπλής ταυτότητας αυτής της ομάδας. Χωριά όπως η Λουρουτζίνα (το αρχικό του όνομα ήταν Λαυρεντία), η Ποταμιά και μερικά χωριά της Τηλλυρίας, που ήταν πρώην κτήματα των Λατίνων αλλαξοπίστησαν μαζικά στο Ισλάμ.

Ο LR Michel ο οποίος έγραψε για το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών κατά τον 19 ο αιώνα, συχνά μιλά για τη σύγκρουση μεταξύ των Λατίνων και Ορθοδόξων ιερέων για τα δικαιώματά τους κατά τη διάρκεια της ταφής των νεκρών Λινοβαμβάκων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της οποίας οι επίσκοποι συνεργάζονταν με τους Οθωμανούς άρχοντες τις περισσότερες φορές κέρδιζε.

Υπήρξαν επίσης πολλές νόμιμες περιπτώσεις Ελλήνων ορθοδόξων χριστιανών που αλλαξοπίστησαν στο Ισλάμ, κάτι που επίσης αξίζει πάρα πολύ συζήτηση, αλλά μερικοί Έλληνες ιστορικοί υποστηρίζουν ότι, αφού οι Λινοβάμβακοι ήταν ελληνόφωνοι, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι ίδιοι ήταν Έλληνες. Αλλά τα πράγματα σπάνια είναι όπως φαίνονται στη Κύπρο, οι Λατίνοι και Μαρωνίτες οι οποίοι κατοικούσαν στην Κύπρο συχνά επικοινωνούσαν εν μέρει ή εξ ολοκλήρου στην ελληνική γλώσσα, ακόμη και πριν από την οθωμανική κατάκτηση. Ο αραβολόγος Alexander Borg επισημαίνει ότι “στο να ομηλείς κάποια περιφερική αραβική γλώσσα συνεπάγεται και η γνώση κάποιας ξένης”, και αυτό θα συνέβαινε στηνΚύπρο, όπως και αλλού, όπου ζούσαν Μαρωνίτες.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι οι κοινότητες των Λατίνων και των Μαρωνιτών επιβίωναν στην Κύπρο για αιώνες πριν από την άφιξη του στρατού του Λάλα Μουσταφά Πασά, και μέχρι τότε είχαν ήδη εξοικειωθεί στο να ζουν σε ένα νησί όπου η πλειονότητα του πληθυσμού του μιλούσε ελληνικά.

Το γεγονός είναι ότι ένας σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων Τουρκοκυπρίων σήμερα έχουν ένα χριστιανικό παρελθόν, και ότι εν μέρει κατάγονται από ενετικές, γενοβέζικες και γαλλικές οικογένειες που είχαν κτήματα στο νησί και που προσηλυτίστηκαν στο σουνιτικό Ισλάμ. Είμαστε μια μικτή κοινότητα, και με αυτό θα αποκομίσουμε πολλά πλεονεκτήματα και τον πλούτο που μας καθιστά αυτό που είμαστε. Είναι καιρός εμείς ως κοινότητα να συνειδητοποίησουμε ότι υπάρχουν πολλά διαφορετικά πρόσωπα στο παρελθόν μας και δεν πρέπει να ντρέπομαστε για αυτό. Αντί να το απορρίψουμε αυτό ως τρέλα, θα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε για να οικοδομήσουμε γέφυρες φιλίας με άλλους πολιτισμούς και να γιορτάσουμε τη πολλαπλή μας ταυτότητα. Κύπριοι ιστορικοί και από τις δύο πλευρές του χάσματος τείνουν να εστιάζονται υπερβολικά στην Ελληνική ή Τουρκική μας κληρονομιά, σε βάρος της αντικειμενικότητας, αλλά η Κύπρος ήταν και πάντα θα είναι μια σύγκλιση διαφορετικών πολιτισμών.

Αποστρατικοποίηση = Αναμονή αφανισμού του κυπριακού Ελληνισμού

Η ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥΣΥΜΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΜΟΝΟΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ
Η Δ Ι Α Λ Ε Ξ Η του πρώην Υπουργού Άμυνας και πρώην Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, αντιστράτηγου εν αποστρατεία ΦΟΙΒΟΥ ΚΛΟΚΚΑΡΗ, την Τετάρτη 2α Δεκεμβρίου 2009, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στη Λευκωσία, σε εκδήλωση της Κίνησης για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο, υπό τον τίτλο «Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος».
Ηχογραφημένη η διάλεξη Κλόκκαρη, μεταδόθηκε ραδιοφωνικά, σε δύο μέρη από την 1η Εκπομπή του Ράδιο Πρώτο, την Πέμπτη και την Παρασκευή 3η και 4η Δεκεμβρίου 2009, ώρα 08.20.
Μετά από αίτημα πολλών ακροατών του Ράδιο Πρώτο, το κείμενο της διάλεξης Κλόκκαρη αναρτάται και στην Ιστοσελίδα της «Σημερινής» :
------------------------------------------------
«Η Ασφάλεια ως Βασική Πτυχή Επίλυσης του Κυπριακού Προβλήματος»
Φοίβου ΚλόκκαρηΑντιστρατήγου ε.α.
2 Δεκεμβρίου 2009
1. Γενικά
Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού Προβλήματος, αφού το Κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή και τις βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου. Σήμερα, η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι:
· Η συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και
· Η δημογραφική αλλοίωση του βορείου τμήματος με τον συνεχιζόμενο εποικισμό και την παρεμπόδιση επιστροφής των ξεριζωμένων προσφύγων και του νοτίου τμήματος με τη συστηματική διοχέτευση λαθρομεταναστών.
Κάθε χρόνο διοχετεύονται 3000 περίπου λαθρομετανάστες στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων εδαφών και η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) δεν μπορεί να τους εκδώσει, επειδή η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της.
Κατά την άποψη μου, το κύριο ζητούμενο με τους παράνομους μετανάστες είναι η παρεμπόδιση εισόδου τους στη χώρα, και στο τομέα αυτό παρουσιάζεται μεγάλη αδυναμία του κράτους και ιδιαίτερα:
· Στον έλεγχο και επέμβαση της αστυνομίας στη γραμμή αντιπαρατάξεως.
· Στην αντιμετώπιση του κενού που παρουσιάζεται στα όρια των βρετανικών βάσεων Δεκελείας με τη κατεχόμενη περιοχή.
· Στον έλεγχο του μεγάλου θαλάσσιου χώρου, αφού η ΚΔ δεν διαθέτει κανένα εξοπλισμένο σκάφος ανοικτής θαλάσσης.
Τα υπόλοιπα Μεσογειακά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) επικεντρώνουν τη προσπάθεια τους στη παρεμπόδιση εισόδου παράνομων μεταναστών στο έδαφος τους, ενώ η ΚΔ στο χειρισμό μετά την είσοδο τους.
Βίαια, παράνομα, συστηματικά και με γοργούς ρυθμούς η Κύπρος αλλάζει δημογραφικό χαρακτήρα. Στόχος της Τουρκίας, η επικράτηση του Μουσουλμανικού στοιχείου σε βάρος του Χριστιανισμού, του Τουρκικού στοιχείου σε βάρος του Ελληνικού και σε βάθος χρόνου ο αφανισμός του.
2. Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο
Η Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ συμβούλου του πρωθυπουργού Μεντερές 1956, επιτελικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1958), έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλεια της και τoν ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία προώθησε με επιμονή τη στοχοθεσία της, ακολουθώντας την αρχή του πολέμου «εκλογή του σκοπού και εμμονή εις αυτόν» και επέτυχε σε μεγάλο βαθμό την υλοποίηση της με κύριους σταθμούς:
· 1960
Με τις Συνθήκες Εγκαθίδρυσης, Εγγυήσεως , Συμμαχίας πέτυχε:
- Επεμβατικά δικαιώματα και διατήρηση στρατευμάτων στη Κύπρο (Δικαιώματα που είχε απωλέσει με την Συνθήκη της Λοζάνης 1923).
- Λειτουργική διχοτόμηση (Βέτο Αντιπροέδρου, ξεχωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή, ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, ξεχωριστά Δημοτικά Συμβούλια).
- Υπερβολικά προνόμια στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι από μειονότητα του 18% έγιναν κοινότητα με δυσανάλογη συμμετοχή στο κρατικό μηχανισμό.
· 1974
Με την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, τον ξεριζωμό των Ελλήνων από το Βόρειο τμήμα της Κύπρου και τη δημιουργία του παράνομου καθεστώτος της «ΤΔΒΚ» πέτυχε:
- Γεωγραφική διχοτόμηση.
- Δημογραφική αλλοίωση.
- Να θέσει τις βάσεις δημιουργίας συνεταιρικού κράτους στη Κύπρο.
· 2004
Με το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος (Σχέδιο Ανάν) θα ολοκλήρωνε τους στόχους της, εάν υιοθετείτο, και θα έθετε υπό τον έλεγχο και την κηδεμονία της την Κύπρο, η οποία θα αφοπλίζετο και θα ενομιμοποιούντο τα τετελεσμένα της κατοχής και το ψευδοκράτος.
Σήμερα, η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με ενέργειες προς τρεις άξονες:
· 1ος Άξονας
Λύση συνομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, στη βάση της παρθενογένεσης και του συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών, με διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στο νησί. Στην ουσία, επιδιώκει οι κατεχόμενες περιοχές να γίνουν επαρχία της Τουρκίας και οι ελεύθερες περιοχές να αφοπλισθούν και να τεθούν υπό τον έλεγχο της, όπως θα συνέβαινε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με το οποίο η Τουρκία θα επετύγχανε:
- Διατήρηση επεμβατικών δικαιωμάτων και στρατευμάτων στη Κύπρο.
- Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του στη ξηρά, την θάλασσα και τον αέρα.
- Ενσωμάτωση στο σχέδιο, άνω των 60 διμερών συμφωνιών του ψευδοκράτους με την Τουρκία. Με αυτές, η Τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία ουσιαστικά γινόταν επαρχία της Τουρκίας και η Τουρκία αποκτούσε δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο χώρο της Κύπρου, χωρίς να χρειάζεται έγκριση του κυπριακού κράτους. Η τελική κατάληξη είναι, ότι μόνο η Ελλάδα και το Κυπριακό κράτος δεν θα είχαν δικαίωμα παρουσίας αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, που αποτελεί σημαντική παράμετρο της στρατηγικής αξίας του.
Η Τουρκία δεν επιδιώκει πλήρη διχοτόμηση και δύο κράτη στη Κύπρο, επειδή αυτό αφήνει στους Έλληνες της Κύπρου περιθώρια αυτονομίας και επιλογών στην ασφάλεια, που προσκρούουν στις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας και στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Η επιλογή αυτή δυνατόν να δημιουργήσει προβλήματα στην ασφάλεια της Τουρκίας, όπως η ίδια εκτιμά. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση το 1976, μετά την τουρκική εισβολή, του Τουράν Γκιουνές, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Ετσεβίτ, ότι η διχοτόμηση είναι καθαρή παραφροσύνη γιατί θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας (Συνέντευξη στη εφημερίδα ‘ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ’ των Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου 1976).
Αν η επιλογή των δύο κρατών εξυπηρετούσε τη Τουρκία, τότε μετά την ίδρυση του ψευδοκράτους το 1983, δεν θα συναινούσε σε οποιεσδήποτε συνομιλίες για λύση του κυπριακού προβλήματος.
· 2ος Άξονας
Υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Στα πλαίσια αυτής της στόχευσης η Τουρκία:
- Δεν αναγνωρίζει τη κρατική οντότητα της ΚΔ. Δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της σε σκάφη και αεροσκάφη της Κύπρου, όπως δεσμεύεται να πράττει για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).
- Παραβιάζει το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ, δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.
- Δεν αποσύρει τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και συνεχίζει τον παράνομο εποικισμό.
· 3ος Άξονας
Αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε Ελληνικού στοιχείου. Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή των τοπωνυμίων. Στόχος, να εμφανιστεί το ψευδοκράτος ως κράτος ισότιμο προς τη ΚΔ, στα πλαίσια συνεταιρισμού δύο ισοτίμων κρατών.
3. Παρούσα κατάσταση από πλευράς Ασφάλειας στη Κύπρο
Τουρκική Απειλή
Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας λόγω της κατοχής του βορείου τμήματος της (37% του εδάφους της), του συνεχιζόμενου εποικισμού (πέραν των 250.000 εποίκων, για κάθε Τουρκοκύπριο [Τ/Κ] αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι έποικοι), της συστηματικής διοχέτευσης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από τη Τουρκία μέσω των κατεχομένων και της πολυδιάσπασης της κυριαρχίας της. Η ΚΔ ασκεί κυριαρχία στις ελεύθερες περιοχές, η Τουρκία στις κατεχόμενες, η Βρετανία στις βρετανικές βάσεις (ΒΒ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη (ΟΖ).
Παρά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ (το 2004) και τη διάνοιξη σημείων διέλευσης στη γραμμή αντιπαρατάξεως (το 2003), η στρατιωτική απειλή δεν μεταβλήθηκε γιατί δεν μεταβλήθηκαν τα συστατικά στοιχεία της, ήτοι:
· Η Δύναμη (43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα [ΤΘ]), η Σύνθεση (2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, 1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, 1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, Διοίκηση Πυροβολικού, Σύνταγμα Καταδρομών) και η Διάταξη (επιθετική, προωθημένη) των ΤΔΚ.
· Η στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο, που επαναβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) της Τουρκίας την 1η Ιουλίου 2009.
Η Τουρκία διατηρεί αναλογία πέραν του 3:1 των ΤΔΚ σε σχέση με την Εθνική Φρουρά (ΕΦ) με στόχο την άσκηση ψυχολογικής βίας, προκειμένου οι Έλληνες της Κύπρου να αποδεχθούν λύση, η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.
Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), ως μοχλό πίεσης για να επιτυγχάνει πολιτικά και άλλα οφέλη, χωρίς να εμπλέκεται σε πόλεμο (περίπτωση Ίμια στην Ελλάδα και Στροβίλια, Λουρουτζίνα στη Κύπρο).
Η Τουρκία, όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής μετά το 1974, «έκτισε» στη Κύπρο επιθετικές δυνατότητες και συγκεκριμένα:
· Μετέφερε δυνάμεις και σύγχρονα οπλικά συστήματα από τη Τουρκία.
· Αναδιοργάνωσε τις δύο μεραρχίες πεζικού (την 28ΜΠ και 39ΜΠ) σε μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού και την ΤΟΥΡΔΥΚ σε μηχανοκίνητη ταξιαρχία.
· Αναβάθμισε τα άρματα μάχης Μ48Α5Τ1 σε Μ48Α5Τ2, με δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών επιχειρήσεων και εκτέλεσης βολών εν κινήσει.
· Αντικατέστησε το Πυροβολικό των 105χιλ με αυτοκινούμενα πυροβόλα των 155χιλ, με μεγαλύτερη ευκινησία και ισχύ πυρός.
· Δημιούργησε υποδομές Διοικητικής Μέριμνας (αποθηκεύσεις καυσίμων, πυρομαχικών κλπ).
· Ανέπτυξε όλες τις δυνάμεις των κατοχικών στρατευμάτων σε προωθημένη διάταξη εντεύθεν του Πενταδακτύλου.
Η Τουρκία στη Κύπρο διατηρεί συνεχώς το στρατιωτικό πλεονέκτημα της δυνατότητας, να διεξαγάγει αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς κινητοποίηση και μεταφορά ενισχύσεων από τη Τουρκία, και να επιτύχει εντός μικρού χρονικού διαστήματος στρατηγικά πλεονεκτήματα. Μεγάλη τρωτότητα παρουσιάζουν η Λευκωσία, η Λάρνακα και τα Κοκκινοχώρια.
Οι στρατιωτικές δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που έχει η Τουρκία στη Κύπρο οφείλονται::
· Στο μέγεθος της χώρας και την ισχυρή πολεμική μηχανή της.
· Στην εγγύτητα των αεροναυτικών βάσεων της.
· Στη δύναμη, σύνθεση και διάταξη των ΤΔΚ.
· Στο πεδινό του εδάφους στη γραμμή αντιπαράταξης.
· Στην ύπαρξη ζωτικών χώρων σε μικρό βάθος από την γραμμή αντιπαράταξης και στις αδυναμίες της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ).
Οι κύριες αδυναμίες της ΕΦ είναι:
· Το μικρό μέγεθος της σε σύγκριση με τις Τουρκικές ΕΔ.
· Η μεγάλη εξάρτηση της επάνδρωσης της από την επιστράτευση.
· Η ουσιαστική έλλειψη πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδος-Κύπρου.
· Οι μεγάλες ανάγκες αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων. Η συμπίεση του Προϋπολογισμού Άμυνας (ΠΥ) τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σοβαρά προβλήματα.
· Προβλήματα στην εκπαίδευση και το ηθικό του προσωπικού, που επηρεάζονται και από το αρνητικό κλίμα για την άμυνα που καλλιεργεί μέρος του πολιτικού κόσμου και του λαού.
Η στρατιωτική αξιολόγηση της κατάστασης στη Κύπρο (Risk assessment) παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για τη ΚΔ, λόγω της Τουρκικής απειλής, που μπορεί να μειωθεί αν ενισχυθεί:
· Η μαχητική Ισχύς της ΕΦ.
· Το δόγμα του ΕΑΧ.
· Η συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
· Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με Χώρες της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Γαλλία, Ρωσία κλπ).
Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας
Άλλη μια σοβαρή παράμετρος, που επηρεάζει αρνητικά το ανισοζύγιο των δυνάμεων στη Κύπρο και το αξιόμαχο της ΕΦ, είναι η απουσία θεσμοθέτησης Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) από τη Κυπριακή Δημοκρατίας (ΚΔ), η οποία δεν έχει αντίστοιχα κείμενα, όπως «Η Λευκή Βίβλος για την Άμυνα» της Αγγλίας και Γαλλίας, η ΣΕΑ των ΗΠΑ (συντάσσεται από το National Security Council) και η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) της Ελλάδος.
Η ΣΕΑ προσδιορίζει μακροπρόθεσμους στόχους, οι οποίοι ακολουθούνται από όλες τις κυβερνήσεις και αναπροσαρμόζονται αναλόγως. Οι στόχοι αυτοί αποτελούν τη πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής και των αμυντικών απαιτήσεων. Είναι ο φάρος, που καθοδηγεί τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την ετοιμότητα τους και τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Η ΚΔ θα έπρεπε να είχε θέσει ως κύρια στοχοθεσία και να εργασθεί με αποφασιστικότητα για την απομάκρυνση των ΤΔΚ και εποίκων (δύο εγκλήματα κατά του Διεθνούς Δικαίου), ως προϋποθέσεων για έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.
Δυστυχώς αποτύχαμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση τέτοιας στοχοθεσίας, με αποτέλεσμα:
· Η βάση του προβλήματος, από θέμα εισβολής κατοχής και εποικισμού, να καταλήξει σε δικοινοτική διαφορά.
· Η Τουρκία να παραμένει στο απυρόβλητο και η διεθνής πίεση να ασκείται στη πλευρά μας. Στο θύμα αντί στο θύτη.
· Η διχοτόμηση, ο εποικισμός, η τουρκοποίηση των κατεχομένων να παγιώνονται, με τις ατέρμονες, μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες.
4. Γεωπολιτική Σημασία της Κύπρου
Γενικά
Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι θέμα άμεσα συνδεδεμένο με τον παράγοντα ασφάλεια. Η Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου απορρέει βασικά από τη γεωγραφική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και τις υποδομές στο έδαφος της.
Η θέση της Κύπρου ακουμπά σε δύο καυτά θέματα, την ενέργεια και την ασφάλεια, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και οικονομία.
Ενέργεια
Η Κύπρος ευρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Προς Ανατολάς, η ζώνη η οποία διαθέτει το 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και εκτείνεται από την ευρύτερη περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου μέχρι τη Κασπία Θάλασσα. Προς Δυσμάς, η ζώνη των χωρών της ΕΕ που αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στο κόσμο.
Η Κύπρος λοιπόν, εγκατεστημένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μοιάζει με εξέδρα ανάμεσα στη ζώνη που παράγει την ενέργεια και την ζώνη που καταναλώνει την ενέργεια. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι διακίνησης της ενέργειας, έναντι της απολήξεως των αγωγών πετρελαίου στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου και του Σουέζ, που αποτελεί την πύλη εισόδου πετρελαιοφόρων στη Μεσόγειο.
Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο, το Σουέζ και τις νότιες θάλασσες της Κύπρου, διακινείται προς την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.
Το πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα, δια του μεγάλου μήκους αγωγού BTC (Μπακού-Τυφλίδα-Τσεϊχάν) με δυνατότητα διακίνησης 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι Τσεϊχάν της Τουρκίας και από εκεί, δια των θαλασσίων ζωνών της Κύπρου, μεταφέρεται προς τη Δύση.
Το πετρέλαιο από το Βόρειο Ιράκ, δια του 600 μιλίων αγωγού Κιρκούκ-Τσεϊχάν με δυνατότητα να διακινεί 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, καταλήγει στο λιμάνι του Τσεϊχάν και από εκεί μεταφέρεται στη Δύση. Επίσης από το Βόρειο Ιράκ, το πετρέλαιο με αγωγούς διακινείται στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου έναντι της Κύπρου (Συρία, Ισραήλ).
Το λιμάνι του Τσεϊχάν, στο Κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου, εξελίσσεται σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο για τη διακίνηση της ενέργειας από την Κασπία και το Βόρειο Ιράκ προς τη Δύση. Προγραμματίζεται και η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν και προς Ανατολή, μέσω της ανατολικής θαλάσσιας ζώνης της Κύπρου, στο λιμάνι Ασκελόν του Ισραήλ, από εκεί με αγωγό προς το λιμάνι Εϊλάτ στο Κόλπο Άκαμπα και ακολούθως με πετρελαιοφόρα προς την Ινδία. Επίσης προγραμματίζεται, η διακίνηση ενέργειας από Τσεϊχάν προς Μέση Ανατολή (Νοβορόσικ-Σαμψούντα-Τσεϊχάν-Μέση Ανατολή).
Στο θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου, στις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της Αιγύπτου και Ισραήλ, έχουν εντοπισθεί μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι παρόμοια αποθέματα υπάρχουν και στην ΑΟΖ της Κύπρου. Το στοιχείο αυτό δίδει νέα διάσταση στη γεωπολιτική σημασία της Κύπρου.
Η Ανατολική Μεσόγειος εξελίσσεται σε περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για:
· Διακίνηση της ενέργειας.
· Παραγωγή φυσικού αερίου.
· Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών που πηγάζουν από τη Μέση Ανατολή.
Οι μεγάλες δυνάμεις και οι εταιρείες πετρελαίου, επειδή διακυβεύονται ύψιστα ζωτικά συμφέροντα τους, ενδιαφέρονται και επενδύουν στην ενεργειακή ασφάλεια που αφορά τις πηγές και τους δρόμους της ενέργειας (Αγωγοί-Πετρελαιοφόρα).
Η Κύπρος, λόγω της θέσεως της, μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο αν ενταχθεί πλήρως στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της ΕΕ.
Η Τουρκία επιβουλεύεται το θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay 1982 και δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ούτε τις συμφωνίες που υπέγραψε η ΚΔ για οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο (2003) και το Ισραήλ (2007). Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της ΚΔ και παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες που πραγματοποιεί η ΚΔ στην ΑΟΖ της.
Η Τουρκία θεωρεί την αλυσίδα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, της Δωδεκανήσου και τη Κύπρο ως αναχώματα, που παρεμποδίζουν την επέκταση της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ως εν δυνάμει βατήρες επιθετικών ενεργειών εναντίον της. Για το λόγο αυτό, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση και τον έλεγχο τους. Επισημαίνεται, ότι η Τουρκία, με το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού, θα επετύγχανε το στόχο της αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο.
Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο
Η Κύπρος γειτνιάζει προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής στο πιο ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ΕΕ. Κυρίως ασύμμετρες απειλές, όπως:
· Τρομοκρατία.
· Διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής.
· Λαθρεμπόριο όπλων.
· Οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων μεταναστών.
· Θρησκευτικός φανατισμός.
Οι ασύμμετρες απειλές είναι ασαφείς, πολύμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες, λιγότερο προβλέψιμες. Η αντιμετώπιση τους απαιτεί συλλογική προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο, συνεργασία ιδίως στις πληροφορίες και μεγάλο κόστος. Σήμερα, καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να αντιμετωπίσει όλες τις απειλές κατά της ασφάλειας της. Ενδεικτική είναι η συλλογική προσπάθεια με την ναυτική επιχείρηση ‘ΑΤΑΛΑΝΤΑ’ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την αντιμετώπιση των πειρατών της Σομαλίας, που απειλούν τη διακίνηση της ενέργειας και του εμπορίου από Άπω και Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη.
Υποδομές στο έδαφος της Κύπρου - Λοιπά Στοιχεία
Η Κύπρος διαθέτει υποδομές στο έδαφος της (Κυπριακή Δημοκρατία, Βρετανικές Βάσεις) για:
· Αεροναυτικές διευκολύνσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, Αεροπορικές/Ναυτικές βάσεις).
· Επιτήρηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου (Ραντάρ ερεύνης Αέρος, Εδάφους).
· Παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη (Επικοινωνιακές εγκαταστάσεις, συμμετοχή στο παγκοσμίου εμβέλειας σύστημα ‘ECHELON' από τη Βρετανία με επικοινωνιακές εγκαταστάσεις στις Βρετανικές Βάσεις).
Η Κύπρος αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας τριών Ηπείρων για θέματα εμπορίου, οικονομίας, ανθρωπιστικά, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, πολιτιστικά, και θέματα πολιτικής και ασφάλειας.
Διαθέτει εκτεταμένο χώρο FIR και έρευνας-διάσωσης που καλύπτει μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου, από όπου διέρχεται μεγάλος όγκος θαλασσίων και εναερίων συγκοινωνιών που αποφέρουν οικονομικά οφέλη στη χώρα.
Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ)
Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ, που τέθηκαν με τη νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας που υιοθετήθηκε το 2003 (European Security Strategy [ESS]).
Οι δύο από τους τρεις στρατηγικούς στόχους της ESS ακουμπούν στη Κύπρο και συγκεκριμένα:
· Η αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών.
· Η δημιουργία ζώνης ασφάλειας στη περίμετρο της ΕΕ, ενός δακτυλίου χωρών στο Ανατολικό τμήμα της Μεσογείου, με τις οποίες να συνεργάζεται η ΕΕ.
Η Κύπρος πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί προωθημένο παρατηρητήριο/φυλάκιο της ΕΕ στην Ανατολική Μεσόγειο έναντι της Μέσης Ανατολής, για θέματα ασφάλειας και ενέργειας, σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.
Επειδή η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (Partnership for Peace [PfP]) δεν συμμετέχει πλήρως στο πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια της και στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής αξίας της. Συγκεκριμένα:
· Δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες ΝΑΤΟ για θέματα ασφάλειας.
· Δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΝΑΤΟ-ΕΕ για θέματα ασφάλειας που αφορούν όλες τις χώρες της ΕΕ.
· Δεν μπορεί να αξιοποιήσει τη διάθεση στην ΕΕ του εδάφους της (λιμάνια, αεροδρόμια, Ραντάρ) για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ, όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ (διαδικασία «Berlin+»).
Στη PfP συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου (Ελβετία, Ρωσία, Ουκρανία κλπ). Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Κύπρος. Οι περιορισμοί, που τέθηκαν στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ, πηγάζουν από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου 2002 στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης, όπου καθορίστηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ ή της PfP και δεν έχουν υπογράψει συμφωνία ασφάλειας με το ΝΑΤΟ, δεν θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.
Οι περιορισμοί που υφίσταται η Κύπρος στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ, επειδή δεν είναι μέλος της PfP, μειώνουν το γεωπολιτικό βάρος που έχει η Κύπρος για την ΕΕ, αφού δεν γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής αξίας της.
Βρετανία - Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)
Οι ΒΒ είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τα συμφέροντα της Βρετανίας, ιδιαίτερα εκείνα τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και την ασφάλεια.
Τα διεθνή γεγονότα των τελευταίων χρόνων αναβάθμισαν το ρόλο των ΒΒ (επιλογές στη διακίνηση της ενέργειας, ευρείας κλίμακος τρομοκρατικές ενέργειες, πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και Κεντρική Ασία).
Οι ΒΒ χρησιμοποιήθηκαν για την υποστήριξη των στρατευμάτων της Βρετανίας και ΗΠΑ στις επιχειρήσεις στο Ιράκ και Αφχανιστάν, καθώς και της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στη κρίση του Λιβάνου.
Στα πλαίσια λύσης του Κυπριακού, η Βρετανία επιδιώκει ισχυροποίηση, εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των ΒΒ. Αυτό θα επιτευχθεί με αφοπλισμό του Κυπριακού Κράτους, για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, και με λύση του Κυπριακού, η οποία να αποκλείει τη δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Λύση, η οποία να βασίζεται στην εύθραυστη ισορροπία μεταξύ των δύο κοινοτήτων, για να μην απειλείται το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ που παραβιάζει την κυριαρχία και αυτονομία της ΚΔ.
Επισημαίνεται, ότι η Βρετανία, όπως εξ άλλου και η Τουρκία, επιδιώκει την αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους και θα το επετύγχανε εάν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν. Η Βρετανία, με το σχέδιο αυτό, επετύγχανε εδραίωση του καθεστώτος των ΒΒ (συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, για να ισχυροποιηθεί με τη ψήφο του λαού), μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου (επαναχάραξη θαλασσίων ζωνών από ένα μόνο Άγγλο εμπειρογνώμονα), κίνηση των πλοίων της στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ «για οποιοδήποτε σκοπό» και έθετε φραγμό στη δυνατότητα της Κύπρου να προσφεύγει σε διεθνή βήματα για επίλυση διαφορών με τη Βρετανία.
ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο «την λεωφόρο» που τους εισαγάγει μέσω των λιμένων και αεροδρομίων της στο ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου έχουν στρατηγικά συμφέροντα που σχετίζονται κυρίως με την ενέργεια και την ασφάλεια (ιδιαίτερα το πρόβλημα της τρομοκρατίας).
Η Ανατολική Μεσόγειος ελέγχεται από τη Τουρκία, το Ισραήλ και τη Βρετανία (ΒΒ), υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ.
Τουρκία
Επιδιώκει να αναδειχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο, με:
· Εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης της, του μεγέθους της και της δημογραφικής ευρωστίας της.
· Προβολή της στρατιωτικής ισχύος της και, ιδιαίτερα, των αεροναυτικών δυνάμεων της και την αύξηση της αυτάρκειας της πολεμικής βιομηχανίας της.
· Έλεγχο της διακίνησης της ενέργειας προς την ΕΕ (πλέγμα αγωγών) και των υδάτων προς την Μέση Ανατολή (πλέγμα υδατοφρακτών στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη).
· Προώθηση ενός νεο-οθωμανικού εθνικισμού.
· Επιβολή ηγεμονικού ρόλου στις γειτονικές της χώρες (Ελλάδα, Αρμενία, Συρία, Ιράκ κλπ).
· Πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.
· Ανατροπή του status quo στο Αιγαίο και περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στο θαλάσσιο χώρο, μεταξύ Καστελλορίζου και Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΕλλάδαΗ ανατροπή του γεωπολιτικού δυναμικού προς όφελος της Τουρκίας, οδήγησε σε:
· Περιορισμό του ρόλου και της επιρροής της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο.
· Υποχωρητικότητα της Ελλάδος έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο, για ανατροπή του status quo.
· Φθίνουσα πορεία του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου και αποδυνάμωση του αμυντικού άξονα μεταξύ των δύο χωρών.
· Επέκταση των αξιώσεων της Τουρκίας στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Καστελλορίζου-Κύπρου (Η φωνή του Θουκυδίδη αντηχεί από τα βάθη της Ιστορίας: «Ο ισχυρός προχωρεί, όσο του επιτρέπει η δύναμη του»). Δραστηριοποιείται με αεροναυτικές ασκήσεις, ασκήσεις έρευνας-διάσωσης, παρενοχλεί με το πολεμικό ναυτικό της τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, χαράσσει αυθαίρετα την ΑΟΖ της σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου.
Υπάρχει ανάγκη επαναφοράς της ισορροπίας του στρατιωτικού δυναμικού, ιδιαίτερα στη θάλασσα και τον αέρα, για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ελλάδα την επιθετικότητα της Τουρκίας και να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό θα προσδώσει μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στην Ελλάδα, αφού η περιοχή αυτή αποτελεί ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη.
5. Η Ασφάλεια στα πλαίσια Λύσης του Κυπριακού
Γενικά
Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν προς δύο άξονες:
· Κατάργηση του υφιστάμενου Συστήματος Ασφάλειας, που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
· Αντικατάσταση του με νέο Σύστημα Ασφάλειας, το οποίο να διασφαλίζει την:
- Ανεξαρτησία,
- Εδαφική Ακεραιότητα,
- Κυριαρχία,
- Ασφάλεια των Πολιτών και
- Προστασία των Εθνικών Συμφερόντων της Κύπρου.
Υφιστάμενο Σύστημα Ασφάλειας
Βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960, που επιβλήθηκαν στη Κύπρο για να της παραχωρηθεί περιορισμένη ανεξαρτησία.
Λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και κυρίως η Τουρκία τις εκμεταλλεύθηκαν για την προώθηση των συμφερόντων τους σε βάρος της Κύπρου.
Η Τουρκία δίδει τη δική της ερμηνεία στο άρθρο IV της Συνθήκης Εγγυήσεως, περί μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων. Υποστηρίζει, ότι της παρέχει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης όπως έπραξε το 1964 (αεροπορικοί βομβαρδισμοί) και το 1974 (εισβολή). Αυτό αντίκειται προς τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ 2(4), περί απειλής ή χρήσης βίας στις Διεθνείς Σχέσεις, και 53, που καθορίζει ότι μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει στρατιωτική δράση.
Ουσιαστικά είναι άκυρες, γιατί παραβιάζουν αρχές και καταναγκαστικούς κανόνες διεθνούς δικαίου (άρθρο 53 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών) και οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς επί 35 χρόνια (άρθρο 60 Συνθήκης Βιέννης 1969 για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών).
Είναι αναχρονιστικές και η διατήρηση τους θα αποτελεί μόνιμη πληγή.
Νέο Σύστημα Ασφάλειας
Είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη:
· Τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος (στοχοθεσία Τουρκίας).
· Την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας.
· Τη θέση της Κύπρου σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας.
Πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:
· Στη Δυνατότητα Αυτοάμυνας της Κύπρου.
· Στην πλήρη συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ/ΕΕ.
· Στην ένταξη της σε περισσότερους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας.
Η υιοθέτηση ενός νέου Συστήματος Ασφάλειας επιβάλλει:
1) Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και εποίκων, κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960. Αν δεν καταργηθούν θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης. Δεν μπορούμε να αναθέσουμε πάλιν «ρόλο προστάτη» στον σφαγέα και καταπατητή επί 35 χρόνια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας. Καμιά χώρα της ΕΕ δεν έχει εγγυητές και προστάτες.
Η Τουρκική πλευρά στις συνομιλίες υποστηρίζει τη διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας1960, ενώ η δική μας την κατάργηση τους. Κατά την άποψη μου, η θέση μας για κατάργηση των Συνθηκών αποδυναμώνεται:
· Από το γεγονός ότι, η πλευρά μας υποστηρίζει αποστρατιωτικοποίηση του κυπριακού κράτους. Αυτό δημιουργεί κενό ασφάλειας, το οποίο θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία για εμμονή στη διατήρηση των Συνθηκών.
· Από την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας την 5η Ιουνίου 2008 μεταξύ ΚΔ και ΗΒ, που περιλαμβάνει δέσμευση συμμόρφωσης προς τις Συνθήκες («The two Countries, reiterate their commitment to their respective obligations under the Treaties signed in 1960»). Οι Συνθήκες του 1960 περιλαμβάνουν τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης (προσδιορίζει το καθεστώς των ΒΒ), τη Συνθήκη Εγγυήσεως (επεμβατικά δικαιώματα εγγυητριών δυνάμεων) και τη Συνθήκη Συμμαχίας (διατήρηση Τουρκικών και Ελληνικών στρατευμάτων στη Κύπρο).
2) Μη αποδοχή περιορισμών:
· Στα Κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στη θάλασσα και στον αέρα.
· Στη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ.
· Στη διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Αυτοί οι περιορισμοί είχαν τεθεί και στο σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από τη Τουρκία.
3) Διασφάλιση Αποτελεσματικού Συστήματος εφαρμογής της λύσης (επιστροφή εδαφών, προσφύγων, περιουσιών, αποχώρηση στρατευμάτων).
4) Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στο πυλώνα ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.
Αυτό προϋποθέτει ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή Συμφωνίας Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.
Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή τη θέση. Κατά την άποψη μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί, όπως ζήτησε και η Βουλή της Κύπρου κατά πλειοψηφία.
5) Διατήρηση από την Κύπρο του Δικαιώματος Αυτοάμυνας και διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη βούληση του Κυπριακού Κράτους.
Το δικαίωμα της Αυτοάμυνας κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.
Στις συνομιλίες για τη λύση, η πλευρά μας συμφώνησε στην αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, θέση την οποία υποστηρίζουν η Τουρκία και Βρετανία. Η Κύπρος να μην έχει Ένοπλες Δυνάμεις, να έχει μόνο Αστυνομία.
Κατά την άποψη μου, αυτό θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας και επιβίωσης του Ελληνισμού στη Κύπρο. Είναι τόσα πολλά τα μειονεκτήματα, που δημιουργείται εύλογα η απορία πόσο σοβαρά μελετήθηκαν από τη πλευρά μας:
· Η γεωπολιτική διάσταση του θέματος. Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατιωτικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες Δυνάμεις.
· Το νέο Διεθνές Περιβάλλον Ασφάλειας. Η Κύπρος βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειας της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κλπ). Θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος, ανίσχυρο να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτεια του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στη βουλιμία των ξένων και της Τουρκίας.
· Η Στοχοθεσία της Τουρκίας για τη Κύπρο και η πολιτική της Βρετανίας για τις ΒΒ.
Η αποστρατιωτικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά τη γεωστρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου.
Μια ανοχύρωτη Κύπρος, πλησίον των ακτών της Τουρκίας, εξυπηρετεί την αποδεδειγμένη επεκτατική πολιτική της, που υλοποιείται συστηματικά και αδίστακτα με τελικό στόχο τον πλήρη έλεγχο και δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της και τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μια ανοχύρωτη Κύπρος, στο ζωτικό χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, εξυπηρετεί τη δικαιολόγηση της εσαεί παραμονής των ΒΒ, για την προάσπιση των συμφερόντων και των απαιτήσεων ασφαλείας της Δύσης. Αν απομακρυνθούν οι ΒΒ και η Κύπρος είναι αφοπλισμένη, ποιος θα καλύψει αυτή την απαίτηση;
· Οι υποχρεώσεις της Κύπρου στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ και των δεσμεύσεων της Συνθήκης της Λισσαβόνας, που τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Δεκεμβρίου 2009 και αποτελεί πλέον ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το άρθρο 42 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητες τους και να παρέχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα τους σε κράτος μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.
Αυτό σημαίνει ότι, για να νομιμοποιείται η βοήθεια των κρατών μελών της ΕΕ προς ένα άλλο κράτος που δέχεται ένοπλη επίθεση, θα πρέπει αυτό το κράτος να ασκήσει το δικαίωμα αυτοάμυνας στα πλαίσια του άρθρου 51. Η αφοπλισμένη Κύπρος δεν θα μπορέσει να το πράξει χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.
Γιατί θα πρέπει, με δική μας βούληση, να αποκλίνουμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να απολακτίσουμε την ομπρέλα ασφάλειας που μας προσφέρει η ΕΕ; · Η Δυνατότητα της Κύπρου:
- Να ασκεί τα Κυριαρχικά Δικαιώματα της στη ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα (μπορεί π.χ. η αστυνομία να ελέγχει τον εναέριο χώρο και να χειρίζεται την αντιαεροπορική άμυνα και την παράκτια άμυνα;).
- Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα της.
- Να εξασφαλίζει Συνθήκες Ασφάλειας στους πολίτες της.
· Οι επιπτώσεις από το γεγονός, ότι η Κύπρος θα είναι:
- Το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ χωρίς Ένοπλες Δυνάμεις.
- Το μοναδικό κράτος μέλος του ΟΗΕ που θα στερηθεί το δικαιώμα της αυτοάμυνας. Υπάρχουν ελάχιστα κράτη στο κόσμο που δεν έχουν Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), κανένα όμως δεν υπάρχει που να στερείται το δικαίωμα να αποκτήσει, εάν το ίδιο κρίνει ότι χρειάζεται ΕΔ, με εξαίρεση βέβαια τα υπό κηδεμονία κράτη (προτεκτοράτα).
Αν δεν μεριμνήσουμε οι ίδιοι για την ασφάλεια μας ποιος θα το πράξει;
Τι έπραξαν οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα ΗΕ για την προστασία μας το 1974; Ό,τι Ελληνικό περισώθηκε, οφείλεται στο αίμα κάποιων ηρωικών μονάδων της ΕΦ και της ΕΛΔΥΚ. Τα ψηφίσματα των ΗΕ για απόσυρση των στρατευμάτων εισβολής παραμένουν ανεκτέλεστα για 35 χρόνια.
Ποιος προστάτευσε τους κατοίκους της Καρπασίας; Μήπως η Συμφωνία της Γ’ Βιέννης του 1975; Από 15.000 παρέμειναν σήμερα μόνο 200, λόγω των συνθηκών τρομοκρατίας και καταπίεσης που επέβαλε η Τουρκία στους ανυπεράσπιστους αδελφούς μας. Ό,τι έπραξε στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Αλεξανδρέττα. Αυτό θα συνέβαινε και με τον Ελληνισμό της Κύπρου, αν υιοθετείτο το σχέδιο Ανάν, με μια αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη Κύπρο σε καθεστώς ανασφάλειας υπό την ομηρία της Τουρκίας. Αυτό θα συμβεί και σε μελλοντική λύση, αν δεν αποσύρουμε τις θέσεις μας.
Το ερώτημα που τίθεται, δεν είναι «γιατί η πανίσχυρη Τουρκία και Βρετανία επιζητούν την αποστρατιωτικοποίηση του μικρού κράτους μας». Το βασανιστικό ερώτημα είναι «γιατί το ζητούμε εμείς»! Επιζητούμε να τελούμε εσαεί υπό την κηδεμονία της Τουρκίας και Βρετανίας;
Σο επιχείρημα «τι μπορούμε να κάνουμε έναντι της πανίσχυρης Τουρκίας», η απάντηση είναι:
Οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και λειτουργούν χωρίς συναισθηματισμούς, με γνώμονα τα συμφέροντα τους. Υπολογίζουν μόνο το κόστος, που θα τους προκαλέσει ο αντίπαλος, όσο μικρός κι αν είναι. Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο όλες οι χώρες έχουν ΕΔ και όχι μόνο οι ισχυρές, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.
Στο επιχείρημα ότι «σε μια λύση η Τουρκία δεν θα είναι αντίπαλος», την απάντηση δίδει η γνώση της αμετακίνητης στοχοθεσίας της Τουρκίας για τη Κύπρο, όπως επαναβεβαιώνεται περιοδικά από το ΣΕΑ.
Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, στο βιβλίο του ‘Στρατηγικό Βάθος’ σημειώνει, ότι «η Τουρκία πρέπει να έχει ρόλο στη Κύπρο λόγω της στρατηγικής θέσης της, ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα έχει υπήρχε κανένας Τούρκος στο νησί» (σελ. 179).
Καμιά λύση του Κυπριακού δεν θα είναι βιώσιμη, αν το υπόβαθρο ασφάλειας είναι σαθρό. Το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε εκείνο της Ζυρίχης, όπως θα κατέρρεε εκείνο του σχεδίου Ανάν. Είχαν ως υπόβαθρο, ένα προβληματικό σύστημα ασφάλειας, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των προτεκτοράτων, που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.
Ας μη βαυκαλιζόμαστε με την ιδέα, ότι θα αναθέσουμε σε άλλους την ασφάλεια μας, ότι θα αναλάβουν άλλοι το κόστος και την ευθύνη της ασφάλειας μας. Ουδείς θα το πράξει χωρίς οφέλη και χωρίς σοβαρές συνέπειες στην αυτονομία και κυριαρχία μας.
Είναι αναγκαίο, να αναθεωρήσει η πλευρά μας τη θεση για αποστρατιωτικοποίηση και να αποσύρει την πρόταση. Είναι αυτοκτονία να θυσιάζουμε το δικαίωμα της αυτοάμυνας με αντάλλαγμα, όχι την αποστρατιωτικοποίηση της Τουρκίας, αλλά «το ενδεχόμενο, να παύσει αυτή η χώρα να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο (δηλαδή να αποσύρει τις ΤΔΚ)».
Τίθενται τα ερωτήματα:
Τι ανταλλάγματα πήραμε για την αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, που αποτελεί επιδίωξη της Τουρκίας και Βρετανίας;
Το κεφάλαιο της Ασφάλειας, εκτός από την αποστρατιωτικοποίηση, περιλαμβάνει και άλλα θέματα:
- Συνθήκες Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960,
- Απομάκρυνση ξένων στρατευμάτων και εποίκων,
- Συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ,
- Διασφάλιση αποτελεσματικής μεθόδου εφαρμογής της λύσης.
Γιατί απομονώθηκε το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του συνολικού πακέτου της Ασφάλειας;
Εξασφαλίσαμε την κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως/Συμμαχίας 1960 και την απομάκρυνση των κατοχικών δυνάμεων και εποίκων;
Είναι άγνωστες οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, αφού δεν γνωρίζουμε αν συζητήθηκε επίσημα το πακέτο της Ασφάλειας, στο οποίο αναπόφευκτα εμπλέκονται οι Εγγυήτριες Δυνάμεις.
Αυτό που γνωρίζουμε, είναι η επιβεβαίωση του προέδρου της ΚΔ την 20η Νοεμβρίου 2009, ότι συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους, σε σχόλιο του επί δημοσιευμάτων της Τουρκικής εφημερίδας Huriyet. Δήλωσε, ότι η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει στρατό, αλλά μόνο Αστυνομία.
Δεν είναι ανησυχητικό, ότι το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους είναι ίσως η μοναδική πρόταση της πλευράς μας, για την οποία συμφωνούν Τουρκία και Βρετανία, χωρίς να προβάλλουν ενστάσεις όπως για όλα τα άλλα κεφάλαια; Τόσο εύκολο είναι το κεφάλαιο της Ασφάλειας;
Η πλευρά μας από καιρού υποστηρίζει τη θέση της πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Κυπριακού Κράτους. Υπάρχουν επί τούτου και ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, όπως εκείνη του 1989 (30 Ιανουαρίου), όπου όλα τα κόμματα συμφώνησαν σ’ αυτή τη λανθασμένη και επικίνδυνη, κατά την άποψη μου, επιλογή.
Ίσως είναι αυτός ο λόγος, για τον οποίο δεν υπήρχε ανάλογη ευαισθησία, προβληματισμός και αντίδραση του πολιτικού κόσμου, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε για τα άλλα κεφάλαια των συνομιλιών, όπως διακυβέρνηση, περιουσίες, έποικοι.
Φαίνεται ότι γίνεται επανεκτίμηση του θέματος και είναι πολύ ενθαρρυντικό, ότι την 1η Δεκεμβρίου 2009 (ημέρα ενεργοποίησης της Συνθήκης της Λισσαβόνας) υπήρξε για πρώτη φορά δημόσια αντίδραση από τα πολιτικά κόμματα, πλην του κυβερνώντος.
Προβλήθηκε στο Λαό, ότι η αποστρατιωτικοποίηση που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τα ξένα στρατεύματα, αλλά και του ίδιου του Κράτους μας, με δυσμενείς συνέπειες για την ασφάλεια. Αν έγινε μια λανθασμένη επιλογή στο παρελθόν, είναι προς το συμφέρον μας να επιμένουμε σ’ αυτή;
Ο πολιτικός κόσμος και τα οργανωμένα σύνολα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους, για να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αφοπλισμού του Κράτους μας. Αν δεν το πράξουμε, θα οδηγηθούμε σε λύση με σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, όπου ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τηρείται σε κατάσταση «σιωπής των αμνών», σε αναμονή του αφανισμού του.
6. Δυσχέρειες στο κεφάλαιο Ασφάλεια
Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας, όπως το περιγράψαμε, προσκρούει σε δύο σκοπέλους:
· Η Τουρκία εμμένει στο στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
· Οι Τουρκοκύπριοι (Τ/Κ) στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, σε βάρος εκείνων της Κύπρου. Όπως συνέβη και στο σχέδιο Ανάν (Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, Έρευνα-Διάσωση, Συνθήκη Μοντρέ, Διμερείς Συμφωνίες Τουρκίας-ψευδοκράτους κλπ).
Η στάση των Τ/Κ δυνατόν να οφείλεται στη πίεση που ασκούν οι ΤΔΚ και οι έποικοι. Αλλά και οι ΤΔΚ και έποικοι να αποσυρθούν, δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η συμπεριφορά τους, αφού συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά και πλειοψηφούν οι έποικοι που πήραν την «Τ/Κ υπηκοότητα». Η στάση τους στις συνομιλίες «να υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος εκείνων της Κύπρου» δημιουργεί σοβαρά αδιέξοδα.
Η δημιουργία ενός κοινού κράτους με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, προϋποθέτει όπως οι δύο κοινότητες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και αυτό δεν συμβαίνει. Το βλέπουμε να διαχέεται σε όλα τα κεφάλαια των συνομιλιών, όπου στις απόψεις των δύο πλευρών υπάρχει έντονη συγκρουσιακή σχέση, έλλειψη εμπιστοσύνης και κοινού οράματος. Αυτό οδηγεί σε πολύπλοκες και μη δοκιμασμένες ρυθμίσεις και μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, που προοιωνίζουν αναρίθμητα αδιέξοδα, αφού παραβιάζεται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων.
7. Συμπέρασμα
Συμπερασματικά, μια βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στο θέμα της Ασφάλειας προϋποθέτει:
· Να αποσύρει η πλευρά μας την πρόταση αποστρατιωτικοποίησης του Κυπριακού Κράτους. Το Δικαίωμα αυτοάμυνας είναι απαραβίαστο και αναφαίρετο. Το δικαιούται και ο Ελληνισμός της Κύπρου, όπως όλοι οι ελεύθεροι λαοί. Είναι απαραίτητο εφόδιο για την επιβίωση του. Δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες.
· Να αγωνισθούμε, εκμεταλλευόμενοι και την ιδιότητα μας ως κράτος μέλος της ΕΕ για να πιεσθεί η Τουρκία:
- Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της επί της Κύπρου.
- Να αποσύρει τις ΤΔΚ και τους εποίκους.
- Να αναγκασθεί σε κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960.
Αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει να αποτελούν τις κόκκινες γραμμές μας για την Ασφάλεια, που αποτελεί με βάση και την εμπειρία της Παγκόσμιας Ιστορίας το θεμέλιο της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.
Αν παραβιάσουμε αυτές τις γραμμές, πιστεύω ότι δεν θα έχουμε ελπίδα επιβίωσης.
ΤΕΛΟΣΤΕΛΟΣΤΕΛΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ
Posted by Greek American News