Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων; Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή. Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας.
Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.
H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό!
Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.
Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές.
Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν.
Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).
Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών.
Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.
Η ΦΙΡΜΑ
Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.
Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”
Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.
¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.
“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”
H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:
Mario Draghi .Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Otmar Issing .Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.
Lloyd Blankfein .Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs.
Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
Henry Paulson .Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους. Lawrence Summers .Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας Dan Jester .Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs
Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:
“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.
Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.
¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων.
Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.
Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.
Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!
Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.
H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.
Η τελική επίθεση
Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.
Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.
Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)
Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης
Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.
Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι.
Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AMERIKH. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AMERIKH. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
ΤΙ ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΑΓΜΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;
«Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, σε μια συνάντηση στο Λευκό Οίκο, να συζητήσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ωστόσο αναμένεται να παραμείνει ανοικτό το ζήτημα της ονομασίας» γράφει η σκοπιανή εφημερίδα «Βρέμε».
Η συνάντηση που είναι προγραμματισμένη για τις 9 Μαρτίου ερμηνεύεται από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ως πολιτική στήριξη προς την Ελλάδα τις δύσκολες στιγμές που διέρχεται η χώρα.
«Ο Παπανδρέου», σημειώνει η εφημερίδα, «επεδίωξε να προγραμματίσει μια συνάντηση με τον Ομπάμα από τότε που ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας, αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ αγνόησε το αίτημά του»
Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης σχολιάζουν πως η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Ομπάμα είναι αποτέλεσμα ισχυρών πιέσεων των ελληνικών κοινοτήτων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης, η οποία εκπονείται από του γραφείο του Ομπάμα, εκτός από το όνομα των Σκοπίων, θα συζητηθεί το ζήτημα της Κύπρου και ο διάλογος με την Τουρκία για την επίλυση των διαφορών με το Αιγαίο.
Υπενθυμίζεται πως εδώ και αρκετό καιρό η Ελλάδα επικρίθηκε για τη στάση της ως προς την συμμετοχή της στις ειρηνευτικές αποστολές του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν.
Σημαίνοντα μέλη της Συμμαχίας, σημειώνει η σκοπιανή εφημερίδα, πιστεύουν ότι είναι αδικαιολόγητο το γεγονός να στέλνει η Ελλάδα έναν ασήμαντο αριθμό στρατιωτών στις νατοϊκές αποστολές σε σύγκριση με χώρες που δεν είναι ακόμα μέλη του ΝΑΤΟ, όπως για παράδειγμα η πΓΔΜ.
Η συνάντηση που είναι προγραμματισμένη για τις 9 Μαρτίου ερμηνεύεται από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ως πολιτική στήριξη προς την Ελλάδα τις δύσκολες στιγμές που διέρχεται η χώρα.
«Ο Παπανδρέου», σημειώνει η εφημερίδα, «επεδίωξε να προγραμματίσει μια συνάντηση με τον Ομπάμα από τότε που ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας, αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ αγνόησε το αίτημά του»
Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης σχολιάζουν πως η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Ομπάμα είναι αποτέλεσμα ισχυρών πιέσεων των ελληνικών κοινοτήτων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης, η οποία εκπονείται από του γραφείο του Ομπάμα, εκτός από το όνομα των Σκοπίων, θα συζητηθεί το ζήτημα της Κύπρου και ο διάλογος με την Τουρκία για την επίλυση των διαφορών με το Αιγαίο.
Υπενθυμίζεται πως εδώ και αρκετό καιρό η Ελλάδα επικρίθηκε για τη στάση της ως προς την συμμετοχή της στις ειρηνευτικές αποστολές του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν.
Σημαίνοντα μέλη της Συμμαχίας, σημειώνει η σκοπιανή εφημερίδα, πιστεύουν ότι είναι αδικαιολόγητο το γεγονός να στέλνει η Ελλάδα έναν ασήμαντο αριθμό στρατιωτών στις νατοϊκές αποστολές σε σύγκριση με χώρες που δεν είναι ακόμα μέλη του ΝΑΤΟ, όπως για παράδειγμα η πΓΔΜ.
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010
Μας έπιασε στο δούλεμα η Χίλαρι
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Ο Τζέφρι εξέφραζε θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης!
Την πίστεψε ο Άντρος Κυπριανού και εκφράζει ικανοποίηση για τη δήλωσή της.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΕΝΕΝΤΕΖ
Επί των επάλξεων υπέρ της Κύπρου
Στο δούλεμα μάς έπιασε η Χίλαρι Κλίντον. Ισχυρίστηκε ότι οι δηλώσεις που έκαμε ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα, Τζέιμς Τζέφρι, ότι η Τουρκία είναι φιλειρηνική χώρα και δεν κατέχει εδάφη γειτόνων της, αποτελούν "δεδηλωμένες θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής", προφανώς αγνοώντας ότι αυτές οι προκλητικές δηλώσεις κατέστησαν επίσημες θέσεις του Υπουργείου της μετά τη στήριξή τους από τον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Φίλιπ Κρόουλι.
Είναι προφανές ότι οι δηλώσεις αυτές συνιστούν κοροϊδία, αφού κανείς δεν είναι δυνατόν να πιστέψει ότι ένας Αμερικανός πρεσβευτής εκφράζει θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής. Το πιο γελοίο, όμως, είναι ότι η δήλωση-εμπαιγμός της Χίλαρι έτυχε επιδοκιμασίας από την Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, και το ΔΗΚΟ, που εξέφρασαν ικανοποίηση! "Έχει απαντήσει η κ. Κλίντον στον Αμερικανό πρέσβη με έναν τρόπο ξεκάθαρο και χαίρομαι γιατί η κ. Κλίντον έχει τοποθετήσει τα ζητήματα πάνω σε σωστή βάση", δηλωσε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού.
Έσπευσε, πάντως, να τονίσει ότι "έγινε εισβολή από την Τουρκία, υπάρχει κατοχή που συνεχίζεται εδώ και σχεδόν 36 χρόνια και οι ΗΠΑ έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο για τον τερματισμό αυτής της κατοχής. Και εάν θέλουν να διαδραματίσουν αυτόν το ρόλο, θα πρέπει να αλλάξουν την προσέγγισή τους ο Αμερικανός πρέσβης και ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ".
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ Φώτης Φωτίου εξέφρασε ικανοποίηση για τη δήλωση της κ. Χίλαρι Κλίντον.
Αντίθετα με τον κ. Κυπριανού, ο βουλευτής των Οικολόγων Γιώργος Περδίκης δεν εξέφρασε ικανοποίηση για τη δήλωση της Κλίντον. «Η "διορθωτική" δήλωση της Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, κ. Κλίντον, δεν αποτελεί ικανοποιητική διάψευση των δηλώσεων των δύο Αμερικανών αξιωματούχων, αφού είναι γενικόλογη και εκτός θέματος», ανέφερε.
Υποθέτω ότι...
Η δήλωση της κ. Κλίντον έγινε ύστερα από ερώτηση που υπέβαλε ο γνωστός υποστηρικτής της Κύπρου, δημοκρατικός γερουσιαστής Νέας Ιερσέης Ρόμπερτ Μενέντεζ, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αφού αναφέρθηκε στην παρουσία 40 χιλιάδων τουρκικών στρατιωτών στην Κύπρο, διερωτήθηκε εάν ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα υποστηρίζει τη λογική της διατήρησης των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο ή υπέπεσε σε γλωσσικό ολίσθημα.
Η κ. Κλίντον απάντησε ως εξής: "Έχουμε εγκαρδιωθεί από ορισμένες από τις εντατικές διαβουλεύσεις που συνεχίζονται μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ηγετών, αλλά υπολείπεται ακόμη πολύς δρόμος. Δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους του πρέσβη μας στην Άγκυρα, αλλά υποθέτω ότι εξέθετε τη γνώμη της τουρκικής κυβέρνησης. Αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε μας γιατί εμείς επιθυμούμε να δούμε την κατάσταση σε ολόκληρη την Κύπρο να επιλύεται, αλλά ασφαλώς αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή ήταν δεδηλωμένη θέση της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής".
Ο Τζέφρι εξέφραζε θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης!
Την πίστεψε ο Άντρος Κυπριανού και εκφράζει ικανοποίηση για τη δήλωσή της.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΕΝΕΝΤΕΖ
Επί των επάλξεων υπέρ της Κύπρου
Στο δούλεμα μάς έπιασε η Χίλαρι Κλίντον. Ισχυρίστηκε ότι οι δηλώσεις που έκαμε ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα, Τζέιμς Τζέφρι, ότι η Τουρκία είναι φιλειρηνική χώρα και δεν κατέχει εδάφη γειτόνων της, αποτελούν "δεδηλωμένες θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής", προφανώς αγνοώντας ότι αυτές οι προκλητικές δηλώσεις κατέστησαν επίσημες θέσεις του Υπουργείου της μετά τη στήριξή τους από τον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Φίλιπ Κρόουλι.
Είναι προφανές ότι οι δηλώσεις αυτές συνιστούν κοροϊδία, αφού κανείς δεν είναι δυνατόν να πιστέψει ότι ένας Αμερικανός πρεσβευτής εκφράζει θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής. Το πιο γελοίο, όμως, είναι ότι η δήλωση-εμπαιγμός της Χίλαρι έτυχε επιδοκιμασίας από την Κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ, και το ΔΗΚΟ, που εξέφρασαν ικανοποίηση! "Έχει απαντήσει η κ. Κλίντον στον Αμερικανό πρέσβη με έναν τρόπο ξεκάθαρο και χαίρομαι γιατί η κ. Κλίντον έχει τοποθετήσει τα ζητήματα πάνω σε σωστή βάση", δηλωσε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού.
Έσπευσε, πάντως, να τονίσει ότι "έγινε εισβολή από την Τουρκία, υπάρχει κατοχή που συνεχίζεται εδώ και σχεδόν 36 χρόνια και οι ΗΠΑ έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο για τον τερματισμό αυτής της κατοχής. Και εάν θέλουν να διαδραματίσουν αυτόν το ρόλο, θα πρέπει να αλλάξουν την προσέγγισή τους ο Αμερικανός πρέσβης και ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ".
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ Φώτης Φωτίου εξέφρασε ικανοποίηση για τη δήλωση της κ. Χίλαρι Κλίντον.
Αντίθετα με τον κ. Κυπριανού, ο βουλευτής των Οικολόγων Γιώργος Περδίκης δεν εξέφρασε ικανοποίηση για τη δήλωση της Κλίντον. «Η "διορθωτική" δήλωση της Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, κ. Κλίντον, δεν αποτελεί ικανοποιητική διάψευση των δηλώσεων των δύο Αμερικανών αξιωματούχων, αφού είναι γενικόλογη και εκτός θέματος», ανέφερε.
Υποθέτω ότι...
Η δήλωση της κ. Κλίντον έγινε ύστερα από ερώτηση που υπέβαλε ο γνωστός υποστηρικτής της Κύπρου, δημοκρατικός γερουσιαστής Νέας Ιερσέης Ρόμπερτ Μενέντεζ, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αφού αναφέρθηκε στην παρουσία 40 χιλιάδων τουρκικών στρατιωτών στην Κύπρο, διερωτήθηκε εάν ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα υποστηρίζει τη λογική της διατήρησης των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο ή υπέπεσε σε γλωσσικό ολίσθημα.
Η κ. Κλίντον απάντησε ως εξής: "Έχουμε εγκαρδιωθεί από ορισμένες από τις εντατικές διαβουλεύσεις που συνεχίζονται μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ηγετών, αλλά υπολείπεται ακόμη πολύς δρόμος. Δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους του πρέσβη μας στην Άγκυρα, αλλά υποθέτω ότι εξέθετε τη γνώμη της τουρκικής κυβέρνησης. Αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε μας γιατί εμείς επιθυμούμε να δούμε την κατάσταση σε ολόκληρη την Κύπρο να επιλύεται, αλλά ασφαλώς αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή ήταν δεδηλωμένη θέση της τουρκικής κυβέρνησης και όχι της αμερικανικής".
Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009
Ισλαμικός εξτρεμισμός με αμερικανικό διαβατήριο Η αντίληψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν γεννούν τρομοκράτες είναι εσφαλμένη The Observer
Μόλις ένας βομβιστής αυτοκτονίας πυροδοτήσει το εκρηκτικό του φορτίο, οι ιδεολόγοι σπεύδουν να προσεταιρισθούν την πράξη του, λες και πρόκειται για νεκροθάφτες που διεκδικούν σορό προς ταφή. Η σύλληψη πέντε Αμερικανών υπηκόων την περασμένη εβδομάδα στο Πακιστάν, που προέρχονται από την περιοχή της Ουάσιγκτον, οδήγησε την εφημερίδα The New York Times να αναρωτηθεί εάν οι συλληφθέντες ανήκουν σε ευρύ τρομοκρατικό δίκτυο ή έπεσαν απλά θύματα απάτης, εκτιμώντας ότι ο εξτρεμιστικός ισλαμισμός δεν μπορεί να συνυπάρξει με αμερικανικό διαβατήριο.
Μετά το αμόκ του ταγματάρχη Νιντάλ Μαλίκ Χασάν, που σκότωσε 13 ανθρώπους στη στρατιωτική βάση Φορτ Χουντ του Τέξας, το FBI αποκάλυψε ότι είχε υποκλέψει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του δράστη με τον Ανουάρ αλ Αουλάκι, διαβόητο ισλαμιστή ιεροκήρυκα που προσηλυτίζει υπέρ του ιερού πολέμου μέσω βίντεο στο Ιντερνετ. Αμερικανοί συντηρητικοί σχολιαστές επεσήμαναν την ολιγωρία των αρχών να συλλάβουν τον Χασάν, παρουσιάζοντάς την ως δείγμα των φονικών συνεπειών της πολιτικής ορθότητας, που δεν επιτρέπει την αποτελεσματική αστυνόμευση, με πρόφαση τον σεβασμό των πολιτιστικών διαφορών. Υπάρχει, όμως, μεγάλη πιθανότητα το FBI να τυφλώθηκε από την πεποίθηση ότι ουδείς Αμερικανός μπορεί να γίνει στρατιώτης της τζιχάντ, πιστεύοντας ότι ο Χασάν επικοινωνούσε με τον εξτρεμιστή μέντορά του στο πλαίσιο επιστημονικής έρευνας.
Η «εξαίρεση»
Η άποψη ότι οι ιδεολογικές δυνάμεις, που ακμάζουν σε άλλα σημεία του πλανήτη, δεν αγγίζουν τις ΗΠΑ, οδήγησε ανέκαθεν σε παρανοήσεις. Ο Φρίντριχ Ενγκελς έγραφε το 1851 ότι «η ταχεία ανάπτυξη του πλούτου στη χώρα παρασύρει τους Αμερικανούς εργάτες μακριά από το επαναστατικό καθήκον τους». Αλλοι θεωρητικοί της Αριστεράς εξέφρασαν και αυτοί την αγανάκτησή τους. Σύμφωνα με τη σοσιαλιστική θεωρία, οι Αμερικανοί θα έπρεπε να έχουν αναπτύξει ισχυρή και διακριτή ταξική συνείδηση. Τα πανίσχυρα συνδικάτα και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που εδραιώθηκαν σε Ευρώπη και Καναδά δεν επανέλαβαν την επιτυχία τους στις ΗΠΑ. Αυτό οφείλεται στην απουσία τάξης γαιοκτημόνων ευγενών και στην πάνδημη εδραιωμένη πεποίθηση ότι καθένας –εκτός των σκλάβων– μπορούσε να έχει μερίδιο στο αμερικανικό όνειρο.
Η υπερηφάνεια για την «αμερικανική εξαίρεση» ήταν έκδηλη στην ομιλία του προέδρου Ομπάμα ενώπιον της νορβηγικής επιτροπής απονομής του Νομπέλ Ειρήνης. «Σε πολλές χώρες, η κοινή γνώμη είναι διχασμένη σε ό,τι αφορά τη χρήση στρατιωτικής βίας. Μερικές φορές, η διχογνωμία αυτή συνοδεύεται από αντανακλαστική δυσπιστία απέναντι σε κάθε τι αμερικανικό. Μη γελιέστε: το κακό υπάρχει στον κόσμο. Ενα ειρηνικό κίνημα δεν θα μπορούσε να έχει εμποδίσει τις στρατιές του Χίτλερ. Οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να πείσουν τους ηγέτες της Αλ Κάιντα να παραδώσουν τα όπλα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος που συνέχισε σκιαγραφώντας την εικόνα μιας φιλειρηνικής Ευρώπης, που αρνείται να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα και μιας ιδεαλιστικής Αμερικής, έτοιμης να προασπίσει τον πολιτισμό «με το αίμα των πολιτών μας και την ισχύ των όπλων μας».
Η αμερικανική ικανοποίηση για την «εθνική ιδιαιτερότητα» της χώρας φανερώνεται με τον χειρότερο τρόπο στους επαίνους που εκφωνούν οι Αμερικανοί για τη διαχείριση της μετανάστευσης από τη χώρα τους. Αρθρα που αντιπαραβάλλουν την επιτυχία της ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων μεταναστών στην αμερικανική κοινωνία με τις βρετανικές αποτυχίες στον τομέα αυτό, εμφανίζονται τακτικά στον αμερικανικό Τύπο. Προοδευτικοί σχολιαστές υπογραμμίζουν ότι όσοι μετανάστες στις ΗΠΑ είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τις παλιές τους εθνικές ταυτότητες, βοηθούνται σε αυτό από το Σύνταγμα, που τους αποδέχεται ως ισότιμους πολίτες, ενώ συντηρητικοί συνάδελφοί τους επισημαίνουν ότι οι μετανάστες στις ΗΠΑ δεν έχουν τη δυνατότητα να κάθονται στα σπίτια τους, εισπράττοντας κοινωνικά βοηθήματα και μεμψιμοιρώντας για τη «δυτική» τους εξορία, όπως συμβαίνει στη διεφθαρμένη Ευρώπη. Αντίθετα, οι μουσουλμάνοι μετανάστες στην Αμερική υποχρεώνονται να βγουν στην αγορά εργασίας, ερχόμενοι μοιραία σε επαφή με Αμερικανούς πολίτες και τον αμερικανικό πολιτισμό.
Πρώτα η θρησκεία
«Στη Βρετανία, 81% των μουσουλμάνων θεωρούν τους εαυτούς τους πρωτίστως μουσουλμάνους και δευτερευόντως Βρετανούς. Στις ΗΠΑ, 47% των μουσουλμάνων χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους πρωτίστως μουσουλμάνους», έγραφε σε άρθρο του το 2007 το διαδικτυακό περιοδικό «Slate», που συνέχιζε επαναλαμβάνοντας για μία ακόμη φορά τις μεγάλες πιθανότητες ενός μετανάστη στις ΗΠΑ να προτιμήσει να συνεχίσει την ελπιδοφόρα ζωή του, παρά να εμπλακεί σε σχέδιο αυτοκτονίας.
Δεν υποστηρίζω ότι όλες οι παραπάνω συγκρίσεις είναι εσφαλμένες. Δυστυχώς για τη Βρετανία, ακόμη και ένας αναλφάβητος μετανάστης στις ΗΠΑ γνωρίζει ότι το Σύνταγμα της χώρας τού εξασφαλίζει συγκεκριμένα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως την ελευθερία του λόγου και της σκέψης. Την ίδια στιγμή, ακόμη και ο πλέον ευφυής μετανάστης στη Βρετανία δεν μπορεί να ανακαλύψει ποια είναι τα δικαιώματά του.
Οι αντιλήψεις, όμως, τείνουν να αλλάξουν ριζικά. Τα πρόσφατα περιστατικά στο Τέξας και το Πακιστάν έκαναν την αμερικανική δικαιοσύνη να στρέψει το ενδιαφέρον της στις εγχώριες εξτρεμιστικές οργανώσεις, με αμφίβολα, όμως, αποτελέσματα. Δυστυχώς, οι Αμερικανοί μοιάζουν εξίσου ανίκανοι με τους Βρετανούς να διαχωρίσουν το Ισλάμ από τον ισλαμισμό. Προσπαθώντας να ερμηνεύσει την άνοδο της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, ο κ. Ομπάμα είπε στο Οσλο: «Δεδομένου του γρήγορου ρυθμού της παγκοσμιοποίησης, δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε από τον φόβο που προκαλεί στους ανθρώπους η απώλεια της εθνικής και θρησκευτικής τους ταυτότητας». Αναρωτιέμαι εάν αντιλαμβάνεται ότι οι Αμερικανοί δεν διαθέτουν ανοσία από τις μανίες του καιρού μας και ότι η πάλαι ποτέ «ιδιαίτερη χώρα» δεν μοιάζει πια τόσο ξεχωριστή.
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspoτ
Μετά το αμόκ του ταγματάρχη Νιντάλ Μαλίκ Χασάν, που σκότωσε 13 ανθρώπους στη στρατιωτική βάση Φορτ Χουντ του Τέξας, το FBI αποκάλυψε ότι είχε υποκλέψει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του δράστη με τον Ανουάρ αλ Αουλάκι, διαβόητο ισλαμιστή ιεροκήρυκα που προσηλυτίζει υπέρ του ιερού πολέμου μέσω βίντεο στο Ιντερνετ. Αμερικανοί συντηρητικοί σχολιαστές επεσήμαναν την ολιγωρία των αρχών να συλλάβουν τον Χασάν, παρουσιάζοντάς την ως δείγμα των φονικών συνεπειών της πολιτικής ορθότητας, που δεν επιτρέπει την αποτελεσματική αστυνόμευση, με πρόφαση τον σεβασμό των πολιτιστικών διαφορών. Υπάρχει, όμως, μεγάλη πιθανότητα το FBI να τυφλώθηκε από την πεποίθηση ότι ουδείς Αμερικανός μπορεί να γίνει στρατιώτης της τζιχάντ, πιστεύοντας ότι ο Χασάν επικοινωνούσε με τον εξτρεμιστή μέντορά του στο πλαίσιο επιστημονικής έρευνας.
Η «εξαίρεση»
Η άποψη ότι οι ιδεολογικές δυνάμεις, που ακμάζουν σε άλλα σημεία του πλανήτη, δεν αγγίζουν τις ΗΠΑ, οδήγησε ανέκαθεν σε παρανοήσεις. Ο Φρίντριχ Ενγκελς έγραφε το 1851 ότι «η ταχεία ανάπτυξη του πλούτου στη χώρα παρασύρει τους Αμερικανούς εργάτες μακριά από το επαναστατικό καθήκον τους». Αλλοι θεωρητικοί της Αριστεράς εξέφρασαν και αυτοί την αγανάκτησή τους. Σύμφωνα με τη σοσιαλιστική θεωρία, οι Αμερικανοί θα έπρεπε να έχουν αναπτύξει ισχυρή και διακριτή ταξική συνείδηση. Τα πανίσχυρα συνδικάτα και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που εδραιώθηκαν σε Ευρώπη και Καναδά δεν επανέλαβαν την επιτυχία τους στις ΗΠΑ. Αυτό οφείλεται στην απουσία τάξης γαιοκτημόνων ευγενών και στην πάνδημη εδραιωμένη πεποίθηση ότι καθένας –εκτός των σκλάβων– μπορούσε να έχει μερίδιο στο αμερικανικό όνειρο.
Η υπερηφάνεια για την «αμερικανική εξαίρεση» ήταν έκδηλη στην ομιλία του προέδρου Ομπάμα ενώπιον της νορβηγικής επιτροπής απονομής του Νομπέλ Ειρήνης. «Σε πολλές χώρες, η κοινή γνώμη είναι διχασμένη σε ό,τι αφορά τη χρήση στρατιωτικής βίας. Μερικές φορές, η διχογνωμία αυτή συνοδεύεται από αντανακλαστική δυσπιστία απέναντι σε κάθε τι αμερικανικό. Μη γελιέστε: το κακό υπάρχει στον κόσμο. Ενα ειρηνικό κίνημα δεν θα μπορούσε να έχει εμποδίσει τις στρατιές του Χίτλερ. Οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να πείσουν τους ηγέτες της Αλ Κάιντα να παραδώσουν τα όπλα», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος που συνέχισε σκιαγραφώντας την εικόνα μιας φιλειρηνικής Ευρώπης, που αρνείται να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα και μιας ιδεαλιστικής Αμερικής, έτοιμης να προασπίσει τον πολιτισμό «με το αίμα των πολιτών μας και την ισχύ των όπλων μας».
Η αμερικανική ικανοποίηση για την «εθνική ιδιαιτερότητα» της χώρας φανερώνεται με τον χειρότερο τρόπο στους επαίνους που εκφωνούν οι Αμερικανοί για τη διαχείριση της μετανάστευσης από τη χώρα τους. Αρθρα που αντιπαραβάλλουν την επιτυχία της ενσωμάτωσης των μουσουλμάνων μεταναστών στην αμερικανική κοινωνία με τις βρετανικές αποτυχίες στον τομέα αυτό, εμφανίζονται τακτικά στον αμερικανικό Τύπο. Προοδευτικοί σχολιαστές υπογραμμίζουν ότι όσοι μετανάστες στις ΗΠΑ είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τις παλιές τους εθνικές ταυτότητες, βοηθούνται σε αυτό από το Σύνταγμα, που τους αποδέχεται ως ισότιμους πολίτες, ενώ συντηρητικοί συνάδελφοί τους επισημαίνουν ότι οι μετανάστες στις ΗΠΑ δεν έχουν τη δυνατότητα να κάθονται στα σπίτια τους, εισπράττοντας κοινωνικά βοηθήματα και μεμψιμοιρώντας για τη «δυτική» τους εξορία, όπως συμβαίνει στη διεφθαρμένη Ευρώπη. Αντίθετα, οι μουσουλμάνοι μετανάστες στην Αμερική υποχρεώνονται να βγουν στην αγορά εργασίας, ερχόμενοι μοιραία σε επαφή με Αμερικανούς πολίτες και τον αμερικανικό πολιτισμό.
Πρώτα η θρησκεία
«Στη Βρετανία, 81% των μουσουλμάνων θεωρούν τους εαυτούς τους πρωτίστως μουσουλμάνους και δευτερευόντως Βρετανούς. Στις ΗΠΑ, 47% των μουσουλμάνων χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους πρωτίστως μουσουλμάνους», έγραφε σε άρθρο του το 2007 το διαδικτυακό περιοδικό «Slate», που συνέχιζε επαναλαμβάνοντας για μία ακόμη φορά τις μεγάλες πιθανότητες ενός μετανάστη στις ΗΠΑ να προτιμήσει να συνεχίσει την ελπιδοφόρα ζωή του, παρά να εμπλακεί σε σχέδιο αυτοκτονίας.
Δεν υποστηρίζω ότι όλες οι παραπάνω συγκρίσεις είναι εσφαλμένες. Δυστυχώς για τη Βρετανία, ακόμη και ένας αναλφάβητος μετανάστης στις ΗΠΑ γνωρίζει ότι το Σύνταγμα της χώρας τού εξασφαλίζει συγκεκριμένα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως την ελευθερία του λόγου και της σκέψης. Την ίδια στιγμή, ακόμη και ο πλέον ευφυής μετανάστης στη Βρετανία δεν μπορεί να ανακαλύψει ποια είναι τα δικαιώματά του.
Οι αντιλήψεις, όμως, τείνουν να αλλάξουν ριζικά. Τα πρόσφατα περιστατικά στο Τέξας και το Πακιστάν έκαναν την αμερικανική δικαιοσύνη να στρέψει το ενδιαφέρον της στις εγχώριες εξτρεμιστικές οργανώσεις, με αμφίβολα, όμως, αποτελέσματα. Δυστυχώς, οι Αμερικανοί μοιάζουν εξίσου ανίκανοι με τους Βρετανούς να διαχωρίσουν το Ισλάμ από τον ισλαμισμό. Προσπαθώντας να ερμηνεύσει την άνοδο της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, ο κ. Ομπάμα είπε στο Οσλο: «Δεδομένου του γρήγορου ρυθμού της παγκοσμιοποίησης, δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε από τον φόβο που προκαλεί στους ανθρώπους η απώλεια της εθνικής και θρησκευτικής τους ταυτότητας». Αναρωτιέμαι εάν αντιλαμβάνεται ότι οι Αμερικανοί δεν διαθέτουν ανοσία από τις μανίες του καιρού μας και ότι η πάλαι ποτέ «ιδιαίτερη χώρα» δεν μοιάζει πια τόσο ξεχωριστή.
Αναρτήθηκε από Geopolitics-Gr.blogspoτ
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Κύριο Γεώργιο Παπανδρέου Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος, Αθήνα
Αξιότιμε Κύριε,
Α- Στις δηλώσεις σας αναφέρατε ότι τα σκληρά μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που ζει καθημερινά ο Έλληνας πολίτης, θεωρούνται απαραίτητα και από τους ξένους και ότι εάν η οικονομική κρίση δεν αντιμετωπιστεί άμεσα μπαίνει σε κίνδυνο ακόμα και η εθνική μας κυριαρχία!
Πολλοί από μας πιστεύουν ενδόμυχα ότι όχι μόνο τα μέτρα αλλά και η ίδια η οικονομική κρίση, μας έρχονται από το εξωτερικό για να μην πούμε ότι θα μπορούσε ακόμα και να μεθοδεύονται από κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν δικαιολογία για οποιαδήποτε υποχώρηση. Μερικά πράγματα είναι αδιαπραγμάτευτα!
Το περίεργο είναι ότι διαλέξατε αυτή τη χρονική στιγμή να ανακοινώσετε ότι κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία. Ακόμη και στις πρόσφατες προγραμματικές σας δηλώσεις δεν πείσατε την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού ότι διαθέτεται την πολιτική βούληση να εφαρμόσετε τα απαραίτητα μέτρα που θα επιτρέψουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση!
Μήπως προβλέπετε ότι τα μέτρα και οι αποφάσεις της κυβέρνησης θα αποτύχουν και στο τέλος η Ελλάδα θα αναγκαστεί να δεχτεί συμβιβασμούς σε θέματα εθνικής κυριαρχίας;
Δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλά θεωρούμε αναγκαία μια περεταίρω διευκρινιστική σας δήλωση πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα.
Πληθυσμιακά, εδαφικά και οικονομικά η Ελλάδα πάντοτε θα είναι μια από τις μικρές χώρες στην Ευρωπαϊκή οικογένεια! Η δημιουργία του Ευρωπαϊκού υπέρ-κράτους είναι σε εξέλιξη και θα συνεχίσει την εξέλιξη του για αρκετά χρόνια` αν δεν εκτροχιασθεί με την ένταξη διαλυτικών και μη Ευρωπαϊκών χωρών, μάλλον γρήγορα θα υπάρξει ένα υπέρ-κράτος με κάποια ίσως ομοσπονδιακή εξουσία!
Για να μετατραπεί αυτό το υπέρ-κράτος σε Δήμο/Κράτος ή καλλίτερα Έθνος/Κράτος (Nation/State) θα χρειαστεί ένα υπόβαθρο κοινών αρχετύπων και ήθους που θα εκφράζουν το σύνολο των πληθυσμών! Αυτοί οι αρχέτυποι και η πολιτιστική συνιστώσα είναι ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός. Εκεί η Ελλάδα έχει συντριπτικό πλεονέκτημα εάν αποφασίσουμε να το θεσπίσουμε και να το αναπτύξουμε πρώτα βέβαια στην Ελλάδα.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα και οι κοινωνικές δραστηριότητες πρέπει να ενισχύουν την εμπέδωση αυτής της πολιτιστικής παράδοσης. Ενδεχόμενη επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα όχι μόνο θα προάγει την Ελλάδα πολιτιστικά σε εξέχουσα θέση στην Ευρωπαϊκή οικογένεια αλλά εκ των πραγμάτων η χώρα μας θα γίνει πρότυπο πολιτικού ήθους.
Β- Το θέμα των Σκοπίων ταλαιπωρεί τον Ελληνισμό για πάρα πολλά χρόνια. Λάθη έχουν γίνει και τώρα έρχεται η ώρα για αποφάσεις. Δεν είναι μόνον το όνομα, αυτό το παιχνίδι το έχουμε ήδη χάσει την στιγμή που δεχτήκαμε την σύνθετη ονομασία. Επειδή η γειτονική χώρα ακόμα και στο σύνταγμά της εκφράζει εδαφικές διεκδικήσεις κύριο είναι το θέμα της γλώσσας και της εθνικής ταυτότητας. Ελπίζουμε ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει την κόκκινη γραμμή στην οποία όλα τα κόμματα συμφώνησαν, είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχουν μεθοδεύσεις από ξένους για συμφωνία μόνο για το όνομα!
Γ- Μετά την επίσκεψη σας στην Τουρκία και τις εκεί συζητήσεις, ο κ Ερντογάν σας έστειλε μια επιστολή όπου, όπως μάθανε όλοι οι Έλληνες από τον τύπο, ούτε λίγο ούτε πολύ παραβιάζει όλες τις κόκκινες γραμμές τις οποίες η Ελληνική διπλωματία έχει οριοθετήσει διαχρονικά! Όπως όλοι ξέρουμε για μας δεν υπάρχει κανένα άλλο θέμα παρά μόνο το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Οι Ελληνικές θέσεις βασίζονται ξεκάθαρα σε διεθνείς συνθήκες και τα Ελληνικά επιχειρήματα είναι αδιάσειστα.
Απορούμε γιατί δεν υπήρξε ούτε επίσημη ενημέρωση του λαού ούτε και απάντηση στην επαίσχυντη αυτή επιστολή. Μήπως και πάλι εξυπηρετούμε την Τουρκία στις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις; Ή ακόμη μήπως δίνουμε στην Τουρκία μια πρώτης τάξεως δικαιολογία να ισχυρίζεται ότι σκεπτόμαστε το περιεχόμενο αυτής της προσβλητικής επιστολής και έτσι να δημιουργηθούν προηγούμενα;
Δ- Όσον αφορά την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρώπη η πάγια θέση της Ελλάδος, αν και άκρως λανθασμένη κατά τη γνώμη μας, ήταν πλήρης ένταξη της Τουρκίας σαν ισότιμο μέλος με πλήρη εφαρμογή όλων των υποχρεώσεων της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλους τους εταίρους.
Είναι όμως μέσα στις υποχρεώσεις της καλής γειτονίας και οι συνεχείς παραβιάσεις και η απειλή πολέμου για την περίπτωση που η Ελλάδα εξασκήσει το αναγνωρισμένο από διεθνείς συνθήκες δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, και το τεράστιο θέμα των λαθρομεταναστών που σοβαρά απειλεί τον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος, και γενικώς όλη η επεκτατική και επιθετική στάση του «γείτονα»;
Αυτά τα αυτονόητα πρέπει απαραίτητα να συμπεριληφθούν στα διάφορα πορίσματα και να επιβληθούν επιτέλους κυρώσεις!
Σ' αυτή την συγκεκριμένη περίοδο η Τουρκία θα έπρεπε να εκπληρώσει τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή στο άνοιγμα των λιμανιών (που είναι το ελάχιστο) και η Ελληνική αντιπροσωπεία θα έπρεπε να απαιτήσει και εδώ την επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με τις αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί!
Για πολλοστή φορά επιτρέψαμε στην Τουρκία να προχωρήσει την Ευρωπαϊκή της πορεία αλώβητη! Απορούμε ξανά πως θα μπορούσε η πάγια θέση της Ελλάδος να αλλάξει χωρίς καμία συνεννόηση και προβληματισμό! Πρέπει επί τέλους να καταλάβουμε ότι η συγκυρία αυτών των υποχωρήσεων αποτελεί πολιτικό εξευτελισμό.
Η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είναι επιφυλακτική όσον αφορά την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αργά η γρήγορα οι αποφάσεις δεν θα είναι δυνατόν να παίρνονται στα υψηλά κυβερνητικά γραφεία ή ακόμη χειρότερο στους σκοτεινούς, υπερατλαντικούς διαδρόμους.
Ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να ενημερωθεί και να μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία πως η απορία θα μετατραπεί σταδιακά και αναπόφευκτα, σε οργισμένη αγανάκτηση. Το θέμα της ένταξης της Τουρκίας είναι το σοβαρότερο θέμα που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός λαός στα τελευταία πενήντα τουλάχιστον χρόνια, ίσως θα πρέπει να αποφασίσουμε για τη επιβίωση της Ελλάδος όπως την γνωρίζουμε σήμερα.
Η μόνη διέξοδος για κάθε δημοκρατική κυβέρνηση είναι το δημοψήφισμα - σε αντίθετη περίπτωση θα χρεωθείτε τις επιπτώσεις που κατά την γνώμη μας θα είναι πολιτικά και ιστορικά πάρα πολύ οδυνηρές.
Θα θέλαμε να επιβεβαιώσουμε εδώ ότι η επιστολή αυτή δεν έχει καμία κομματική συνιστώσα, δεν αποβλέπει σε κανένα κομματικό συμφέρον και είναι μια φωνή αγωνίας προβληματισμένων πολιτών για τον χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων.
Με εκτίμηση στο αξίωμα και στο πρόσωπό σας,
Στυλιανός Στυλιανούδης, Συντονιστής ΗΠΑ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΣΙ
Αλεξάνδρεια, Βιρτζίνια - 16 Δεκεμβρίου 2009
Η Επιτροπή των Είκοσι αποτελείται από Ευρωπαίους & Αμερικανούς επιχειρηματίες, δικηγόρους, καθηγητές και επιστήμονες με γνώση των ιδρυτικών αρχών της Ε.Ε. καθώς και με συνεχή μελέτη των πολιτικών και γεωπολιτικών δεδομένων των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής τα τελευταία πενήντα χρόνια.
ΠΗΓΗ:ΚΑΛΑΜΙ
Α- Στις δηλώσεις σας αναφέρατε ότι τα σκληρά μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που ζει καθημερινά ο Έλληνας πολίτης, θεωρούνται απαραίτητα και από τους ξένους και ότι εάν η οικονομική κρίση δεν αντιμετωπιστεί άμεσα μπαίνει σε κίνδυνο ακόμα και η εθνική μας κυριαρχία!
Πολλοί από μας πιστεύουν ενδόμυχα ότι όχι μόνο τα μέτρα αλλά και η ίδια η οικονομική κρίση, μας έρχονται από το εξωτερικό για να μην πούμε ότι θα μπορούσε ακόμα και να μεθοδεύονται από κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν δικαιολογία για οποιαδήποτε υποχώρηση. Μερικά πράγματα είναι αδιαπραγμάτευτα!
Το περίεργο είναι ότι διαλέξατε αυτή τη χρονική στιγμή να ανακοινώσετε ότι κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία. Ακόμη και στις πρόσφατες προγραμματικές σας δηλώσεις δεν πείσατε την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού ότι διαθέτεται την πολιτική βούληση να εφαρμόσετε τα απαραίτητα μέτρα που θα επιτρέψουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση!
Μήπως προβλέπετε ότι τα μέτρα και οι αποφάσεις της κυβέρνησης θα αποτύχουν και στο τέλος η Ελλάδα θα αναγκαστεί να δεχτεί συμβιβασμούς σε θέματα εθνικής κυριαρχίας;
Δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλά θεωρούμε αναγκαία μια περεταίρω διευκρινιστική σας δήλωση πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα.
Πληθυσμιακά, εδαφικά και οικονομικά η Ελλάδα πάντοτε θα είναι μια από τις μικρές χώρες στην Ευρωπαϊκή οικογένεια! Η δημιουργία του Ευρωπαϊκού υπέρ-κράτους είναι σε εξέλιξη και θα συνεχίσει την εξέλιξη του για αρκετά χρόνια` αν δεν εκτροχιασθεί με την ένταξη διαλυτικών και μη Ευρωπαϊκών χωρών, μάλλον γρήγορα θα υπάρξει ένα υπέρ-κράτος με κάποια ίσως ομοσπονδιακή εξουσία!
Για να μετατραπεί αυτό το υπέρ-κράτος σε Δήμο/Κράτος ή καλλίτερα Έθνος/Κράτος (Nation/State) θα χρειαστεί ένα υπόβαθρο κοινών αρχετύπων και ήθους που θα εκφράζουν το σύνολο των πληθυσμών! Αυτοί οι αρχέτυποι και η πολιτιστική συνιστώσα είναι ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός. Εκεί η Ελλάδα έχει συντριπτικό πλεονέκτημα εάν αποφασίσουμε να το θεσπίσουμε και να το αναπτύξουμε πρώτα βέβαια στην Ελλάδα.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα και οι κοινωνικές δραστηριότητες πρέπει να ενισχύουν την εμπέδωση αυτής της πολιτιστικής παράδοσης. Ενδεχόμενη επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα όχι μόνο θα προάγει την Ελλάδα πολιτιστικά σε εξέχουσα θέση στην Ευρωπαϊκή οικογένεια αλλά εκ των πραγμάτων η χώρα μας θα γίνει πρότυπο πολιτικού ήθους.
Β- Το θέμα των Σκοπίων ταλαιπωρεί τον Ελληνισμό για πάρα πολλά χρόνια. Λάθη έχουν γίνει και τώρα έρχεται η ώρα για αποφάσεις. Δεν είναι μόνον το όνομα, αυτό το παιχνίδι το έχουμε ήδη χάσει την στιγμή που δεχτήκαμε την σύνθετη ονομασία. Επειδή η γειτονική χώρα ακόμα και στο σύνταγμά της εκφράζει εδαφικές διεκδικήσεις κύριο είναι το θέμα της γλώσσας και της εθνικής ταυτότητας. Ελπίζουμε ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει την κόκκινη γραμμή στην οποία όλα τα κόμματα συμφώνησαν, είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχουν μεθοδεύσεις από ξένους για συμφωνία μόνο για το όνομα!
Γ- Μετά την επίσκεψη σας στην Τουρκία και τις εκεί συζητήσεις, ο κ Ερντογάν σας έστειλε μια επιστολή όπου, όπως μάθανε όλοι οι Έλληνες από τον τύπο, ούτε λίγο ούτε πολύ παραβιάζει όλες τις κόκκινες γραμμές τις οποίες η Ελληνική διπλωματία έχει οριοθετήσει διαχρονικά! Όπως όλοι ξέρουμε για μας δεν υπάρχει κανένα άλλο θέμα παρά μόνο το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Οι Ελληνικές θέσεις βασίζονται ξεκάθαρα σε διεθνείς συνθήκες και τα Ελληνικά επιχειρήματα είναι αδιάσειστα.
Απορούμε γιατί δεν υπήρξε ούτε επίσημη ενημέρωση του λαού ούτε και απάντηση στην επαίσχυντη αυτή επιστολή. Μήπως και πάλι εξυπηρετούμε την Τουρκία στις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις; Ή ακόμη μήπως δίνουμε στην Τουρκία μια πρώτης τάξεως δικαιολογία να ισχυρίζεται ότι σκεπτόμαστε το περιεχόμενο αυτής της προσβλητικής επιστολής και έτσι να δημιουργηθούν προηγούμενα;
Δ- Όσον αφορά την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρώπη η πάγια θέση της Ελλάδος, αν και άκρως λανθασμένη κατά τη γνώμη μας, ήταν πλήρης ένταξη της Τουρκίας σαν ισότιμο μέλος με πλήρη εφαρμογή όλων των υποχρεώσεων της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλους τους εταίρους.
Είναι όμως μέσα στις υποχρεώσεις της καλής γειτονίας και οι συνεχείς παραβιάσεις και η απειλή πολέμου για την περίπτωση που η Ελλάδα εξασκήσει το αναγνωρισμένο από διεθνείς συνθήκες δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, και το τεράστιο θέμα των λαθρομεταναστών που σοβαρά απειλεί τον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος, και γενικώς όλη η επεκτατική και επιθετική στάση του «γείτονα»;
Αυτά τα αυτονόητα πρέπει απαραίτητα να συμπεριληφθούν στα διάφορα πορίσματα και να επιβληθούν επιτέλους κυρώσεις!
Σ' αυτή την συγκεκριμένη περίοδο η Τουρκία θα έπρεπε να εκπληρώσει τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή στο άνοιγμα των λιμανιών (που είναι το ελάχιστο) και η Ελληνική αντιπροσωπεία θα έπρεπε να απαιτήσει και εδώ την επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με τις αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί!
Για πολλοστή φορά επιτρέψαμε στην Τουρκία να προχωρήσει την Ευρωπαϊκή της πορεία αλώβητη! Απορούμε ξανά πως θα μπορούσε η πάγια θέση της Ελλάδος να αλλάξει χωρίς καμία συνεννόηση και προβληματισμό! Πρέπει επί τέλους να καταλάβουμε ότι η συγκυρία αυτών των υποχωρήσεων αποτελεί πολιτικό εξευτελισμό.
Η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού είναι επιφυλακτική όσον αφορά την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αργά η γρήγορα οι αποφάσεις δεν θα είναι δυνατόν να παίρνονται στα υψηλά κυβερνητικά γραφεία ή ακόμη χειρότερο στους σκοτεινούς, υπερατλαντικούς διαδρόμους.
Ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να ενημερωθεί και να μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία πως η απορία θα μετατραπεί σταδιακά και αναπόφευκτα, σε οργισμένη αγανάκτηση. Το θέμα της ένταξης της Τουρκίας είναι το σοβαρότερο θέμα που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός λαός στα τελευταία πενήντα τουλάχιστον χρόνια, ίσως θα πρέπει να αποφασίσουμε για τη επιβίωση της Ελλάδος όπως την γνωρίζουμε σήμερα.
Η μόνη διέξοδος για κάθε δημοκρατική κυβέρνηση είναι το δημοψήφισμα - σε αντίθετη περίπτωση θα χρεωθείτε τις επιπτώσεις που κατά την γνώμη μας θα είναι πολιτικά και ιστορικά πάρα πολύ οδυνηρές.
Θα θέλαμε να επιβεβαιώσουμε εδώ ότι η επιστολή αυτή δεν έχει καμία κομματική συνιστώσα, δεν αποβλέπει σε κανένα κομματικό συμφέρον και είναι μια φωνή αγωνίας προβληματισμένων πολιτών για τον χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων.
Με εκτίμηση στο αξίωμα και στο πρόσωπό σας,
Στυλιανός Στυλιανούδης, Συντονιστής ΗΠΑ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΣΙ
Αλεξάνδρεια, Βιρτζίνια - 16 Δεκεμβρίου 2009
Η Επιτροπή των Είκοσι αποτελείται από Ευρωπαίους & Αμερικανούς επιχειρηματίες, δικηγόρους, καθηγητές και επιστήμονες με γνώση των ιδρυτικών αρχών της Ε.Ε. καθώς και με συνεχή μελέτη των πολιτικών και γεωπολιτικών δεδομένων των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής τα τελευταία πενήντα χρόνια.
ΠΗΓΗ:ΚΑΛΑΜΙ
Όταν οι Αμερικάνοι "προβλέπουν" ταραχές στην Ελλάδα Καθώς φαίνεται δεν έχουμε δει ακόμα τα χειρότερα…
Η άνοδος του Τζωρτζ στην εξουσία και της κομπανίας του, που είναι δικά τους παιδιά, μη ελπίζετε ότι θα τους εμποδίσει να επιχειρήσουν να καταστρέψουν την Ελλάδα, που είναι καρφί στο μάτι του παγκόσμιου αφέντη…Έτσι λοιπόν, στην έγκυρη εφημερίδα Νew York Times εγράφη άρθρο στο οποίο εκτιμάται ότι θα υπάρξει κοινωνική αναταραχή στη χώρα! Πιο αναλυτικά αύξηση και ενίσχυση της έντασης των “διαδηλώσεων διαμαρτυρίας” αναμένεται στην Ελλάδα σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times.
Στο δημοσίευμα παρουσιάζεται η άποψη του Σάιμον Τίλφορντ, ο οποίος είναι και ο επικεφαλής στο Center for European Reform στο Λονδίνο, ότι “αυτή την στιγμή είναι δύσκολο να δω με ποιο τρόπο η Ελλάδα θα καταφέρει να πετύχει μια δημοσιονομική ανάταξη, χωρίς κάποιο είδος δημοσιονομικής κρίσης”. Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι “η δεινή οικονομική κατάσταση προκαλεί το ερώτημα τι πήγε στραβά σε μία χώρα που κάποτε θεωρείτο πρότυπο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απολαμβάνοντας 15 χρόνια διαρκούς ανάπτυξης, και η οποία διήνυσε τεράστια απόσταση κατορθώνοντας να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004″.
Στη συνέχεια, υπογραμμίζεται “η κρίση αξιοπιστίας του ελληνικού πολιτικού συστήματος, όπου, η κυβέρνηση, ανεξαρτήτως του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία, αντιμετωπίζεται ως διεφθαρμένη.»
Στο δημοσίευμα παρουσιάζεται η άποψη του Σάιμον Τίλφορντ, ο οποίος είναι και ο επικεφαλής στο Center for European Reform στο Λονδίνο, ότι “αυτή την στιγμή είναι δύσκολο να δω με ποιο τρόπο η Ελλάδα θα καταφέρει να πετύχει μια δημοσιονομική ανάταξη, χωρίς κάποιο είδος δημοσιονομικής κρίσης”. Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι “η δεινή οικονομική κατάσταση προκαλεί το ερώτημα τι πήγε στραβά σε μία χώρα που κάποτε θεωρείτο πρότυπο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απολαμβάνοντας 15 χρόνια διαρκούς ανάπτυξης, και η οποία διήνυσε τεράστια απόσταση κατορθώνοντας να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004″.
Στη συνέχεια, υπογραμμίζεται “η κρίση αξιοπιστίας του ελληνικού πολιτικού συστήματος, όπου, η κυβέρνηση, ανεξαρτήτως του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία, αντιμετωπίζεται ως διεφθαρμένη.»
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΠΑΓΙΔΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΗΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» ΘΕΛΕΙ Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΚΑΙ ΠΙΕΖΕΙ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ «MACEDONIAM» ΓΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.
Είναι καιρός να «τελειώνετε με την ονοματολογία» λένε με κάθε ευκαιρία Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι χωρίς να εξετάζουν, πλέον, τις επί μέρους επιπτώσεις των μεθοδεύσεών τους, περιορίζονται σε ασφυκτικές υπομνήσεις για τη σημασία της ένταξης της γείτονος στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και με τον «τρόπο» τους συμβάλλουν στο «σκάψιμο του λάκκου» της Ελλάδας.
Ετσι, «κοουτσάρουν» τους Σκοπιανούς στην «αναγκαιότητα» επίδειξης καλής γειτονίας έναντι της Ελλάδος, συνιστούν την άμεση υιοθέτηση της ονομασίας «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» με τις «διευκρινίσεις» για το «erga omnes» να αφήνονται για αργότερα, και παραπέμπουν στον ΟΗΕ για τη διευθέτηση του ονόματος της εθνότητας και της γλώσσας.
Το κλίμα των πιέσεων, άμεσα ή έμμεσα μέσω Νίμιτς, του μεσολαβητή του ΟΗΕ, θυμίζει εν γένει την προ του Βουκουρεστίου περίοδο, κατά την οποία οι Αμερικανοί, απορροφημένοι στα προβλήματά τους και συνηθισμένοι στις συνεχείς ελληνικές φωνασκίες, πιστεύουν ότι η επί 10ετία «δεδομένη» Ελλάδα δεν θ' αντιδρούσε στις αμερικανικές μεθοδεύσεις προς χάριν επίδειξης... «συμμαχικού πνεύματος».
Με τα σημερινά δεδομένα, είναι ενδιαφέρον ότι αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον ανακυκλώνουν και ωραιοποιούν... «αθώες συστάσεις» του παρελθόντος, λέγεται εγκύρως, και με τον ερχομό της νέας ελληνικής κυβέρνησης έχουν δολίως εντείνει τις προσπάθειες να δημιουργήσουν φρέσκες εντυπώσεις, πως οι δύο πλευρές «βρίσκονται πολύ κοντά» σε συμφωνία, και έτσι, διά της κεκτημένης να υφαρπάξουν τη «λύση» του προβλήματος.
«Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό» λέει στην «Ε» Αμερικανός παράγων, γνώστης και κριτής των εσωτερικών διεργασιών, πως «ουδέν μπορείτε να προσδοκάτε από την κυβέρνηση Ομπάμα», και επί πλέον, «κακώς εξακολουθείτε ν' αποδέχεσθε τον (Μάθιου) Νίμιτς για μεσολαβητή».
«Κάθε φορά που μιλάτε στην Ουάσιγκτον και ζητάτε κάτι από αυτήν», λέει ο ίδιος, «μπαίνετε πιο βαθιά στο λάκκο, ιδιαίτερα κάτω από τις συγκυρίες της εποχής... εκτός αν (σ.σ. κακώς κατά την άποψή του) πιστεύετε πως οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα που μπορεί να ασκήσει επιρροή» στους Σκοπιανούς.
Οι αμερικανικές κινήσεις του τελευταίου 10μήνου, δηλαδή της κυβέρνησης Ομπάμα, «εμπνευσμένες» από τους προκατόχους της, αλλά και από τα λάθος μηνύματα της Αθήνας, απέβλεπαν στο να προετοιμάσουν την ακύρωση των ελληνικών επιχειρημάτων εν γένει, ούτως ώστε να φανεί η Ελλάδα «γυμνή» στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής και, παρεπόμενα, στην προγραμματιζόμενη για το 2010 ΝΑΤΟϊκή σύνοδο κορυφής.
Περαιτέρω, οι Αμερικανοί, κινούμενοι βάσει σχεδίου για την εξασθένηση του κύρους των ελληνικών θέσεων, διοχετεύουν την άποψη ότι οι Ελληνες δεν είναι αξιόπιστοι συνομιλητές και, κατά περίπτωση, υποχωρούν από τις θέσεις τους σε βάρος φυσικά της διαπραγμάτευσης και της διευθέτησης του ζητήματος -κάτι που, φυσικά, είναι απολύτως αναληθές.
Η «επιχείρηση δυσφήμησης» της ελληνικής πλευράς, κατά τις πληροφορίες της «Ε», ξεκίνησε ένα μήνα πριν από το Βουκουρέστι, με τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, στο οποίο αυτός φέρεται ισχυριζόμενος πως «οι Ελληνες μετακινούν τα δοκάρια» («...the Greek are moving the goalposts»).
Η αμερικανική πρακτική αυτού του είδους δεν είναι πρωτόγνωρη και παραπέμπει στην εποχή των αρχών της 10ετίας του '80, στον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν, κατά τις τότε πληροφορίες της «Ε», ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός για ευρωπαϊκά θέματα Ρίτσαρντ Χάας (σ.σ. πρόεδρος σήμερα του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής) έδινε οδηγίες στην αμερικανική πρεσβεία των Αθηνών να στείλει «εμπιστευτικά» τηλεγραφήματα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, βάσει υποδείξεών του, με «μισοαλήθειες», για την «ανοχή» του Ανδρέα στην εγχώρια και διεθνή τρομοκρατία.
Επαιρνε αυτός στη συνέχεια τα τηλεγραφήματα και σε «κλειστές» διαβουλεύσεις τα παρουσίαζε σε Αμερικανούς νομοθέτες για να κλονίσει τη φιλική τους διάθεση προς την Αθήνα.
Ετσι, όπως εγκύρως εκτιμάται, η με ελληνική πρωτοβουλία πρόσφατη μετάβαση Βασιλάκη, του Ελληνα διαπραγματευτή, στη Νέα Υόρκη, για την ενημέρωση του... «ενημερωμένου» Νίμιτς, απέβλεπε στο να προκαταλάβει τυχόν αμερικανικές «πονηριές» για τις ελληνικές θέσεις.
Συνεπώς, όπως και κατά τις επαφές του με την προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση (σ.σ. 8 Ιουλίου με πρώην ΥΠΕΞ Μπακογιάννη), λέγεται πως άκουσε ότι η Αθήνα επιμένει:
Πρώτον, στην εφαρμογή της ονομασίας «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», έναντι όλων και όχι α λα καρτ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, κατά την ελληνική θέση, υιοθέτηση εκ των προτέρων ή στην πράξη της ονομασίας αυτής από τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ, κάτι που διαβεβαιώνει μεν ο Νίμιτς, αλλά που η Αθήνα, σωστά, δεν αρκείται στις διαβεβαιώσεις του, και επιδιώκει πρότερη ρητή εξασφάλιση.
Περαιτέρω, επιδιώκεται δεσμευτική σύσταση στην υιοθετησόμενη απόφαση του Σ.Α. -που θ' αντικαθιστά τις αποφάσεις 817 και 845 του Σ.Α.- προς όλα τα κράτη - μέλη του ΟΗΕ, να υιοθετήσουν την ονομασία αυτή στις διμερείς σχέσεις τους με τη FYROM.
Δεύτερον, στη συμπερίληψη του ονόματος της εθνότητας και της γλώσσας στο βασικό κομμάτι του πακέτου διαπραγμάτευσης, όπως και τη λεγόμενη εμπορική επωνυμία («trademark»).
Τα στελέχη της κυβέρνησης Ομπάμα, όπως και ο Νίμιτς, με βάση τις «πονηριές» Φριντ, συστήνουν στην Ελλάδα και στα Σκόπια να επικεντρωθούν στην επίλυση της ονομασίας της γείτονος και, μέσω του μεσολαβητή, υποδεικνύουν τη «σιωπηρή» διευθέτηση εθνότητας και γλώσσας αργότερα από τον ΟΗΕ, κατά τρόπο που να μη χρειάζεται ή να προϋποθέτει τη συναίνεση ή την έγκριση της Ελλάδας.
Με αυτό τον τρόπο μέσω του «Λεξιλογίου» («Glossary») του ΟΗΕ, που βασικά θα συστήνει το «Macedoniam» για εθνότητα και γλώσσα, η Ελλάδα δεν θα 'χει πρακτικά τη δυνατότητα να το σταματήσει, και έτσι δεν θα υπάρχει, θεωρητικά, το πολιτικό κόστος για την οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση (σ.σ. αυτό ακριβώς είναι το από καιρό «δόλωμα» Νίμιτς).
Εν όψει δε της επικείμενης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής, έπειτα από πολύμηνες νουθεσίες Αμερικανών, Βρετανών και Σουηδών, οι Γκρούεφσκι και Μιλόσοσκι έχουν αλλάξει προσέγγιση.
Εγκυρως αξιολογούμενη, η επίσκεψη Στάινμπεργκ, του «δεύτερου» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στα Σκόπια το δεύτερο 10ήμερο του Μαΐου ήταν καθοριστική για την αλλαγή πλεύσης της σκοπιανής πολιτικής ηγεσίας, γιατί αυτός τους διεμήνυσε να σταματήσουν ενέργειες που προκαλούν την Αθήνα και να «κόψουν» την έντονη ρητορική, δεδομένου ότι αποδεδειγμένα αποβαίνουν, εν τέλει, σε βάρος τους.
Το στημένο αυτό σκηνικό ξεδιπλώθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, στο Κογκρέσο, όπου ο Στιούαρ Τζόουνς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αρμόδιος για Ευρωπαϊκά θέματα απένειμε εύσημα στους Σκοπιανούς για... «καλή διαγωγή» τους μήνες που προηγήθηκαν, επιδιώκοντας έτσι να στείλει το «μήνυμα» προς ποικίλους αποδέκτες (σ.σ. Αθήνα, Αμερικανούς νομοθέτες, Ευρωπαίους) ότι τα αμερικανικά διαβήματα είχαν «πιάσει τόπο».
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, ωστόσο, με τις μισοαλήθειες που ψέλλιζαν (σ.σ. κατά την πρακτική Χάας) απέκρυπταν κυρίως από τους νομοθέτες την πραγματικότητα, γιατί παρά τις «μετριασμένες» δηλώσεις των ηγετών της γείτονος, αυτοί στην πράξη εξακολουθούσαν εντός και εκτός Σκοπίων (Αυστραλία, ΗΠΑ και αλλού) να θέτουν, σαφώς, ζητήματα συνόρων και αλυτρωτισμού, με τη χρησιμοποίηση διατυπώσεων και όρων συγκρουόμενων με θεμελιώδεις διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας («Μακεδόνες πέραν των συνόρων», «Εμφύλιος πόλεμος», «Αιγιάτες Μακεδόνες» κ.λπ.)
Από ανώτατο διπλωματικό παρατηρητή υποστηρίζεται πως η Αθήνα θα πρέπει να 'ναι «ιδιαίτερα προσεκτική στην ανάγνωση των "μηνυμάτων" των Αμερικανών (Νίμιτς)», οι οποίοι διαβεβαιώνουν περί της υπάρξεως κάποιας μετακίνησης ή αλλαγής στην αντιμετώπιση του θέματος από τον Γκρούεφσκι.
Κατ' αυτόν, ο Γκρούεφσκι, κατά βάθος δεν επιθυμεί λύση του θέματος, και όπως έχουν τα πράγματα τον εξυπηρετεί απλώς το ευρωπαϊκό μέρισμα που θα λάβουν οι πολιτές της χώρας του, με την κατάργηση της βίζας στις χώρες Σένγκεν και φυσικά και στην Ελλάδα.
Αυτό αποτελεί για τον Γκρούεφσκι κατά παραδοχή συνομιλητών της «Ε», ένα μεγάλο προπαγανδιστικό όπλο, κυρίως έναντι των Σλάβων κατοίκων της χώρας του, οι οποίοι λόγω της ψυχολογικής και συναισθηματικής φόρτισης που αισθάνονται στην εδαφικά «κλειδωμένη» χώρα τους, θα τον δουν ως «ήρωα» μετά την εξέλιξη της ελεύθερης μετακίνησης στην Ευρώπη.
Το πεδίο, πλέον, είναι ελεύθερο για τον Γκρούεφσκι να παίξει άνετα το εθνικιστικό χαρτί, εμφανίζοντας την Ελλάδα ως τον «κακό γείτονα» που παρεμπόδισε τη μη επίτευξη συναίνεσης για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, παρά το γεγονός ότι αυτό το επιθυμούσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή -θα ισχυριστεί- και ετύγχανε της υποστήριξης πολλών χωρών της Ενωσης.
Περαιτέρω, εκτιμάται πως ο της γείτονος πρωθυπουργός θα χρησιμοποιήσει και το χαρτί της εθνοτικής συνοχής και διασφάλισης της απρόσκοπτης προόδου της συμφωνίας της Αχρίδας, προκειμένου να εμφανίσει και στα μάτια των Αλβανών την Ελλάδα ως υπονομεύουσα την ενότητα της χώρας τους με την άρνησή της να συγκατατεθεί στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων (σ.σ. ο εταίρος του Γκρούεφσκι, Αλβανός ηγέτης Αλί Αχμέτι, επιμένει στην ανεύρεση λύσης για την ονομασία της χώρας ώστε αυτή να ενταχθεί εύκολα στους ευραατλαντικούς θεσμούς).
Εν κατακλείδι, στην Ουάσιγκτον όλα αυτά γίνονται «απολύτως αντιληπτά», όπως και το γεγονός ότι για τον Γκρούεφσκι έχει μεγαλύτερη σημασία η ενίσχυση της παντοκρατορίας του, παρά η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ιδιαίτερα τώρα με την κατάργηση των θεωρήσεων.
Ετσι, αγνοούνται σοβαρές προειδοποιήσεις της αμερικανικής πρεσβείας στα Σκόπια και προσωπικά τού εκεί πρέσβη της Φιλ Ρίκερ
Ετσι, «κοουτσάρουν» τους Σκοπιανούς στην «αναγκαιότητα» επίδειξης καλής γειτονίας έναντι της Ελλάδος, συνιστούν την άμεση υιοθέτηση της ονομασίας «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» με τις «διευκρινίσεις» για το «erga omnes» να αφήνονται για αργότερα, και παραπέμπουν στον ΟΗΕ για τη διευθέτηση του ονόματος της εθνότητας και της γλώσσας.
Το κλίμα των πιέσεων, άμεσα ή έμμεσα μέσω Νίμιτς, του μεσολαβητή του ΟΗΕ, θυμίζει εν γένει την προ του Βουκουρεστίου περίοδο, κατά την οποία οι Αμερικανοί, απορροφημένοι στα προβλήματά τους και συνηθισμένοι στις συνεχείς ελληνικές φωνασκίες, πιστεύουν ότι η επί 10ετία «δεδομένη» Ελλάδα δεν θ' αντιδρούσε στις αμερικανικές μεθοδεύσεις προς χάριν επίδειξης... «συμμαχικού πνεύματος».
Με τα σημερινά δεδομένα, είναι ενδιαφέρον ότι αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον ανακυκλώνουν και ωραιοποιούν... «αθώες συστάσεις» του παρελθόντος, λέγεται εγκύρως, και με τον ερχομό της νέας ελληνικής κυβέρνησης έχουν δολίως εντείνει τις προσπάθειες να δημιουργήσουν φρέσκες εντυπώσεις, πως οι δύο πλευρές «βρίσκονται πολύ κοντά» σε συμφωνία, και έτσι, διά της κεκτημένης να υφαρπάξουν τη «λύση» του προβλήματος.
«Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό» λέει στην «Ε» Αμερικανός παράγων, γνώστης και κριτής των εσωτερικών διεργασιών, πως «ουδέν μπορείτε να προσδοκάτε από την κυβέρνηση Ομπάμα», και επί πλέον, «κακώς εξακολουθείτε ν' αποδέχεσθε τον (Μάθιου) Νίμιτς για μεσολαβητή».
«Κάθε φορά που μιλάτε στην Ουάσιγκτον και ζητάτε κάτι από αυτήν», λέει ο ίδιος, «μπαίνετε πιο βαθιά στο λάκκο, ιδιαίτερα κάτω από τις συγκυρίες της εποχής... εκτός αν (σ.σ. κακώς κατά την άποψή του) πιστεύετε πως οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα που μπορεί να ασκήσει επιρροή» στους Σκοπιανούς.
Οι αμερικανικές κινήσεις του τελευταίου 10μήνου, δηλαδή της κυβέρνησης Ομπάμα, «εμπνευσμένες» από τους προκατόχους της, αλλά και από τα λάθος μηνύματα της Αθήνας, απέβλεπαν στο να προετοιμάσουν την ακύρωση των ελληνικών επιχειρημάτων εν γένει, ούτως ώστε να φανεί η Ελλάδα «γυμνή» στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής και, παρεπόμενα, στην προγραμματιζόμενη για το 2010 ΝΑΤΟϊκή σύνοδο κορυφής.
Περαιτέρω, οι Αμερικανοί, κινούμενοι βάσει σχεδίου για την εξασθένηση του κύρους των ελληνικών θέσεων, διοχετεύουν την άποψη ότι οι Ελληνες δεν είναι αξιόπιστοι συνομιλητές και, κατά περίπτωση, υποχωρούν από τις θέσεις τους σε βάρος φυσικά της διαπραγμάτευσης και της διευθέτησης του ζητήματος -κάτι που, φυσικά, είναι απολύτως αναληθές.
Η «επιχείρηση δυσφήμησης» της ελληνικής πλευράς, κατά τις πληροφορίες της «Ε», ξεκίνησε ένα μήνα πριν από το Βουκουρέστι, με τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, στο οποίο αυτός φέρεται ισχυριζόμενος πως «οι Ελληνες μετακινούν τα δοκάρια» («...the Greek are moving the goalposts»).
Η αμερικανική πρακτική αυτού του είδους δεν είναι πρωτόγνωρη και παραπέμπει στην εποχή των αρχών της 10ετίας του '80, στον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν, κατά τις τότε πληροφορίες της «Ε», ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός για ευρωπαϊκά θέματα Ρίτσαρντ Χάας (σ.σ. πρόεδρος σήμερα του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής) έδινε οδηγίες στην αμερικανική πρεσβεία των Αθηνών να στείλει «εμπιστευτικά» τηλεγραφήματα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, βάσει υποδείξεών του, με «μισοαλήθειες», για την «ανοχή» του Ανδρέα στην εγχώρια και διεθνή τρομοκρατία.
Επαιρνε αυτός στη συνέχεια τα τηλεγραφήματα και σε «κλειστές» διαβουλεύσεις τα παρουσίαζε σε Αμερικανούς νομοθέτες για να κλονίσει τη φιλική τους διάθεση προς την Αθήνα.
Ετσι, όπως εγκύρως εκτιμάται, η με ελληνική πρωτοβουλία πρόσφατη μετάβαση Βασιλάκη, του Ελληνα διαπραγματευτή, στη Νέα Υόρκη, για την ενημέρωση του... «ενημερωμένου» Νίμιτς, απέβλεπε στο να προκαταλάβει τυχόν αμερικανικές «πονηριές» για τις ελληνικές θέσεις.
Συνεπώς, όπως και κατά τις επαφές του με την προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση (σ.σ. 8 Ιουλίου με πρώην ΥΠΕΞ Μπακογιάννη), λέγεται πως άκουσε ότι η Αθήνα επιμένει:
Πρώτον, στην εφαρμογή της ονομασίας «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», έναντι όλων και όχι α λα καρτ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, κατά την ελληνική θέση, υιοθέτηση εκ των προτέρων ή στην πράξη της ονομασίας αυτής από τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ, κάτι που διαβεβαιώνει μεν ο Νίμιτς, αλλά που η Αθήνα, σωστά, δεν αρκείται στις διαβεβαιώσεις του, και επιδιώκει πρότερη ρητή εξασφάλιση.
Περαιτέρω, επιδιώκεται δεσμευτική σύσταση στην υιοθετησόμενη απόφαση του Σ.Α. -που θ' αντικαθιστά τις αποφάσεις 817 και 845 του Σ.Α.- προς όλα τα κράτη - μέλη του ΟΗΕ, να υιοθετήσουν την ονομασία αυτή στις διμερείς σχέσεις τους με τη FYROM.
Δεύτερον, στη συμπερίληψη του ονόματος της εθνότητας και της γλώσσας στο βασικό κομμάτι του πακέτου διαπραγμάτευσης, όπως και τη λεγόμενη εμπορική επωνυμία («trademark»).
Τα στελέχη της κυβέρνησης Ομπάμα, όπως και ο Νίμιτς, με βάση τις «πονηριές» Φριντ, συστήνουν στην Ελλάδα και στα Σκόπια να επικεντρωθούν στην επίλυση της ονομασίας της γείτονος και, μέσω του μεσολαβητή, υποδεικνύουν τη «σιωπηρή» διευθέτηση εθνότητας και γλώσσας αργότερα από τον ΟΗΕ, κατά τρόπο που να μη χρειάζεται ή να προϋποθέτει τη συναίνεση ή την έγκριση της Ελλάδας.
Με αυτό τον τρόπο μέσω του «Λεξιλογίου» («Glossary») του ΟΗΕ, που βασικά θα συστήνει το «Macedoniam» για εθνότητα και γλώσσα, η Ελλάδα δεν θα 'χει πρακτικά τη δυνατότητα να το σταματήσει, και έτσι δεν θα υπάρχει, θεωρητικά, το πολιτικό κόστος για την οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση (σ.σ. αυτό ακριβώς είναι το από καιρό «δόλωμα» Νίμιτς).
Εν όψει δε της επικείμενης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής, έπειτα από πολύμηνες νουθεσίες Αμερικανών, Βρετανών και Σουηδών, οι Γκρούεφσκι και Μιλόσοσκι έχουν αλλάξει προσέγγιση.
Εγκυρως αξιολογούμενη, η επίσκεψη Στάινμπεργκ, του «δεύτερου» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στα Σκόπια το δεύτερο 10ήμερο του Μαΐου ήταν καθοριστική για την αλλαγή πλεύσης της σκοπιανής πολιτικής ηγεσίας, γιατί αυτός τους διεμήνυσε να σταματήσουν ενέργειες που προκαλούν την Αθήνα και να «κόψουν» την έντονη ρητορική, δεδομένου ότι αποδεδειγμένα αποβαίνουν, εν τέλει, σε βάρος τους.
Το στημένο αυτό σκηνικό ξεδιπλώθηκε τέσσερις μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, στο Κογκρέσο, όπου ο Στιούαρ Τζόουνς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αρμόδιος για Ευρωπαϊκά θέματα απένειμε εύσημα στους Σκοπιανούς για... «καλή διαγωγή» τους μήνες που προηγήθηκαν, επιδιώκοντας έτσι να στείλει το «μήνυμα» προς ποικίλους αποδέκτες (σ.σ. Αθήνα, Αμερικανούς νομοθέτες, Ευρωπαίους) ότι τα αμερικανικά διαβήματα είχαν «πιάσει τόπο».
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, ωστόσο, με τις μισοαλήθειες που ψέλλιζαν (σ.σ. κατά την πρακτική Χάας) απέκρυπταν κυρίως από τους νομοθέτες την πραγματικότητα, γιατί παρά τις «μετριασμένες» δηλώσεις των ηγετών της γείτονος, αυτοί στην πράξη εξακολουθούσαν εντός και εκτός Σκοπίων (Αυστραλία, ΗΠΑ και αλλού) να θέτουν, σαφώς, ζητήματα συνόρων και αλυτρωτισμού, με τη χρησιμοποίηση διατυπώσεων και όρων συγκρουόμενων με θεμελιώδεις διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας («Μακεδόνες πέραν των συνόρων», «Εμφύλιος πόλεμος», «Αιγιάτες Μακεδόνες» κ.λπ.)
Από ανώτατο διπλωματικό παρατηρητή υποστηρίζεται πως η Αθήνα θα πρέπει να 'ναι «ιδιαίτερα προσεκτική στην ανάγνωση των "μηνυμάτων" των Αμερικανών (Νίμιτς)», οι οποίοι διαβεβαιώνουν περί της υπάρξεως κάποιας μετακίνησης ή αλλαγής στην αντιμετώπιση του θέματος από τον Γκρούεφσκι.
Κατ' αυτόν, ο Γκρούεφσκι, κατά βάθος δεν επιθυμεί λύση του θέματος, και όπως έχουν τα πράγματα τον εξυπηρετεί απλώς το ευρωπαϊκό μέρισμα που θα λάβουν οι πολιτές της χώρας του, με την κατάργηση της βίζας στις χώρες Σένγκεν και φυσικά και στην Ελλάδα.
Αυτό αποτελεί για τον Γκρούεφσκι κατά παραδοχή συνομιλητών της «Ε», ένα μεγάλο προπαγανδιστικό όπλο, κυρίως έναντι των Σλάβων κατοίκων της χώρας του, οι οποίοι λόγω της ψυχολογικής και συναισθηματικής φόρτισης που αισθάνονται στην εδαφικά «κλειδωμένη» χώρα τους, θα τον δουν ως «ήρωα» μετά την εξέλιξη της ελεύθερης μετακίνησης στην Ευρώπη.
Το πεδίο, πλέον, είναι ελεύθερο για τον Γκρούεφσκι να παίξει άνετα το εθνικιστικό χαρτί, εμφανίζοντας την Ελλάδα ως τον «κακό γείτονα» που παρεμπόδισε τη μη επίτευξη συναίνεσης για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, παρά το γεγονός ότι αυτό το επιθυμούσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή -θα ισχυριστεί- και ετύγχανε της υποστήριξης πολλών χωρών της Ενωσης.
Περαιτέρω, εκτιμάται πως ο της γείτονος πρωθυπουργός θα χρησιμοποιήσει και το χαρτί της εθνοτικής συνοχής και διασφάλισης της απρόσκοπτης προόδου της συμφωνίας της Αχρίδας, προκειμένου να εμφανίσει και στα μάτια των Αλβανών την Ελλάδα ως υπονομεύουσα την ενότητα της χώρας τους με την άρνησή της να συγκατατεθεί στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων (σ.σ. ο εταίρος του Γκρούεφσκι, Αλβανός ηγέτης Αλί Αχμέτι, επιμένει στην ανεύρεση λύσης για την ονομασία της χώρας ώστε αυτή να ενταχθεί εύκολα στους ευραατλαντικούς θεσμούς).
Εν κατακλείδι, στην Ουάσιγκτον όλα αυτά γίνονται «απολύτως αντιληπτά», όπως και το γεγονός ότι για τον Γκρούεφσκι έχει μεγαλύτερη σημασία η ενίσχυση της παντοκρατορίας του, παρά η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ιδιαίτερα τώρα με την κατάργηση των θεωρήσεων.
Ετσι, αγνοούνται σοβαρές προειδοποιήσεις της αμερικανικής πρεσβείας στα Σκόπια και προσωπικά τού εκεί πρέσβη της Φιλ Ρίκερ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)