Ο μικρός Άγγελος χρειάζεται την βοήθειά μας.

Σας απευθύνω αυτή την επιστολή για να ζητήσω την βοήθειά σας , για τον γιο μου Άγγελο του οποίου το πρόβλημα σας περιγράφω παρακάτω.

Πρόκειται για ένα παιδί 13 ετών, το τέταρτο παιδί μου, που γεννήθηκε με σπαστική τετραπληγία, που όμως χάρη στην οικογενειακή αμέριστη αγάπη και φροντίδα συμμετέχει στην καθημερινότητα με ενδιαφέρον, ασχολείται με υπολογιστή, αστειεύεται, θυμώνει, παίζει, έχει φίλους, είναι κοινωνικός, …μόνο που δεν αυτοεξυπηρετείται…

Το 2003 έκανε επεμβάσεις στην Αμερική, στη Βοστώνη, στο Children’ Hospital, επιμήκυνσης μυών, με απόλυτη επιτυχία, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν φυσιοθεραπείες στην Ελλάδα που δεν απέφεραν αποτέλεσμα. Επειδή, ως γνωστό, το κράτος πρόνοιας, σε τούτη τη χώρα απουσιάζει, κι επειδή εκ των πραγμάτων δεν εργάζομαι, ζούμε όλοι μαζί σε σπίτι που νοικιάζουμε, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά μου μόλις ξεκίνησαν εργασία που ούτε καν αγγίζει το βασικό μισθό, είναι αδύνατο να φροντίσουμε την πορεία του Άγγελου . Αν η οικονομική μας κατάσταση το επέτρεπε, σήμερα θα περπατούσε.

Απευθύνομαι λοιπόν σε σας, με το θάρρος της μάνας, γιατί ο Άγγελος πρέπει να περπατήσει, ώστε να μπορέσει να χαρεί τη ζωή κι όταν εγώ «φύγω» μια μέρα να γνωρίζω πως το παιδί μου θα είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται.

Ο χρόνος μας πιέζει πολύ επειδή ο Άγγελος μεγαλώνει και η θεραπείες αυτές έχουν ημερομηνία λήξης. Στις 16 Απριλίου ο Άγγελος θα εισαχθεί σε κέντρο αποκαταστάσεις στη Ζυρίχη αλλά η οικονομική αδυναμία να τον συνοδεύω δεν με αφήνει να αισιοδοξώ. Προκειμένου να ξεπεραστούν οι οικονομικές δυσκολίες προχώρησα στην έναρξη ενός λογαριασμού, ερανικού χαρακτήρα, με αριθ 65657589 στην Εμπορική Τράπεζα ζητώντας τη βοήθεια όλων σας.

Με την παρούσα επιστολή σας ζητώ να δημοσιοποιήσετε-μεταδώσετε την πληροφορία για την ύπαρξη του λογαριασμού καθώς και για το γεγονός ότι το Σαββατοκύριακο 27 Μαρτίου στην εκπομπή «ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ στη ΝΕΤ» (8.00 - 10.00 π μ) πραγματοποιήθηκε μαραθώνιος για τη συγκέντρωση χρημάτων.

Σας ευχαριστώ θερμά και είμαι στη διάθεσή σας για κάθε περαιτέρω πληροφορία

Η μητέρα του, Σπυριδούλα Καραχάλιου
Νέα Σμύρνη
6948354149
http://koukfamily.blogspot.com/

ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΡΟΤΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΑ ΤΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Ο ενεργός πληθυσμός της χώρας μειώνεται χρόνο με το χρόνο. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδας (ΕΣΥΕ) οι γεννήσεις στην Ελλάδα έχουν μειωθεί από το 1931 που ήταν 31 επί 1.000 κατοίκων, σε 10,05 το 2006. Ο συντελεστής γονιμότητας (αριθμός παιδιών ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας), ενώ παρέμενε σταθερός γύρω στο 2,3 καθ' όλη την περίοδο 1956-1980, από το 1981 έχει πέσει κάτω από το 2,1 παιδιά. Σύμφωνα δε με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, η γονιμότητα το 2005 ανέρχεται μόλις σε 1,33 παιδιά ανά γυναίκα.

Σε πρόσφατη μελέτη "Εφαρμογή μιας συνολικής δημογραφικής πολιτικής για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας" που εκπόνησε το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (Ε.Κ.Κ.Ε.) με εντολή του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, γίνεται καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης στην Ελλάδα και διεξάγεται ανάλυση κόστους - οφέλους και προτείνονται μέτρα για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της χώρας.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας τα μέτρα που κατά καιρούς έχουν εφαρμοσθεί από την πολιτεία έχουν διαφορετική επίδραση στο δείκτη γονιμότητας ανάλογα με το πού και πώς εφαρμόζονται. Μάλιστα, σύμφωνα και με άλλες έρευνες του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (1983, 1997, 1999), προκύπτει ότι η όποια οικογενειακή - δημογραφική πολιτική πρέπει να στοχεύει:

* στην αύξηση του οικογενειακού εισοδήματος και
* στην εξασφάλιση κρατικής υποδομής για την εναρμόνιση της οικογενειακής και εργασιακής ζωής των ζευγαριών.

ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ:
Εαν δεν δοθουνε κίνητρα στα νεα ζευγάρια να κάνουν παιδιά ,ο αριθμός ολοένα και θα λιγοστεύει..
Μπροστά στον φόβο της ανεργίας για τις γυναίκες και στην καριέρα,τα περισσότερα ζευγάρια αργούν να τεκνοποιήσουν,με αποτέλεσμα να υπάρχουν γυναίκες που στα 40 τους κάνουν το πρώτο τους παιδι..
Οι σπουδές,η επαγγελματική αποκατάσταση ,ο σύγχρονος τρόπος ζωής,έχει πλέον οδηγήσει τους ανθρώπους να παντρεύονται μετα τα 35..
Αυτό σε συνδυασμό με το άγχος και το στρές της καθημερινότητας,δυσκολεύει το ζευγάρι στο να αποκτήσει τέκνο,καθώς ,οι γυναίκες κυρίως,εχουν πρόβλημα οργανικό και καταφεύγουν στην εξωσωματική,πράγμα που σημαίνει ότι εαν πετύχει θα κανουν 1-2 παιδιά..
Καλό θα ήταν το κράτος να προβεί άμεσα σε δραστικά μέτρα για την καταπολέμηση του φαινομένου,δίνοντας κίνητρα όπως...

* Επέκταση της άδειας μητρότητας των εννέα μηνών μετ' αποδοχών, που ισχύει στο δημόσιο τομέα, και στον ιδιωτικό τομέα, επιδοτούμενη από το κράτος

* Αύξηση των επιδομάτων για τα παιδιά και αναπροσαρμογή σύμφωνα με την πραγματική αύξηση του κόστους ζωής.

* Δημιουργία κέντρων φύλαξης βρεφών-βρεφονηπιακων σταθμων εως και τον τριτο χρονο χωρίς κανένα κόστος, σε περιπτωση που και οι 2 γονεις εργάζονται.

* Μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας και ιδιαίτερα της ανεργίας των νέων

Ας ελπίσουμε ότι στο άμεσο μέλλον θα δούμε κάποιες κινήσεις απο την πλευρά της πολιτείας δεδομένου ότι η κατάσταση πάει απο το κακό στο χειρότερο..

Το μήνυμα του πραγματικού διεξόδου από τα αδιέξοδα

Οι ανθρώπινες κοινωνίες περνούν συνεχώς κρίσεις. Πολεμικές, οικονομικές, επιδημίες και θάνατο στο τέλος κάθε μίας. Μια ζωή γεμάτη πόνο και προβλήματα. Την εποχή αυτή και η ελληνική κοινωνία βιώνει τη δική της κρίση που λέγεται οικονομική, αλλά είναι βαθύτερη, επειδή η οικονομία απλώς ανέδειξε όσα σοβούσαν και τα κρύβαμε κάτω από το χαλί.

Του Κωνσταντίνου Παπανικολάου

Έλλειψη εμπιστοσύνης σε θεσμούς που αυτοσαθρώθηκαν. Έλλειψη ελπίδας σε κάτι καλύτερο, μέσα από εργασιακή και προσωπική ανασφάλεια. Έλλειψη αντισωμάτων στη διαφθορά, τη συναλλαγή, τη συνενοχή όλων με όλους.
Για πολλά χρόνια μείναμε προσωρινά «ελεύθεροι», σε εικονική ευμάρεια, εικονική εντιμότητα, εικονική πίστη σε θεσμούς και αξίες.

Και όσο τα εικονικά βιωνόντουσαν ως πραγματικά νομίζαμε πως βρήκαμε τη συνταγή να ζούμε χωρίς κόπο και προσπάθεια. Να ζούμε με μαγκιά, όπως μας καθοδήγησαν επίσημα και κόμματα. Τώρα που οι κάνουλες στέρεψαν, ζήτουλες, ευτελισμένοι και πανικόβλητοι, ψάχνουμε τον από μηχανής θεό, που θα μας επαναφέρει στη βολική εικονική μας πραγματικότητα.

Απέναντι σ’ αυτό το αδιέξοδο η Εκκλησία (όχι κατ’ ανάγκην όλοι οι άνθρωποι της Εκκλησίας) δίνει διαχρονικά το μήνυμα πραγματικού διεξόδου από τα αδιέξοδα. Αν βρεθείτε ο ένας στη θέση του άλλου. Αν υιοθετήσουν όλοι τα
προβλήματα όλων. Αν δούμε κάθε ασήμαντο, ξένο, αντίπαλο, μη αρεστό, σαν το Θεό μας, τότε θα δημιουργήσουμε κοινωνία προσώπων απρόσβλητη από προβλήματα.

Αν μείνουμε άτομα που θωρακίζουν το προσωρινό «έχειν» τους και αλλοτριώνουν το «είναι» τους, θα περιδινιζόμαστε στα ίδια προβλήματα και θα πεθάνουμε από μαζική κατάθλιψη. Έτσι απλά, όσο απλή είναι η αλήθεια