Και στο βάθος... εθνικά θέματα; Πράγματι, δεν είναι λίγοι (το αντίθετο...) όσοι πιστεύουν πως όλα αυτά τα περίεργα (;) κερδοσκοπικά παιχνίδια γύρω απ' την παραπαίουσα ελληνική οικονομία δεν έχουν μονοσήμαντο στόχο την πλήρη οικονομική εξάρτηση της χώρας μας, με αξιοποίηση των τραγικών λαθών και αβελτηριών της κυβέρνησης (κυρίως την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων, που κόστισε δισεκατομμύρια ευρώ και λόγω της ραγδαίας και πρωτόγνωρης αύξησης των spread), αλλά στοχεύουν και:
- Στο να συρθεί η Ελλάδα σε μεγάλες υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως δε σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό. Πρόκειται δηλαδή, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για έναν ωμό εκβιασμό Αμερικανών και Ευρωπαίων, με την αγαστή συνεργασία και των διεθνών κερδοσκόπων, προκειμένου να εμφανιστεί μια Ελλάδα αποδυναμωμένη, κυριολεκτικά απογυμνωμένη και χώρα υπό διεθνή εποπτεία (εκεί μας έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικοί χειρισμοί, χειρισμοί ανεύθυνοι έως και τυχοδιωκτικοί) και συνεπώς αδύναμη να προβάλει κάποια σοβαρή αντίσταση σε «λύσεις» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, που προωθούνται τούτη την κρίσιμη περίοδο.
Και δυστυχώς στη δημιουργία αυτών των εξαιρετικά αρνητικών συνθηκών «σπρώχνει» αντικειμενικά η ίδια η κυβέρνηση με την ακατανόητη (;) πολιτική της ανεπάρκεια, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε διασυρμό και εποπτεία και μάλιστα τριπλή (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, των ήξεις-αφήξεις, της αναποφασιστικότητας, της διπλής γλώσσας, που άνοιξε τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων και μας έχει φέρει στο μη παρέκει.
Μας οδήγησε επίσης η κυβέρνηση σε αυτό το δεινό σημείο και εξαιτίας ακατανόητων δηλώσεων, πότε περί «χώρας και οικονομίας στην εντατική» (Γ. Παπανδρέου), πότε περί «Τιτανικού» (Γ. Παπακωνσταντίνου), αλλά και με την εμμονή της για Εξεταστική για την οικονομία προκειμένου επικοινωνιακά να βγει απ' τα δικά της αδιέξοδα και να αποπροσανατολίσει, ενώ αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο διασυρμό της χώρας μας, αλλά και σε διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα έπρεπε να ήταν αρραγές.
Τεράστιες οι ευθύνες του Γιώργου
Μέσα σ' αυτό το αρνητικό, εξαιρετικά αρνητικό έως και νοσηρό κλίμα, παρατηρούνται ορισμένες περίεργες (;) εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, που προοιωνίζονται την κατεύθυνση των πραγμάτων και δείχνουν ότι:
• Επίκεινται σκληροί εκβιασμοί και τότε η Ελλάδα θα φαίνεται αδύναμη να αντισταθεί.
Πράγματι, την τελευταία περίοδο είδαμε να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο.
Με δεδομένη την πάγια στρατηγική τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Άγκυρας για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει μια πίεση προς την Ελλάδα για να κινηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση...
Ας προστεθεί η μεγάλη πρεμούρα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για «λύση» στο Κυπριακό και μάλιστα σύντομα, στη βάση ενός –επί της ουσίας– παραλλαγμένου Σχεδίου Ανάν 2, κάτι στο οποίο είναι ευεπίφορος ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση εκπέμπει σε παρόμοιο μήκος κύματος...
Επίσης:
- Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει το περιεχόμενο των επιστολών μεταξύ Ερντογάν και Παπανδρέου, όπου ο μεν τούρκος πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά «διάλογο εφ' όλης της ύλης» και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου δεν το αποκλείει με κατηγορηματικό τρόπο και ο τρόπος με τον οποίο με διπλωματική γλώσσα αναφέρεται στο Αιγαίο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά...
- Ακόμα και στο Σκοπιανό οι εξελίξεις δεν είναι ελπιδοφόρες. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, πιέζει την ΕΕ να ασκήσει την επιρροή της προς τη χώρα μας για μια «λύση» στο θέμα της ονομασίας αλλά και για να αρθεί το ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες της FYROM. Και απ' την άλλη, με μια σειρά δηλώσεων αξιωματούχων της κυβέρνησης Παπανδρέου αυτό το βέτο έχει αρχίσει να «χλωμιάζει». Εκμεταλλευόμενη δε η κυβέρνηση των Σκοπίων αυτήν τη μη καθαρή γλώσσα, αλλά και την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης, πιέζει την ΕΕ να οριστεί ευρωπαίος μεσολαβητής στη θέση του Μ. Νίμιτς, εκτιμώντας ότι θα ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις στην Ελλάδα!
- Ας προστεθούν στα παραπάνω και οι παρενέργειες που θα προκύψουν εφόσον γίνει τελικά νόμος του κράτους το κυβερνητικό κατασκεύασμα για την απόδοση ιθαγένειας και ψήφου στους μετανάστες, παρενέργειες που σαφώς αδυνατίζουν ακόμα περισσότερο το εσωτερικό μέτωπο...
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει ένα ιστορικό όνομα, είναι τεράστιες.
Αν συμβιβαστούν, αν υποκύψουν στους εκβιασμούς, αν συναινέσουν σε εθνικές υποχωρήσεις, επωμίζονται μια τεράστια ιστορική ευθύνη. Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τα δύσκολα είναι μπροστά. Επισημαίνουμε ακόμα ότι ανησυχίες, ερωτηματικά, ακόμα και φόβους για εθνικές υποχωρήσεις εκφράζονται και απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και μάλιστα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι οι Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης έφυγαν περισσότερο ανήσυχοι μετά τις πρόσφατες συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό.
Μάλιστα ο αρχηγός της ΝΔ συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην προχωρήσει, σ' αυτήν τουλάχιστον τη φάση, σε διάλογο με χρονοδιαγράμματα με την Τουρκία, ακριβώς επειδή η χώρα μας εμφανίζεται διεθνώς αδύναμη λόγω της δεινής οικονομικής κρίσης, συνεπώς σε όχι καλή διαπραγματευτική θέση...
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010
Αποκάλυψη: Οι μυστικές συνομιλίες του Γκρούεφσκι με ευρωβουλευτές. Τελική προθεσμία μέχρι τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ το Νοέμβριο. Πρόταση των Σκοπίων για “Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας”.
- Στην ελληνική δημοσιονομική κρίση επενδύει η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, διεκδικώντας ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σκοπιανό, με τη φιλοδοξία η ελληνική πλευρά, επειδή βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία, να είναι ευεπίφορη σε κοινοτικές πιέσεις ως προς το πρόβλημα της ονομασίας.
- Ο Μάθιου Νίμιτς θα βρίσκεται στα Σκόπια την Τετάρτη και στη συνέχεια θα επισκεφθεί την Αθήνα για συνομιλίες με την κυβέρνηση, στην οποία θα μεταφέρει τα μηνύματα που έλαβε από την πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ. Στην ελληνική δημοσιονομική κρίση επενδύει η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, διεκδικώντας ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σκοπιανό, με τη φιλοδοξία η ελληνική πλευρά, επειδή βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία, να είναι ευεπίφορη σε κοινοτικές πιέσεις ως προς το πρόβλημα της ονομασίας. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται από το περιεχόμενο των συνομιλιών που είχε στα Σκόπια αντιπροσωπεία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου από την Τετάρτη μέχρι την Παρασκευή.
Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, η κυβέρνηση Γκρούεφσκι μετέφερε στους ευρωπαίους συνομιλητές της το μήνυμα: “Τώρα που σας έχουν ανάγκη για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, πατήστε τους στον λαιμό για το Σκοπιανό”. Αυτή η… πρωτόγονη σκέψη διατυπώθηκε άλλοτε με έμμεσους και άλλοτε με άμεσους τρόπους κατά τις επαφές που είχαν οι ευρωβουλευτές με υπουργούς και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος της ΠΓΔΜ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ν. Γκρούεφσκι διατύπωσε την προσβλητική εκτίμηση ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να δείξει διαλλακτικότητα επειδή αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και πως θα χρησιμοποιήσει το εθνικό θέμα για αποπροσανατολισμό.
Από την πλευρά τους, τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου συμφωνούσαν στη διαπίστωση ότι τώρα είναι η ώρα για τη λύση, κάτι που επεσήμαναν και αμερικανοί γερουσιαστές που επισκέφθηκαν τα Σκόπια τις ίδιες μέρες.
Μάλιστα, προκειμένου να δημιουργήσει εντυπώσεις διαλλακτικότητας, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ παρουσίασε -σύμφωνα με πληροφορίες- πρόταση η οποία περιλαμβάνει το όνομα “Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας” για χρήση στους διεθνείς οργανισμούς, εντατικοποίηση των συνομιλιών μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και τεμαχισμό της διαδικασίας, δηλαδή πρώτα το όνομα και μετά όλα τα άλλα.
Ο συντάκτης της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ΠΓΔΜ κ. Τάλερ, ο συμπροεδρεύων της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-ΠΓΔΜ, ομογενής γερμανός ευρωβουλευτής της Γερμανίας, Γ. Χατζημαρκάκης και το μέλος της επιτροπής, πρώην πρωθυπουργός της Σλοβενίας, κ. Πέτερλε μετά τη συνάντησή τους την Πέμπτη με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ κ. Γκρούεβσκι και τους αντιπροέδρους της χώρας, κ. Ναούμοσκι και Αντέμι, είπαν ότι η ΠΓΔΜ θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτή τη σύντομη περίοδο λίγων μηνών ώστε να επιλύσει το ζήτημα με την Ελλάδα και να ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Είπαν επίσης ότι θα αυξηθεί η άσκηση πίεσης τόσο στα Σκόπια όσο και στην Αθήνα για τη διευθέτηση του προβλήματος, ότι το ζήτημα δεν είναι πλέον διμερές αλλά περιφερειακό και ότι ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ “έδειξε θετική διάθεση, την οποία, εάν αποδειχτεί πραγματική, θα πρέπει να δείξει και ο έλληνας ομόλογός του”.
Κρατώντας ίσες αποστάσεις, καταλόγισαν ευθύνες για το αδιέξοδο και στις δύο πλευρές, ενώ τάχθηκαν υπέρ της ενεργότερης εμπλοκής της ΕΕ στο Σκοπιανό, χωρίς να συμμερίζονται την εκτίμηση ότι πρέπει να αξιοποιηθεί το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα ως μοχλός πίεσης.
“Αναμένουμε αποτελέσματα στις επόμενες εβδομάδες”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Χατζημαρκάκης. Δεν θέλουμε να βαλκανιοποιήσουμε την Ευρώπη αλλά να εξευρωπαΐσουμε τα Βαλκάνια. Εάν αυτή η ευκαιρία, η οποία θα διαρκέσει 3 με 4 μήνες, δεν αξιοποιηθεί, η καθυστέρηση θα προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα”.
Η επιτάχυνση των εξελίξεων υιοθετήθηκε από όλα τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου -και όχι μόνο ενόψει της επίσκεψης που πρόκειται να πραγματοποιήσει ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς στην περιοχή την επόμενη εβδομάδα. Ο κ. Νίμιτς θα βρίσκεται στα Σκόπια την Τετάρτη και στη συνέχεια θα επισκεφθεί την Αθήνα για συνομιλίες με την κυβέρνηση, στην οποία θα μεταφέρει τα μηνύματα που έλαβε από την πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ.
■Αμετακίνητη η κυβέρνηση Γκρούεφσκι. Η κυβέρνηση Γκρούεφσκι, αν και διαφημίζει την -σε θεωρητικό επίπεδο- διαλλακτικότητά της, δεν δείχνει να έχει μετακινηθεί σοβαρά επί της ουσίας του προβλήματος από την άκαμπτη στάση της. Φαίνεται ότι μπορεί να αποδεχτεί σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση στους διεθνείς οργανισμούς, ενώ δεν συζητά την κατάργηση του συνταγματικού της ονόματος, “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών προσπαθούν να αμβλύνουν τις προσδοκίες από την επικείμενη αναθέρμανση της διαδικασίας Νίμιτς, σημειώνοντας ότι η ελληνική πλευρά δεν πρόκειται να υποχωρήσει από την εθνική κόκκινη γραμμή υπέρ μιας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει έναντι όλων.
Προθεσμία μέχρι το Νοέμβριο
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το χρονοδιάγραμμα που ατύπως υπάρχει είναι η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Νοέμβριο στη Λισσαβόνα. Τότε, όπως υποστηρίζουν ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, θα επιχειρηθεί η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με κάθε τρόπο, προκειμένου να αποφευχθεί κίνδυνος αποσταθεροποίησης λόγω των σοβαρών εσωτερικών εθνοτικών εντάσεων μεταξύ της αλβανικής και της σλαβομακεδονικής πλευράς. Μέχρι τον Νοέμβριο η πίεση διαρκώς θα κλιμακώνεται, με πρώτο σταθμό τον Μάρτιο, όταν θα τεθεί εκ νέου το θέμα της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-ΠΓΔΜ στην εαρινή Σύνοδο Κορυφής, και με δεύτερο σταθμό τον Ιούνιο, όταν θα εκπνέει η ισπανική προεδρία που έχει εκφράσει αισιοδοξία για διευθέτηση της εκκρεμότητας στο τρέχον εξάμηνο.
Είναι ενδεικτική η δήλωση του αμερικανού πρέσβη στα Σκόπια Φίλιπ Ρίκερ, ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ “είναι ο μοναδικός τρόπος για να διασφαλιστεί το μέλλον της ʽΜακεδονίαςʼ ως σταθερής, ευημερούσας και πολυεθνοτικής δημοκρατίας”.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
- Ο Μάθιου Νίμιτς θα βρίσκεται στα Σκόπια την Τετάρτη και στη συνέχεια θα επισκεφθεί την Αθήνα για συνομιλίες με την κυβέρνηση, στην οποία θα μεταφέρει τα μηνύματα που έλαβε από την πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ. Στην ελληνική δημοσιονομική κρίση επενδύει η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, διεκδικώντας ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σκοπιανό, με τη φιλοδοξία η ελληνική πλευρά, επειδή βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία, να είναι ευεπίφορη σε κοινοτικές πιέσεις ως προς το πρόβλημα της ονομασίας. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται από το περιεχόμενο των συνομιλιών που είχε στα Σκόπια αντιπροσωπεία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου από την Τετάρτη μέχρι την Παρασκευή.
Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, η κυβέρνηση Γκρούεφσκι μετέφερε στους ευρωπαίους συνομιλητές της το μήνυμα: “Τώρα που σας έχουν ανάγκη για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, πατήστε τους στον λαιμό για το Σκοπιανό”. Αυτή η… πρωτόγονη σκέψη διατυπώθηκε άλλοτε με έμμεσους και άλλοτε με άμεσους τρόπους κατά τις επαφές που είχαν οι ευρωβουλευτές με υπουργούς και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος της ΠΓΔΜ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ν. Γκρούεφσκι διατύπωσε την προσβλητική εκτίμηση ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να δείξει διαλλακτικότητα επειδή αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και πως θα χρησιμοποιήσει το εθνικό θέμα για αποπροσανατολισμό.
Από την πλευρά τους, τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου συμφωνούσαν στη διαπίστωση ότι τώρα είναι η ώρα για τη λύση, κάτι που επεσήμαναν και αμερικανοί γερουσιαστές που επισκέφθηκαν τα Σκόπια τις ίδιες μέρες.
Μάλιστα, προκειμένου να δημιουργήσει εντυπώσεις διαλλακτικότητας, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ παρουσίασε -σύμφωνα με πληροφορίες- πρόταση η οποία περιλαμβάνει το όνομα “Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας” για χρήση στους διεθνείς οργανισμούς, εντατικοποίηση των συνομιλιών μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και τεμαχισμό της διαδικασίας, δηλαδή πρώτα το όνομα και μετά όλα τα άλλα.
Ο συντάκτης της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ΠΓΔΜ κ. Τάλερ, ο συμπροεδρεύων της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-ΠΓΔΜ, ομογενής γερμανός ευρωβουλευτής της Γερμανίας, Γ. Χατζημαρκάκης και το μέλος της επιτροπής, πρώην πρωθυπουργός της Σλοβενίας, κ. Πέτερλε μετά τη συνάντησή τους την Πέμπτη με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ κ. Γκρούεβσκι και τους αντιπροέδρους της χώρας, κ. Ναούμοσκι και Αντέμι, είπαν ότι η ΠΓΔΜ θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτή τη σύντομη περίοδο λίγων μηνών ώστε να επιλύσει το ζήτημα με την Ελλάδα και να ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Είπαν επίσης ότι θα αυξηθεί η άσκηση πίεσης τόσο στα Σκόπια όσο και στην Αθήνα για τη διευθέτηση του προβλήματος, ότι το ζήτημα δεν είναι πλέον διμερές αλλά περιφερειακό και ότι ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ “έδειξε θετική διάθεση, την οποία, εάν αποδειχτεί πραγματική, θα πρέπει να δείξει και ο έλληνας ομόλογός του”.
Κρατώντας ίσες αποστάσεις, καταλόγισαν ευθύνες για το αδιέξοδο και στις δύο πλευρές, ενώ τάχθηκαν υπέρ της ενεργότερης εμπλοκής της ΕΕ στο Σκοπιανό, χωρίς να συμμερίζονται την εκτίμηση ότι πρέπει να αξιοποιηθεί το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα ως μοχλός πίεσης.
“Αναμένουμε αποτελέσματα στις επόμενες εβδομάδες”, δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Χατζημαρκάκης. Δεν θέλουμε να βαλκανιοποιήσουμε την Ευρώπη αλλά να εξευρωπαΐσουμε τα Βαλκάνια. Εάν αυτή η ευκαιρία, η οποία θα διαρκέσει 3 με 4 μήνες, δεν αξιοποιηθεί, η καθυστέρηση θα προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα”.
Η επιτάχυνση των εξελίξεων υιοθετήθηκε από όλα τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου -και όχι μόνο ενόψει της επίσκεψης που πρόκειται να πραγματοποιήσει ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς στην περιοχή την επόμενη εβδομάδα. Ο κ. Νίμιτς θα βρίσκεται στα Σκόπια την Τετάρτη και στη συνέχεια θα επισκεφθεί την Αθήνα για συνομιλίες με την κυβέρνηση, στην οποία θα μεταφέρει τα μηνύματα που έλαβε από την πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ.
■Αμετακίνητη η κυβέρνηση Γκρούεφσκι. Η κυβέρνηση Γκρούεφσκι, αν και διαφημίζει την -σε θεωρητικό επίπεδο- διαλλακτικότητά της, δεν δείχνει να έχει μετακινηθεί σοβαρά επί της ουσίας του προβλήματος από την άκαμπτη στάση της. Φαίνεται ότι μπορεί να αποδεχτεί σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση στους διεθνείς οργανισμούς, ενώ δεν συζητά την κατάργηση του συνταγματικού της ονόματος, “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών προσπαθούν να αμβλύνουν τις προσδοκίες από την επικείμενη αναθέρμανση της διαδικασίας Νίμιτς, σημειώνοντας ότι η ελληνική πλευρά δεν πρόκειται να υποχωρήσει από την εθνική κόκκινη γραμμή υπέρ μιας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει έναντι όλων.
Προθεσμία μέχρι το Νοέμβριο
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το χρονοδιάγραμμα που ατύπως υπάρχει είναι η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Νοέμβριο στη Λισσαβόνα. Τότε, όπως υποστηρίζουν ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, θα επιχειρηθεί η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με κάθε τρόπο, προκειμένου να αποφευχθεί κίνδυνος αποσταθεροποίησης λόγω των σοβαρών εσωτερικών εθνοτικών εντάσεων μεταξύ της αλβανικής και της σλαβομακεδονικής πλευράς. Μέχρι τον Νοέμβριο η πίεση διαρκώς θα κλιμακώνεται, με πρώτο σταθμό τον Μάρτιο, όταν θα τεθεί εκ νέου το θέμα της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-ΠΓΔΜ στην εαρινή Σύνοδο Κορυφής, και με δεύτερο σταθμό τον Ιούνιο, όταν θα εκπνέει η ισπανική προεδρία που έχει εκφράσει αισιοδοξία για διευθέτηση της εκκρεμότητας στο τρέχον εξάμηνο.
Είναι ενδεικτική η δήλωση του αμερικανού πρέσβη στα Σκόπια Φίλιπ Ρίκερ, ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ “είναι ο μοναδικός τρόπος για να διασφαλιστεί το μέλλον της ʽΜακεδονίαςʼ ως σταθερής, ευημερούσας και πολυεθνοτικής δημοκρατίας”.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010
ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.... ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΝΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΓΑΛΑ ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΚΟΥΠΟΝΙΑ.ΩΧΡΙΑ ΤΟ 2ο ΠΑΚΕΤΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ 3ο ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ...
Ρεπορτάζ : Ελένη Κωσταρέλου
Περαιτέρω κόψιμο 10% των αποδοχών στον δημόσιο τομέα, καθιέρωση συντελεστή ΦΠΑ 15% και συντελεστή πολυτελείας 30%, καθώς και αύξηση ΕΦΚ σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα περιλαμβάνει το δεύτερο πακέτο συμπληρωματικών μέτρων, που απεργάζεται το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Προς το παρόν βάζει φρένο στο χουβαρνταλίκι των υπουργών, καθώς τους κόβει κατά 92% τις μηνιαίες πιστώσεις τους. Το επιτελείο της οδού... Νίκης φαίνεται να τάσσεται υπέρ της άποψης ενός «συμπληρωματικού πακέτου», καθώς πρέπει να προλάβουμε να πάρουμε τα μέτρα πριν μας τα επιβάλει η Ε.Ε., ώστε να αποφευχθεί η κατάργηση του 14ου μισθού, λόγω των έντονων κοινωνικών αντιδράσεων και του τεράστιου πολιτικού κόστους.
Το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα είναι το πιο κρίσιμο, καθώς το οικονομικό επιτελείο θα έχει σαφή εικόνα για την πορεία των εσόδων και των δαπανών του προϋπολογισμού. Οπότε θα μπορεί να κρίνει αν απαιτείται ή όχι συμπληρωματικό πακέτο μέτρων. Το «μαξιλάρι» των 650 εκατ. ευρώ του Ιανουαρίου από την έκτακτη εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις αντικαθίσταται τον Φεβρουάριο από την τελευταία δόση της ρύθμισης για την ευνοϊκή εξόφληση των οφειλών από ΦΠΑ, αλλά βαραίνει η απεργία των τελωνειακών και των εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομικών.
Το πρώτο ενημερωτικό σημείωμα αποστέλλεται στις Βρυξέλλες στις 7 Μαρτίου και στις 15 του μήνα θα κριθούμε αν τα πάμε καλά ή όχι, ενώ απεύχονται την προσφυγή στο ΔΝΤ. Οι αποφάσεις για τα όποια μέτρα, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, θα ληφθούν κατά αυξημένη πλειοψηφία από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε., επί της οποίας διαδικασίας η Ελλάδα δεν θα έχει δικαίωμα ψήφου (άρθρο 121 παρ. 4).
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση βρεθεί μπροστά στις αποκλίσεις των στόχων ως προς το ΑΕΠ και το κόστος δανεισμού που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε θα προχωρήσει πριν από τα μέσα Μαρτίου σε δευτέρο (σ.σ. το πρώτο ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό στις 3 Φεβρουαρίου) συμπληρωματικό πακέτο μέτρων. Ηδη, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αύξησης του ΦΠΑ και του ΕΦΚ σε καύσιμα. Οι τάσεις που διαμορφώνονται αυτή την περίοδο στο υπουργείο Οικονομικών ως προς τα πλέον «7» κρίσιμα μέτρα, με μπαλαντέρ ένα μέτρο-κλειδί που ήδη ελήφθη για την περικοπή των δαπανών, είναι:
Κόβει το 92% από υπουργούς
1Μπήκε φρένο στο χουβαρνταλίκι των υπουργών, καθώς τους κόβουν το 92% των πιστώσεων. Με νεότερη απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη, ανακαλούνται οι αποφάσεις του περασμένου Δεκεμβρίου για περικοπές από μηδέν μέχρι 80% και ενεργοποιείται η οριζόντια περικοπή όλων των κονδυλίων. Οπως αναφέρεται στην εγκύκλιο: «Ορίζουμε τη διάθεση όλων των πιστώσεων του προϋπολογισμού εξόδων οικονομικού έτους 2010 των υπουργείων, περιφερειών και περιφερειακών υπηρεσιών σε 8% κατά μήνα».
Προφανώς, οι υπουργοί και οι περιφερειάρχες δεν ακολούθησαν τις αυστηρές συστάσεις που δόθηκαν ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Δεν εξαιρούνται ούτε οι πιστώσεις για συνταγματικά βάρη, αποδοχές προσωπικού, υπερωρίες, νυχτερινά, Κυριακές και εξαιρέσιμα, μετατάξεις προσωπικού, μετακινήσεις ή αποσπάσεις υπαλλήλων, ασφάλιση δημοσίων υπαλλήλων, συντάξεις δημοσίων λειτουργών, ενοίκια, επιχορηγήσεις σε Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, δαπάνες για ύδρευση, φωτισμό, καύσιμα, κοινόχρηστα, επιχορηγήσεις ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Θα ψαλιδίσουν το «δώρο»;
2Στο δίλημμα «περαιτέρω περικοπή ή κατάργηση του 14ου μισθού», φαίνεται να κερδίζει έδαφος το πρώτο σενάριο, καθώς το δημοσιονομικό όφελος είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση υπολογίζεται στα 700 - 900 εκατ. ευρώ (περίπου 200 εκατ. από τις συντάξεις). Το πλεονέκτημα της πρώτης εκδοχής έχει και το μικρότερο πολιτικό κόστος, σημείωνε στην «Ε» αρμόδιος παράγοντας του υπουργείου, τονίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει τα όποια μέτρα να προκαλέσουν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις από την πλειονότητα των πολιτών.
Το πρώτο σενάριο προβλέπει περαιτέρω περικοπή των αποδοχών κατά μέσο όρο γύρω στο 5%, ανεβάζοντας το συνολικό κόψιμο (σ.σ. η πρώτη περικοπή εξαγγέλθηκε από τον πρωθυπουργό στις 3/2) μεσοσταθμικά στο 10%. Ουσιαστικά θα μιλάμε για μειώσεις ακόμη και πάνω από 20%. Μεταξύ αυτών που κόβονται είναι τα έξοδα κίνησης και ενδεχομένως μέχρι 100% (σ.σ. ο υπουργός Οικονομικών έχει δεσμευθεί στους εφοριακούς ότι η περικοπή περιορίζεται στο 10% και ότι θα παραμείνουν εκτός φορολογικής κλίμακας), τα ειδικά επιδόματα (ΔΙΒΕΕΤ, ΔΕΤΕ, ΔΕΧΕ κ.λπ.), οι υπερωρίες, τα εξαιρέσιμα, οι αργίες και τα νυχτερινά και κάθε είδους πρόσθετη παροχή πέραν του βασικού μισθού σε ποσοστό γύρω στο 10%. Σημειώνεται ότι μόνο η μείωση 10% στα επιδόματα αποφέρει 650 εκατ. ευρώ ετησίως.
Από το μέτρο δεν θα γλιτώσουν ούτε οι συντάξεις του Δημοσίου άνω των 2.000 ευρώ, καθώς συζητούν μεγαλύτερη περικοπή, ενώ εξετάζεται επέκταση και σε μικρότερου ύψους συντάξεις.
Το δεύτερο σενάριο, που προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις αρκετών υπουργών στο άτυπο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης, προβλέπει το κόψιμο του 14ου μισθού (Δώρο Χριστουγέννων), ενώ κάποιοι έχουν αρχίσει να αφήνουν να διαρρεύσει ακόμη και κόψιμο του 13ου μισθού (Δώρο Πάσχα και επίδομα θερινής άδειας).
Πάγωμα για άλλα 2 χρόνια
Το πάγωμα των αποδοχών και οι περικοπές των επιδομάτων να ισχύσουν και για την επόμενη διετία, που θα είναι σε ισχύ το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Η επέκταση της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής στον ιδιωτικό τομέα, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής.
3Η αύξηση του ΦΠΑ θεωρείται δεδομένη. Ποιο σενάριο θα επιλεγεί, θα αποφασιστεί άμεσα και αναλόγως του τελικού οφέλους.
Η πρόταση που φαίνεται να υπερισχύει είναι η καθιέρωση ενός ενιαίου συντελεστή 15%, που θα αντικαταστήσει τον βασικό 9% και τον υψηλό 19% για τη μεγαλύτερη γκάμα προϊόντων και υπηρεσιών, η επαναφορά του συντελεστή πολυτελείας ακόμη και στο 30% (σ.σ. στη δεκαετία του '80 ήταν 36% και καταργήθηκε καθώς θεωρήθηκε ότι ενίσχυε τη φοροδιαφυγή) και η αύξηση του χαμηλού συντελεστή 4,5% ακόμη και στο 7%-8%, με πιθανό το ενδεχόμενο ένταξης των τροφίμων και ειδών βασικής ανάγκης.
Η έτερη πρόταση αφορά την αύξηση κατά 1%-3% του βασικού συντελεστή 9% και του υψηλού 19%, με μικρή αύξηση και του χαμηλού συντελεστή 4,5% επίσης κατά 1-3 ποσοστιαίες μονάδες. Παράγοντες του υπουργείου επισημαίνουν ότι κάθε μονάδα αύξησης του ΦΠΑ φέρνει στα δημόσια ταμεία περίπου 1 δισ. ευρώ έσοδα σε ετήσια βάση.
Αλλο 20% πάνω τα τσιγάρα
4Αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, η οποία θεωρείται δεδομένη, καθώς άνοδος 30% του φόρου φέρνει έσοδα περίπου 1 δισ. ευρώ μαζί με ΦΠΑ.
5Ακόμη μία αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα τσιγάρα της τάξης του 20%, προκειμένου να εισρεύσουν έσοδα περίπου 650 εκατ. ευρώ.
Αύξηση και του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα ποτά της τάξης του 20%, με πρόσθετο όφελος 60 εκατ. ευρώ.
6Στη χειρότερη περίπτωση έχει προταθεί να προχωρήσουν ακόμη και σε αναστολή των προσλήψεων στους εξαιρούμενους τομείς υγείας, παιδείας και ασφάλειας.
7Η περαιτέρω μείωση της επιχορήγησης στα ασφαλιστικά ταμεία φαίνεται να είναι ένα από τα μέτρα που κερδίζει συνεχώς έδαφος. Τα Ταμεία θα κληθούν να βγάλουν μόνα τους το φίδι από την τρύπα και θα αναζητήσουν στην αγορά τις λύσεις για την κάλυψη των δαπανών τους.
Περαιτέρω κόψιμο 10% των αποδοχών στον δημόσιο τομέα, καθιέρωση συντελεστή ΦΠΑ 15% και συντελεστή πολυτελείας 30%, καθώς και αύξηση ΕΦΚ σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα περιλαμβάνει το δεύτερο πακέτο συμπληρωματικών μέτρων, που απεργάζεται το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Προς το παρόν βάζει φρένο στο χουβαρνταλίκι των υπουργών, καθώς τους κόβει κατά 92% τις μηνιαίες πιστώσεις τους. Το επιτελείο της οδού... Νίκης φαίνεται να τάσσεται υπέρ της άποψης ενός «συμπληρωματικού πακέτου», καθώς πρέπει να προλάβουμε να πάρουμε τα μέτρα πριν μας τα επιβάλει η Ε.Ε., ώστε να αποφευχθεί η κατάργηση του 14ου μισθού, λόγω των έντονων κοινωνικών αντιδράσεων και του τεράστιου πολιτικού κόστους.
Το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα είναι το πιο κρίσιμο, καθώς το οικονομικό επιτελείο θα έχει σαφή εικόνα για την πορεία των εσόδων και των δαπανών του προϋπολογισμού. Οπότε θα μπορεί να κρίνει αν απαιτείται ή όχι συμπληρωματικό πακέτο μέτρων. Το «μαξιλάρι» των 650 εκατ. ευρώ του Ιανουαρίου από την έκτακτη εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις αντικαθίσταται τον Φεβρουάριο από την τελευταία δόση της ρύθμισης για την ευνοϊκή εξόφληση των οφειλών από ΦΠΑ, αλλά βαραίνει η απεργία των τελωνειακών και των εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομικών.
Το πρώτο ενημερωτικό σημείωμα αποστέλλεται στις Βρυξέλλες στις 7 Μαρτίου και στις 15 του μήνα θα κριθούμε αν τα πάμε καλά ή όχι, ενώ απεύχονται την προσφυγή στο ΔΝΤ. Οι αποφάσεις για τα όποια μέτρα, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, θα ληφθούν κατά αυξημένη πλειοψηφία από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε., επί της οποίας διαδικασίας η Ελλάδα δεν θα έχει δικαίωμα ψήφου (άρθρο 121 παρ. 4).
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση βρεθεί μπροστά στις αποκλίσεις των στόχων ως προς το ΑΕΠ και το κόστος δανεισμού που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε θα προχωρήσει πριν από τα μέσα Μαρτίου σε δευτέρο (σ.σ. το πρώτο ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό στις 3 Φεβρουαρίου) συμπληρωματικό πακέτο μέτρων. Ηδη, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αύξησης του ΦΠΑ και του ΕΦΚ σε καύσιμα. Οι τάσεις που διαμορφώνονται αυτή την περίοδο στο υπουργείο Οικονομικών ως προς τα πλέον «7» κρίσιμα μέτρα, με μπαλαντέρ ένα μέτρο-κλειδί που ήδη ελήφθη για την περικοπή των δαπανών, είναι:
Κόβει το 92% από υπουργούς
1Μπήκε φρένο στο χουβαρνταλίκι των υπουργών, καθώς τους κόβουν το 92% των πιστώσεων. Με νεότερη απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη, ανακαλούνται οι αποφάσεις του περασμένου Δεκεμβρίου για περικοπές από μηδέν μέχρι 80% και ενεργοποιείται η οριζόντια περικοπή όλων των κονδυλίων. Οπως αναφέρεται στην εγκύκλιο: «Ορίζουμε τη διάθεση όλων των πιστώσεων του προϋπολογισμού εξόδων οικονομικού έτους 2010 των υπουργείων, περιφερειών και περιφερειακών υπηρεσιών σε 8% κατά μήνα».
Προφανώς, οι υπουργοί και οι περιφερειάρχες δεν ακολούθησαν τις αυστηρές συστάσεις που δόθηκαν ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Δεν εξαιρούνται ούτε οι πιστώσεις για συνταγματικά βάρη, αποδοχές προσωπικού, υπερωρίες, νυχτερινά, Κυριακές και εξαιρέσιμα, μετατάξεις προσωπικού, μετακινήσεις ή αποσπάσεις υπαλλήλων, ασφάλιση δημοσίων υπαλλήλων, συντάξεις δημοσίων λειτουργών, ενοίκια, επιχορηγήσεις σε Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, δαπάνες για ύδρευση, φωτισμό, καύσιμα, κοινόχρηστα, επιχορηγήσεις ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Θα ψαλιδίσουν το «δώρο»;
2Στο δίλημμα «περαιτέρω περικοπή ή κατάργηση του 14ου μισθού», φαίνεται να κερδίζει έδαφος το πρώτο σενάριο, καθώς το δημοσιονομικό όφελος είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση υπολογίζεται στα 700 - 900 εκατ. ευρώ (περίπου 200 εκατ. από τις συντάξεις). Το πλεονέκτημα της πρώτης εκδοχής έχει και το μικρότερο πολιτικό κόστος, σημείωνε στην «Ε» αρμόδιος παράγοντας του υπουργείου, τονίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει τα όποια μέτρα να προκαλέσουν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις από την πλειονότητα των πολιτών.
Το πρώτο σενάριο προβλέπει περαιτέρω περικοπή των αποδοχών κατά μέσο όρο γύρω στο 5%, ανεβάζοντας το συνολικό κόψιμο (σ.σ. η πρώτη περικοπή εξαγγέλθηκε από τον πρωθυπουργό στις 3/2) μεσοσταθμικά στο 10%. Ουσιαστικά θα μιλάμε για μειώσεις ακόμη και πάνω από 20%. Μεταξύ αυτών που κόβονται είναι τα έξοδα κίνησης και ενδεχομένως μέχρι 100% (σ.σ. ο υπουργός Οικονομικών έχει δεσμευθεί στους εφοριακούς ότι η περικοπή περιορίζεται στο 10% και ότι θα παραμείνουν εκτός φορολογικής κλίμακας), τα ειδικά επιδόματα (ΔΙΒΕΕΤ, ΔΕΤΕ, ΔΕΧΕ κ.λπ.), οι υπερωρίες, τα εξαιρέσιμα, οι αργίες και τα νυχτερινά και κάθε είδους πρόσθετη παροχή πέραν του βασικού μισθού σε ποσοστό γύρω στο 10%. Σημειώνεται ότι μόνο η μείωση 10% στα επιδόματα αποφέρει 650 εκατ. ευρώ ετησίως.
Από το μέτρο δεν θα γλιτώσουν ούτε οι συντάξεις του Δημοσίου άνω των 2.000 ευρώ, καθώς συζητούν μεγαλύτερη περικοπή, ενώ εξετάζεται επέκταση και σε μικρότερου ύψους συντάξεις.
Το δεύτερο σενάριο, που προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις αρκετών υπουργών στο άτυπο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης, προβλέπει το κόψιμο του 14ου μισθού (Δώρο Χριστουγέννων), ενώ κάποιοι έχουν αρχίσει να αφήνουν να διαρρεύσει ακόμη και κόψιμο του 13ου μισθού (Δώρο Πάσχα και επίδομα θερινής άδειας).
Πάγωμα για άλλα 2 χρόνια
Το πάγωμα των αποδοχών και οι περικοπές των επιδομάτων να ισχύσουν και για την επόμενη διετία, που θα είναι σε ισχύ το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Η επέκταση της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής στον ιδιωτικό τομέα, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής.
3Η αύξηση του ΦΠΑ θεωρείται δεδομένη. Ποιο σενάριο θα επιλεγεί, θα αποφασιστεί άμεσα και αναλόγως του τελικού οφέλους.
Η πρόταση που φαίνεται να υπερισχύει είναι η καθιέρωση ενός ενιαίου συντελεστή 15%, που θα αντικαταστήσει τον βασικό 9% και τον υψηλό 19% για τη μεγαλύτερη γκάμα προϊόντων και υπηρεσιών, η επαναφορά του συντελεστή πολυτελείας ακόμη και στο 30% (σ.σ. στη δεκαετία του '80 ήταν 36% και καταργήθηκε καθώς θεωρήθηκε ότι ενίσχυε τη φοροδιαφυγή) και η αύξηση του χαμηλού συντελεστή 4,5% ακόμη και στο 7%-8%, με πιθανό το ενδεχόμενο ένταξης των τροφίμων και ειδών βασικής ανάγκης.
Η έτερη πρόταση αφορά την αύξηση κατά 1%-3% του βασικού συντελεστή 9% και του υψηλού 19%, με μικρή αύξηση και του χαμηλού συντελεστή 4,5% επίσης κατά 1-3 ποσοστιαίες μονάδες. Παράγοντες του υπουργείου επισημαίνουν ότι κάθε μονάδα αύξησης του ΦΠΑ φέρνει στα δημόσια ταμεία περίπου 1 δισ. ευρώ έσοδα σε ετήσια βάση.
Αλλο 20% πάνω τα τσιγάρα
4Αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, η οποία θεωρείται δεδομένη, καθώς άνοδος 30% του φόρου φέρνει έσοδα περίπου 1 δισ. ευρώ μαζί με ΦΠΑ.
5Ακόμη μία αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα τσιγάρα της τάξης του 20%, προκειμένου να εισρεύσουν έσοδα περίπου 650 εκατ. ευρώ.
Αύξηση και του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα ποτά της τάξης του 20%, με πρόσθετο όφελος 60 εκατ. ευρώ.
6Στη χειρότερη περίπτωση έχει προταθεί να προχωρήσουν ακόμη και σε αναστολή των προσλήψεων στους εξαιρούμενους τομείς υγείας, παιδείας και ασφάλειας.
7Η περαιτέρω μείωση της επιχορήγησης στα ασφαλιστικά ταμεία φαίνεται να είναι ένα από τα μέτρα που κερδίζει συνεχώς έδαφος. Τα Ταμεία θα κληθούν να βγάλουν μόνα τους το φίδι από την τρύπα και θα αναζητήσουν στην αγορά τις λύσεις για την κάλυψη των δαπανών τους.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ. Διαστρεύλωση της Ιστορίας.
"Διακύβευμα της εποχής μας είναι η ένταξη των νόμιμων μεταναστών στη διαδικασία της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, σε μια σύγχρονη εκπαίδευση, που θα συνοδεύεται από πολιτικές αναγνώρισης και συμμετοχής", είπε από τα Γιάννενα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη διάρκεια του επίσημου δείπνου που παρέθεσε ο δήμαρχος της πόλης προς τιμήν του.
"Στοιχείο ωριμότητας και βαθιά δημοκρατικής παιδείας είναι η πλήρης εφαρμογή της αρχής της ισονομίας και ισοπολιτείας, ο σεβασμός στο κράτος δικαίου, που προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους, ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκεύματος", πρόσθεσε, για να υπενθυμίσει:
"Ας μην ξεχνάμε ότι δικοί μας άνθρωποι και συμπατριώτες ήταν κάποτε ξένοι κάπου αλλού".
Με αφορμή το μεταναστευτικό κύμα του περασμένου αιώνα, ο Κάρολος Παπούλιας ανέφερε ότι "οι περισσότεροι Έλληνες έχουν παραστάσεις και βιώματα, είτε έμμεσα είτε άμεσα, από μετανάστες. Από δικούς τους ανθρώπους που αναζήτησαν μια θέση στον ήλιο μακριά από την πατρίδα. Και συνάντησαν αντιξοότητες: Στη δουλειά, στη ζωή, στη στέγαση, στην κοινωνική ένταξη".
"Κι όμως, οι Ελληνες της διασποράς τα κατάφεραν, κάνοντας μας, εδώ στο μητροπολιτικό κέντρο, όλους περήφανους", τόνισε.
"Σήμερα η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε χώρα υποδοχής μεταναστών", είπε ο Κ. Παπούλιας, επισημαίνοντας ότι "η αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης αποτελεί πρόκληση για ολόκληρη την Ευρώπη".
ipiros.gr
________
gianniotis: Πάρε κι' άλλη μια ..."συναίνεση" δυναμικέ Αντωνάκη Σαμαρά.! "Ας μην ξεχνάμε ότι δικοί μας άνθρωποι και συμπατριώτες ήταν κάποτε ξένοι κάπου αλλού", είπε ο Κος Παπούλιας.
Τώρα το κατάλαβα καλά.!
Δηλαδή Κύριε συντοπίτη Πρόεδρέ μου, όταν ο αείμνηστος πατέρας μου πήγε ως μετανάστης στη Γερμανία, πλήρωσε δουλέμπορους και κατέληξε στην Κολωνία ως ...λαθρομετανάστης;
KOSTAS: Όταν ο πατέρας μου και οι θείοι μου πηγανε στην Γερμανία και στην Αμερική δεν πηγανε μόνοι τουσ αλλά τους προσκάλεσαν για να εργαστούν και πέρασαν του χριστού τα πάθη μέχρι να μαζέψουν τα απαραίτητα χαρτιά και να περάσουν τις ιατρικές εξετάσεις. υπογραψανε συμβόλαιο που έλεγε ότι για δυο χρόνια θα εργαζονται σε συγκεκριμένο εργοδότη στην συγκεκριμένη εργασία και όποιος δεν το τηρούσε με δικά του έξοδα γυρνούσε πίσω και εαν δεν ήθελε να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα τα έβαζε το Γερμανικό κράτος και δεν είχες δικαίωμα απο εκεί και πέρα εισόδου στην χώρα ούτε σαν τουριστάς. Έχει καμμία σχέση η νόμιμη μετανάστεύση των Ελλήνων με το σημερινό μπάχαλο της Ελλάδος. Με αυτά που λέτε υποθηκεύεται το μέλλον των παιδιών μας και του Ελληνισμού. Διαστρεύλωση της Ιστορίας.
"Στοιχείο ωριμότητας και βαθιά δημοκρατικής παιδείας είναι η πλήρης εφαρμογή της αρχής της ισονομίας και ισοπολιτείας, ο σεβασμός στο κράτος δικαίου, που προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους, ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκεύματος", πρόσθεσε, για να υπενθυμίσει:
"Ας μην ξεχνάμε ότι δικοί μας άνθρωποι και συμπατριώτες ήταν κάποτε ξένοι κάπου αλλού".
Με αφορμή το μεταναστευτικό κύμα του περασμένου αιώνα, ο Κάρολος Παπούλιας ανέφερε ότι "οι περισσότεροι Έλληνες έχουν παραστάσεις και βιώματα, είτε έμμεσα είτε άμεσα, από μετανάστες. Από δικούς τους ανθρώπους που αναζήτησαν μια θέση στον ήλιο μακριά από την πατρίδα. Και συνάντησαν αντιξοότητες: Στη δουλειά, στη ζωή, στη στέγαση, στην κοινωνική ένταξη".
"Κι όμως, οι Ελληνες της διασποράς τα κατάφεραν, κάνοντας μας, εδώ στο μητροπολιτικό κέντρο, όλους περήφανους", τόνισε.
"Σήμερα η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε χώρα υποδοχής μεταναστών", είπε ο Κ. Παπούλιας, επισημαίνοντας ότι "η αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης αποτελεί πρόκληση για ολόκληρη την Ευρώπη".
ipiros.gr
________
gianniotis: Πάρε κι' άλλη μια ..."συναίνεση" δυναμικέ Αντωνάκη Σαμαρά.! "Ας μην ξεχνάμε ότι δικοί μας άνθρωποι και συμπατριώτες ήταν κάποτε ξένοι κάπου αλλού", είπε ο Κος Παπούλιας.
Τώρα το κατάλαβα καλά.!
Δηλαδή Κύριε συντοπίτη Πρόεδρέ μου, όταν ο αείμνηστος πατέρας μου πήγε ως μετανάστης στη Γερμανία, πλήρωσε δουλέμπορους και κατέληξε στην Κολωνία ως ...λαθρομετανάστης;
KOSTAS: Όταν ο πατέρας μου και οι θείοι μου πηγανε στην Γερμανία και στην Αμερική δεν πηγανε μόνοι τουσ αλλά τους προσκάλεσαν για να εργαστούν και πέρασαν του χριστού τα πάθη μέχρι να μαζέψουν τα απαραίτητα χαρτιά και να περάσουν τις ιατρικές εξετάσεις. υπογραψανε συμβόλαιο που έλεγε ότι για δυο χρόνια θα εργαζονται σε συγκεκριμένο εργοδότη στην συγκεκριμένη εργασία και όποιος δεν το τηρούσε με δικά του έξοδα γυρνούσε πίσω και εαν δεν ήθελε να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα τα έβαζε το Γερμανικό κράτος και δεν είχες δικαίωμα απο εκεί και πέρα εισόδου στην χώρα ούτε σαν τουριστάς. Έχει καμμία σχέση η νόμιμη μετανάστεύση των Ελλήνων με το σημερινό μπάχαλο της Ελλάδος. Με αυτά που λέτε υποθηκεύεται το μέλλον των παιδιών μας και του Ελληνισμού. Διαστρεύλωση της Ιστορίας.
H γεωπολιτική των Βαλκανίων.Η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου σκηνοθετήθηκε από τα ατλαντικά ΜΜΕ σαν μία νίκη των λαών για την αυτοδιάθεσή τους. Ουδέν απατηλότερον, επισημαίνει ο Pierre Hillard: Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη από τους ενδιαφερόμενους, αλλά από τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά το «ανεξάρτητο» Κόσοβο δεν είναι κυρίαρχο και η νόμιμη οικονομική του δραστηριότητα περιορίζεται στο να φιλοξενεί την πιο σύγχρονη αμερικάνικη στρατιωτική βάση, που εμφυτεύθηκε στη Γηραιά Ήπειρο,
Το παρακάτω άρθρο γίνεται εξαιρετικά και τραγικά επίκαιρο! Μία από τις κεντρικές συνιστώσες της κατάφορης μυθολογίας περί οικονομικής «χρεοκοπίας» είναι η εκ νέου αναδιάταξη των συνόρων και η κατάτμηση της Ελλάδας. Ο «αποκεφαλισμός» του Επισκόπου Αρτεμίου και η βίαιη «επιβολή» του Οικουμενισμού και του παπισμού στη Σερβία αποτελεί ένα επιπρόσθετο συμβάν επιβεβαίωσης των εφιαλτικών νεοταξικών σχεδιασμών.
Το Κόσοβο και η γεωπολιτική των Βαλκανίων
Του Pierre Hillard, διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών
Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008
Μετάφραση-επιμέλεια: Kleopatra Katakalos
ΡΕΣΑΛΤΟ, τεύχος-27
Η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου σκηνοθετήθηκε από τα ατλαντικά ΜΜΕ σαν μία νίκη των λαών για την αυτοδιάθεσή τους. Ουδέν απατηλότερον, επισημαίνει ο Pierre Hillard: Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη από τους ενδιαφερόμενους, αλλά από τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά το «ανεξάρτητο» Κόσοβο δεν είναι κυρίαρχο και η νόμιμη οικονομική του δραστηριότητα περιορίζεται στο να φιλοξενεί την πιο σύγχρονη αμερικάνικη στρατιωτική βάση, που εμφυτεύθηκε στη Γηραιά Ήπειρο, το Bondsteel. (Πρόλογος από Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008)
Η ανεξαρτησία του Κοσόβου της 17ης Φεβρουαρίου 2008, αποτελεί καμπή στα Βαλκάνια. Ένα δάσος από αλβανικές, αμερικάνικες και αγγλικές σημαίες ανέμιζε μέσα στους δρόμους της καινούργιας πρωτεύουσας, της Πρίστινα. Εδώ κι εκεί, ένα «Ευχαριστώ Γερμανία», («Danke Deutschland»), διακοσμούσε τις μετώπες των περισσοτέρων κτηρίων, θυμίζοντας την αδιάσειστη συμβολή του Βερολίνου στη γένεση του καινούργιου αυτού κράτους.
Η αναγνώριση της τελευταίας επαρχίας της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας δείχνει να ολοκληρώνει τον κατακερματισμό αυτής της χώρας ο οποίος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στην πραγματικότητα, η καταστροφή της Ομοσπονδίας αυτής εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο εδαφικής και οικονομικής αναδιάρθρωσης των Βαλκανίων, σε σχέση με τη Μαύρη Θάλασσα και την Εγγύς-Ανατολή.
Η Γιουγκοσλαβία πρέπει να καταστραφεί
Η καταστροφή αυτής της χώρας οφείλεται στη Γερμανία. Πράγματι, ήδη από το 1970, οι πολιτικές αρχές της Βαυαρίας υπό τη διεύθυνση του υπουργού-προέδρου Franz Josef Strauss οργάνωσαν πολλαπλές επαφές με τους ιθύνοντες των Σλοβένων και Κροατών. Ο λόγος ήταν να αποσπάσουν οικονομικά τα βόρεια κράτη της Γιουγκοσλαβίας, προκειμένου να τα εντάξουν στην οικονομία της Δύσης, κατά πρώτον στην Αυστρία και τη Γερμανία. Το εργαλείο που επέτρεψε στο Βερολίνο ν’ αρχίσει την διάσπαση αυτής της χώρας πέρασε υπό την μορφή μιας «Κοινότητας εργασίας», (Αrbeitsgemeinschaft), Alpen-Adria. Ιδρυθείσα στις 20 Νοεμβρίου 1978, η Κοινότητα αυτή, συγκέντρωσε διάφορες περιοχές, προερχόμενες από διαφορετικές χώρες .
Εκτός από τη Βαυαρία συναντάμε εκεί περιοχές ελβετικές, αυστριακές και ιταλικές. Σ’ αυτές προστέθηκαν μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και περιοχές ουγγρικές καθώς επίσης οι βόρειες επαρχίες της παλαιάς Γιουγκοσλαβίας. Ισχυρή, έχοντας μία έκταση 306.000 χλμ2, η εδαφική αυτή οντότητα αποδεσμεύτηκε σταδιακά από την εξουσία των επί μέρους κρατών και ανέλαβε τομείς όπως τη χωροταξία, τις συγκοινωνίες κι ακόμη τη γεωργία. Αυτή η δυναμική ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με τη δράση της Association des Regions Frontalieres Europeennes (ARFE), (Ένωσης Ευρωπαικών Παραμεθορίων Περιοχών), ενός γερμανο-ευρωπαικού ιδρύματος, του οποίου ο δηλωμένος σκοπός συνίσταται στο να μετατρέψει τα εθνικά σύνορα σε απλά διοικητικά όρια.
Το προοίμιο της απόσχισης της Σλοβενίας και της Κροατίας ξεκίνησε το 1987 όταν το γιουγκοσλαβικό κράτος, μη δυνάμενο να ανταποκριθεί στα χρέη του, βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας. Η κατάσταση αυτή υποχρέωσε την κυβέρνηση της χώρας να υποκύψει στον ταπεινωτικό ζυγό (Καυδιανά δίκρανα) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (FMI). Αυτό υπήρξε και η αρχή του τέλους. Το εκμεταλλεύθηκε η γερμανική κυβέρνηση για να υποστηρίξει ότι η Σλοβενία και η Κροατία, όντας περιοχές πιο εύπορες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες του Νότου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να ενταχθούν στην Ευρωπαική Ένωση (ΕΟΚ, ακόμη, κατά την εποχή εκείνη). Το δέλεαρ αυτό, σαν τραγούδι σειρήνας, επέφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τον Ιούνιο του 1991 οι δύο δημοκρατίες της Βορείου Γιουγκοσλαβίας κήρυξαν την ανεξαρτησία τους, την οποία αναγνώρισε ρητά ο υπουργός Εξωτερικών, Hans-Dietrich Genscher, τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους. Η απόφασή του παρέσυρε και άλλα ευρωπαικά κράτη, πυροδοτώντας έτσι το γιουγκοσλαβικό καμίνι. Στην πραγματικότητα, η Alpen-Adria είχε προηγηθεί της καθοριστικής αυτής πράξης της Γερμανίας για τον διαμελισμό του γιουγκοσλαβικού κράτους, όταν στις 3 Ιουλίου 1991 σε μία σύνοδο της ολομέλειας δήλωσε :
«Τα μέλη της Κοινότητας εργασίας Αlpen-Αdria παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία την κλιμάκωση της βίας στη Γιουγκοσλαβία που απειλεί την ειρήνη στην Ευρώπη (…). Φρονούν ότι είναι καθήκον τους να ενεργήσουν μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους, ώστε να αναγνωρισθεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών της Γιουγκοσλαβίας και να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις που πηγάζουν από όργανα εκλεγμένα με δημοκρατικές διαδικασίες. Στηρίζουν πάνω απ’ όλα τις δημοκρατικές, φιλειρηνικές προσπάθειες των μελών κρατών της Σλοβενίας και Κροατίας, προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματά τους για αυτοδιάθεση. Είναι πεπεισμένα ότι οι δημοκρατίες αυτές έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την αλληλεγγύη μέσα στους κόλπους της Κοινότητας Εργασίας Alpen-Adria».
Η διάσπαση της γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας κατέληξε στην εμφάνιση πολλαπλών ανεξαρτήτων μονάδων. Οι συμφωνίες Dayton που υπεγράφησαν το 1995 προσδιόρισαν προσωρινά τα σύνορα των νεοσυσταθεισών αυτών οντοτήτων που αναδύθηκαν μέσα από αίμα. Εν τω μεταξύ η υπόθεση του Κοσόβου δεν είχε κλείσει. Αυτή η αυτόνομη σερβική επαρχία, πραγματική εστία του πολιτισμού αυτής της χώρας, κατοικήθηκε σταδιακά από μουσουλμάνους, προερχόμενους από την Αλβανία. Αξιώνοντας την ανεξαρτησία τους απέναντι στο Βελιγράδι, οι αλβανοί αντιπρόσωποι του Κοσόβου δέχθηκαν την πλήρη στήριξη της «Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαικών Εθνοτήτων» (UFCE), ενός ευρωπαικού ιδρύματος -στην ουσία όμως γερμανικού- που προάγει την οργάνωση των εθνοτήτων της Ευρώπης.
Έχοντας τη συμπαράσταση ενός υψηλού αξιωματούχου του Υπουργείου Εσωτερικών της Γερμανίας, η UFCE υποστήριξε πλήρως τις διεκδικήσεις των Κοσοβάρων. Συνελθούσα, υπό την ονομασία «Ένωσις Κοσοβάρων», η οργάνωση αυτή δέχθηκε την στήριξη του Βερολίνου, έχοντας όμως την έδρα της …στις ΗΠΑ, στο Ιλινόις.
Η στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, το Μάρτιο του 1999, λύγισε τη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας η οποία αναγκάστηκε στο εξής να υποστεί αναδιοργάνωση του γεωγραφικού της χώρου.
Τα Βαλκάνια ως ζώνη τράνζιτ
Το μεγάλο «σφάλμα» του σέρβου προέδρου Μιλόσεβιτς στα μάτια των παγκοσμιοποιητών ήταν ότι αρνήθηκε να ενταχθεί στην πολιτική και οικονομική οργάνωση που εκθείαζε η ευρω-ατλαντική κοινότητα. Πράγματι, η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας επέτρεψε μία πλήρη αναδιοργάνωση του πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού σκηνικού. Μετά το πέρας του πολέμου του 1999 οι ΗΠΑ κατασκεύασαν μια στρατιωτική βάση στο Κόσοβο, την πιο σύγχρονη και πιο σημαντική στην Ευρώπη: το Bondsteel. Έχοντας τη δυνατότητα να στεγάσει έως 7.000 στρατιώτες, αυτή η υπερσύγχρονη βάση, είναι σε θέση να παρακολουθεί το σύνολο των Βαλκανίων καθώς και τη Μαύρη Θάλασσα και την Τουρκία.
Αυτή η αμερικανική παρουσία, πρώτος εργοδότης των Κοσοβάρων, προσελκύει πελατεία στη μόλις συσταθείσα, ανεξάρτητη κυβέρνηση της Πρίστινα. Με πιο σαφείς όρους, το Κόσοβο αποτελεί ένα παράρτημα της αμερικανικής επικράτειας στην Ευρώπη.
Η βούληση αυτή των ΗΠΑ, να αναμιχθούν στη ζώνη αυτή, εξηγείται λόγω της αποφασιστικής σπουδαιότητας της διοχέτευσης των υδρογονανθράκων με προέλευση την Κασπία θάλασσα, πιο συγκεκριμένα το Μπακού. Ανάμεσα στους πολυάριθμους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούμε να σημειώσουμε το διαβαλκανικό Μπουργκάς-Βλόρα (=λιμάνι της Αλβανίας), το BTC (Μπακούν-Τσευχάν),το Blue Stream, το Nabucco,…ανταγωνιστικά του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Southstream.
Η πολιτική των ΗΠΑ έχει στόχο να ελέγχει τα Βαλκάνια, περνώντας από την κεντρική Ασία μέχρι την Εγγύς Ανατολή. Αυτό επιχειρείται αναπόφευκτα με μία «βαλκανοποίηση» (κατακερματισμό) αυτής της ζώνης, σύμφωνα με την παλαιά καλή συνταγή του «διαίρει και βασίλευε».Ο τεμαχισμός της Ευρώπης λόγω εφαρμογής των γερμανο-ευρωπαικών σεναρίων συνοδεύεται κι από τη βούληση να διασπασθούν τα κράτη της Εγγύς Ανατολής σε μία πληθώρα από εθνικές και θρησκευτικές οντότητες. Η φιλοδοξία αυτή παρουσιάστηκε επίσημα στο στρατιωτικό περιοδικό AFJ (Armed Forces Journal) τον Ιούνιο του 2006 από την πέννα του Ralph Peters, παλαιού αξιωματικού πληροφοριών. Στην πράξη, οι εργασίες αυτές στηρίχθηκαν κατά πολύ στις αντίστοιχες του βρετανού ισλαμολόγου Bernard Lewis, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς.(7).
Η σπουδαιότητα διασφάλισης της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου ανάμεσα στην Εγγύς Ανατολή και τα Βαλκάνια εξηγεί επίσης την επιθυμία να στηθεί μία ευρω-περιοχή στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η αντίληψη καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πολλαπλών συνεδριάσεων μεταξύ του πολύ ισχυρού Bruce Jackson, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς κύκλους και των φορέων των ευρωπαιστών. Όπως υποστηρίζει με σαφήνεια ο αντιπρόσωπος των ΗΠΑ:
«Η Μαύρη θάλασσα αποτελεί το καινούργιο σημείο επαφής ανάμεσα στην ευρωατλαντική κοινότητα και τη μεγάλη Μέση Ανατολή».
Κατά συνέπεια αντιλαμβανόμαστε καλύτερα την έμφαση που δίνεται στην ανεξαρτησία του Κοσόβου, το οποίο μέσω της αμερικανικής βάσης που διαθέτει θα αποτελέσει για την Ουάσιγκτον ένα πραγματικό αεροπλανοφόρο που θα «χτενίζει» κυριολεκτικά το σύνολο αυτής της ζώνης.
Τα γεγονότα που επέσπευσαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου είχαν αναγγελθεί κατά την διάρκεια συσκέψεων των ευρωβουλευτών και των αντιπροσώπων του Κογκρέσσου των ΗΠΑ. Πράγματι μέσα στα πλαίσια του Transatlantic Legislators Dialogue (TLD) (Υπερατλαντικού Διαλόγου Νομοθετών) σε μία σύνοδο από τις 18 ως 21 Απριλίου 2006 στη Βιέννη, φάνηκε ήδη το κλίμα. Σύμφωνα με την τελική έκθεση του ΤDL: «Η αμερικανική αντιπροσωπεία επικεντρώνεται στο θέμα του Κοσόβου κι επισημαίνει ότι η ημι-ανεξαρτησία του Κοσόβου δεν είναι η πιο καλή επιλογή.
Αντιθέτως θα πρέπει να εφαρμοσθεί η αυτοδιάθεση και η Σερβία να γίνει μία χώρα ομαλή, πλήρως ενταγμένη στη διεθνή κοινότητα». Αυτή η ίδια αντιπροσωπεία δηλώνει : « Υπάρχει βεβαίως ένα ευρύτερο πρόβλημα: Θα πρέπει να διαθέτει κάθε γλώσσα, κάθε διάλεκτος και δική της σημαία και ανεξάρτητο κράτος;». Εν πάση περιπτώσει είναι πλέον κάπως αργά για να τα σκεφθούμε αυτά.
Η αναγνώριση της κυριαρχίας του Κοσόβου από τις βασικές δυνάμεις της Δύσης αποτελεί μία πραγματική καμπή στις διεθνείς σχέσεις. Σε συνέχεια του πολέμου του 1999, το Συμβούλιο Ασφαλείας με το ψήφισμα 1244 ανεγνώρισε την ακεραιότητα του σερβικού εδάφους, συμπεριλαμβανομένου και του Κοσόβου, το οποίο τύγχανε κάποιας ενισχυμένης αυτονομίας.
Η κατάφωρη παράβαση αυτού του ψηφίσματος κονιορτοποιεί το διεθνές δίκαιο. Προς τι λοιπόν να συντάσσονται ψηφίσματα που θα καταπατηθούν; Άλλωστε, η αναγνώριση αυτού του κράτους ανοίγει διάπλατα το κουτί της Πανδώρας. Τι απάντηση να δοθεί στις άλλες περιοχές στην Ευρώπη και πανταχού ανά τον κόσμο, που επιθυμούν με τη σειρά τους να αποκτήσουν ανεξαρτησία; Υπό το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης, εχθρού των Εθνών-Κρατών, η ανάδειξη αυτού του κράτους προδιαγράφει σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων ( domino effect) που θα καταλύσουν την εδαφική ακεραιότητα πολλών άλλων χωρών.
Ακόμη κι αν το επεδίωκαν, δεν θα μπορούσαν να το πετύχουν καλύτερα. Αλλά ακριβώς πρέπει να πιστέψουμε ότι οι Αλ Καπόνε της παγκοσμιοποίησης το έπραξαν έχοντας πλήρη επίγνωση. Στην ανατολή του 21ου αιώνα καμμία ανθρώπινη εξουσία δεν φαίνεται να είναι ικανή να αναχαιτίσει το κτίσιμο του πύργου της Βαβέλ.
olympia
Το Κόσοβο και η γεωπολιτική των Βαλκανίων
Του Pierre Hillard, διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών
Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008
Μετάφραση-επιμέλεια: Kleopatra Katakalos
ΡΕΣΑΛΤΟ, τεύχος-27
Η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου σκηνοθετήθηκε από τα ατλαντικά ΜΜΕ σαν μία νίκη των λαών για την αυτοδιάθεσή τους. Ουδέν απατηλότερον, επισημαίνει ο Pierre Hillard: Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη από τους ενδιαφερόμενους, αλλά από τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά το «ανεξάρτητο» Κόσοβο δεν είναι κυρίαρχο και η νόμιμη οικονομική του δραστηριότητα περιορίζεται στο να φιλοξενεί την πιο σύγχρονη αμερικάνικη στρατιωτική βάση, που εμφυτεύθηκε στη Γηραιά Ήπειρο, το Bondsteel. (Πρόλογος από Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008)
Η ανεξαρτησία του Κοσόβου της 17ης Φεβρουαρίου 2008, αποτελεί καμπή στα Βαλκάνια. Ένα δάσος από αλβανικές, αμερικάνικες και αγγλικές σημαίες ανέμιζε μέσα στους δρόμους της καινούργιας πρωτεύουσας, της Πρίστινα. Εδώ κι εκεί, ένα «Ευχαριστώ Γερμανία», («Danke Deutschland»), διακοσμούσε τις μετώπες των περισσοτέρων κτηρίων, θυμίζοντας την αδιάσειστη συμβολή του Βερολίνου στη γένεση του καινούργιου αυτού κράτους.
Η αναγνώριση της τελευταίας επαρχίας της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας δείχνει να ολοκληρώνει τον κατακερματισμό αυτής της χώρας ο οποίος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στην πραγματικότητα, η καταστροφή της Ομοσπονδίας αυτής εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο εδαφικής και οικονομικής αναδιάρθρωσης των Βαλκανίων, σε σχέση με τη Μαύρη Θάλασσα και την Εγγύς-Ανατολή.
Η Γιουγκοσλαβία πρέπει να καταστραφεί
Η καταστροφή αυτής της χώρας οφείλεται στη Γερμανία. Πράγματι, ήδη από το 1970, οι πολιτικές αρχές της Βαυαρίας υπό τη διεύθυνση του υπουργού-προέδρου Franz Josef Strauss οργάνωσαν πολλαπλές επαφές με τους ιθύνοντες των Σλοβένων και Κροατών. Ο λόγος ήταν να αποσπάσουν οικονομικά τα βόρεια κράτη της Γιουγκοσλαβίας, προκειμένου να τα εντάξουν στην οικονομία της Δύσης, κατά πρώτον στην Αυστρία και τη Γερμανία. Το εργαλείο που επέτρεψε στο Βερολίνο ν’ αρχίσει την διάσπαση αυτής της χώρας πέρασε υπό την μορφή μιας «Κοινότητας εργασίας», (Αrbeitsgemeinschaft), Alpen-Adria. Ιδρυθείσα στις 20 Νοεμβρίου 1978, η Κοινότητα αυτή, συγκέντρωσε διάφορες περιοχές, προερχόμενες από διαφορετικές χώρες .
Εκτός από τη Βαυαρία συναντάμε εκεί περιοχές ελβετικές, αυστριακές και ιταλικές. Σ’ αυτές προστέθηκαν μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και περιοχές ουγγρικές καθώς επίσης οι βόρειες επαρχίες της παλαιάς Γιουγκοσλαβίας. Ισχυρή, έχοντας μία έκταση 306.000 χλμ2, η εδαφική αυτή οντότητα αποδεσμεύτηκε σταδιακά από την εξουσία των επί μέρους κρατών και ανέλαβε τομείς όπως τη χωροταξία, τις συγκοινωνίες κι ακόμη τη γεωργία. Αυτή η δυναμική ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με τη δράση της Association des Regions Frontalieres Europeennes (ARFE), (Ένωσης Ευρωπαικών Παραμεθορίων Περιοχών), ενός γερμανο-ευρωπαικού ιδρύματος, του οποίου ο δηλωμένος σκοπός συνίσταται στο να μετατρέψει τα εθνικά σύνορα σε απλά διοικητικά όρια.
Το προοίμιο της απόσχισης της Σλοβενίας και της Κροατίας ξεκίνησε το 1987 όταν το γιουγκοσλαβικό κράτος, μη δυνάμενο να ανταποκριθεί στα χρέη του, βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας. Η κατάσταση αυτή υποχρέωσε την κυβέρνηση της χώρας να υποκύψει στον ταπεινωτικό ζυγό (Καυδιανά δίκρανα) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (FMI). Αυτό υπήρξε και η αρχή του τέλους. Το εκμεταλλεύθηκε η γερμανική κυβέρνηση για να υποστηρίξει ότι η Σλοβενία και η Κροατία, όντας περιοχές πιο εύπορες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες του Νότου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να ενταχθούν στην Ευρωπαική Ένωση (ΕΟΚ, ακόμη, κατά την εποχή εκείνη). Το δέλεαρ αυτό, σαν τραγούδι σειρήνας, επέφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τον Ιούνιο του 1991 οι δύο δημοκρατίες της Βορείου Γιουγκοσλαβίας κήρυξαν την ανεξαρτησία τους, την οποία αναγνώρισε ρητά ο υπουργός Εξωτερικών, Hans-Dietrich Genscher, τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους. Η απόφασή του παρέσυρε και άλλα ευρωπαικά κράτη, πυροδοτώντας έτσι το γιουγκοσλαβικό καμίνι. Στην πραγματικότητα, η Alpen-Adria είχε προηγηθεί της καθοριστικής αυτής πράξης της Γερμανίας για τον διαμελισμό του γιουγκοσλαβικού κράτους, όταν στις 3 Ιουλίου 1991 σε μία σύνοδο της ολομέλειας δήλωσε :
«Τα μέλη της Κοινότητας εργασίας Αlpen-Αdria παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία την κλιμάκωση της βίας στη Γιουγκοσλαβία που απειλεί την ειρήνη στην Ευρώπη (…). Φρονούν ότι είναι καθήκον τους να ενεργήσουν μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους, ώστε να αναγνωρισθεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών της Γιουγκοσλαβίας και να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις που πηγάζουν από όργανα εκλεγμένα με δημοκρατικές διαδικασίες. Στηρίζουν πάνω απ’ όλα τις δημοκρατικές, φιλειρηνικές προσπάθειες των μελών κρατών της Σλοβενίας και Κροατίας, προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματά τους για αυτοδιάθεση. Είναι πεπεισμένα ότι οι δημοκρατίες αυτές έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την αλληλεγγύη μέσα στους κόλπους της Κοινότητας Εργασίας Alpen-Adria».
Η διάσπαση της γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας κατέληξε στην εμφάνιση πολλαπλών ανεξαρτήτων μονάδων. Οι συμφωνίες Dayton που υπεγράφησαν το 1995 προσδιόρισαν προσωρινά τα σύνορα των νεοσυσταθεισών αυτών οντοτήτων που αναδύθηκαν μέσα από αίμα. Εν τω μεταξύ η υπόθεση του Κοσόβου δεν είχε κλείσει. Αυτή η αυτόνομη σερβική επαρχία, πραγματική εστία του πολιτισμού αυτής της χώρας, κατοικήθηκε σταδιακά από μουσουλμάνους, προερχόμενους από την Αλβανία. Αξιώνοντας την ανεξαρτησία τους απέναντι στο Βελιγράδι, οι αλβανοί αντιπρόσωποι του Κοσόβου δέχθηκαν την πλήρη στήριξη της «Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαικών Εθνοτήτων» (UFCE), ενός ευρωπαικού ιδρύματος -στην ουσία όμως γερμανικού- που προάγει την οργάνωση των εθνοτήτων της Ευρώπης.
Έχοντας τη συμπαράσταση ενός υψηλού αξιωματούχου του Υπουργείου Εσωτερικών της Γερμανίας, η UFCE υποστήριξε πλήρως τις διεκδικήσεις των Κοσοβάρων. Συνελθούσα, υπό την ονομασία «Ένωσις Κοσοβάρων», η οργάνωση αυτή δέχθηκε την στήριξη του Βερολίνου, έχοντας όμως την έδρα της …στις ΗΠΑ, στο Ιλινόις.
Η στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, το Μάρτιο του 1999, λύγισε τη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας η οποία αναγκάστηκε στο εξής να υποστεί αναδιοργάνωση του γεωγραφικού της χώρου.
Τα Βαλκάνια ως ζώνη τράνζιτ
Το μεγάλο «σφάλμα» του σέρβου προέδρου Μιλόσεβιτς στα μάτια των παγκοσμιοποιητών ήταν ότι αρνήθηκε να ενταχθεί στην πολιτική και οικονομική οργάνωση που εκθείαζε η ευρω-ατλαντική κοινότητα. Πράγματι, η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας επέτρεψε μία πλήρη αναδιοργάνωση του πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού σκηνικού. Μετά το πέρας του πολέμου του 1999 οι ΗΠΑ κατασκεύασαν μια στρατιωτική βάση στο Κόσοβο, την πιο σύγχρονη και πιο σημαντική στην Ευρώπη: το Bondsteel. Έχοντας τη δυνατότητα να στεγάσει έως 7.000 στρατιώτες, αυτή η υπερσύγχρονη βάση, είναι σε θέση να παρακολουθεί το σύνολο των Βαλκανίων καθώς και τη Μαύρη Θάλασσα και την Τουρκία.
Αυτή η αμερικανική παρουσία, πρώτος εργοδότης των Κοσοβάρων, προσελκύει πελατεία στη μόλις συσταθείσα, ανεξάρτητη κυβέρνηση της Πρίστινα. Με πιο σαφείς όρους, το Κόσοβο αποτελεί ένα παράρτημα της αμερικανικής επικράτειας στην Ευρώπη.
Η βούληση αυτή των ΗΠΑ, να αναμιχθούν στη ζώνη αυτή, εξηγείται λόγω της αποφασιστικής σπουδαιότητας της διοχέτευσης των υδρογονανθράκων με προέλευση την Κασπία θάλασσα, πιο συγκεκριμένα το Μπακού. Ανάμεσα στους πολυάριθμους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούμε να σημειώσουμε το διαβαλκανικό Μπουργκάς-Βλόρα (=λιμάνι της Αλβανίας), το BTC (Μπακούν-Τσευχάν),το Blue Stream, το Nabucco,…ανταγωνιστικά του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Southstream.
Η πολιτική των ΗΠΑ έχει στόχο να ελέγχει τα Βαλκάνια, περνώντας από την κεντρική Ασία μέχρι την Εγγύς Ανατολή. Αυτό επιχειρείται αναπόφευκτα με μία «βαλκανοποίηση» (κατακερματισμό) αυτής της ζώνης, σύμφωνα με την παλαιά καλή συνταγή του «διαίρει και βασίλευε».Ο τεμαχισμός της Ευρώπης λόγω εφαρμογής των γερμανο-ευρωπαικών σεναρίων συνοδεύεται κι από τη βούληση να διασπασθούν τα κράτη της Εγγύς Ανατολής σε μία πληθώρα από εθνικές και θρησκευτικές οντότητες. Η φιλοδοξία αυτή παρουσιάστηκε επίσημα στο στρατιωτικό περιοδικό AFJ (Armed Forces Journal) τον Ιούνιο του 2006 από την πέννα του Ralph Peters, παλαιού αξιωματικού πληροφοριών. Στην πράξη, οι εργασίες αυτές στηρίχθηκαν κατά πολύ στις αντίστοιχες του βρετανού ισλαμολόγου Bernard Lewis, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς.(7).
Η σπουδαιότητα διασφάλισης της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου ανάμεσα στην Εγγύς Ανατολή και τα Βαλκάνια εξηγεί επίσης την επιθυμία να στηθεί μία ευρω-περιοχή στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η αντίληψη καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πολλαπλών συνεδριάσεων μεταξύ του πολύ ισχυρού Bruce Jackson, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς κύκλους και των φορέων των ευρωπαιστών. Όπως υποστηρίζει με σαφήνεια ο αντιπρόσωπος των ΗΠΑ:
«Η Μαύρη θάλασσα αποτελεί το καινούργιο σημείο επαφής ανάμεσα στην ευρωατλαντική κοινότητα και τη μεγάλη Μέση Ανατολή».
Κατά συνέπεια αντιλαμβανόμαστε καλύτερα την έμφαση που δίνεται στην ανεξαρτησία του Κοσόβου, το οποίο μέσω της αμερικανικής βάσης που διαθέτει θα αποτελέσει για την Ουάσιγκτον ένα πραγματικό αεροπλανοφόρο που θα «χτενίζει» κυριολεκτικά το σύνολο αυτής της ζώνης.
Τα γεγονότα που επέσπευσαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου είχαν αναγγελθεί κατά την διάρκεια συσκέψεων των ευρωβουλευτών και των αντιπροσώπων του Κογκρέσσου των ΗΠΑ. Πράγματι μέσα στα πλαίσια του Transatlantic Legislators Dialogue (TLD) (Υπερατλαντικού Διαλόγου Νομοθετών) σε μία σύνοδο από τις 18 ως 21 Απριλίου 2006 στη Βιέννη, φάνηκε ήδη το κλίμα. Σύμφωνα με την τελική έκθεση του ΤDL: «Η αμερικανική αντιπροσωπεία επικεντρώνεται στο θέμα του Κοσόβου κι επισημαίνει ότι η ημι-ανεξαρτησία του Κοσόβου δεν είναι η πιο καλή επιλογή.
Αντιθέτως θα πρέπει να εφαρμοσθεί η αυτοδιάθεση και η Σερβία να γίνει μία χώρα ομαλή, πλήρως ενταγμένη στη διεθνή κοινότητα». Αυτή η ίδια αντιπροσωπεία δηλώνει : « Υπάρχει βεβαίως ένα ευρύτερο πρόβλημα: Θα πρέπει να διαθέτει κάθε γλώσσα, κάθε διάλεκτος και δική της σημαία και ανεξάρτητο κράτος;». Εν πάση περιπτώσει είναι πλέον κάπως αργά για να τα σκεφθούμε αυτά.
Η αναγνώριση της κυριαρχίας του Κοσόβου από τις βασικές δυνάμεις της Δύσης αποτελεί μία πραγματική καμπή στις διεθνείς σχέσεις. Σε συνέχεια του πολέμου του 1999, το Συμβούλιο Ασφαλείας με το ψήφισμα 1244 ανεγνώρισε την ακεραιότητα του σερβικού εδάφους, συμπεριλαμβανομένου και του Κοσόβου, το οποίο τύγχανε κάποιας ενισχυμένης αυτονομίας.
Η κατάφωρη παράβαση αυτού του ψηφίσματος κονιορτοποιεί το διεθνές δίκαιο. Προς τι λοιπόν να συντάσσονται ψηφίσματα που θα καταπατηθούν; Άλλωστε, η αναγνώριση αυτού του κράτους ανοίγει διάπλατα το κουτί της Πανδώρας. Τι απάντηση να δοθεί στις άλλες περιοχές στην Ευρώπη και πανταχού ανά τον κόσμο, που επιθυμούν με τη σειρά τους να αποκτήσουν ανεξαρτησία; Υπό το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης, εχθρού των Εθνών-Κρατών, η ανάδειξη αυτού του κράτους προδιαγράφει σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων ( domino effect) που θα καταλύσουν την εδαφική ακεραιότητα πολλών άλλων χωρών.
Ακόμη κι αν το επεδίωκαν, δεν θα μπορούσαν να το πετύχουν καλύτερα. Αλλά ακριβώς πρέπει να πιστέψουμε ότι οι Αλ Καπόνε της παγκοσμιοποίησης το έπραξαν έχοντας πλήρη επίγνωση. Στην ανατολή του 21ου αιώνα καμμία ανθρώπινη εξουσία δεν φαίνεται να είναι ικανή να αναχαιτίσει το κτίσιμο του πύργου της Βαβέλ.
olympia
Μια ανθελληνική ενέργεια του ΥΠΕΞ, που "πληγώνει" τον απανταχού Ελληνισμό. "Κόβονται" οι εκδηλώσεις στο εξωτερικό για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου...
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Έθνος, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απέστειλε εγκύκλιο σε όλες τις διπλωματικές Αρχές του εξωτερικού, με την οποία ζητείται η ακύρωση των καθιερωμένων δεξιώσεων που παρατίθενται για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου. Ως δικαιολογία για αυτή την πράξη παρουσιάζεται η δυσμενής οικονομική κατάσταση της χώρας. Επισημαίνεται ότι η ακύρωση των εκδηλώσεων δεν γίνεται μόνο για λόγους οικονομικούς…αλλά και για λόγους συμβολισμού. Με αυτή την τοποθέτηση, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ουσιαστικά αποτρέπει την χρηματοδότηση των εκδηλώσεων από ομογενείς ή από οποιοδήποτε άλλον ενδιαφερόμενο που θα ήθελε να συνεισφέρει οικονομικά.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι τα χρήματα που θα διατίθεντο για τις εκδηλώσεις θα χρησιμοποιηθούν τελικά για άλλες εκδηλώσεις προφανώς πιο σημαντικές από τον εορτασμό της Εθνικής Παλιγγενεσίας. ΕΝΟΧΛΕΙ!
Οι εκδηλώσεις στις διπλωματικές Αρχές της χώρας μας στο εξωτερικό, πέρα από τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου, δίνουν την κατάλληλη ευκαιρία για «ανεπίσημη» διπλωματία, συνεισφέρουν στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και των ελληνικών παροικιών, αλλά και των ντόπιων κοινωνιών. ΕΝΟΧΛΕΙ! Επιπρόσθετα οι εκδηλώσεις αυτές συμβάλλουν στην προβολή της χώρας μας και του κύρους της στο εξωτερικόΕΝΟΧΛΕΙ!, ιδιαίτερα δε αυτή την δύσκολη περίοδο όπου τα αρνητικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα κατακλύζουν τα διεθνή ΜΜΕ.
Η ακύρωση των εκδηλώσεων στέλνει ένα μήνυμα απαξίωσης της Επετείου, των οραμάτων και των αγώνων των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για να την Ελευθερία, την Δημοκρατία και την Εθνικής μας Υπόσταση και Υπερηφάνεια.
Bookmark and Share
Αναρτήθηκε από GREECE
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι τα χρήματα που θα διατίθεντο για τις εκδηλώσεις θα χρησιμοποιηθούν τελικά για άλλες εκδηλώσεις προφανώς πιο σημαντικές από τον εορτασμό της Εθνικής Παλιγγενεσίας. ΕΝΟΧΛΕΙ!
Οι εκδηλώσεις στις διπλωματικές Αρχές της χώρας μας στο εξωτερικό, πέρα από τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου, δίνουν την κατάλληλη ευκαιρία για «ανεπίσημη» διπλωματία, συνεισφέρουν στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και των ελληνικών παροικιών, αλλά και των ντόπιων κοινωνιών. ΕΝΟΧΛΕΙ! Επιπρόσθετα οι εκδηλώσεις αυτές συμβάλλουν στην προβολή της χώρας μας και του κύρους της στο εξωτερικόΕΝΟΧΛΕΙ!, ιδιαίτερα δε αυτή την δύσκολη περίοδο όπου τα αρνητικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα κατακλύζουν τα διεθνή ΜΜΕ.
Η ακύρωση των εκδηλώσεων στέλνει ένα μήνυμα απαξίωσης της Επετείου, των οραμάτων και των αγώνων των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για να την Ελευθερία, την Δημοκρατία και την Εθνικής μας Υπόσταση και Υπερηφάνεια.
Bookmark and Share
Αναρτήθηκε από GREECE
ΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΤΑΝ ΦΕΡΕΣΤΕ ΩΣ ΧΩΡΑ ΜΕ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ??? Η ΟΛΕΘΡΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΘΗΝΑΣ - ΜΟΣΧΑ Η πορεία των ελληνορωσικών σχέσεων από τον Γέλτσιν έως τον Πούτιν.
“Υπάρχει τρόπος βελτίωσης των ελληνορωσικών;”, ρωτήσαμε καλά πληροφορημένο ρώσο αξιωματούχο. “Για ένα διάστημα είναι προφανές ότι θα σας κρίνουμε πιο αυστηρά για την ικανότητά σας να τηρείτε τα υπεσχημένα”, απάντησε, εκτιμώντας ότι “χρειάζονται πράξεις, χρειάζεται επιτέλους να ξεκινήσουμε ξανά από κάτι συγκεκριμένο, αλλά κι από την άλλη τι να σας κάνουμε εμείς όταν φέρεστε ως χώρα μειωμένης εθνικής κυριαρχίας;”.
των ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ & ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΝΑΝΙΔΗ
Οι παλιότεροι στα ελληνορωσικά πράγματα θυμούνται καλά τα χρόνια που ο Γιώργος Παπανδρέου επισκεπτόταν τακτικά τη Μόσχα ως υπουργός των Εξωτερικών τη δεκαετία του 1990, όταν φλέγονταν τα Βαλκάνια και διαλυόταν η Γιουγκοσλαβία.
Με πρόεδρο τότε τον Μπορίς Γέλτσιν και υπουργό Εξωτερικών τον Ίγκορ Ιβανόφ η Ρωσία μάλιστα φαινόταν να δείχνει μια περισσή εύνοια στην Ελλάδα και τη διπλωματία της, που κρατούσε μία από τις πλησιέστερες στο Κρεμλίνο γραμμές και είχε σαφή αντίληψη των δραματικών εξελίξεων στην ταραγμένη χερσόνησο. Όπως και των συνεπειών τους στην ευρύτερη περιοχή, οι οποίες ως και σήμερα μας ταλαιπωρούν. Ο διπλωματικός θρύλος θέλει, όμως, τον Γ. Παπανδρέου να αραιώνει τις συχνές επισκέψεις και να τις σταματά ολοκληρωτικά έπειτα από τις ενοχλημένες παρατηρήσεις της Μαντλίν Ολμπράιτ, τότε επικεφαλής του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η εποχή Σημίτη πέρασε σχεδόν απαρατήρητη για τα ελληνορωσικά, χωρίς ποτέ να υπάρξει κάποιο σοβαρό “κλίμα επικοινωνίας” μεταξύ Μαξίμου και Κρεμλίνου, με εξαίρεση ίσως τις επιδόσεις Άκη Τσοχατζόπουλου σε ορισμένα καλά για όλες τις πλευρές συμβόλαια προμήθειας ρωσικών όπλων. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, πέραν των πολλών άλλων προβλημάτων δυσκόλευε την κατάσταση και η έλλειψη κάθε είδους “χημείας” μεταξύ του νέου τότε προέδρου της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και του έλληνα πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ο οποίος έμοιαζε να επισκέπτεται τη Μόσχα για να της δώσει “ευρωπαϊκά και δημοκρατικά μαθήματα”, μια διαδικασία κι ένας τρόπος συμπεριφοράς που προκαλούσε διαρκώς όλο και μεγαλύτερη αλλεργία στη νέα Ρωσία.
Η Ρωσία “πουλάει” στην Ελλάδα
Η επόμενη “χρυσή εποχή” για τα ελληνορωσικά έμοιαζε να θεμελιώθηκε την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από τον Κώστα Καραμανλή, όταν συμφωνήθηκαν ή ανανεώθηκε το ενδιαφέρον για τα μεγάλα ενεργειακά σχέδια με τη συμμετοχή Ρωσίας και Ελλάδας, και ειδικότερα ο αγωγός φυσικού αερίου και πρώτου ενδιαφέροντος για τη Μόσχα South Stream και ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, το σύγχρονο αυτό γεφύρι της Άρτας, που έκλεισε αισίως 17 χρόνια συζητήσεων. Όμως και κατά τη διακυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, τα δύο τελευταία χρόνια έμοιαζαν “νεκρά” από ελληνορωσικές εξελίξεις.
Ο Πούτιν αποχώρησε από τη ρωσική προεδρία την άνοιξη του 2008, φροντίζοντας ώστε ο έλληνας πρωθυπουργός να είναι ο τελευταίος ξένος ηγέτης που έβλεπε στο Κρεμλίνο και δείχνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη σημαντική εύνοια της ρωσικής ηγεσίας, όμως πολύ σύντομα οι Ρώσοι υποχρεώθηκαν να κάνουν πολλές δεύτερες σκέψεις και προπαντός ότι “οι Έλληνες πολιτικοί μοιάζει να έρχονται στη Ρωσία περισσότερο για να φωτογραφηθούν με φόντο το Κρεμλίνο και την Κόκκινη Πλατεία, γνωρίζοντας ότι έχουν μόνο να κερδίσουν στον εσωτερικό πολιτικό ανταγωνισμό”.
Η Ρωσία λοιπόν “πουλάει” στην Ελλάδα, αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι έλληνες πολιτικοί, αλλά και το Κρεμλίνο φαίνεται πως μας “κατάλαβε” και στην καλύτερη περίπτωση συνειδητοποίησε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δυσκολεύονται να ξεφύγουν από το πλέγμα πιέσεων, που καθιστά κάθε γρήγορη ή εντυπωσιακή ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Κι αφού δεν μπορούν να πετύχουν τίποτε καλύτερο, σαν να περιορίζονται λοιπόν στα εξωτικά ενσταντανέ και στις θερμές πόζες με τον Β. Πούτιν, έναν ομολογουμένως από τους παγκόσμιους ηγέτες με αδιαμφισβήτητα τεράστια επιρροή.
Από πολλούς σχολιαστές η “κοιλιά” των ελληνορωσικών στα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης Καραμανλή αποδόθηκε σε ισχυρές πιέσεις, προειδοποιήσεις και αρνητικά μηνύματα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση και ενδεχομένως συνεχίζει ως και τώρα να λαμβάνει και να “πληρώνει”.
Υποβαθμισμένες οι ελληνικές θέσεις
Ίσως χρειαστεί να περάσουν αρκετές δεκαετίες πριν μάθουμε κάποιες εξηγήσεις για μερικά τουλάχιστον από τα σημερινά μας προβλήματα, πάντως το γεγονός είναι ότι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ήρθε στη Μόσχα τη Δευτέρα που πέρασε και είχε διαδοχικές συναντήσεις την Τρίτη με ολόκληρη τη ρωσική ηγεσία σε μια αδιάφορη έως πολύ μέτρια στιγμή για τις ελληνορωσικές σχέσεις, που μοιάζουν να προωθούνται με πολλά λόγια, πολλές διακηρύξεις, πολλές αναμνήσεις για το αρχαίο κάλλος και το Βυζάντιο, αλλά χωρίς σπουδαίο περιεχόμενο.
Μετρώντας μια σειρά από συμβολισμούς θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ακόμη και ότι η επίσκεψη ή οι ελληνικές θέσεις έδειχναν πολύ υποβαθμισμένες, με πιο χαρακτηριστική τη μάλλον αγενή επιλογή του προέδρου Μεντβέντεφ να σχολιάσει την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού απουσία του και μετά την επόμενη κατά χρονική σειρά συνάντησή του με τον επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ. Η δήλωση Μεντβέντεφ “συνέστησα στην Ελλάδα να απευθυνθεί στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα” θα μπορούσε να είναι μια υπερβολή του σχετικά άπειρου Μεντβέντεφ, όμως μάλλον αντανακλά σκέψεις και εκτιμήσεις της ρωσικής ηγεσίας, που “υποβιβάζουν” τη σημασία της Αθήνας στις αξιολογήσεις του Κρεμλίνου.
Ενδεικτικά ήταν προς αυτήν την κατεύθυνση και μια σειρά σχολίων στον ρωσικό Τύπο, που πολύ σπάνια ακολουθούσε άλλοτε τις διεθνείς τάσεις σε περιόδους συστηματικών επικρίσεων εναντίον της Ελλάδας, όμως τώρα “επέτρεψε” στον εαυτό του ειρωνικούς τίτλους, όπως “Φωνάξαμε για μεροκάματα τους Έλληνες στο Σότσι”, αναφερόμενος στην έτσι κι αλλιώς απίθανη περίπτωση να αναλάβουν ελληνικές εταιρείες οποιαδήποτε έργα για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2014.
Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ
των ΘΑΝΑΣΗ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ & ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΝΑΝΙΔΗ
Οι παλιότεροι στα ελληνορωσικά πράγματα θυμούνται καλά τα χρόνια που ο Γιώργος Παπανδρέου επισκεπτόταν τακτικά τη Μόσχα ως υπουργός των Εξωτερικών τη δεκαετία του 1990, όταν φλέγονταν τα Βαλκάνια και διαλυόταν η Γιουγκοσλαβία.
Με πρόεδρο τότε τον Μπορίς Γέλτσιν και υπουργό Εξωτερικών τον Ίγκορ Ιβανόφ η Ρωσία μάλιστα φαινόταν να δείχνει μια περισσή εύνοια στην Ελλάδα και τη διπλωματία της, που κρατούσε μία από τις πλησιέστερες στο Κρεμλίνο γραμμές και είχε σαφή αντίληψη των δραματικών εξελίξεων στην ταραγμένη χερσόνησο. Όπως και των συνεπειών τους στην ευρύτερη περιοχή, οι οποίες ως και σήμερα μας ταλαιπωρούν. Ο διπλωματικός θρύλος θέλει, όμως, τον Γ. Παπανδρέου να αραιώνει τις συχνές επισκέψεις και να τις σταματά ολοκληρωτικά έπειτα από τις ενοχλημένες παρατηρήσεις της Μαντλίν Ολμπράιτ, τότε επικεφαλής του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η εποχή Σημίτη πέρασε σχεδόν απαρατήρητη για τα ελληνορωσικά, χωρίς ποτέ να υπάρξει κάποιο σοβαρό “κλίμα επικοινωνίας” μεταξύ Μαξίμου και Κρεμλίνου, με εξαίρεση ίσως τις επιδόσεις Άκη Τσοχατζόπουλου σε ορισμένα καλά για όλες τις πλευρές συμβόλαια προμήθειας ρωσικών όπλων. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, πέραν των πολλών άλλων προβλημάτων δυσκόλευε την κατάσταση και η έλλειψη κάθε είδους “χημείας” μεταξύ του νέου τότε προέδρου της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και του έλληνα πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ο οποίος έμοιαζε να επισκέπτεται τη Μόσχα για να της δώσει “ευρωπαϊκά και δημοκρατικά μαθήματα”, μια διαδικασία κι ένας τρόπος συμπεριφοράς που προκαλούσε διαρκώς όλο και μεγαλύτερη αλλεργία στη νέα Ρωσία.
Η Ρωσία “πουλάει” στην Ελλάδα
Η επόμενη “χρυσή εποχή” για τα ελληνορωσικά έμοιαζε να θεμελιώθηκε την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από τον Κώστα Καραμανλή, όταν συμφωνήθηκαν ή ανανεώθηκε το ενδιαφέρον για τα μεγάλα ενεργειακά σχέδια με τη συμμετοχή Ρωσίας και Ελλάδας, και ειδικότερα ο αγωγός φυσικού αερίου και πρώτου ενδιαφέροντος για τη Μόσχα South Stream και ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, το σύγχρονο αυτό γεφύρι της Άρτας, που έκλεισε αισίως 17 χρόνια συζητήσεων. Όμως και κατά τη διακυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, τα δύο τελευταία χρόνια έμοιαζαν “νεκρά” από ελληνορωσικές εξελίξεις.
Ο Πούτιν αποχώρησε από τη ρωσική προεδρία την άνοιξη του 2008, φροντίζοντας ώστε ο έλληνας πρωθυπουργός να είναι ο τελευταίος ξένος ηγέτης που έβλεπε στο Κρεμλίνο και δείχνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη σημαντική εύνοια της ρωσικής ηγεσίας, όμως πολύ σύντομα οι Ρώσοι υποχρεώθηκαν να κάνουν πολλές δεύτερες σκέψεις και προπαντός ότι “οι Έλληνες πολιτικοί μοιάζει να έρχονται στη Ρωσία περισσότερο για να φωτογραφηθούν με φόντο το Κρεμλίνο και την Κόκκινη Πλατεία, γνωρίζοντας ότι έχουν μόνο να κερδίσουν στον εσωτερικό πολιτικό ανταγωνισμό”.
Η Ρωσία λοιπόν “πουλάει” στην Ελλάδα, αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι έλληνες πολιτικοί, αλλά και το Κρεμλίνο φαίνεται πως μας “κατάλαβε” και στην καλύτερη περίπτωση συνειδητοποίησε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δυσκολεύονται να ξεφύγουν από το πλέγμα πιέσεων, που καθιστά κάθε γρήγορη ή εντυπωσιακή ανάπτυξη των ελληνορωσικών σχέσεων εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Κι αφού δεν μπορούν να πετύχουν τίποτε καλύτερο, σαν να περιορίζονται λοιπόν στα εξωτικά ενσταντανέ και στις θερμές πόζες με τον Β. Πούτιν, έναν ομολογουμένως από τους παγκόσμιους ηγέτες με αδιαμφισβήτητα τεράστια επιρροή.
Από πολλούς σχολιαστές η “κοιλιά” των ελληνορωσικών στα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης Καραμανλή αποδόθηκε σε ισχυρές πιέσεις, προειδοποιήσεις και αρνητικά μηνύματα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση και ενδεχομένως συνεχίζει ως και τώρα να λαμβάνει και να “πληρώνει”.
Υποβαθμισμένες οι ελληνικές θέσεις
Ίσως χρειαστεί να περάσουν αρκετές δεκαετίες πριν μάθουμε κάποιες εξηγήσεις για μερικά τουλάχιστον από τα σημερινά μας προβλήματα, πάντως το γεγονός είναι ότι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ήρθε στη Μόσχα τη Δευτέρα που πέρασε και είχε διαδοχικές συναντήσεις την Τρίτη με ολόκληρη τη ρωσική ηγεσία σε μια αδιάφορη έως πολύ μέτρια στιγμή για τις ελληνορωσικές σχέσεις, που μοιάζουν να προωθούνται με πολλά λόγια, πολλές διακηρύξεις, πολλές αναμνήσεις για το αρχαίο κάλλος και το Βυζάντιο, αλλά χωρίς σπουδαίο περιεχόμενο.
Μετρώντας μια σειρά από συμβολισμούς θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ακόμη και ότι η επίσκεψη ή οι ελληνικές θέσεις έδειχναν πολύ υποβαθμισμένες, με πιο χαρακτηριστική τη μάλλον αγενή επιλογή του προέδρου Μεντβέντεφ να σχολιάσει την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού απουσία του και μετά την επόμενη κατά χρονική σειρά συνάντησή του με τον επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ. Η δήλωση Μεντβέντεφ “συνέστησα στην Ελλάδα να απευθυνθεί στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα” θα μπορούσε να είναι μια υπερβολή του σχετικά άπειρου Μεντβέντεφ, όμως μάλλον αντανακλά σκέψεις και εκτιμήσεις της ρωσικής ηγεσίας, που “υποβιβάζουν” τη σημασία της Αθήνας στις αξιολογήσεις του Κρεμλίνου.
Ενδεικτικά ήταν προς αυτήν την κατεύθυνση και μια σειρά σχολίων στον ρωσικό Τύπο, που πολύ σπάνια ακολουθούσε άλλοτε τις διεθνείς τάσεις σε περιόδους συστηματικών επικρίσεων εναντίον της Ελλάδας, όμως τώρα “επέτρεψε” στον εαυτό του ειρωνικούς τίτλους, όπως “Φωνάξαμε για μεροκάματα τους Έλληνες στο Σότσι”, αναφερόμενος στην έτσι κι αλλιώς απίθανη περίπτωση να αναλάβουν ελληνικές εταιρείες οποιαδήποτε έργα για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2014.
Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ
Πώς μας πούλησαν και μας αγόρασαν. Αρθρο του Γιώργου Δελαστίκ.
Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων credit default swaps).
Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.
Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.
Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.
Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση - φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.
Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας!
Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».
Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!
Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.
Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.
Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.
Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.
Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...
ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ
Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών
ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Εχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών. «Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.
πηγή ΕΘΝΟΣ
Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.
Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.
Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.
Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση - φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.
Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της... ίδιας τράπεζας!
Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».
Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να... πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!
Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.
Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.
Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.
Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.
Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά...
ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ
Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών
ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Εχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών. «Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.
πηγή ΕΘΝΟΣ
Ανοιχτή επιστολή προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες» δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος, 19 Φεβ. '10, του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού Stern.
'Οπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στον υπέρτιτλο: «Μετά τις τράπεζες θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν». Σύμφωνα με τον συντάκτη της επιστολής, Walter Wüllenweber:
«Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις €, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις €. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μακρύ διάστημα άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά και εμάς. Στην ουσία ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ μια και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς αφού συνεχίζετε απτόητοι να απεργείτε. Μη μας λέτε, λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.
Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι, επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, να αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι και εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.
Οι Έλληνες είναι εκείνοι που μας είχαν δείξει τον δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι τον δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά είναι λάθος δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα».
ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ. Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΦΑΓΕ Ο ΑΠΛΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΥΠΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ.
«Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις €, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις €. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μακρύ διάστημα άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά και εμάς. Στην ουσία ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ μια και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς αφού συνεχίζετε απτόητοι να απεργείτε. Μη μας λέτε, λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.
Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι, επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, να αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι και εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.
Οι Έλληνες είναι εκείνοι που μας είχαν δείξει τον δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι τον δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά είναι λάθος δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα».
ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ. Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΦΑΓΕ Ο ΑΠΛΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΥΠΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)