Στις επιστολές, ο υπουργός Οικονομικών αναφέρει ότι σήμερα είχε εποικοδομητικές συζητήσεις με εκπροσώπους του ΛΑΟΣ, της "Δημοκρατικής Συμμαχίας" και της "Δημοκρατικής Αριστεράς.
Επιστολές προς τον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, με τις οποίες τους ζητεί να επανεξετάσουν τη συμμετοχή τους στο διάλογο για τη σύνταξη του Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, απέστειλε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Στις επιστολές, ο υπουργός Οικονομικών αναφέρει ότι σήμερα είχε εποικοδομητικές συζητήσεις με εκπροσώπους του ΛΑΟΣ, της "Δημοκρατικής Συμμαχίας" και της "Δημοκρατικής Αριστεράς", ενώ αύριο θα έχει συνάντηση με κοινωνικούς εταίρους στο πλαίσιο της ΟΚΕ.
Σύμφωνα, επίσης, με τον υπουργό, η διαβούλευση για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο προβλέπεται στο Ν.3871/2010, και αποσκοπεί σε ένα συνεπή δημοσιονομικό προσανατολισμό για την επόμενη τριετία. "Οι τρέχουσες συνθήκες", προστίθεται στις επιστολές, "αλλά και το μέγεθος της προσπάθειας που απαιτείται για να υλοποιήσουμε τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, ελέγχου του δημοσίου χρέους, και επιστροφής της οικονομίας σε πορεία βιώσιμης ανάπτυξης καθιστούν, πιστεύουμε, απαραίτητη την ανταλλαγή απόψεων, πριν η κυβέρνηση καταλήξει σε ένα σχέδιο που θα παρουσιαστεί στη Βουλή".
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΓΚΛΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΓΚΛΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011
Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος του ανεπτυγμένου κόσμου που επιστρατεύει τόσους άσχετους για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Την ίδια στιγμή που στην Ευρώπη το τρομοκρατικό φαινόμενο υποχωρεί, στη χώρα μας γεννούνται νέοι τρομοκρατικοί πυρήνες. Σήμερα στην Ελλάδα οι τρομοκρατικές οργανώσεις ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και εμείς τις παρακολουθούμε αμήχανα, αρκούμενοι σε γενικόλογα και κοινότυπα σχόλια καταδίκης του φαινομένου.
Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος του ανεπτυγμένου κόσμου που επιστρατεύει τόσους άσχετους για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου που απαιτεί βαθιά και εξειδικευμένη επιστημονική γνώση στον τομέα της αντεγκληματικής πολιτικής. Η χώρα μας θα μπορούσε να παρομοιασθεί με τον πατέρα που αναθέτει σε δικηγόρο τη χειρουργική επέμβαση στο παιδί του.
Η αντιμετώπιση αυτή αποδεικνύει -στην καλύτερη περίπτωση- την άγνοια ενός κινδύνου που ναρκοθετεί τα θεμέλια της κοινωνίας, αλλά και των παραγόντων που γεννούν αυτή τη μορφή της βίας. Όσο θα αντιμετωπίζουμε τόσο ρηχά και ανεύθυνα το πρόβλημα, η τρομοκρατία θα είναι εδώ.
Το ακόμη πιο ανησυχητικό με την τρομοκρατία στη χώρα μας είναι η όλο και μεγαλύτερη σχέση της με τη νέα γενιά. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι βρίσκονται σε αδιέξοδο, απογοητευμένοι από το εκπαιδευτικό σύστημα, από την πολιτική, από την ίδια τους τη ζωή. Πολλοί από αυτούς στοιβάζονται στους προθαλάμους της νεο-τρομοκρατίας προς στρατολόγηση.
Υπάρχουν λύσεις για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Απαιτείται, όμως, πρώτα και κύρια μια πολιτική κοινωνικής πρόληψης του φαινομένου και η απομάκρυνσή μας από το απόλυτα κατασταλτικό μοντέλο, το οποίο έχει αποτύχει διεθνώς.
Η τρομοκρατία είναι ένα “λουλούδι” που δεν φυτρώνει παντού. “Ανθίζει”, κυρίως, εκεί που η διαφθορά και η φαυλοκρατία, συνδυάζεται με την αναξιοκρατία και την κοινωνική παθογένεια. Η σύγχρονη Ελλάδα διαθέτει πρόσφορο “έδαφος” για την ευδοκίμησή του.
Για να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το τρομοκρατικό φαινόμενο θα πρέπει να εμπεδωθεί η διαφάνεια και η αξιοκρατία στο δημόσιο βίο και να μειωθούν οι δείκτες της κοινωνικής παθογένειας που ενδημούν στον τόπο μας, δηλαδή να μειωθεί η ανεργία (κυρίως των νέων ανθρώπων), να αυξηθεί το βιοτικό και το εκπαιδευτικό επίπεδο των πολιτών, να αναβαθμισθεί το κοινωνικό κράτος, να δοθούν ευκαιρίες στους νέους και να διασφαλισθούν τα μέσα για την επίτευξή τους, να επαναπροσδιορισθούν οι στόχοι της νέας γενιάς, να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες, να ενσωματωθούν οι κοινωνικά αποκλεισμένες και οι μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού. Πρέπει, δηλαδή, να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινωνίας συνοχής και αλληλεγγύης.
ΕΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ: ΤΣΙΓΚΡΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος του ανεπτυγμένου κόσμου που επιστρατεύει τόσους άσχετους για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου που απαιτεί βαθιά και εξειδικευμένη επιστημονική γνώση στον τομέα της αντεγκληματικής πολιτικής. Η χώρα μας θα μπορούσε να παρομοιασθεί με τον πατέρα που αναθέτει σε δικηγόρο τη χειρουργική επέμβαση στο παιδί του.
Η αντιμετώπιση αυτή αποδεικνύει -στην καλύτερη περίπτωση- την άγνοια ενός κινδύνου που ναρκοθετεί τα θεμέλια της κοινωνίας, αλλά και των παραγόντων που γεννούν αυτή τη μορφή της βίας. Όσο θα αντιμετωπίζουμε τόσο ρηχά και ανεύθυνα το πρόβλημα, η τρομοκρατία θα είναι εδώ.
Το ακόμη πιο ανησυχητικό με την τρομοκρατία στη χώρα μας είναι η όλο και μεγαλύτερη σχέση της με τη νέα γενιά. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι βρίσκονται σε αδιέξοδο, απογοητευμένοι από το εκπαιδευτικό σύστημα, από την πολιτική, από την ίδια τους τη ζωή. Πολλοί από αυτούς στοιβάζονται στους προθαλάμους της νεο-τρομοκρατίας προς στρατολόγηση.
Υπάρχουν λύσεις για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Απαιτείται, όμως, πρώτα και κύρια μια πολιτική κοινωνικής πρόληψης του φαινομένου και η απομάκρυνσή μας από το απόλυτα κατασταλτικό μοντέλο, το οποίο έχει αποτύχει διεθνώς.
Η τρομοκρατία είναι ένα “λουλούδι” που δεν φυτρώνει παντού. “Ανθίζει”, κυρίως, εκεί που η διαφθορά και η φαυλοκρατία, συνδυάζεται με την αναξιοκρατία και την κοινωνική παθογένεια. Η σύγχρονη Ελλάδα διαθέτει πρόσφορο “έδαφος” για την ευδοκίμησή του.
Για να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το τρομοκρατικό φαινόμενο θα πρέπει να εμπεδωθεί η διαφάνεια και η αξιοκρατία στο δημόσιο βίο και να μειωθούν οι δείκτες της κοινωνικής παθογένειας που ενδημούν στον τόπο μας, δηλαδή να μειωθεί η ανεργία (κυρίως των νέων ανθρώπων), να αυξηθεί το βιοτικό και το εκπαιδευτικό επίπεδο των πολιτών, να αναβαθμισθεί το κοινωνικό κράτος, να δοθούν ευκαιρίες στους νέους και να διασφαλισθούν τα μέσα για την επίτευξή τους, να επαναπροσδιορισθούν οι στόχοι της νέας γενιάς, να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες, να ενσωματωθούν οι κοινωνικά αποκλεισμένες και οι μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού. Πρέπει, δηλαδή, να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινωνίας συνοχής και αλληλεγγύης.
ΕΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ: ΤΣΙΓΚΡΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)