Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΥΠΟΔΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΖΑΡΕΤ ΣΗΜΕΡΑ.

Ο Ρόμπερτ Πάουελ γεννήθηκε στο Σάλφορντ της Βόρειας Αγγλίας κοντά στο Μάντσεστερ την 1η Ιουνίου 1944. Το 1964 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου και αφοσιώθηκε στην υποκριτική τέχνη.Αγγλίας κοντά στο Μάντσεστερ. Το 1964 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου και αφοσιώθηκε στην υποκριτική τέχνη. Η καριέρα του στον κινηματογράφο, ξεκινάει με αρκετούς δευτερεύοντες ρόλους σε ταινίες εποχής, σε περιπέτειες και ταινίες τρόμου, για να συνεχίσει με πρωταγωνιστικούς σε περισσότερο cult και κλασικά φιλμ, όπως το «Μάλερ», «Τα τέσσερα φτερά», «Φρανκεστάιν», «Τα 39 βήματα», «Σάκα Ζουλού», «Το άσυλο», κ.ά.

Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του είναι το έτος 1974, όπου τον καλούν στο κάστινγκ για την υπερπαραγωγή «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ" του Φράνκο Τζεφιρέλι. Ο Πάουελ παρουσιάζεται στην επιτροπή διανομής ρόλων, χωρίς πολλές ελπίδες, μιας και ο σκηνοθέτης είχε, όπως λέγεται, στο μυαλό του σαν πιθανούς «Μεσσίες», επώνυμους ηθοποιούς της εποχής όπως τον Αλ Πατσίνο και τον Ντάστιν Χόφμαν.

Τελικά, γίνεται ο πασίγνωστος και αγαπημένος «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» και από εκεί και έπειτα, κάνει μια προσπάθεια να χρησιμοποιήσει την επωνυμία του στο Χόλιγουντ. Εκεί όμως οι περισσότεροι σκηνοθέτες διστάζουν να δώσουν στον «άνθρωπο που υποδύθηκε τον Ιησού», ρόλους «γήινους», ρόλους «ανθρώπινης αδυναμίας». Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο και μία κόρη. Μεγάλη του αγάπη είναι τα ταξίδια με σκάφος ανά τον κόσμο.

Τι έχει πει ο ίδιος για τον ρόλο του Θεανθρώπου που ενσάρκωσε και ο οποίος φυσικά τον... στιγμάτισε !

Όταν κλήθηκα να υποδυθώ τον Ιησού, ήμουν 31 ετών και ομολογώ ότι μέχρι τότε δεν είχα κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη θρησκεία και καμία απολύτως γνώμη για τον Χριστό. Τώρα, ύστερα από 9 μήνες γυρισμάτων σε επιβλητικά τοπία του Μαρόκου και της Τυνησίας, μπορώ να πω ότι πραγματικά πιστεύω στον Ιησού, ακόμη και αν δεν πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία.
Στη σκηνή της Σταύρωσης, ήμουν λίγο νευρικός, ίσως και από την εξάντληση που ένιωθα, ύστερα από τη δίαιτα 12 ημερών που είχα επιβάλλει στον εαυτό μου, πριν από το γύρισμα, για να φαίνομαι όσο πιο «ρεαλιστικός» μπορούσα.
Κάποια στιγμή κοιτάζοντας στον καθρέφτη, αναγνώρισα στο είδωλό μου τον Ιησού. Μου φάνηκε ότι είδα την εικόνα που έχει ο καθένας από εμάς γι΄ Αυτόν, όταν προσπαθούμε να τον φανταστούμε. Την εικόνα που έχω συγκρατήσει από παιδί.
Πραγματικά ελπίζω στο μνημόσυνό μου, να με θυμούνται και να με αποκαλούν όλοι ως «τον άνθρωπο που υποδύθηκε τον Ιησού».

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967. 44 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΔΝΤ ΣΗΜΕΡΑ.

Έφθασε λοιπόν και εφέτος η επέτειος της 21ής Απριλίου 1967. Πάλι θα ακούσουμε όλους τους γνωστούς-αγνώστους μέσω όλων των καναλιών και εφημερίδων τα οποία έχουν στην διάθεση τους να μας μιλούν για την κακή "Δικτατορία" και για το πόσο άσχημα και βάναυσα φέρθηκε στον ελληνικό λαό, το πόσο τον βασάνισε επί μία επταετία αφαιρώντας του το κάθε δικαίωμα εκφοράς λόγου και συμμετοχής στις αποφάσεις που αφορούν αυτόν τον τόπο.

Για μία ακόμη φορά θα εκθειασθούν όλοι όσοι "αγωνίστηκαν" ενάντια στην κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών αυτής της ταλαιπωρημένης εν τη γενέσει της χώρας, και πάντοτε το συμπέρασμα που θα εξαχθεί στο τέλος της ημέρας θα είναι το πως οι καλοί και "Δημοκρατικοί" φορείς αυτού του τόπου θα αποτρέψουν για πάντα το ενδεχόμενο να ξανασυμβεί κάτι τόσο κακό για την Ελλάδα.

Κύριοι ειλικρινά δεν έχει σημασία το τί πιστεύει ο καθείς για την 21ή Απριλίου 1967 για τον απλούστατο λόγο πώς όλα σχεδόν τα πράγματα στην ζωή κρίνονται από το αποτέλεσμα και δυστυχώς το αποτέλεσμα όλου αυτού του οργασμού - ας μου επιτραπεί η επίκαιρη αυτή έκφραση - δημοκρατίας είναι γνωστό σε όλους εμάς με τον χειρότερο τρόπο.

Είναι αυτό που μας έκανε να ζούμε μέσα σε καταστάσεις ασυδοσίας, να θέλουμε να βολευτούμε και εμείς αλλά και οι υμέτεροι μας στο δημόσιο, έφερε τα κύματα των λαθρομεταναστών να συρρέουν άφοβα και χωρίς συνέπειες κατά εκατοντάδες χιλιάδες στην πατρίδα μας με τα γνωστά σε όλους μας δυσάρεστα για τον γηγενή πληθυσμό γεγονότα, μας ώθησε επί πολλά χρόνια στην επαιτεία και τον υπερβολικό δανεισμό, μας στέρησε από παραγωγικές μονάδες και δυνατότητα εξαγωγών και λίαν συντόμως θα μας καταλήξει στην χρεωκοπία μέσω της επιβολής μηχανισμών ελέγχου όπως το διεθνές νομισματικό ταμείο και ποιός άραγε είναι πλέον σε θέση να γνωρίζει το πόσο σκοτεινό μέλλον μας επιφυλάσσει ακόμη.

Ο γέρος του Μωριά στον κλασικό πλέον λόγο του στην Πνύκα μίλησε για την «φρόνιμον ελευθερία» και σίγουρα εκστόμισε αυτήν την έκφραση εν πλήρη συνειδήσει σε σχέση με την άτακτη φύση του λαού που είχε μπροστά του ενώ εμείς κάναμε το πάν για να διαψεύσουμε τίς προσδοκίες του και δυστυχώς δεν έχω την δυνατότητα να προβλέπω το μέλλον σχετικά με το τί θα επικρατήσει στο τέλος, όμως τούτο διαφαίνεται λίαν ζοφερό δυστυχώς.

Ίσως τελικώς χρειάζεται ένα καινούριο ξεκίνημα πλέον και ο νοών νοείτω...

Νικηφόρος Βυζαντινός

ΤΕΛΙΚΑ ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ;;;;

Τα στοιχεία, που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας και που αναφέρονται στα επίπεδα του πληθωρισμού, της ακρίβειας, των «λουκέτων» στις επιχειρήσεις και της ανεργίας, επιτείνουν τα αισθήματα της αβεβαιότητας στην κοινωνία και ασφυξίας στην αγορά.

Οι κυβερνητικοί κομπασμοί για την επιτυχία στους διάφορους δείκτες της δημοσιονομικής προσαρμογής πνίγηκαν από την πλημμύρα των δυσμενών μετρήσεων για την πραγματική οικονομία. Αυτή που βιώνει ο Έλληνας πολίτης στην καθημερινότητά του, και δεν εξωραΐζεται με τις ενέσεις τεχνητής αισιοδοξίας που επαναλαμβάνει ο κ. Παπανδρέου, στους διάφορους σταθμούς των «αέναων» ταξιδιών του.

Οι αριθμοί ορθώνονται, όμως, αμείλικτοι απέναντι σε κάθε εκστρατεία για τη δημιουργία «μαγικής εικόνας», αποδεικνύοντας την παταγώδη αποτυχία της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής:
• Ο πληθωρισμός έφθασε στο 5,4%, σε επίπεδα δηλαδή πριν από το 1997, προ της ένταξής μας στην Ευρωζώνη (μέσος όρος στην Ε.Ε. 1,4%). Να υπενθυμίσουμε ότι τον Οκτώβριο του 2009 ο πληθωρισμός ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών (0,5%).
• Οι αυξήσεις τιμών σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολλαπλάσιες, όπως ανακοίνωσε το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτή . Για παράδειγμα για τον Ιούνιο η αύξηση στα καύσιμα έφτασε το 41,5% (μ.ο. Ε.Ε. 11,6%), στην ένδυση έφθασε το 2,5% (μ.ο. Ε.Ε. 0,3%). Ανάλογη είναι η κατάσταση και στους τομείς της διατροφής, των ξενοδοχείων, του εμπορίου καπνού, κλπ.
• Μόνο στην Αθήνα στο α’ εξάμηνο του 2010 έβαλαν λουκέτο 1.448 βιοτεχνίες, ενώ έχουν χαθεί άνω των 25.000 θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

Την ίδια ώρα οι αρμόδιοι υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών πετάνε ο ένας στον άλλο το μπαλάκι των ευθυνών για την εκρηκτική αύξηση των τιμών και την εκτίναξη του πληθωρισμού. Ανεξάρτητα, όμως, του ποιος φταίει για τα δραματικά αυτά αποτελέσματα η αλήθεια είναι ότι την αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών την επωμίζονται κυρίως τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, το μέσο νοικοκυριό.

Η ακρίβεια σε συνδυασμό με τα μέτρα που πάρθηκαν ελέω μνημονίου, τα οποία περιέκοψαν μισθούς και συντάξεις ακόμη και αυτές που είναι πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας, μας φέρνουν εγγύτερα στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής.

Η εμμονή της κυβέρνησης σε φοροεισπρακτικά μέτρα, επιδεινώνει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης, αυξάνει την ανεργία, αναστέλλει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια, μεταθέτει τον χρόνο απαλλαγής από τα δεσμά του μνημονίου.

Η κυβέρνηση, όμως, αρνείται να αντιληφθεί ότι μόνον ένα μείγμα μέτρων μείωσης του διαρθρωτικού ελλείμματος με μέτρα για τη μείωση της ύφεσης συνιστά λύση σωτηρίας για την Ελληνική οικονομία.

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΑ ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΟΝΟ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ.

Μεγάλη αναστάτωση έχει δημιουργήσει η πρόθεση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου να ενοποιήσει την περιουσία της Αρχιεπισκοπής με τη συναίνεση πολλών «πρόθυμων» ιεραρχών, ενοριών και μοναστηριών κάτω από την ομπρέλα μιας ανώνυμης εταιρείας.

Ο Αρχιεπίσκοπος έχει ανακοινώσει πως η εταιρεία θα διαχειρίζεται και θα αξιοποιεί την εκκλησιαστική περιουσία που βρίσκεται στην Αττική με αποκλειστικό κίνητρο τη στήριξη του λαού. Όταν πριν από μήνες έγινε γνωστό το σχέδιο ενοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, ο κ. Ιερώνυμος είχε κάνει σαφές πως θα υπάρξουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις που δεν θα επιτρέπουν διαφορετικού τύπου διαχείριση πέραν εκείνων που απαιτούνται για να γίνουν φιλανθρωπίες και κοινωνικά έργα. Η εκκλησιαστική εταιρεία δεν θα μπορεί, διαβεβαίωνε, να διενεργεί άλλες «επιχειρηματικές» δραστηριότητες με την περιουσία της Εκκλησίας, παρά μόνο για την εξυπηρέτηση των αναγκών του λαού.
Ως πρώτο βήμα, λένε οι πληροφορίες, σχεδιάζεται η ένταξη στο χαρτοφυλάκιο της ακίνητης περιουσίας της Αρχιεπισκοπής και της περιουσίας των Μονών Πετράκη και Πεντέλης, που βρίσκονται εντός του Λεκανοπεδίου. Σε δεύτερο στάδιο έχει πέσει στο τραπέζι η πρόταση να μπορεί η εταιρεία, που θα λογοδοτεί στον Αρχιεπίσκοπο, να διαχειρίζεται εκκλησιαστικά ακίνητα ανεξαρτήτως αν αυτά ανήκουν στην Αρχιεπισκοπή ή όχι. Με λίγα λόγια η εταιρεία θα αξιοποιεί την περιουσία Μονών, ενοριών και εκκλησιαστικών οργανισμών που υπάγονται στη Σύνοδο, ακόμη και Μητροπόλεων που θα έχουν «πρόθυμους» ιεράρχες. Πάντως δεν είναι λίγοι οι αρχιερείς που ναι μεν έχουν στα χέρια τους σοβαρούς τίτλους ιδιοκτησίας, όμως πιστεύουν πως δεν μπορούν να τους κάνουν τίποτε γιατί δεν έχουν τις διασυνδέσεις του «κέντρου».
Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης λένε πως είναι ευκολότερο να μεγιστοποιήσεις τα έσοδά σου όταν διαχειρίζεσαι ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο παρά δεκάδες μικρά. Εκτιμούν ακόμη πως όταν η κυβέρνηση αποδεσμεύσει τα εκκλησιαστικά ακίνητα που κρατά δεσμευμένα, τότε αυτή η εκκλησιαστική εταιρεία θα γίνει ένας δυνατός «παίκτης» στον χώρο του real estate και θα ωφεληθούν όλες οι επιμέρους συνιστώσες.
Ανοίγει ο δρόμος;
Στους διαδρόμους της Συνόδου κυκλοφορεί έντονα η φήμη πως ένας ακόμη λόγος –άλλοι λένε πως ίσως είναι κι ο βασικότερος– που ο Αρχιεπίσκοπος ήρθε σε ρήξη με τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων και ο δεύτερος παραιτήθηκε από την προεδρία των Οικονομικών της Εκκλησίας, ήταν και η επιμονή του κ. Ιερωνύμου για τη σύσταση αυτής της εταιρείας. Ο Ιωαννίνων διαφωνούσε πλήρως με το σχέδιο του Αρχιεπισκόπου που, όπως είχε διαμηνυθεί στον πρόσφατα αποχωρήσαντα διευθυντή της ΕΚΥΟ κ. Ζαμπέλη, ήταν στα σκαριά να έχει δημιουργηθεί μέσα στην τρέχουσα χρονιά.
Αν και το πλάνο βρίσκεται ακόμη στο στάδιο του σχεδιασμού, οι αντιδράσεις σε περίπτωση υλοποίησής του προβλέπονται πολύ μεγάλες. Πρώτοι θα αντιδράσουν οι μοναχοί, που θα έχουν στα χέρια τους μόνο τους τίτλους ιδιοκτησίας των μονών, όμως όχι και τη διαχείριση της μοναστηριακής περιουσίας. Αντιδράσεις θα εκφράσουν και οι ιερείς, που θα χάνουν την αυτοτέλειά τους ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και όχι μόνο δεν θα εισηγούνται, τουναντίον θα έχουν μόνο μία απλή ενημέρωση για την αλλαγή της περιουσιακής κατάστασης της ενορίας τους. Τέλος, η σύσταση της εταιρείας θα θέσει εκτός και κάποια πρόσωπα που εκπροσωπούν εκκλησιαστικούς φορείς και διαχειρίζονται εκκλησιαστικά ακίνητα (Ταμείο Κληρικών, Αποστολική Διακονία κ.λπ.).
«Κανείς δεν αμφιβάλλει πως η πρόθεση του Αρχιεπισκόπου είναι να γίνει το καλύτερο προς όφελος του λαού. Ποιος του διασφαλίζει όμως πως θα γίνει χρηστή διαχείριση από αυτούς που θα επιλέξει για να διαχειριστούν μια τόσο μεγάλη ακίνητη περιουσία; Μήπως άλλωστε μας έχουν δείξει την ικανότητά τους σε άλλες υποθέσεις για να τους εμπιστευτούμε να διαχειριστούν και την περιουσία των Μονών ή των ιδρυμάτων;» λέει κληρικός της Αρχιεπισκοπής. «Προτιμότερο είναι να γίνεται αποκεντρωμένη διαχείριση της περιουσίας. Αυξάνονται οι δικλίδες ασφαλείας, γιατί ο κάθε διαχειριστής ελέγχεται από ενοριακά και μητροπολιτικά συμβούλια, από συνοδικές υπηρεσίες, από τα μέλη των ΔΣ των ιδρυμάτων και πολλούς άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που στο άλλο σενάριο δεν θα έχουν καμία δικαιοδοσία».
Πολλοί φοβούνται ακόμη πως όσο παραχωρούνται προνόμια σε ανώνυμες εταιρείες «αξιοποίησης» περιουσίας, έστω και αμιγώς εκκλησιαστικού χαρακτήρα, τόσο δίνονται τα περιθώρια και αυξάνεται ο κίνδυνος διείσδυσης επιχειρηματικών κύκλων, που είναι βέβαιο πως θα πιέσουν για συναλλαγές προς όφελος πρωτίστως των συμφερόντων τους και όχι «προς όφελος του λαού», όπως πιστεύει ο Αρχιεπίσκοπος.

ΚΥΨΕΛΕΣ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ Η ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ.

Υδρογόνο· σε κυψέλες ή κυλίνδρους;
Εδώ και καιρό οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων εξελίσσουν κινητήρια σύνολα που χρησιμοποιούν ως καύσιμη ύλη το υδρογόνο. Ας υποθέσουμε πως το υδρογόνο είναι το καύσιμο του μέλλοντος υπερκεράζοντας τα τωρινά ζητήματα της ενεργοβόρας παραγωγής του και του ασύμφορου κόστους. Που θα χρησιμοποιείται το υδρογόνο; Σε κυψέλες καυσίμου (PEM ή Proton Exchange Membrane) ή σε κινητήρες εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ);
Η2· σε κυλίνδρους…

Ο σημαντικότερος λόγος που εταιρίες, όπως η BMW, επιμένουν στους ΜΕΚ που καταναλώνουν υδρογόνο είναι πως η τεχνολογία ήδη υπάρχει χωρίς να απαιτούνται τεράστια κονδύλια αλλαγής στις γραμμές παραγωγής. Χονδρικά, ένας ΜΕΚ μπορεί να λειτουργεί με υδρογόνο με τις κατάλληλες αλλαγές στο σύστημα ψεκασμού, στο σύστημα τροφοδοσίας και αποθήκευσης. Σε σχέση με την βενζίνη και το πετρέλαιο, το υδρογόνο αναφλέγεται πολύ πιο γρήγορα οπότε απαιτείται και νέα χαρτογράφηση της ανάφλεξης.

bmw-hydrogen-2_resizeΜεταξύ άλλων, οι Ford και ΒΜW έχουν παρουσιάσει αξιόλογους ΜΕΚ υδρογόνου αλλά οι Γερμανοί έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα καθώς οι κινητήρες τους λειτουργούν ακόμη και με υδρογόνο σε υγροποιημένη μορφή (πολύ υψηλότερη πίεση). Μάλιστα, υπάρχουν 100 πρωτότυπα μοντέλα της σειράς 7 που κινούνται είτε με υδρογόνο, είτε με αμόλυβδη (κάτι περίπου με τα Fiat CNG που κινούνται εναλλακτικά με φυσικό αέριο ή αμόλυβδη).

mazda-wankel-hydrogen-1_resizeΑπό το 2003 που είχε παρουσιάσει στο Τόκιο το RX8 Hydrogen, η Mazda πειραματίζεται με το υδρογόνο στον Wankel αντί σε εμβολοφόρο ΜΕΚ. To αξιοσημείωτο είναι πως ο Wankel τα πάει καλύτερα με το υδρογόνο για διαφόρους λόγους. Ο σημαντικότερος από αυτούς είναι πως η εισαγωγή, η καύση και η εξαγωγή πραγματοποιείται κάθε φορά σε ξεχωριστούς θαλάμους αποφεύγοντας προβλήματα υπερθέρμανσης (που εμφανίζονται στις βαλβίδες των παλινδρομικών). Η υπερθέρμανση συμβαίνει διότι το υδρογόνο είναι πολύ πιο εύφλεκτο αφού η ανάφλεξη του «τρέχει» περίπου 7 φορές πιο γρήγορα από την βενζίνη. Η καύση υδρογόνου δίνει μηδενικές εκπομπές CO2 και λίγα οξείδια του αζώτου.

bmw-hydrogen-1_resizeΥπάρχει και ένα άλλο ζήτημα με το υδρογόνο στους ΜΕΚ, αυτό της απόδοσης. Ενώ το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από την αμόλυβδη (143MJ/kg αντί 46,4) ο στοιχειομετρικός όγκος είναι πολύ μικρότερος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όταν η αμόλυβδη έχει ενεργειακή πυκνότητα 34,2 MJ/L το υγροποιημένο υδρογόνο να αγγίζει τα 10,1 MJ/L και το αέριο συμπιεσμένο υδρογόνο (στα 700 bar) μόλις τα 5,6 MJ/L. Πως μεταφράζεται αυτό; Σε μικρότερο έργο, ειδικά στο αέριο υδρογόνο. Σε παλιότερες εφαρμογές η Ford το έχει χρησιμοποιήσει σε V10 κινητήρα και να βελτιώσει την ισχύ υιοθέτησε μηχανικό υπερσυμπιεστή. Στο RX8 το υδρογόνο αποθηκεύεται σε υγρή μορφή και ο Wankel των 1.308 κ.εκ. αποδίδει 109 ίππους, είτε με υδρογόνο είτε με βενζίνη.

Η Ford είναι μια από τις εταιρίες που μελετά και τις δύο λύσεις. Οι BMW και Mazda επιμένουν στους ΜΕΚ που καίνε υδρογόνο αλλά η πλειοψηφία της αυτοκινητοβιομηχανίας έχει δώσει εδώ και καιρό προτεραιότητα στις PEM (με τις ευλογίες της κυβέρνησης Bush). Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα fuel cell αυτοκινήτου είναι το Honda FCX Clarity.

Η2· σε κυψέλες…

Τα γεγονότα συγκλίνουν πως οι κυψέλες είναι ο επικρατέστερος τρόπος για να χρησιμοποιηθεί το υδρογόνο ως καύσιμο. Η αρχή λειτουργίας τους βασίζεται σε μία διαδικασία που είναι αντίστροφη της ηλεκτρόλυσης αφού ο συνδυασμός υδρογόνου και οξυγόνου υπό την παρουσία ενός καταλυτικού στοιχείου αποδίδει ηλεκτρική ενέργεια. Το μόνο που παράγεται είναι υδρατμοί.

photo_media_en_11819_hd_ren2006technoΟι κυψέλες έχουν σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό απόδοσης που φτάνει το 70% ενώ το βασικό πρόβλημα αφορά στο κόστος τους αφού μέχρι τώρα δεν υπάρχει γραμμή παραγωγής (κάθε μία από τα fuel cell αυτοκίνητα φτιάχνεται μέχρι τώρα προσεκτικά στο «χέρι»). Ωστόσο, το ζήτημα αυτό σύντομα θα επιλυθεί και το επόμενο κόστος που θα πρέπει να μειωθεί είναι των καταλυτικών στοιχείων που είναι επενδυμένα με πλατίνα. Οι περισσότεροι κατασκευαστές δεν δίνουν πληροφορίες για λόγους ανταγωνισμού αλλά γνωρίζουμε πως το Chevrolet Equinox διαθέτει 80 γραμμάρια πλατίνας στην 4η γενιά κυψελών. Η νέα, 5η γενιά, της GM περιέχει περίπου 30 γραμμάρια πλατίνας και στο μέλλον αναμένεται να περιοριστεί στα 10 γραμμάρια.

Το σημαντικότερο όλων όμως που τίθεται ως ζήτημα είναι η διάρκεια ζωής των κυψελών οι οποίες είναι επιρρεπείς στην δηλητηρίαση από τυχόν «ακαθαρσίες» στον αέρα και στο υδρογόνο. Στης νέας γενιάς κυψέλες οι καταλύτες είναι πιο ανθεκτικοί. Επίσης, οι παραγόμενοι υδρατμοί θα πρέπει να απάγονται τάχιστα από τις κυψέλες, ειδικά κατά τις ψυχρές περιόδους. Η GM ισχυρίζεται πως σταδιακά βελτιώνει τα εν λόγω ζητήματα καθώς η νέα γενιά κυψελών μπορεί να λειτουργεί σε θερμοκρασίες -34 οC ενώ η αντοχή τους ξεπερνά τα 130.000 χλμ.

B-Klasse F-CellΑπό την άλλη έχουμε το εξής θέμα. Η παραγωγή υδρογόνου με την μέθοδο της ηλεκτρόλυσης, της συμπίεσης και της αποθήκευσης του ρίχνει την συνδυασμένη απόδοσή του στο 24%. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα με μπαταρίες (BEV) εμφανίζουν απόδοση έως και 85%, αναμένεται να είναι σχετικά φτηνά και δεν απαιτούν ξεχωριστό δίκτυο ανεφοδιασμού αφού τροφοδοτούνται με σπιτικό ρεύμα. Το μόνο βασικό πρόβλημα που τίθεται είναι η αυτονομία τους και ο χρόνος επαναφόρτισης.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΕΚΛΟΓΕΣ η ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Η απορία μας γεννήθηκε καθώς διαβάζαμε τις ανταποκρίσεις που έρχονται από την Ισλανδία, μια χώρα που βρίσκεται στην ίδια θέση με εμάς.


Διαβάσαμε λοιπόν ότι οι Ισλανδοί αρνήθηκαν για δεύτερη φορά, ύστερα από την διενέργεια δημοψήφισματος, το σχέδιο αποπληρωμής των χρεών στη Βρετανία και την Ολλανδία και καταψήφισαν την επιλογή να επιβαρυνθούν οι πολίτες της χώρας το κόστος της κατάρρευσης των τραπεζών.
"...διενέργεια δημοψήφισματος..." δόθηκε δηλαδή η δυνατότητα στους πολίτες να αποφασίσουν για έθνικό ζήτημα!!
Αναρωτηθήκαμε λοιπόν και εμείς εδώ τι γίνεται;
Στην χώρα που η ιδέα της δημοκρατίας γεννήθηκε, σήμερα έχουμε δημοκρατία...;

Με όσα έχουν διαδραματιστεί τον τελευταίο καιρό θα περίμενε κανείς ότι θα δινόταν η δυνατότητα στον λαό να αποφασίσει επί συγκεκριμένων μέτρων και προτάσεων, όταν μάλιστα αυτή η δυνατότητα είναι κατοχυρωμένη συνταγματικά.
Αντί αυτού όμως τι γίνεται;
Έχουμε μία κυβέρνηση που εκλέχθηκε το 2009 με εντολή να κυβερνήσει έως το 2013. Στην προσπάθειά της να αναρριχηθεί στην εξουσία υποσχέθηκε λαγούς με πετραχήλια, ενώ ήξερε σε τι κατάσταση βρισκόταν η χώρα και σήμερα παίρνει μέτρα που οδηγούν τον λαό στην ανέχεια και υποθηκεύουν την χώρα για δεκαετίες, μην δίνοντας σε καμία περίπτωση στον ίδιο τον λαό την δυνατότητα να αποφασίσει για το μέλλον του, έχοντας επινοήσει το επιχείρημα, ότι όλα γίνονται για την σωτηρία της πατρίδος.
Ξέρετε τι θυμίζει όλο αυτό...;
"...Ασθενή έχουμε, εις τον γύψον τον βάλαμε..." και "...αποφασίζομεν και διατάσσομεν..."
Το μόνο που μένει είναι να δούμε και ένα δημοψήφισμα σαν αυτό που είδαμε το 1968, που να εμφανίζει ένα ποσοστό 90+ % υπέρ του μνημονίου και της τρόικας.
Άλλωστε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αυτό φαίνεται να πιστεύει όταν δηλώνει ότι βρίσκεται μαζί με την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών...
Ζήτω η δημοκρατία!!