Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ;

Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ...

Η τουρκική εφημερίδα «Τούρκιγιε» με τίτλο «Η ένταξη του ε/κ τομέα στο ΝΑΤΟ θα είναι η αυτοκτονία μας» γράφει ότι ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ ανέφερε ότι τόσο η Τουρκία, όσο και το ψευδοκράτος δεν υποστηρίζουν την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ και ότι αυτό αποτελεί ένα θέμα, το οποίο σχετίζεται με την ασφάλεια, συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει σκέψη για την υποστήριξη μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.





Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο κ. Ταλάτ είπε: «η τ/κ πλευρά, βεβαίως και η Τουρκία η οποία μας υποστηρίζει, δεν μπορούν να ανεχθούν την είσοδο στο ΝΑΤΟ του στρατού των Ε/κ, οι οποίοι επιβουλεύονται τη ζωή και την περιουσία των Τ/κ. Αυτό δεν μπορεί κατ’ ουδένα τρόπο να γίνει, αλλά ούτε και να το σκεφτούμε...



Ακόμη, θα αποτελέσει μια σοβαρή απειλή ασφάλειας. Μάλιστα, θα είναι και ένα είδος αυτοκτονίας για μας. Αυτό δεν μοιάζει με κάτι άλλο. Εντός των στρατοπέδων του ε/κ στρατού ενίοτε χρησιμοποιούνται και σκληρές αναφορές, τις οποίες δεν θέλω αυτή τη στιγμή να αναφέρω, εναντίον των Τ/κ. Κατά συνέπεια, εμείς δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε την είσοδο του στρατού αυτού στο ΝΑΤΟ. Να μας συγχωρήσουν τόσο η Ε.Ε., όσο και οι Ε/κ».

Η εφημερίδα «Ζαμάν» γράφει για το ίδιο θέμα και έχει τίτλο «Η παροχή άδειας για συνεργασία ΝΑΤΟ – ε/κ στρατού θα είναι αυτοκτονία» και η «Ραντικάλ» έχει τίτλο «Ταλάτ: Ο ε/κ στρατός δεν μπορεί να υπάρξει στο ΝΑΤΟ» γράφει για το ίδιο θέμα.

ΠΗΓΗ: iKypros

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΙΟΥ Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ.

Έβγαλαν από το Μουσείο Χίου τον πίνακα με θέμα "η Σφαγή της Χίου" του Ντελακρουά για να μην στεναχωρούνται οι Τούρκοι!

Σωρεία, σοβαρών ερωτημάτων προκαλεί η απόφαση (άγνωστος ο εμπνευστής), να μην εκτίθεται, από τώρα και στο εξής, στο επισκευασμένο Βυζαντινό Μουσείο Χίου (Μετζιτιέ Τζαμί), το πιστό αντίγραφο της Σφαγής της Χίου, του διάσημου Γάλλου Ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά.
Ο εκπληκτικός αυτός πίνακας προκάλεσε, τότε, συγκίνηση και αποτροπιασμό για τις κτηνωδίες των Τούρκων, σε βάρος των κατοίκων της Χίου.
Την έλλειψη του πίνακα, διαπίστωσε σε ξενάγησή της, στο χώρο της έκθεσης η Νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου, Ισαβέλλα Μπουρνιά, η οποία ήδη με επιστολή της προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παύλο Γερουλάνο, ζητά την παρέμβασή του.
"ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΑΠΟΘΗΚΗ Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ"
Η Ισαβέλλα Μπουρνιά σχετικά με το θέμα δήλωσε: "Αυτή τη στιγμή ο πίνακας βρίσκεται αποθηκευμένος στο Οσμανίε Τζαμί, που ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και στην 3η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, στην περιοχή του Φραγκομαχαλή. Το Οσμανίε Τζαμί, λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι μετακινήθηκε εκεί, προκειμένου να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έκθεμα." Η κυρία Μπουρνιά μεταξύ άλλων υπογράμμισε: " Χώρος στο Μετζιτιέ Τζαμί, υπάρχει. Υπάρχουν πολλοί κενοί τοίχοι προκειμένου να συμπεριληφθεί το αντίγραφο της σφαγής ως έκθεμα".
"ΕΝΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ(;)"
Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, υπάρχει ήδη μία μυστική προφορική συμφωνία προκειμένου να καθαιρεθεί ο πίνακας, ως ένδειξη απάλειψης του ιστορικού χάσματος που χωρίζει τους δύο λαούς. Για την Ιστορία πάντως, η Τουρκία, επεδίωξε τη μεν πρώτη φορά, να αφαιρεθούν οι ταμπέλες από τις οστεοθήκες των θυμάτων της Σφαγής, στη Μονή του Αγίου Μηνά, που έφεραν την επιγραφή: "ΕΡΓΑ ΟΘΩΜΑΝΩΝ" καθώς και την καθαίρεση της αντίστοιχης επιγραφής στη Νέα Μονή Χίου. Τότε η τουρκική εφημερίδα TIME TURK (ΠΙΕΣΤΕ ΕΔΩ ), κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο: “Χειρονομία καλής θέλησης της Ελλάδας προς τον Ερντογάν”. Το άρθρο ανέφερε πως “Στο μοναστήρι Νέα Μονή στην Χίο στον χώρο τον κειμηλίων και εκθεμάτων της μονής υπάρχουν δυο αίθουσες με προθήκες στις οποίες φυλάσσονται ανθρώπινα κρανία με τις μέχρι πρότινος επιγραφές”… Έργα Οθωμανών” και “Σφαγιάσθηκαν από τους Οθωμανούς” οι οποίες μετά από τις αντιδράσεις της Τουρκικής πλευράς αντικαταστάθηκαν αφού πρώτα απαλείφθηκαν οι επίμαχες λέξεις αφήνοντας ικανοποιημένες και τις δύο πλευρές.
Να τονίσουμε πως το πρόβλημα της Τουρκίας με την Νέα Μονή Χίου δεν είναι πρόσφατο ,τον Νοέμβριο του 2007 ο γενικός πρόξενος της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα είχε ζητήσει από τον δήμαρχο Χίου την αφαίρεση της επιγραφής” Έργα Οθωμανών” και την εξάλειψη του οστεοφυλακίου, τονίζοντας στην επιστολή του “Θέλω να επικεντρώσω την προσοχή σας στο επίγραμμα του ναού της Νέας Μονής με τις εκφράσεις “Έργα Οθωμανών” στις προθήκες με τους σκελετούς . Οι επιτροπές και οι επισκέπτες οι οποίοι επισκέπτονται το νησί σας αντιδρούν σε αυτό το επίγραμμα το οποίο βρίσκεται σε αντίθεση με τις προσπάθειες φιλίας που αναπτύσσονται…»
Έξι ημέρες, πάντως, πριν γιορτάσουμε την επέτειο της απελευθέρωσης της Χίου (11η Νοεμβρίου 1912) και την ενσωμάτωση με την Ελλάδα, πολλοί αναρωτιούνται, ως που θα φθάσει η Ελληνική υποχώρηση και αν αυτή είναι άξια να διαγράψει τη σφαγή 58.000 κατοίκων και την εξαφάνιση πολιτιστικών εκθεμάτων πανευρωπαϊκής και παγκόσμια εμβέλειας.
Συντάκτης: ΠΑΝΤΕΛΗΣ Κ. ΦΥΚΑΡΗΣ

ΚΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία, στηλιτεύεται ο τουρκικός τρόπος εορτασμού της... πτώσης της Κωνσταντινούπολης.Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί το πλήρες (τουρκικό ) κείμενο το οποίο βρίσκεται ΕΔΩ«Μην το θυμίζετε αυτό στους μη μουσουλμάνους!ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»…ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη… ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω… ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης… ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά σταυρό…ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα σας άρεσε;Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας. Τότε γιατί το κάνετε εσείς αυτό;Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την άλωση) σαν να ήταν χθες;Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο: «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη βία».Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων;Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω;Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919. Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν. Αυτό το όνειρο το βλέπουν μια χούφτα βλάκες μόνο. Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε; Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς; Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν. Όλη η Ανατολή είναι περιοχή κατακτημένη.Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=μανα, dolu=γεμάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή. Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ» τραβώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια…Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς πολλές φανφάρες…». http://greekblock.blogspot.com/

ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

 
ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.

Μακάρι να βγω ψεύτης...

  Διαβάζω στον διεθνή Τύπο, ότι οι δημοσκοπήσεις στη Τουρκία δείχνουν το κόμμα του Ερντογάν να χάνει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις του κόσμου.
Πιο συγκεκριμένα, σε 2 νέες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης παίρνει ποσοστό 37,5%, πράγμα που σημαίνει εννιά ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο από τις βουλευτικές εκλογές του 2007.

Μέχρι τώρα, διαχρονικά και υπερκομματικά, η Τουρκική ηγεσία έχει αποδείξει ότι όποτε έχει "εσωτερικά ζόρια", εξάγει το πρόβλημα, είτε προς Αιγαίο, είτε προς Συρία, είτε προς Κούρδους, είτε προς Καύκασο, έτσι ώστε να προκαλέσει επανασυσπείρωση του Τουρκικού λαού γύρω της.
Ας ελπίσουμε να μην ετοιμάζει τίποτε ο εθνικός κουμπάρος προς τα μέρη μας, γιατί πάλι ζεϊμπέκικο μας βλέπω να χορεύουμε και πάλι "Thank you" θα λέμε στον πλανητάρχη...

Αναρτήθηκε από ΚΕΝΤΡΙ

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΣΕ ΟΓΚΟ ΚΑΙ ΠΑΛΜΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!

7000 κόσμος έδωσε το βροντερό παρών αγνοώντας τη λάσπη και τα πισώπλατα χτυπήματα της Ντόρας (ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ!) και των υποτακτικών της (Μειμαράκης,Γιακουμάτος και σία).Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ,ΟΧΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ!
Δείτε το βίντεο:
Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά:
“Να ψηφίσετε όλοι!
Έχετε τη μεγάλη ευκαιρία να πάρετε στα χέρια σας το μέλλον του Κόμματος…
Έχετε τη μοναδική ευκαιρία να κάνετε τη μεγάλη αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Η αλλαγή ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία θα έχει επιπτώσεις, σε όλο το πολιτικό φάσμα. Θα φέρει ανατροπές παντού….
Για πρώτη φορά, η εκλογή εκφράζει αληθινό λαϊκό κίνημα που ανατρέπει συσχετισμούς και ισορροπίες…
Να πάρετε και τους φίλους σας μαζί.
Να τους εξηγήσετε ότι δεν εντάσσονται σε ένα κόμμα.
Εντάσσονται σε ένα κίνημα λαού.
Απελευθερώνουν την Πολιτική από τον ασφυκτικό έλεγχο μηχανισμών και κατεστημένων. Κι αυτό που θα λειτουργήσει στο Κόμμα μας, θα επηρεάσει μετά όλα τα κόμματα. Και θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό»
Στη συνέχεια μίλησε για παραμερισμό των στερεότυπων της Μεταπολίτευσης:
«…πρέπει να τελειώνουμε με τα στερεότυπα — ή μάλλον τα συμπλέγματα -της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Που μας υποχρέωναν να απολογούμαστε για ο,τιδήποτε είναι αναπτυξιακό ή εθνικό…
Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε σε κανένα.
Είμαστε υπερήφανοι για τις ιδέες μας.
Είμαστε πατριώτες και κοσμοπολίτες.
Είμαστε πολύ πιο κοσμοπολίτες απ’ όσους ορκίζονται στην «παγκοσμιοποίηση» και ας μην έχουν ιδέα τι συμβαίνει στον κόσμο.
Απ’ όσους ορκίζονται στην «Ευρώπη» κι ας μην έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει στην Ευρώπη.
Παράδειγμα: ο πατριάρχης της Ενωμένης Ευρώπης,
Ο Ζάκ Ντελόρ, που δήλωσε πριν λίγα χρόνια, ότι «σεβόμαστε τα εθνικά κράτη»,
και ότι «η διάλυση των εθνών ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου του» για την Ενωμένη Ευρώπη…
Γιατί άραγε ο Σοσιαλιστής Ντελόρ, ένιωσε την ανάγκη να πεί ότι η διάλυση των εθνών ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου του;
Διότι υπάρχουν κάποιοι, πραγματικά ακραίοι, που μπερδεύουν την Ένωση της Ευρώπης, με τη διάλυση των εθνών της, δηλαδή με την αναίρεση της Ιστορίας της.
Αλλά η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση είναι σύγκλιση εθνικών κρατών, όχι διάλυσή τους.
Είναι σύγκλιση εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσή τους.
Εμείς είμαστε οι Ευρωπαϊστές, όχι όσοι χρησιμοποιούν την Ευρώπη ως πρόσχημα για να καταργήσουν τις εθνικές ταυτότητες.
Εμείς είμαστε αληθινοί εκσυγχρονιστές, όσοι ζητάμε ανταγωνιστικότητα
παντού: και στην οικονομία, και στην παραγωγή και στη διεκδίκηση ξένων αγορών και στην τήρηση των «κόκκινων γραμμών» στα εθνικά θέματα.
Όχι όσοι αναζητούν «προστάτες» και θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Νομαρχία της Ευρώπης.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν οικοδομείται από Νομαρχίες πληθυσμών, αλλά από λαούς που συγκλίνουν ελεύθερα και δημοκρατικά.
Να τελειώνουμε, λοιπόν, με τα στερεότυπα της μεταπολίτευσης.
Να απελευθερώσουμε τις ιδέες μας και να γίνουμε σύγχρονοι Ευρωπαίοι»
Στο επόμενο από τα εφτά σημεία του κήρυξε «μια νέα Μεταπολίτευση». Που την περιέγραψε ως επόμενο στάδιο «δημοκρατικής ωρίμανσης»:
«…το ξεπέρασμα των στερεότυπων της Μεταπολίτευσης, θα οδηγήσει σε μια νέα Μεταπολίτευση, ή, αν προτιμάτε, σε μια νέα φάση Δημοκρατικής ωρίμανσης:
Όπου τα κόμματα θα είναι πιο κοντά στους πολίτες, και τα κομματικά μέλη θα έχουν γνώμη και ρόλο στη λήψη των αποφάσεων.
Όπου το δημόσιο συμφέρον θα κυριαρχεί και θα το σέβονται όλοι.
Όπου ο νόμος θα κυριαρχεί και θα τον σέβονται όλοι.
Όπου οι πολίτες θα μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα σε δημοψηφίσματα, όπως συμβαίνει παντού στις προηγμένες δημοκρατικές χώρες.
Δεν θα φοβούνται οι πολιτικοί τη γνώμη των πολιτών.
Δεν θα φοβούνται οι ηγέτες τη γνώμη των οπαδών τους….
Όπου ο ιδιωτικός τομέας της οικονομιας θα ανθεί και θα οδηγεί την ανάπτυξη, αλλά δεν θα καταδειναστεύει την Κοινωνία, ούτε θα χειραγωγεί την Πολιτική.
Όπου ο βουλευτής και ο υπουργός που κάνουν τροχαία παράβαση θα παίρνουν κλήση και θα την πληρώνουν. Κι όπου δεν θα διανοείται κανείς, ποτέ, να ξεστομίσει τη φοβερή εκείνη φράση:
– Ξέρεις ποιός είμαι εγώ, ρέ;
Γιατί απέναντι στο Νόμο και τη δικαιοσύνη δεν έχει σημασία ποιός είσαι, αλλά τι έκανες.
Κι οι νόμοι που ισχύουν για τον απλό πολίτη θα ισχύουν και για τους ισχυρούς…»

Μαζί σου Αντώνη…!
http://feeds2.feedburner.com/blogspot/hellas-orthodoxy

ΕΛΛΗΝΕΣ 250.000 ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΠΙΘΗΚΑΚΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ. ΒΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΟΙ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΑΛΒΑΝΙΑ, ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΘΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΨΗΦΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΑΛΑΤΕ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΙΘΗΚΑΚΟ. 





είδος πιθήκου πίθηκος

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ

ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΩΡΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΟΣΙΑ ΜΑΣ.

Republic Of Turkey - Turkish Tourism Office 


Recently, restoration workers uncovered a well-preserved, long-hidden mosaic face of an angel at the former Byzantine cathedral of Hagia Sophia in Istanbul, which today stands as one of the oldest and most impressive museums in the world. The restoration workers were the first to lay eyes on the seraphim figure – a representation so significant that it was mentioned in the Bible – for what experts believe to be well over 700 years.
The mosaic had been covered up – along with the hallowed building's other Christian likenesses – shortly after the city, then called Constantinople, fell to the Ottomans in 1453 and the cathedral was turned into a mosque. The mosaics were plastered over according to Muslim custom that prohibits the representation of humans.
Hagia Sophia, also called the Church of Holy Wisdom, was built in 537 A.D. and remained a symbol of Byzantine grandeur until Istanbul was conquered by Ottoman Empire. The building was turned into a museum in 1935 when the modern-day Republic of Turkey was little more than a decade old.
Though the six-winged angel’s incredible discovery stands as an extreme example, uncovering antiquity is no uncommon occurrence in this millennia-old city. For example, recently an ancient ship was uncovered during a subway expansion project and, in Hagia Sophia itself, three more angel mosaics remain still uncovered and yet to be discovered, For travelers, these are simply two more reasons to explore one of the most storied cities on earth, where the cosmopolitan coexists with the ancient in one of the true cradles of civilization..

 

ΠΩΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ





Μείζονες στρατηγικές συνέπειες για την Ελλάδα μπορούν να έχουν οι παράλληλες, ραγδαίες εξελίξεις στο «πόκερ των αγωγών», μεγάλη σύγκρουση για τον έλεγχο των διαδρομών της ενέργειας, αλλά και «τρόπο οργάνωσης» γεωπολιτικού ανταγωνισμού ισχύος. Ανταγωνισμού που θα επηρεάσει αποφασιστικά τη διεθνή θέση μεγάλων δυνάμεων και μικρών χωρών, την ανεξαρτησία της Ευρώπης και τη δυνατότητά της να συνάψει στρατηγική σχέση με τη Ρωσία, όπως και το μέλλον του πρώην σοβιετικού χώρου. Επίσης τη σχετική ισχύ, άρα τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες σημειώθηκε:
- υπογραφή συμφωνιών για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Σαμψούντα-Τζεϊχάν, ευθέως ανταγωνιστικού του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και παράλληλη αδειοδότηση της διέλευσης του ΣάουθΣτρημ από την τουρκική αποκλειστική οικονομική ζώνη στη Μαύρη Θάλασσα (συζητείται και κατασκευή διυλιστηρίου στο Τζεϊχάν)

- έμμεση πλην σαφής προειδοποίηση Πούτιν προς Σόφια-Αθήνα ότι η Μόσχα θα προχωρήσει με την ‘Αγκυρα αν Βουλγαρία-Ελλάδα κωλυσιεργήσουν

- συγκρότηση μιας τετραπλής «ενεργειακής συμμαχίας» στην Ευρώπη (Ιταλία, Ρωσία, Τουρκία, Γερμανία), με κύριους άξονες τους αγωγούς αερίου Σάουθ και ΝορντΣτρημ

- θεαματική αναβάθμιση, «εκτόξευση», των ρωσο-τουρκικών σχέσεων, με παράλληλη πλήρη ατονία των ελληνορωσικών. Η κατάσταση σήμερα στο τρίγωνο «Αθήνα-Μόσχα-‘Αγκυρα» είναι αντίστροφη της προ διετίας

- πρώτες, αχνές ακόμα και ανεπίσημες, απειλές Μόσχας προς Σόφια ότι, εν ανάγκη, ο ΣάουθΣτρημ μπορεί να περάσει από τουρκικό έδαφος

Στελέχη του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και παράγοντες ενεργειακών ομίλων, σημειώνουν ότι, αν οι εν εξελίξει τάσεις ολοκληρωθούν, κινδυνεύει να διαμορφωθεί η εξής κατάσταση:

- η Τουρκία να αναδειχθεί σε κύριο μεταφορέα ρωσικών-κασπιακών-μεσανατολικών ενεργειακών πόρων με ότι συνεπάγεται για την ισχύ της, αλλά και την εξάρτηση Ελλάδας, Ρωσίας, ΕΕ από την ‘Αγκυρα (εξάρτηση οι «περιπλοκές» της οποίας έγιναν ανάγλυφες από τη διαμάχη Ρωσίας-Ουκρανίας, δύο χωρών που δεν πολέμησαν βέβαια ποτέ μεταξύ τους, όπως πλειστάκις συνέβη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας)

- η Ελλάδα να χάσει κάθε δυνατότητα στήριξης, αν χρειασθεί, στο ρωσικό «αντιστήριγμα» για να αντιμετωπίσει (τόσο συχνές ιστορικά) αμερικανοτουρκικές πιέσεις, υφιστάμενη εντέλει «στρατηγική ασφυξία». Για πρώτη, μοναδική φορά στην ιστορία, η ‘Αγκυρα έχει τώρα πολύ καλύτερες σχέσεις από την Αθήνα με περίπου όλη την υφήλιο! Την ίδια ώρα που, όχι μόνο συνεχίζεται αδιάπτωτος στην πράξη (τουλάχιστον από την ‘Αγκυρα) ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός σε Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη, αλλά και ο Υπουργός Εξωτερικών της γείτονος Νταβούτογλου υπερασπίζεται ρητά, με πρόσφατη ομιλία του στην πρωτεύουσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, το «όραμα» μιας «νεοοθωμανικής» Βαλκανικής, αρνούμενος να επιβεβαιώσει ότι τα σύνορα της Λωζάννης είναι οριστικά.

Είναι τόσο γρήγορες οι εξελίξεις, σημειώνουν οι ίδιοι παρατηρητές, που επιβάλλεται η άμεση αποσαφήνιση της πολιτικής της Αθήνας και των ενεργειακών-διπλωματκών επιλογών της. ‘Οταν αρχίσουν να κατασκευάζονται οι αγωγοί, θα είναι πολύ αργά...


Πούτιν, Ερντογάν, αγωγοί

«Μας είναι εύκολο να εργαζόμαστε με τους Τούρκους φίλους μας, με την τουρκική ηγεσία, διότι όλες οι αμοιβαίες συμφωνίες εκτελούνται και από τις δύο πλευρές εγκαίρως».

Η παραπάνω δήλωση Πούτιν έγινε μετά τη συνάντησή του με τον Μπερλουσκόνι και «τελεκόνφερενς» των δύο με τον Ερντογάν. Συζητήθηκαν τα σχέδια ΣάουθΣτρημ, Σαμψούντα-Τζεϊχάν και νέου ρωσοτουρκικού αγωγού αερίου, του «ΜπλουΣτρημ 2». Συνιστά έμμεση, πλην εύγλωττη προειδοποίηση προς Σόφια-Αθήνα, αφού είναι στις δύο πρωτεύουσες που έχουν σημειωθεί τελευταία επιφυλάξεις για τα σχέδια αγωγών. Πόσο μάλλον συνδυαζόμενη με άλλη δήλωση του κ. Πούτιν ότι η «Τουρκία θα καταλάβει τη θέση της Ουκρανίας» στην εξαγωγή ρωσικού αερίου.

Από μια άποψη, το όλο θέμα είναι εκπληκτικό. Ερντογάν, Μπερλουσκόνι και Πούτιν κάνουν τηλεκόνφερενς για τον Σάουθ Στρημ, που πρότεινε η Αθήνα, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να εισάγει μέσω Τουρκίας όλο το ρωσικό αέριο που καταναλώνει. Πρόταση που ήταν το επίκεντρο της σχέσης που πήγαν να δημιουργήσουν Αθήνα και Μόσχα προ τριετίας. Κι ο Πούτιν εκφράζει τώρα «ανυπομονησία» για τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, πρόταση της ...κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ από το 1993! ‘Ενα από τα κίνητρά της, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν το γεωπολιτικό «plus», η αύξηση δηλ. των δυσκολιών και του κόστους μιας επίθεσης στη Θράκη.

Βεβαίως, Ρώσοι αναλυτές αναγνωρίζουν ότι η Μόσχα θα πάρει μεγάλο ρίσκο βάζοντας όλα τα αυγά της στο τουρκικό καλάθι, κι ότι ακριβώς η ουκρανική εμπειρία πρέπει να την καταστήσει πολύ προσεκτική, δεν μπορεί όμως και να το αποφύγει αν δεν έχει άλλη διέξοδο. Γνωρίζει ότι η ‘Αγκυρα χρησιμοποίησε άγρια το χαρτί του ελέγχου των Στενών και των ρωσικών πετρελαϊκών εξαγωγών εναντίον της Μόσχας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ρωσία και Τουρκία έχουν πολεμήσει μεταξύ τους 13 φορές, ενώ υφέρπει πάντα ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός για τον έλεγχο του Καυκάσου, της Κεντρικής Ασίας και των Μουσουλμάνων της πρ. ΕΣΣΔ.

Οι ρωσο-τουρκικές σχέσεις δεν γνώρισαν όμως μόνο πολέμους, αλλά και εντυπωσιακές (αν και μακροχρόνια εύθραυστες) «συνεννοήσεις» στο παρελθόν, που κατέστησε δυνατή η κοινή, εκ δυσμών, απειλή, και πλήρωσαν «ενδιάμεσοι» (‘Ελληνες, Αρμένιοι κλπ.). Προ είκοσι ετών οι ελληνορωσικές και οι τουρκορωσικές οικονομικές σχέσεις ήταν περίποιυ ισοδύναμες, σήμερα ο ρωσο-τουρκικός τζίρος είναι πολλαπλάσιος του ελληνορωσικού, ενώ ήδη η Τουρκία έχει γίνει με τους υπάρχοντες αγωγούς βασικός διαμετακομιστής ρωσικού αερίου. Στη Μόσχα δρα επίσης ένα ισχυρότατο τουρκικό λόμπυ και μια εξαιρετικά ενεργή τουρκική διπλωματία - δεν υπάρχει τίποτα από ελληνικής πλευράς.


Σάουθστρημ vs Ναμπούκο και Τουρκία

Η πρόταση για τον Σάουθστρημ έγινε λόγω του εκβιασμού που ασκούσε το Κίεβο (και από πίσω η Ουάσιγκτον) στη Μόσχα, εκμεταλλευόμενο τη διέλευση των αγωγών αερίου από την ουκρανική επικράτεια. Το Κρεμλίνο απάντησε σχεδιάζοντας έναν «Μπλου Στρημ 2» μέσω Τουρκίας. Η Αθήνα, ενώπιον του ενδεχομένου να εισάγει όλο το αέριο από την Τουρκία, ανταπάντησε με τον Σάουθστρημ. Αυτός ο αγωγός επιτρέπει τον εφοδιασμό της Ευρώπης με ρωσικό αέριο παρακάμπτοντας την Ουκρανία, ενώ αποτρέπει τον παραλογισμό εισαγωγής ρωσικού αερίου μέσω Τουρκίας σε Ελλάδα και ΕΕ.

Απαντώντας, οι ΗΠΑ ανέπτυξαν το σχέδιο «Ναμπούκο», αγωγού αερίου που θα εφοδιάζει την ΕΕ με μη ρωσικό αέριο μέσω τουρκικού εδάφους (παρακάμπτοντας και την Ελλάδα). Η εκλογή νέας βουλγαρικής κυβέρνησης, υπό συντριπτική αμερικανική επιρροή, έθεσε σε νέα αμφιβολία τον ΣάουθΣτρημ. Λόγω Ναμπούκο, η Μόσχα θέλει να κατασκευασθεί γρήγορα ο ΣάουθΣτρημ και πιέζει τη Σόφια με τις δηλώσεις Πούτιν, αλλά και με εμφάνιση, για πρώτη φορά, δημοσιευμάτων (στη ρωσική Κομερσάντ) που κάνουν λόγο για πιθανή αλλαγή του δρομολογίου του αγωγού, αν η Βουλγαρία επιμείνει στις αντιρρήσεις της. Η μόνη εφικτή αλλαγή είναι αν ο αγωγός περάσει μέσω τουρκικού εδάφους. Τότε όμως θα έχει τελείως διαφορετική «στρατηγική λειτουργία». Αντί να απεξαρτά Ελλάδα, ΕΕ και Ρωσία από την Τουρκία, θα εξαρτήσει και τις τρεις πολύ περισσότερο, συνιστώντας κολοσσιαία γεωπολιτική αναβάθμιση της ‘Αγκυρας. Δεν είμαστε εκεί, αλλά το ενδεχόμενο είναι ορατό, αν οι ενδιαφερόμενοι δεν κινητοποιήσουν την αναγκαία πολιτική βούληση.


Σαμψούντα-Τζεϊχάν vs Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη

Πριν από μερικές μέρες υπογράφτηκε πακέτο ρωσο-τουρκο-ιταλικών συμφωνιών για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Σαμψούντα-Τζεϊχάν. Ο αγωγός αυτός θα επιτελεί την ίδια λειτουργία με τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, δηλαδή θα μεταφέρει ρωσικό-κασπιακό πετρέλαιο προς τη Μεσόγειο παρακάμπτοντας τα Στενά. Από οικονομικής πλευράς ο Σαμψούντα-Τζεϊχάν έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος από τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και διασχίζει όλο τον όγκο της Ανατολίας. Ο μόνος λόγος που του δίνει νόημα, από την άποψη της Τουρκίας, είναι ότι, αν δεν φτιαχτεί τελικά ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, θα εξακολουθήσει η ‘Αγκυρα να μονοπωλεί τη διέλευση του ρωσικού πετρελαίου προς τη Μεσόγειο. Οι Ρώσοι αρμόδιοι επιμένουν ότι ο αγωγός Μποιυργκάς-Αλεξανδρούπολη παραμένει ζωντανό σχέδιο και τους ενδιαφέρει πάντα, ενώ σε αναδίπλωση προχωρά τώρα και η Σόφια, τυχόν κατασκευή όμως του Σαμψούντα-Τσεϊχάν περιορίζει εξ αντικειμένου τις ποσότητες πετρελαίου προς διοχέτευση στη Μεσόγειο και, μέχρι στιγμής, οι ποσότητες αυτές δεν εξασφαλίστηκαν ούτε για τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Η ρωσο-τουρκική συμφωνία εντάσσεται στα πλαίσια της πρόσφατης και εξαιρετικά θεαματικής προσέγγισης Μόσχας-‘Αγκυρας, με «κουμπάρο» Μπερλουσκόνι, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η τουρκο-αρμενική «εξομάλυνση». Η Ρωσία «ανταμοίβει» επίσης την ‘Αγκυρα για την ταχεία αδειοδότηση του Σάουθ Στρημ. Η ταχύτητα έχει σημασία γιατί ο Σάουθ Στρημ είναι ανταγωνιστικός προς τον Ναμπούκο και τον ΙΤGI (Τουρκία-Ιταλία-Ελλάδα). Η Μόσχα αντιδρά επίσης, με τον τρόπο αυτό, στα προβλήματα που καθυστέρησαν επί δεκάξι χρόνια τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Προβλήματα που ενετάθησαν μετά την εκλογή της τελευταίας βουλγαρικής κιβέρνησης, που δεν δείχνει καμμιά διάθεση να προχωρήσει το έργο, ενώ καμπάνια εναντίον του έχουν αρχίσει περιβαντολλογικές οργανώσεις της γείτονος και ο Δήμος Μπουργκάς (παραδόξως, σημείωσε δηκτικά ρωσική εφημερίδα, η κατασκευή μεγάλων αμερικανικών βάσεων, κόστους 100 εκατ.δολλαρίων, σε Βουλγαρία-Ρουμανία, δεν προκάλεσε καμία οικολογική ανησυχία).

Ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη απασχόλησε και την ελληνική προεκλογική εκστρατεία, ενώ μετά τις εκλογές η θέση που διατύπωσε ο Αν. ΥΠΕΞ κ. Δρούτσας σε ομιλία του ήταν ότι όσοι αγωγοί θα κατασκευασθούν εντός Ελλάδος θα εξυπηρετούν τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα και θα σέβονται απολύτως το περιβάλλον. (Η Μόσχα από την πλευρά της επιδιώκει, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, την αντικατάσταση των έργων που έχει αναλάβει και συνδέονται με την εκτροπή του Αχελώου με άλλα έργα ηλεκτροπαραγωγής, δεδομένης της αβεβαιότητας γύρω από την εκτροπή). Κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζουν ότι ελληνική πρόθεση είναι η αδιατάρακτη συνέχιστη της ελληνορωσικής συνεργασίας, με παράλληλη βελτίωση των προνοιών. «Χρειάζεται να ελέγξουμε τα θέματα περιβάλλοντος, δεν αμφισβητούμε την ανάγκη υλοποίησης», λέει στον «Κ.τ.Ε.» κυβερνητικός παράγων, που τονίζει τη σημασία επιλογής των βέλτιστων τεχνικών κατασκευής και του σωστού σχεδιασμού, ώστε να μην υπάρξουν στην πορεία προβλήματα (π.χ. προσφυγές στο Σ.τ.Ε.) και να αποφευχθούν τυχόν ατυχήματα με δυνητικά σημαντικές συνέπειες στο Αιγαίο. Μέχρι στιγμής πάντως δεν ηγέρθη οποιοδήποιτε συγκεκριμένο αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση προς τη ρωσική.

Είναι αλήθεια ότι ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη συνιστά μείζονα οικολογική πρόκληση. Το θέμα είναι πως μπορεί να συνδυασθεί η οικολογική με την ... υπόλοιπη ασφάλεια της Ελλάδας, για την οποία οι σχέσεις με τη Μόσχα έχουν κρίσιμη, στρατηγική σημασία.

Δανικό «ναι» στον Νορντστρημ και η νέα ενεργειακή συμμαχία στην Ευρώπη
]
Η Κοπεγχάγη συγκατατέθηκε προ ημερών στη διέλευση του Νορντστρημ, αίροντας ένα από τα τελευταία εμπόδια στην κατασκευή του αγωγού που διοχετεύει ρωσικό αέριο απευθείας στη Γερμανία, παρακάμπτοντας Πολωνία, Λευκορωσία και Ουκρανία. Η τελευταία έχει εκμεταλλευθεί «αγρίως» το γεγονός ότι είναι χώρα τράνζιτ για να αποσπά φτηνό αέριο, θέτοντας τη Μόσχα προ του διλήμματος ή να ανέχεται την κλοπή αερίου ή να πλήττει τη δική της αξιοπιστία διακόπτοντας την παροχή στη Δυτική και ΝΑ Ευρώπη. ‘Ηδη, ο αυστριακός αρμόδιος προειδοποίησε για επερχόμενη κρίση τροφοδοσίας τον ερχόμενο χειμώνα.

Ο Νορντστρημ αντιμετώπισε κάθε είδους εμπόδια και διαμαρτυρίες. Επικρίθηκε για οικολογικά προβλήματα, ότι μπορεί να βοηθήσει κατασκοπεία κατά της Σουηδίας, ή συνιστά όπλο ρωσικής επιβολής στην Ευρώπη. « Παληά ήταν τα τανκς, τώρα είναι πετρέλαιο και αέριο», δήλωσε, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο πρώην αρχηγός των πολωνικών μυστικών υπηρεσιών στους Νιου Γιορκ Τάιμς! Με μάλλον ξερό τρόπο, οι υπεύθυνοι της Δανικής Υπηρεσίας Ενέργειας το ξέκοψαν: «ο αγωγός είναι απολύτως ασφαλής». Απαντώντας στις επικρίσεις ότι η εισαγωγή ρωσικού αερίου θα αυξήσει την εξάρτηση της Δανίας από τη Μόσχα, τις χαρακτήρισαν αξιοπερίεργες, δεδομένου ότι τώρα εξαρτάται κατά 100% από μία και μόνη πηγή, τη Βόρειο Θάλασσα.

Αν και δεν εμφανίζεται στο προσκήνιο, το Βερολίνο πρέπει να θεωρηθεί κινητήρια δύναμη πίσω από τις τελευταίες κινήσεις στοι πόκερ των αγωγών και είναι η δική του, παρασκηνιακή πλην ισχυρή πίεση, που εξηγεί κυρίως το δανικό ναι στον Νορντστρημ. Η Γερμανία θέλει να διατηρήσει ζηλότυπα την αυτονομία του ενεργειακού της εφοδιασμού και, ευρύτερα, τη δυνατότητα αυτόνομης πολιτικής, γι' αυτό και δεν επιθυμεί την παρεμβολή της «Νέας Ευρώπης» στις συναλλαγές της με τη Ρωσία. Σύμμαχος στο παιχνίδι αυτό ο Ιταλός Πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι, με τις εταιρείες ΕΝΙ και ‘Εντισσον κύριους εταίρους της Ρωσίας και της Τουρκίας, γεγονός που στοίχισε βέβαια στον, βαλλόμενο για σεξουαλικά σκάνδαλα πολιτικό, την μήνι της Ουάσιγκτον.


Συζήτηση για τους αγωγούς στη Βουλγαρία

Οι αγωγοί προκάλεσαν αναταραχή στη Βουλγαρία. Ο συμπρόεδρος του κυβερνητικού συνασπισμού υποστήριξε ότι ο SouthStream εμποδίζει την ευελιξία-διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας. Αντίθετα ο πρώην υπουργός Ενέργειας Οφτσάροφ, τόνισε ότι η βουλγαρική κυβέρνηση πρέπει να δηλώσει την θέση της για τα ενεργειακά σχέδια με ρωσική συμμετοχή το συντομότερο δυνατό, καθώς, σε αντίθετη περίπτωση, ενδέχεται να τεθεί σε κίνδυνο η υλοποίησή τους. Για τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, ο κ. Οφτσάροφ τόνισε ότι ο αγωγός μπορεί να περάσει από την Τουρκία, ενάντια στα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας, αν η βουλγαρική κυβέρνηση δεν καταφέρει να λάβει απόφαση έγκαιρα. Η βουλγαρική «Στάνταρντ» επισημαίνει ότι η Τουρκία «μαζεύει ενεργειακά ατού», νέος ρόλος που «μπορεί να της ανοίξει τις πόρτες της ΕΕ. Η πρόθεση να αποτελέσει ενεργειακό κόμβο διεθνούς βαρύτητας δεν περιορίζεται σε ενεργειακούς και χρηματοοικονομικούς στόχους...Ο Ερντογάν δέσμευσε σαφώς την κατασκευή του Nabucco μέσω Τουρκίας με την ένταξη της χώρας στην ΕΕ...η Άγκυρα έχει θέσει ως σκοπό να καταστεί η Τουρκία ενεργειακό κράτος - κλειδί και να αποκτήσει γεωστρατηγική θέση και στρατιωτικές - πολιτικές δυνατότητες που θα αναβαθμίσουν το βάρος της...Για τη Βουλγαρία είναι εξαιρετικής σημασίας σε ποιό βαθμό η Τουρκία θα κατορθώσει να γίνει σοβαρός ενεργειακός κόμβος με διεθνές βάρος. Μια τέτοια επιτυχία θα μεταβάλει την περιφερειακή ασφάλεια...Αν επέλθουν κάποιες καταστάσεις στην Εγγύς Ανατολή, η Άγκυρα ενδέχεται να δραστηριοποιηθεί «αντισταθμιστικά» προς εμάς. Για τη Βουλγαρία είναι πολύ σημαντικό να έχει δική της γεωενεργειακή στρατηγική...»

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ

Μία σημαντική πρωτοβουλία φέρεται να έχει στα σκαριά ο βουλευτής Λέσβου του ΠΑΣΟΚ και σημαντικό μέλος του κυβερνητικού σχήματος στο νέο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Ο Νίκος Σηφουνάκης που λόγω εντοπιότητας γνωρίζει από πρώτο χέρι τον Γολγοθά και τα προβλήματα των μεταναστών, όπως και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους στα κέντρα υποδοχής, ετοιμάζεται να γράψει ιστορία.
Εάν αληθεύουν οι πληροφορίες μας, ο Νίκος Σηφουνάκης, με τη σύμφωνη γνώμη και αρωγή της συζύγου του, Μαρί Δασκαλαντωνάκη, είναι αποφασισμένος να επέμβει ενεργά, παραχωρώντας δωμάτια στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία “Grecotel” σε όσους διαμένουν στα σύγχρονα κολαστήρια που ονομάζονται “Κέντρα Υποδοχής Μεταναστών”.
Εκτός από την κάλυψη των βασικών αναγκών διαβίωσης όπου τηρουμένων των αναλογιών η πρωτοβουλία θα είναι μία πραγματική σωτηρία ζωής, οι μετανάστες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν μία άλλη, υπέροχη Ελλάδα. Την Ελλάδα της φυσικής ομορφιάς, της πολυτέλειας, της ποιότητας ζωής. Οι άνθρωποι αυτοί θα γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας, όταν μέχρι σήμερα γνώριζαν μόνο το αδυσώπητο πρόσωπο της αστυνομοκρατίας και του περιορισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ OLYMPIA.GR
ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΑΛΛΑΞΕ. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΤΟΥΡΙΣΤΑ.
ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ. ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ,ΠΑΚΙΣΤΑΝ,ΑΦΡΙΚΗ,ΙΡΑΚ,ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΓΟΣ, ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΕΙ  ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΟΥΤΗ. ΟΥΤΕ ΜΗΝΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΑ ΕΦΤΙΑΞΕ ΟΛΑ ΠΟΙΕΣ 100 ΗΜΕΡΕΣ;   ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ; ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΤΩΝ STAGE; ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΤΟΥΣ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ; ΠΟΙΟΣ; Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ  ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΟΡΤΩΣΕΤΕ 100,200,300,1000 ΚΑΡΑΒΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ.

ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ.

ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ. ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.
ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ............

Το Απόγευμα κατά την διαρκεια των επεισοδίων στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα, κάποιοι από τους συμμετέχοντες στο θίασο των επαγγελματιών αντιρατσιστών πήραν την Ελληνική σημαία που είχαν αναρτήσει οι κάτοικοι στην παιδική χαρά και την ποδοπατούσαν...
να σημειώσουμε πως αυτό έγινε μπροστά στα μάτια των αστυνομικών που δεν έκαναν τίποτα!!!
(αν ήταν καμμιά πακιστανική σημαία μπορεί και να παρέμβαιναν)

Αυτό όμως που δεν φιλοτιμήθηκε να κάνει κανείς από τους αστυνομικούς το έκανε μια γυναίκα!! κάτοικος της περιοχής που όρμηξε και τους πήρε την σημαία.

 Εδώ δεν υπάρχει προσβολή της Χριστιανικής θρησκείας;

Εδώ δεν υπάρχει προσβολή της Χριστιανικής θρησκείας;

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΦΙΛΙΕΣ;

Με υπέρπτηση έξι F-16 επάνω από το Φαρμακονήσι απάντησε η Άγκυρα στον κλάδο ελαίας του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Είναι η πρώτη φορά επί της νέας κυβέρνησης που η Άγκυρα προβαίνει σε μία τέτοια ενέργεια. Τα τουρκικά μαχητικά προχώρησαν σε αιφνιδιαστική κίνηση και μόλις ένα λεπτό μετά την είσοδό του στο FIR Αθηνών νότια της Σάμου έστριψαν νότια και πέρασαν επάνω από το Φαρμακονήσι.

Η υπέρπτηση έγινε σε ύψος μόλις 1300 μέτρων επάνω από το νησί.
Συγκριμένα οκτώ τουρκικά F-16 εισήλθαν στο FIR Αθηνών στις 15:04 και ένα λεπτό αργότερα πέταξαν τα έξι από αυτά πάνω από το Φαρμακονήσι.
Ελληνικά μαχητικά έσπευσαν να τα αναχαιτίσουν και τα παρακολούθησαν σε όλη την διαδρομή μέχρι την έξοδό τους από το FIR Αθηνών, βόρεια της Χίου.

Ενημερώθηκε το ΥΠΕΞ από το οποίο αναμένεται σχετικό διάβημα.
Η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει το Φαρμακονήσι ως ελληνικό έδαφος, κάτι που φαίνεται και από τις αναχαιτίσεις μέσω ραντάρ των εναέριων μέσων της FRONTEX που κινούνται στην περιοχή.

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

Ο Αντώνης Σαμαράς στην Άρτα

antonissamaras
Ο κ. Σαμαράς λίγο μετά τις 10 το πρωί επισκέφθηκε τη Ν.Α. Άρτας όπου τον υποδέχθηκε ο Νομάρχης Γιώργος Παπαβασιλείου μαζί με αυτοδιοικητικά στελέχη ενώ στο χώρο είχαν έρθει για να τον υποδεχθούν και τοπικά στελέχη του κόμματος.
Στις 11.30 ο κ. Σαμαράς μίλησε σε συνάντηση στελεχών της ΝΔ στο ξενοδοχείο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ. Σε δηλώσεις του ο κ. Σαμαράς τόνισε: "Το δικό μου αίτημα προς τον κόσμο που μας ακούει στην Άρτα είναι ένα πολύ απλό: θέλει να ψηφίσει τη Ντόρα; Ντόρα. Θέλει να ψηφίσει το Δημήτρη; Δημήτρη. Θέλει να ψηφίσει τον Παναγιώτη; Παναγιώτη. Θέλει να ψηφίσει τον Αντώνη; Αντώνη. Αυτό που με νοιάζει εμένα είναι να βγει να ψηφίσει. Να κατεβεί να ψηφίσει. Να γίνει το ρυάκι ποτάμι ούτως ώστε και κύρος να ‘χει μεγάλο ο καινούργιος αρχηγός και ο κόσμος να μπορέσει να εκφραστεί. Από κει που σήμερα αισθάνεται ότι είναι ο ασθενής να γίνει ο γιατρός του προβλήματος. Να συμμετάσχει σ’ αυτή την όμορφη δημοκρατική διαδικασία. Αυτή είναι η δικιά μου η παραίνεση, η προτροπή, αυτές είναι οι δικές μου βασικές θέσεις τις οποίες θ’ αναλύσουμε πολύ παραπάνω στο συνέδριο και γύρω από την ανάγκη νέας οργανωτικής δομής και γύρω από την ανάγκη αναδιάταξης της ιδεολογικής μας ταυτότητας και γύρω από την ανάγκη να είμαστε σωστή αντιπολίτευση και πάνω απ’ όλα γύρω από κάτι που δεν είναι ανάγκη, είναι ήδη βεβαιότητα, ότι θα είμαστε ενωμένοι όποιος και να εκλεγεί".
Στην αρχή των δηλώσεών του ο κ. Σαμαράς εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για την απώλεια του πρώην Δημάρχου Άρτας Κώστα Βάγια,"ενός ανθρώπου ο οποίος στόλισε με την παρουσία του την πολιτική ζωή της πόλης, ενός ανθρώπου του οποίου το εκτόπισμα βγήκε πολύ πέρα από τα στενά σύνορα της Άρτας, ενός ανθρώπου ο οποίος είχε πνευματικότητα, θάρρος, ανθρωπιά και πολιτική σκέψη" όπως είπε χαρακτηριστικά.


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 16 Ιουλίου 2005 ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
16 Ιουλίου 2005
Θέμα: Αρχιεπίσκοπος διανέμει λίβελο (και ) κατά ανθρώπινων δικαιωμάτων
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) επισημαίνει δύο άρθρα για ένα λίβελο που διένειμε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και βάλει (και) κατά των ανθρώπινων δικαιωμάτων ενώ υποστηρίζει τους Έλληνες εθελοντές στη Βοσνία. Το πλήρες κείμενο του λίβελου είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα:


ΙΕΡΟΣ ΛΙΒΕΛΟΣ κατά Σημίτη, Γιώργου και εφημερίδων
Ξαναχτύπησε η Δεξιά του Κυρίου

Του ΘΩΜΑ ΤΣΑΤΣΗ

Ενα κείμενο-«μανιφέστο» πολιτικών θέσεων για τις σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα, έφτασε πριν από λίγες ημέρες σε πρόσωπα της εκκλησιαστικής και πολιτικής ζωής.

Σ' ένα φάκελο της Αρχιεπισκοπής συνοδευόταν από ένα καρτελάκι με την υπογραφή του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και τη φράση «μελέτη συνεργάτου». Το κείμενο με τον τίτλο «Τουρκία - ΗΠΑ - Ελλάδα, Εξελίξεις και προοπτικές, προτάσεις», χαρακτηρίζεται από τον συντάκτη «εμπιστευτικό». Δεν θα είχαν ιδιαίτερη αξία οι 14 σελίδες, εάν σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονταν μια σειρά από σκέψεις, που ξεκινούν από τους αμερικανικούς σχεδιασμούς για την Ελλάδα και καταλήγουν στους «μεταπρατικούς φορείς» του «νεοεποχίτικου κλίματος που προωθείται στην χώρα μας και προάγουν το νέο «προϊόν», που ακούει στο όνομα της «απο-ορθοδοξοποίησης». Σύμφωνα με τη «μελέτη» του «συνεργάτη» του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου «είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι ο κύριος μεταπρατικός φορέας μετεκκένωσης της νέας αντίληψης στα καθ' ημάς είναι το ΠΑΣΟΚ των κ.κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου». «Οι αμερικανικοί σχεδιασμοί περιορίζουν την Ελλάδα στον περιθωριοποιημένο και άτακτο μικρόκοσμο των Βαλκανίων». Και ο ένας από τους λόγους που επιλέχθηκε η Αθήνα από την Ουάσιγκτον «για να επιτελέσει βαλκανική αποστολή, είναι ότι βρίσκεται σε προνομιούχο θέση λόγω της Ορθόδοξης ταυτότητάς της». Στο κείμενο γίνεται αναφορά στη σύσταση του Δικαστηρίου της Χάγης και στην «προσπάθεια ενοχοποίησης και αποστολής στη Χάγη των Ελλήνων εθελοντών (εκείνων των Ορθοδόξων πατριωτών που συνεισέφεραν στον σερβικό αγώνα) για υποτιθέμενη συμμετοχή σε σφαγές μουσουλμάνων, χωρίς να εμφανίζεται -αφού κατά τα φαινόμενα δεν υπάρχει- κανένα επιβαρυντικό ή αποδεικτικό εις βάρος τους στοιχείο». Ο συντάκτης καταγγέλλει «ως «αρχιερείς» του αντικληρικαλισμού στην Ελλάδα» τις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία» και «Τα Νέα» και μιλά για μεθόδευση που αφορά στο «χαμήλωμα της Εκκλησίας της Ελλάδας και του προκαθημένου της («ταυτότητες», κρίση με το Φανάρι, εκκλησιοσκανδαλολογία)». Ο συντάκτης συνεχίζει βάλλοντας εναντίον της πολυπολιτισμικότητας, «που έχει ως σημαία τα ανθρώπινα δικαιώματα». Η συνέχεια είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: «Το νεοεποχίτικο κλίμα που περιέγραψα, προωθείται στην Ελλάδα, όπως γίνεται φανερό, μέσω των εγχώριων "μεταπρατών", οι οποίοι μετά περισσού ζήλου προάγουν το νέο "προϊόν", που ακούει στο όνομα της "απο-ορθοδοξοποίησης". Τα συστατικά στοιχεία του "προϊόντος" αυτού είναι: αποκαθήλωση των εικόνων σε δημόσιους χώρους, κατάργηση της προσευχής και των θρησκευτικών στα σχολεία, κατάργηση του θρησκευτικού όρκου των δημοσίων ανδρών, διαχωρισμός Εκκλησίας-κράτους, απαξίωση θρησκευτικών και εκκλησιαστικών θεσμών και συμβόλων (καθιστική "διαμαρτυρία" στη Βουλή) κ.ο.κ.». Και το πλέον ενδιαφέρον κομμάτι του «συνεργάτη» του κ. Χριστόδουλου συνεχίζει με τα ονόματα των «μεταπρατών», που είναι οι κ.κ. Κ. Σημίτης και Παπανδρέου: «Η μετάλλαξή του (σ.σ. του ΠΑΣΟΚ) από Κίνημα των κοινωνικών και εθνικών οραμάτων σε νεο-εποχίτικο, ή άλλως αποκαλούμενο νεο-φιλελεύθερο με υπολείμματα σοσιαλιστικής ρητορείας, χρονολογείται από το 1996. Η μετάλλαξη αυτή είναι σχεδόν καθολική τόσον ιδεολογικά όσον και στελεχιακά. Το σημερινό προφίλ της ιθύνουσας κομματικής ομάδας, αποκαθαρμένης από την παρουσία στελεχών όπως ο Παπαθεμελής, ο Κρητικός, ο Πεπονής, ο Αρσένης και πλειάδα άλλων του πατριωτικού και λαϊκού ΠΑΣΟΚ -όχι όμως στελεχών τύπου Σηφουνάκη- έχει ενισχυθεί με τη σύνθεση ενός κράματος νεογενών και νεόφερτων στελεχών, τα οποία εκφράζουν πολιτικές που αντιπροσωπεύουν το νέο, παγκοσμιοποιημένο πρόσωπο της νέας εποχής στην Ελλάδα. Στη νέα αυτή (ανα)σύνθεση κυριαρχούν οι πολιτικές μετεγγραφές...». Και αναφέρει τις «περιπτώσεις» των: Ανδρέα Ανδριανόπουλου, Στέφανου Μάνου, Μίμη Ανδρουλάκη, Μαρίας Δαμανάκη. Οι Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου είναι οι δύο πολιτικοί που «αντιπροσωπεύουν τον χαρακτηριστικό τύπο του "παγκοσμιοποιημένου" ηγέτη, με κύρια γνωρίσματα την πολυγλωσσία και την καλή δυτική μόρφωση, σε βαθμό που μάλλον έχει επισκιάσει την ελληνικότητά τους. Η σοβαρή μειονεξία τους στην ελληνική γλώσσα και την ελληνική παιδεία οφείλεται σ' αυτό το γεγονός. Αμφότεροι δίνουν την αίσθηση ότι αποστρέφονται το "ελληνικό" (ουδέποτε για παράδειγμα έχουν διανθίσει τους λόγους τους με κάποιο λογότυπο από την κλασική ή τη νεοελληνική -και πολύ περισσότερο την Πατερική- γραμματεία ή τη λαϊκή θυμοσοφία), αισθάνονται άνετα στα διεθνή ακροατήρια, όπου απολαύουν ιδιαίτερης αποδοχής, ενώ το κύριο πολιτικό τους μέλημα είναι η πρόταξη ενός διεθνούς -όχι ελληνοκεντρικού- προφίλ για τους εαυτούς τους. Ενός προφίλ που απεικονίζει την "άχρωμη" ελληνικότητά τους. Και οι δυο τους κατατρύχονται από την αδημονία και το άγχος του υποψηφίου, ο οποίος πρέπει να περάσει τις εξετάσεις με υψηλό βαθμό για να αυξήσει τις πιθανότητες κατάληψης μιας διεθνούς θέσης (στην Ε.Ε. ο πρώτος, στο ΝΑΤΟ ή στη θέση του Σολάνα ο δεύτερος), που είναι το επιζητούμενο. Επειδή οι εν λόγω θέσεις είναι δοτές και δεν υπόκεινται στη λαϊκή βάσανο, μέριμνά τους είναι η ικανοποίηση των προϋποθέσεων που ατύπως υπαγορεύονται από διάφορα κέντρα, τα συμφέροντα των οποίων δεν ταυτίζονται εν πολλοίς με τις λαϊκές επιθυμίες». Το κείμενο καταλήγει:
«Πιστή εικόνα για το τι μέλλει γενέσθαι σε μια μελλοντική κυβέρνηση του σημερινού ΠΑΣΟΚ μπορούμε να αποκτήσουμε, παρατηρώντας την πορεία του ισπανικού ομολόγου του, το οποίο πριν καλά καλά εγκατασταθεί στα κυβερνητικά γραφεία μετά την εκλογική του επιτυχία, προέβη στη νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων...».
tsath@enet.gr


«Ο Αρχιεπίσκοπος δέχεται εισηγήσεις από διάφορους...»

Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής, Χάρης Κονιδάρης, όταν του ετέθη υπόψη το περιεχόμενο του κειμένου, δήλωσε στην «Ε»:
«Ο Αρχιεπίσκοπος δέχεται από διάφορους καθηγητές αναλύσεις για ζητήματα της επικαιρότητας. Ορισμένες δε από αυτές τις αποστέλλει απλώς και μόνο προς ενημέρωση, χωρίς φυσικά να τις υιοθετεί. Η εν λόγω ανάλυση δεν φέρει βεβαίως την υπογραφή του Αρχιεπισκόπου, ούτε σε καμία περίπτωση οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτήν απηχούν τις θέσεις του Αρχιεπισκόπου για τον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/07/2005



ΤΟ ΒΗΜΑ

15.7.2005

O λίβελος των συμβούλων

Σε αντίθεση με άλλες χώρες, στην Eλλάδα δεν έχουμε θρησκευτικό πρόβλημα, αλλά πρόβλημα εκκλησιαστικό

Tου Pιχάρδου Σωμερίτη

O κ. Παρασκευαΐδης είναι αυτός που είναι. Eπιπλέον, είναι αρχιεπίσκοπος. Ως κ. Παρασκευαΐδης έχει όλα τα δικαιώματα, ακόμα και το δικαίωμα να ασχημονεί. Ως αρχιεπίσκοπος έχει όμως και υποχρεώσεις. H πρώτη είναι να μην προκαλεί και να μην διχάζει. Έχει και άλλες υποχρεώσεις απέναντι στην Πολιτεία, την Eκκλησία, τους πιστούς. Σε αυτές περιλαμβάνεται η προσεκτική επιλογή του λεγόμενου «περιβάλλοντός» του. Aποκαλύφθηκαν πρόσφατα οι Γιοσάκηδες. Tώρα, με το κείμενο που δημοσιεύτηκε χτες στην «Eλευθεροτυπία», αποκαλύπτεται «τι φουμάρουν» ορισμένοι από αυτούς που τον «συμβουλεύουν». O απαντητικός λόγος ανήκει κυρίως στους πολιτικούς. Aλλά και σε κάθε πολίτη.

Σε αντίθεση με άλλες χώρες, στην Eλλάδα δεν έχουμε θρησκευτικό πρόβλημα. Έχουμε όμως πρόβλημα εκκλησιαστικό. Oι περισσότεροι ορθόδοξοι συμπατριώτες μας δεν ταυτίζουν τον Θεό με τον κάθε παρεκτρεπόμενο μητροπολίτη μήτε την Oρθοδοξία με τον κάθε φανατικό και αυτόκλητο εκφραστή της. Όπως και σε άλλες σκοτεινές εποχές, υπάρχει μια φωνασκούσα μερίδα της εκκλησιαστικής ιεραρχίας που θέλει να ταυτίζεται με την άκρα δεξιά. Kαι που αρνείται σε όλους τους άλλους, σε όσους διαφωνούν με τις επιλογές της, το δικαίωμα της ελευθερίας πίστης και ιδεών. Oι φανατικοί προτάσσουν ψευδεπίγραφα το «Έθνος» λες και είναι οι μοναδικοί του κληρονόμοι.

Mόλις έγινε αρχιεπίσκοπος ο κ. Παρασκευαΐδης χαρακτήρισε «γραικύλους» όσους διαφωνούν μαζί του. Mε τον τρόπο του, ευθέως ή με τη διαμεσολάβηση «συνεργατών», συνεχίζει. H μέθοδος της έμμεσης από μέρους του κακοποίησης όσων θεωρεί ότι εμποδίζουν την παντοδυναμία του δεν είναι νέα. Tην είχε χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν. Δεν είναι ντόμπρα. Mήτε γενναία. Πάντως, δεν μπορεί πια να πείσει κανέναν ότι οι λίβελοι που συντάσσονται στην αρχιεπισκοπή δεν τον αντιπροσωπεύουν.

Ποιοι όμως τους συντάσσουν αυτούς τους λίβελους; Ποιους έχει μαζέψει κοντά του ο αρχιεπίσκοπος για να «μελετούν» πολιτικά θέματα και να τον συμβουλεύουν; Περιλαμβάνονται σε αυτούς ορισμένοι έντιμοι και αξιόλογοι πολίτες που θέλουν να προσφέρουν. Aν κρίνουμε όμως από τα κείμενα που κάθε τόσο κυκλοφορούν υπάρχουν ανάμεσά τους και άλλοι, με άλλους στόχους, με άλλες σκοπιμότητες, με άλλες φιλοδοξίες. Tο ερώτημα είναι έτσι σαφές: πώς οι μεν ανέχονται τους δε και δεν ξεχωρίζουν δημόσια τις θέσεις τους;

Tο κακό κομματικό παιχνίδι δεν ευνοεί όμως την απαραίτητη για την αρχιεπισκοπή διαφάνεια. Όσοι αμφιβάλλουν ας διαβάσουν τον λίβελο που κυκλοφόρησε με την καρτούλα του ο κ. Παρασκευαΐδης. Θα διαπιστώσουν ότι πέρα από τις σταλινικής παράδοσης χοντροκοπιές που περιλαμβάνει, έχει χαρακτήρα τρομοκρατικό σε βάρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά με ποιες ομολογίες υπόγειων διασυνδέσεων! Θα τον καταλάβουν αυτή τη φορά τον κίνδυνο όσοι άλλα συμβουλεύουν τον κ. Γιώργο Παπανδρέου;

Tο «μήνυμα» της αρχιεπισκοπής έχει όμως και άλλους παραλήπτες. Aνάμεσά τους, το Mαξίμου. O λίβελος, που περιλαμβάνει πολλά δακρύβρεκτα για την υπόθεση των ελλήνων «εθελοντών» στη Bοσνία, συμπίπτει με την εισαγγελική έρευνα που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης μετά από ερώτημα του κ. Aνδρέα Aνδριανόπουλου καθώς και με σειρά δημοσιευμάτων. Tι φοβάται η αρχιεπισκοπή; Ή μήπως κάτι ξέρει, που δεν γνωρίζουμε, για τις έρευνες των εκκλησιαστικών σκανδάλων, με πρώτο το σκάνδαλο του Πατριαρχείου Iεροσολύμων, και ανάβει φωτιά αντιπερισπασμού;

H «νέα διακυβέρνηση» έχει αφομοιώσει στον κρατικό μηχανισμό πολλούς οπαδούς ενός παρανοϊκού δήθεν εθνικισμού που βλέπουν παντού ανθελληνικές συνωμοσίες και πολλαπλασιάζουν τους εσωτερικούς και εξωτερικούς «εχθρούς». Όλοι αυτοί, και πολλοί άλλοι ασφαλώς, ακόμα και στην λεγόμενη «αριστερά», θα βρουν «πολύ καλό» τον λίβελο που διακίνησε ο αρχιεπίσκοπος. Aν δεν προσέξουμε, κάποιοι ετοιμάζουν περιπέτειες. Σε βάρος όλων!

Νταβούτογλου

ΤΟ ΠΑΡΟΝ
«Η Ελλάδα και ο μηδενικός κ. Νταβούτογλου [ή «Οι πιρουέτες της στρουθοκαμήλου»]»
02 Αυγούστου 2009
Καθηγητής Ι. Θ. Μάζης
Επ’ εσχάτων, η Ελλάδα αντελήφθη την ύπαρξη του κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, και την αντελήφθη με οδυνηρό τρόπο όταν ο τελευταίος ανέλαβε τον θώκο του υπουργού των Εξωτερικών της γείτονος και συμμάχου χώρας.
Αντέδρασε δε με τον πλέον στρουθοκαμηλικό τρόπο που θα μπορούσε να αντιδράσει: Προσπάθησε να αποδείξει, διαβάζοντας επιλεκτικά και αποσπασματικά, μια φράση από τα έργα του. Αυτήν η οποία αναφέρεται στην άποψή του για «μηδενικές τριβές με τους γείτονες της Τουρκίας».
Μάλλον όμως δεν κατάλαβε ποιους θεωρεί «γείτονες» ο κ. Νταβούτογλου. Διότι, απ’ ό,τι φαίνεται από τα γραφόμενά του, για όποιον τα διαβάζει, την Ελλάδα και την Κύπρο δεν πρέπει να τις συμπεριλαμβάνει σε αυτήν τη χορεία!
Και επειδή τα ανωτέρω στρουθοκαμηλικά εγράφησαν αναφορικά με τις πιθανές προοπτικές εξελίξεων στο Κυπριακό, ας δούμε με λεπτομέρεια τι γράφει ο κ. Νταβούτογλου στο βιβλίο του με τίτλο: «Stratejik Derinlik. Turkiye’nin Uluslararasi Konumu», Kure Yayinlari, Istanbul 2004 (18η έκδοση), (1η έκδοση 2001), για το θέμα αυτό.
1. Αναφορικά με τη γεωπολιτική σημασία του διπόλου Αιγαίο - Κύπρος, ο κ. Νταβούτογλου είναι σαφής και ακριβής. Αναπτύσσει τη γεωπολιτική συσχέτιση αυτού του διπόλου και αναδεικνύει τη σημασία του για την Τουρκία. Διαβάζοντας το σημείο αυτό, και ειδικά για τη «θαλάσσια σύνδεση», αντιλαμβάνεται κανείς γιατί η πρόσφατη συμφωνία μας με την Αλβανία για τη χάραξη θαλασσίου συνόρου μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας ονόμασε τις καθορισθείσες περιοχές ως «περιοχές πολλαπλών χρήσεων», όρος ο οποίος δεν υφίσταται νομικά στο Δίκαιο της Θαλάσσης, και δεν έκανε μνεία σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Απλούστατα, διότι δεν έπρεπε να ερεθισθεί η Τουρκία, η οποία από την εποχή της κ. Τσιλέρ είχε δηλώσει την ισχύ του casus belli και για την περίπτωση Ιονίου πελάγους - Αδριατικής! Συνεπώς, ενώ έχουμε κατ’ ουσίαν εφαρμόσει το δικαίωμά μας για Α.Ο.Ζ. με την Αλβανία, δεν το επικαλούμεθα από νομική άποψη. Ας δούμε όμως τι γράφει ο «μηδενικός» κ. Νταβούτογλου:
Σελ. 174:
«(Οι τελευταίες εξελίξεις έδειξαν ότι) Οι ΗΠΑ, δημιουργώντας μια δυναμική σχέση μεταξύ των πολιτικών τους για την Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, επιδιώκουν να έχουν υπό έλεγχο το Hinterland (Ενδοχώρα) της Ευρώπης και να γεμίσουν το γεωπολιτικό κενό που εμφανίσθηκε στον άξονα Βαλκανίων - Μέσης Ανατολής μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Το Αιγαίο και η Κύπρος είναι δύο σημαντικά σκέλη, τόσο στη γραμμή Ανατολικής Ευρώπης - Μέσης Ανατολής από άποψη χερσαίας σύνδεσης, όσο και στη γραμμή Αδριατικής - Ανατολικής Μεσογείου - Κόλπου από άποψη θαλάσσιας σύνδεσης».
2. Επίσης, γλαφυρότατος και με τολμηρές εκφράσεις, όπως π.χ. «νέες εφορμήσεις» κ.λπ., εμφανίζεται ο κ. Νταβούτογλου όταν καθορίζει το γεωγραφικό σύμπλοκο εντός του οποίου θεωρεί ότι η Τουρκία έχει σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο και, ασφαλώς, οφείλει να τον… αναλάβει! Σημασία επίσης έχει να δει ο ανυποψίαστος αναγνώστης με πόση γεωπολιτική σοφία και ακρίβεια προσδιορίζει, υπό το φως της Γεωγραφίας Μεταφορών Εμπορευμάτων και της Αμυντικής Γεωγραφίας, και όχι αοριστολογώντας, τον χώρο αυτό ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Γράφει λοιπόν στη σελ. 175:
«(…) Μέσα σε αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό, το ζήτημα της Κύπρου θα έλθει στο προσκήνιο με πιο ενεργό τρόπο. (…)
Σήμερα, μεταξύ Ανατολικής Ευρώπης - Βαλκανίων - Αδριατικής - Αιγαίου - Ανατολικής Μεσογείου - Μέσης Ανατολής και Κόλπου διαμορφώνεται ένα πεδίο πολύ δυναμικής αλληλεπίδρασης. (…)
Πάνω σε αυτήν τη γραμμή που ενοποιεί τα Βαλκάνια με τη Μέση Ανατολή θα είναι αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων εφορμήσεων».
3. Στο υποκεφάλαιό του με τίτλο: «Ο στρατηγικός γόρδιος δεσμός της Τουρκίας: η Κύπρος», ο κ. Νταβούτογλου δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για το πώς αντιλαμβάνεται γεωστρατηγικά η Τουρκία την Κύπρο και δηλώνει εμμέσως, πλην σαφέστατα, ότι οι ελλαδοκυπριακοί σχεδιασμοί της δικοινοτικής, διζωνικής, ομοσπονδιακής (και άλλα πολυσύλλαβα…) Κύπρου δεν είναι παρά φληναφήματα για την Άγκυρα, η οποία έχει χαράξει στιβαρή, σοβαρή και γεωστρατηγικά θεμελιωμένη πολιτική για την Κύπρο, την οποία θεωρεί εξάρτημά της! Γράφει λοιπόν ο «μηδενικός» κ. Νταβούτογλου:
«Η Κύπρος, που κατέχει κεντρική θέση μέσα στην παγκόσμια ήπειρο, ευρισκόμενη σχεδόν σε ίση απόσταση από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη επάνω σε μια γραμμή που τέμνει τις οδούς θαλάσσιας διέλευσης. Η Κύπρος κατέχει θέση μεταξύ των Στενών, που χωρίζουν Ευρώπη και Ασία, και της Διώρυγας του Σουέζ, που χωρίζει Ασία και Αφρική, ενώ συγχρόνως έχει τη θέση μιας σταθερής βάσης και ενός αεροπλανοφόρου, που θα πιάνει τον σφυγμό των θαλασσίων οδών του Άντεν και του Ορμούζ, μαζί με τις λεκάνες του Κόλπου και της Κασπίας, που είναι οι πιο σημαντικές οδοί σύνδεσης Ευρασίας - Αφρικής».
4. Για να δούμε τώρα τι παθαίνει, κατά τον κ. Νταβούτογλου, μια χώρα που αγνοεί την Κύπρο, στη σελ. 176:
«Μια χώρα που αγνοεί την Κύπρο δεν μπορεί να είναι ενεργός στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές. Στις παγκόσμιες πολιτικές δεν μπορεί να είναι ενεργός διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που (μπορεί να) επηρεάζει ευθέως τις στρατηγικές συνδέσεις μεταξύ Ασίας - Αφρικής, Ευρώπης - Αφρικής και Ευρώπης - Ασίας.
Στις περιφερειακές πολιτικές δεν μπορεί να είναι ενεργός διότι η Κύπρος με την ανατολική μύτη της στέκεται σαν βέλος στραμμένο στη Μέση Ανατολή, ενώ με τη δυτική ράχη της αποτελεί τη θεμέλια λίθο των στρατηγικών ισορροπιών που υπάρχουν στην Ανατολική Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και στη Βόρειο Αφρική».
5. Κατωτέρω, ο τούρκος καθηγητής και εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών ξεκαθαρίζει την τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου και της Ελλάδας, τονίζοντας ότι η Κύπρος πρέπει να «βγει» από την «τουρκο-ελληνική εξίσωση»! Δηλαδή, αυτό ακριβώς που εφαρμόζει τώρα σε συνεργασία με την Ουάσινγκτον, να πιέζει δηλαδή την Αθήνα και τη Λευκωσία να «κλείσουν» το Κυπριακό κατά τις τουρκικές βουλήσεις, ώστε στη συνέχεια να είναι φυσικό σε μια σχέση υποτέλειας της Ελλάδας και της Κύπρου έναντι της Τουρκίας να υπάρχουν «μηδενικές τριβές»! Γράφει χαρακτηριστικά λοιπόν ο κ. Νταβούτογλου στη σελ. 178, για όποιους γνωρίζουν στοιχειωδώς γραφή και ανάγνωση, και συνεπώς δύνανται να καταλάβουν:
«Η Τουρκία, επηρεαζόμενη λόγω θέσεως από πολλές ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την κυπριακή πολιτική της, βγάζοντάς την από την τουρκο-ελληνική εξίσωση.
Η Κύπρος γίνεται με αυξανόμενη ταχύτητα ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής - Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας - Ανατολικής Ευρώπης). Η κυπριακή πολιτική [της Τουρκίας] πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, με τρόπο αρμόζοντα σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο.
Στο ζήτημα της Κύπρου, από πλευράς Τουρκίας η σημασία μπορεί να εντοπισθεί σε δύο κύριους άξονες: Ο ένας εξ αυτών είναι ο άξονας της ανθρώπινης αξίας, προσανατολισμένος στην κατοχύρωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας, ως αποτέλεσμα της ιστορικής ευθύνης της Τουρκίας (…)»
6. Και συνεχίζει ο τούρκος καθηγητής και ΥΠΕΞ, αν κάποιος δεν έχει ακόμα καταλάβει, στη σελ. 179, εξηγώντας τι σημαίνει αυτό το ζήτημα ασφάλειας της «τουρκο-μουσουλμανικής κοινότητας», δίνοντας και διεθνή «παραδείγματα» γεωστρατηγικής συμπεριφοράς, τα οποία η Τουρκία θα πρέπει να ακολουθήσει:
«(…) Μια αδυναμία [της Τουρκίας] που [ενδεχομένως] θα φανερωθεί στο θέμα της ασφάλειας και της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στη Δυτική Θράκη και τη Βουλγαρία - και μάλιστα ακόμη και στο Αζερμπαϊτζάν και στη Βοσνία.
Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού είναι η σημασία που έχει το νησί αυτό από γεωστρατηγικής απόψεως.
(…) Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να έχει ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σε ένα τέτοιο νησί, που βρίσκεται μέσα στην καρδιά του ίδιου του ζωτικού της χώρου (…)»
7. Και γίνεται ακόμη σαφέστερος ο κ. καθηγητής και υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, αναλύοντας τις διαστάσεις της γεωστρατηγικής σημασίας τής (κρατηθείτε!) «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου» και του «ελληνικού τμήματος»! Ας διαβάσουμε λοιπόν στη σελ. 179:
«Αυτή η γεωστρατηγική σημασία έχει δύο διαστάσεις. Η μία εξ αυτών έχει στενή στρατηγική σημασία και έχει σχέση με τις ισορροπίες Τουρκίας - Ελλάδος και Τ.Δ.Β. Κύπρου-Ελληνικού Τμήματος [sic!] στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η δεύτερη διάσταση της γεωστρατηγικής σημασίας είναι ευρείας στρατηγικής σημασίας και σχετίζεται με τη θέση του νησιού μέσα στις παγκόσμιες και περιφερειακές στρατηγικές».
8. Και εν κατακλείδι, καταλήγει ο καθηγητής-υπουργός εξωτερικών με ένα δίδαγμα το οποίο πλέον μπορεί να εφαρμόσει από τη θέση του, η οποία είναι πολύ ουσιαστικότερη από αυτήν ενός απλού τούρκου υπουργού Εξωτερικών λόγω των εσωτερικών πολιτικών ανακατατάξεων στη γείτονα και της βαθμιαίας κατίσχυσης του Ερντογάν επί του στρατιωτικού κατεστημένου. Ας διαβάσουμε στη σελ. 180:
«Την Κύπρο δεν μπορεί να αγνοήσει καμία περιφερειακή ή παγκόσμια δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, το Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο.
Η Κύπρος βρίσκεται σε τόσο ιδανική απόσταση απ’ όλες αυτές τις περιοχές, που έχει την ιδιότητα μιας παραμέτρου που (μπορεί να) επηρεάζει καθεμία απ’ αυτές ευθέως. Η Τουρκία, το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε τη δεκαετία του 1970 πάνω σε αυτήν την παράμετρο, πρέπει να το αξιοποιήσει όχι ως στοιχείο μιας αμυντικής κυπριακής πολιτικής με στόχο τη διαφύλαξη του status quo, αλλά ως ένα θεμελιώδες στήριγμα μιας διπλωματικής φύσεως επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής».
Όχι λοιπόν «απλή διαφύλαξη του status quo», αλλά «θεμελιώδες στήριγμα μιας διπλωματικής φύσεως επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής»! Τώρα, το πόσο «διπλωματικής φύσεως» είναι οι υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά στο Αιγαίο με κίνδυνο «θερμού επεισοδίου», εγώ δεν γνωρίζω να σας πω! Εγώ είμαι γεωγράφος! Νομίζω σαφώς όμως ότι ο «μηδενικός» κ. Νταβούτογλου δεν εννοεί αυτό που εμείς εδώ καταλάβαμε με τη φράση «μηδενικές τριβές με τους γείτονες» ή, εν πάση περιπτώσει, δεν το εννοεί όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο!
Αυτά, για να σοβαρευτούμε επιτέλους!

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Γιατί η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην Ευρώπη;


Quantcast
ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ όπως και στην Αμερική άρχισε από καιρό μια σημαντική συζήτηση αν η Τουρκία ανήκει ή όχι στην Ευρώπη. Με την έννοια όχι μόνο των όποιων πολιτιστικών, θρησκευτικών και άλλων καταβολών αλλά, κυρίως, ως πολιτική δύναμη. Οι εταίροι μας, όπως και τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, δοκίμασαν τους τελευταίους μήνες την τουρκική αλαζονεία και απρέπεια σε όλη την αδίστακτη εκτύλιξή της. Πρώτα με την υπόθεση του αγωγού «Ναμπούκο» και αργότερα με το διορισμό του Δανού Πρωθυπουργού Ράσμουσεν ως νέου Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ. Όσοι παρακολουθούν και αναλύουν την υπερκινητικότητα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, θα συμφωνήσουν με παλαιότερη διαπίστωση της έγκυρης γερμανικής εφημερίδας «Die Welt», που είχε ορθά εκτιμήσει: Αν για το διορισμό του Ράσμουσεν υπέβαλε σε τόσους και τέτοιους εξευτελισμούς το ΝΑΤΟ και εξ αυτού και την ΕΕ, φανταστείτε, έγραφε, τι θα συμβεί εάν και εφόσον κάποτε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ερώτηση κεφαλαιώδους σημασίας: Η Τουρκία πρέπει ή όχι να ενταχθεί στην ΕΕ; Υπάρχουν δύο στρατόπεδα. Το πρώτο είναι ο γαλλογερμανικός άξονας καθώς και η Αυστρία και άλλες χώρες, που για πολλούς λόγους – δημογραφικούς, πολιτισμικούς, πολιτικούς, ακόμα και θρησκευτικούς – αντιτίθενται στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ένωση. Ο Σαρκοζί και η Μέρκελ κατ΄ επανάληψη έχουν ξεκάθαρα εκφράσει την αντίθεσή τους. Η πλειοψηφία των Ευρωπαίων – και Ελλήνων – πολιτών επίσης τάσσονται κατά της τουρκικής ένταξης. Από την άλλη, είναι ο βρετανο-αμερικανικός άξονας. Οι ΗΠΑ δεν είναι μέλος της ΕΕ αλλ’ είναι, κατά την εκτίμηση ακαδημαϊκών και έγκυρων αναλυτών των ευρω-ατλαντικών σχέσεων, το ισχυρότερο μέλος της Ένωσης. Πώς; Διά της Βρετανίας και πρώην κομμουνιστικών χωρών, που για την ασφάλειά τους προτιμούν στενότερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η εγκατάσταση της γνωστής αντιπυραυλικής ασπίδας δήθεν κατά του Ιράν (τελικά ματαιώθηκε) είναι μέρος του μεγάλου παιγνιδιού, που οι ΗΠΑ παίζουν στην Ευρώπη.
ΗΠΑ και Βρετανία αντιμετωπίζουν την ΕΕ ως μια μεγάλη αγορά 500 εκατομμυρίων. Επιμένουν συνεχώς στη διεύρυνσή της, με τη συμπερίληψη όσο το δυνατόν περισσότερων χωρών. Περαιτέρω διεύρυνση, όμως, σημαίνει μεγαλύτερη αποδυνάμωσή της, οικονομικά και κυρίως πολιτικά και αμυντικά, επειδή δεν θα είναι σε θέση να απορροφήσει τους κραδασμούς και τις δυσβάστακτες επιπτώσεις αυτής της πρακτικής. Αντίθετα, Γαλλία και Γερμανία επιμένουν σε εμβάθυνση, με στόχο να επιλυθούν τα προβλήματα από την τελευταία διεύρυνση με τους «10» (περιλαμβανομένης και της Κύπρου), ώστε η ΕΕ να μπορέσει να ισχυροποιήσει την εξωτερική πολιτική της και την άμυνά της. Η Συνθήκη της Λισαβόνας αποβλέπει και σε αυτά τα σημαντικά.

Γιατί, λοιπόν, η Βρετανία, οι ΗΠΑ και μερικές άλλες χώρες επιμένουν στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ; Όχι μόνο για λόγους καθαρά εθνικών συμφερόντων τους, αλλά και γιατί η Τουρκία σήμερα έχει καταστεί σημαντικός ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος για την Ευρώπη, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ όπως για την Ιαπωνία και την Ινδία. Παράλληλα, η Τουρκία, με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πέτυχε να αναδειχθεί ήδη σε αποδεκτή περιφερειακή δύναμη, που κτίζει την εικόνα μιας δήθεν ειρηνοποιού χώρας, που ενδιαφέρεται για τα προβλήματα από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, ακόμα και μέχρι την Κίνα, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Πόσο αξιόπιστη είναι η τουρκική πολιτική; Σε αρκετές περιπτώσεις είναι αποδεκτή, στις περισσότερες, όμως, αμφισβητείται, επειδή προκαλεί και ενοχλεί με την αλαζονεία και την υπεροψία της. Γεγονός είναι ότι η Τουρκία έχει περάσει το μήνυμα ότι θέλει μηδενικά προβλήματα με τους γείτονές της - εκτός, βέβαια, με την Ελλάδα και την Κύπρο. Έτσι εξηγείται η καθυπόταξη της Αρμενίας, η στρατηγική συμφωνία της με τη Συρία, οι συμφωνίες της με το Ιράκ και η εντυπωσιακή ενίσχυση των σχέσεών της με τη Ρωσία όπως και η φοβερή προσπάθεια που καταβάλλει ανάμεσα στον αραβικό κόσμο να αναδειχθεί ως η προστάτιδα και ηγέτιδά του. Οι Ισραηλινοί, πάντως, δεν εμπιστεύονται τις ενέργειες της τουρκικής διπλωματίας και οι σχέσεις των δύο χωρών δεν είναι οι καλύτερες από το 2002.
Γιατί, παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ αλλά να ισχύσει η ειδική σχέση, όπως υποστηρίζουν οι Γάλλοι, Γερμανοί και Αυστριακοί; Πρώτον, για λόγους δημογραφικούς. Η ΕΕ θα πλημμυρίσει από Τούρκους. Οι Γερμανοί έχουν κρίσιμα προβλήματα με τα 4 εκ. Τούρκων στη χώρα. Δεύτερον, μια μουσουλμανική χώρα θα επικυριαρχήσει στη χριστιανική Ευρώπη. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στα 70 εκ. Τούρκων, αλλά στη δυναμική που θα αναπτυχθεί· η Τουρκία να είναι ο οιονεί εκπρόσωπος των όπου γης εκατοντάδων εκατομμυρίων μουσουλμάνων. Τουλάχιστον στον αραβικό κόσμο, έτσι την αντιμετωπίζουν και αυτό ελπίζουν. Τρίτον, για λόγους οικονομικούς. Η Ένωση δεν θα μπορέσει να αντέξει το τρομαχτικό βάρος της ένταξης και ενσωμάτωσης μιας καθυστερημένης ακόμα τουρκικής οικονομίας και κοινωνίας. Και πώς θα πεισθούν από τις κυβερνήσεις τους, τα 500 εκ. Ευρωπαίων, να πληρώνουν χοντρά, για τις επόμενες δεκαετίες, για το τουρκικό βαρίδι; Τέταρτον, για λόγους πολιτικούς. Διά της αριθμητικής υπεροχής της, η Τουρκία θα ελέγχει σημαντικό μέρος των αποφάσεων της ΕΕ. Θα βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Και αν σήμερα, που δεν είναι ακόμα μέλος της ΕΕ, δημιουργεί τόσα προβλήματα εκ του μη όντος, τρομάζει κάθε Ευρωπαίος πώς θα ενεργεί όταν και εφόσον ενταχθεί στην Ένωση.

Υπάρχει, όμως, σημαντικότερος και πιο κρίσιμος λόγος: Η ένταξη ή μη της Τουρκίας συναρτάται προς τις ευρω-ατλαντικές σχέσεις και πώς αυτές θα εξελιχθούν στο εγγύς και στο απώτερο μέλλον. Και, βεβαίως, εξαρτάται από την ικανότητα ή την αποτυχία της ΕΕ να ξεφύγει από τα στενά εθνικά συμφέροντα και να εδραιώσει μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα, που θα στοχεύει σε μια κοινή εξωτερική πολιτική και μια κοινή πολιτική άμυνας. Τότε, ναι, η ΕΕ θα είναι πραγματικά ισοδύναμη των ΗΠΑ και θα είναι η άλλη υπερδύναμη, το αντίπαλο -πλην φιλικό- δέος των Αμερικανών. Ήδη τους ξεπερνούν στον οικονομικό τομέα. Αυτά, βέβαια, ενοχλούν και προκαλούν τον Αμερικανό ηγεμόνα, που ήδη αμφισβητείται πολλαπλώς και παγκοσμίως. Η ένταξη της Τουρκίας, μιας στρατηγικής συμμάχου των ΗΠΑ στην ΕΕ θα ήταν η ιδεώδης θρυαλλίδα για να τινάξει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στον αέρα. Οι εταίροι μας θα το επιτρέψουν; Ο Γ. Παπανδρέου ήδη μανικώθηκε, συστοιχιζόμενος με τους Αμερικανοβρετανούς, για να εξημερώσει το τουρκικό θηρίο και να… γλιτώσει, νομίζει, από την αρπακτικότητά του.
helectra

Η ΝΤΟΡΑ ΜΟΝΗ


Μια μεγάλη απογοήτευση περίμενε την Ντόρα σήμερα Κυριακή, στην επίσκεψη της στην Πάτρα, όπου ο Πατρινός Νεοδημοκράτης της γύρισε τη πλάτη. Είναι εκπληκτικό ότι λίγη ώρα πριν φτάσει η Ντόρα στον χώρο του ξενοδοχείου "Αστήρ" όπου θα γινότανε η ομιλία, οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου αναγκάσθηκαν να κλείσουν τις τρεις από τις τέσσερες αίθουσες για να φανεί γεμάτος ο χώρος.....
Η τηλεοπτική όμως μετάδοση των τοπικών καναλιών, δυστυχώς για την Ντόρα, έδειξε το απελπιστικά μικρό μέγεθος της συγκέντρωσης, όπου μπορούσες στην κυριολεξία να μετρήσεις τους παρευρισκομένους οι οποίοι (λόγω ηλικίας, 70+) φαίνονταν ότι ακόμα και αυτοί ήταν πολιτικοί φίλοι του πατέρα της....
Επίσης διακρίναμε και μερικούς ενθουσιώδεις νέους (όχι πάνω από δέκα) οι οποίοι φωνάζανε συνθήματα υπέρ της Ντόρας, όπου με έκπληξη μάθαμε ότι τα άτομα αυτά φοιτητές του ΤΕΙ Πάτρας, στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές διασπάστηκαν από τη ΔΑΠ συγκροτώντας την παράταξη με το όνομα ΜΑΤΙ (Μεγάλη Ανεξάρτητη Τεχνολογική Ισχύς) και τα οποία κατέβηκαν με το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΠ!! Αυτοί λοιπόν οι φοιτητές ήταν τα αποψινά Ντοράκια τα οποία όμως δεν έχουν και καμιά σχέση με την πόλη της Πάτρας, μιας και δεν είναι καν Πατρινόπουλα.
Επίσης επισημαίνουμε και την απουσία γνωστών Πατρινών προσκείμενων στην ΝΔ από το χώρο της επιστήμης και των άλλων επαγγελματικών τάξεων της πόλης.
Το εκπληκτικό όμως , το οποίο δείχνει και την πλήρη αποστασιοποίηση του Νεοδημοκράτη από την Ντόρα, είναι ότι από το γραφείο του βουλευτή Μιχάλη Μπεκίρη και του πατέρα του πρώην υφυπουργού παιδείας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη τα τηλέφωνα προς τους ψηφοφόρους για την συγκεκριμένη συγκέντρωση είχαν πάρει φωτιά. Την ίδια στιγμή και οι πρώην βουλευτές Παπαδημάτος και Ράγιου έχουν ταχθεί ανοικτά υπέρ της Ντόρας ενώ και άλλος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ακραιφνής Καραμανλικός ο Νίκος Νικολόπουλος δεν είναι αρνητικός μαζί της....
Είναι αλήθεια λοιπόν ότι στα δημοσιογραφικά και όχι μόνο πηγαδάκια όλοι αναγνώρισαν ότι σήμερα οι Πατρινοί Νεοδημοκράτες γύρισαν τη πλάτη στην Ντόρα, η οποία έφυγε από την Αχαϊκή Πρωτεύουσα σαφώς προβληματισμένη! Λέτε αύριο να ακούσουμε για νέο χτύπημα προς Σαμαρά, από Μειμαράκη μεριά; Ίδωμεν...


Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ, ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ.




ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Εκστρατεία υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα





Τα μέλη του Keep on Blogging σε μια προσπάθεια να στηρίξουν την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στο φυσικό τους χώρο αποφάσισαν να δράσουν όλοι μαζί ενωμένοι ανεβάζοντας την ίδια ημέρα Κυριακή 1 Νοεμβρίου το παρακάτω κείμενο:

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε επισκεφτεί ή θα επισκεφτούμε το νέο μουσείο Ακρόπολης.

Κάποιοι έχουμε επισκεφτεί και τα κομμάτια που είναι στο Βρετανικό Μουσείο.


Επειδή τα έργα τέχνης αξίζουν περισσότερο όταν είναι ολοκληρωμένα.

Επειδή τα κενά στις μετώπες του Παρθενώνα αποτελούν παραφωνία στο υπέροχο αυτό δημιούργημα.

Επειδή πλέον υπάρχει ζεστός και φιλόξενος χώρος που μπορεί να τα φιλοξενήσει.

Επειδή αυτός ο χώρος βρίσκεται σε αρμονία και άμεση οπτική επαφή με την ίδια την Ακρόπολη.

Επειδή ο αγώνας της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη και η προσδοκία όλων των Ελλήνων είναι καιρός να ευοδωθούν.


Για όλα αυτά λέμε
ΝΑΙ στην επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα.




The members of Keep on Blogging , in an attempt to support the return of the Parthenon Marbles to their natural space, have decided to act together by posting on the same day, Sunday November 1st, the text below:

Most of us have already or will visit the New Acropolis Museum.

Some of us have also visited the pieces held at the British Museum.


Since works of art are more valuable when they are complete.

Since there now exists a warm and hospitable place to host the marbles.

Since it’s high time that Melina Mercouri’s battle and the expectations of all Greeks were realized.


We say YES to the return of the Parthenon Marbles to Greece.

Αντιγραφή απο: http://keeponblogging.forumotion.com/forum-f50/topic-t908.htm

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΑΠΛΑ ΙΔΑΝΙΚΟΣ

Από τα Γιάννενα και ενώπιον εκατοντάδων φίλων του απάντησε ο Αντώνης Σαμαράς σε όσα ειπώθηκαν χθες στην Κεντρική Επιτροπή (Φοβισμένη η Ντόρα, προκαλεί μέσω Μεϊμαράκη):
 Κάποιοι έχασαν την ψυχραιμία τους. Εγώ δεν χάνω τη δική μου. Έχω ευθύνη απέναντι στην ενότητα, απέναντι στο μέλλον της Παράταξης. Προκλήσεις δεν με αγγίζουν, δεν πτοούμαι. Προχωράμε μαζί!  Μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί η αγάπη σας. Δεν πειράζει… Το ζητούμενο είναι να βγει κερδισμένη στο τέλος η Νέα Δημοκρατία.  Ο ρόλος μου είναι να ενώνω, όχι να διχάζω.  Να επουλώνω πληγές, όχι να τις ξύνω. Η δική τους στάση δεν με αγγίζει. Δεν πτοούμαι. Προχωράμε!”

Κατά την διάρκεια της ομιλίας του ο Α. Σαμαράς έστειλε παράλληλα μήνυμα υπέρ της ενότητας της παράταξης, τονίζοντας ότι «θα εμποδίσω τον εσωτερικό διχασμό».  «Οι εχθροί μας, μας θέλουν χωρισμένους σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα: Από τη μία τους ‘παλαιοδεξιούς’ και από την άλλη τους ‘νεοφιλελεύθερους’… Εγώ πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να χωρίσουμε ότι μπορούμε να ενώσουμε. Πιστεύω ότι μπορούμε να συνθέσουμε τις ιδέες μας, όχι να χωρίσουμε την παράταξη».
Ακόμη, επανέλαβε ότι πρέπει «να τελειώσουν οι ‘μηχανισμοί’ που πληγώνουν το κόμμα, που αποκλείουν στελέχη, που διχάζουν την παράταξη, που διώχνουν τα μέλη».
Χαρακτήρισε ακόμα μεγάλο λάθος ότι η ΝΔ έκρυψε τα ιδανικά της για να κερδίσει τους «ταλαντευόμενους» ψηφοφόρους, χάνοντας έτσι πολύ περισσότερους παραδοσιακούς, από τον κορμό της παράταξης, από τον σκληρό πυρήνα της. Οι περισσότεροι από τους οποίους, «δεν πήγαν απέναντι, δεν πήγαν στο ΠΑΣΟΚ, ούτε σ’ άλλα κόμματα. Οι περισσότεροι έκατσαν σπίτι τους, έκαναν αποχή και αυτούς πρέπει η ΝΔ να τους κερδίσει. ..Και για να τους κερδίσουμε, πρέπει να έχουμε στο νου μας τρεις λέξεις: Ταυτότητα, Ενότητα, Οργάνωση».

Σε δύσκολες στιγμές για την παράταξη, σε δύσκολες στιγμές για τη χώρα, νιώθουμε όλοι την ανάγκη να στραφούμε στην ουσία της Πολιτικής, συνέχισε ο κ. Σαμαράς και πρόσθεσε: «Δεν χαρίζουμε την Πατρίδα στην άκρα Δεξιά. Ούτε χαρίζουμε την Κοινωνική Δικαιοσύνη στην Αριστερά. Εμείς εκφράζουμε παραδοσιακές αξίες και σύγχρονες φιλελεύθερες τάσεις. Σε αυτό που ονομάζουμε Κοινωνικό Φιλελευθερισμό»
 ..Να πάμε ένα βήμα πιο πέρα: να συνθέσουμε τις διαχρονικές αξίες μας,  με τις πιο σύγχρονες φιλελεύθερες ιδέες:  Την αγάπη για την πατρίδα, με την ανταγωνιστικότητα. Την εθνική υπερηφάνεια, με την οικουμενικότητα. Την αξιοπρέπεια, με την αξιοκρατία. Την Κοινωνική αλληλεγγύη, με την Ανάπτυξη. Τον Πολιτισμό με την σύγχρονη τεχνολογία. Το παρελθόν για το οποίο είμαστε υπερήφανοι, με το μέλλον που διεκδικούμε….
Θέτω υποψηφιότητα για να κάνουμε δυναμική αντιπολίτευση αύριο. Και να γίνουμε αποτελεσματική κυβέρνηση μεθαύριο. Δεν θα εμποδίσουμε ό,τι κάνει καλό στον τόπο. Εμείς δεν είμαστε σαν το ΠΑΣΟΚ. Αλλά θα αντισταθούμε σε κάθε μέτρο που πλήττει την οικονομία. Σε κάθε μέτρο που πλήττει την κοινωνία και τη νέα γενιά. Σε κάθε μέτρο που παραβιάζει τις «κόκκινες» εθνικές γραμμές. Στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στα Βαλκάνια, στα Σκόπια. Και παράλληλα θα αναδείξουμε την εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Τον άλλο δρόμο, τον πιο υπεύθυνο, τον πιο αναπτυξιακό, τον πιο σύγχρονο, τον πιο εθνικά υπερήφανο. Που σύντομα θα καλέσουμε τον ελληνικό λαό να διαλέξει. Και να μας ξαναφέρει στην κορυφή.

  Ο Σαμαράς είπε «δεν χαρίζω την Πατρίδα στην άκρα δεξιά και την Κοινωνική δικαιοσύνη στην άκρα Αριστερά»
 

ΠΑΛΙ ΘΑ ΠΑΓΩΣΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ

Η Ουκρανία δυσκολεύεται και πάλι να πληρώσει για τις προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου που λαμβάνει και η ΕΕ δεν πρόκειται να παρέχει εκ νέου οικονομική βοήθεια στο Κίεβο, δήλωσε σήμερα Παρασκευή ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, κρούοντας έτσι το καμπανάκι για μια καινούργια ενεργειακή κρίση.
"Φαίνεται ότι είμαστε και πάλι μπροστά σε προβλήματα που προκύπτουν λόγω της αδυναμίας της Ουκρανίας να πληρώσει για τον ενεργειακό εφοδιασμό της", δήλωσε σχετικά ο Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Ρώσος ηγέτης πρόσθεσε ότι η πρωθυπουργός της Ουκρανίας Γιούλια Τιμοσένκο σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαν του είπε ότι ο πρόεδρος της χώρας Βίκτωρ Γιουσένκο ευθύνεται για το "κλείδωμα" των πληρωμών.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν συνεχίζοντας τόνισε ότι τα στοιχεία του ΔΝΤ έδειξαν ότι η Ουκρανία έχει αποθέματα χρυσού ύψους 27 - 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ σημείωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε να παρέχει οποιοδήποτε δάνειο προς την Ουκρανία για να καλύψει τις ανάγκες της.
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο δήλωσε από την μεριά του ότι ελπίζει πως η Ρωσία και η Ουκρανία θα επιλύσουν τα συγκεκριμένα ζητήματα από μόνες τους χωρίς να χρειαστεί η διαμεσολάβηση της ΕΕ.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

  • «Να λήξει το θέμα σήμερα»
Το μεγάλο άλμα έχει ήδη γίνει με τη συμφωνία των τεσσάρων για την εκλογή προέδρου από τα στελέχη του κόμματος, δήλωσε από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς.Πρόσθεσε, ωστόσο, πως αν και δεσμεύεται από αυτό που έχει υπογράψει, δεν έχει πρόβλημα με ό,τι άλλο αποφασίσει η Κεντρική Επιτροπή, της οποίας τη σοφία εμπιστεύεται, αν και θα προτιμούσε η όποια συμφωνία να έρθει με συναίνεση.
Πρέπει όμως το θέμα να λυθεί σήμερα, γιατί κουράζουμε με αυτή τη συζήτηση για τη διαδικασία, ανέφερε ο κ. Σαμαράς, επαναλαμβάνοντας ότι η εκλογή προέδρου από τα στελέχη αποτελεί επανάσταση για την παράταξη, ενώ χαρακτήρισε νίκη τη συμφωνία των υποψηφίων για τη διαδικασία και επανάσταση το γεγονός ότι αποκτά λόγο η οργανωμένη βάση του κόμματος.
Τέλος, ο κ. Σαμαράς ευχαρίστησε τον απερχόμενο πρόεδρο του κόμματος Κώστα Καραμανλή, «γιατί με τη στάση του διευκόλυνε τη διαδικασία».
  • ΤΑ ΝΕΑ